No Moriré Sola (2008)

Zeer aparte kijkervaring die vreemd genoeg geholpen wordt door het ( opzettelijke ?) amateurisme.
Scènes slepen bijzonder lang aan, van een echte soundtrack is zo goed als geen sprake ( wel bij momenten wat aardige achtergrond geluiden ), dialogen worden bijzonder beperkt gehouden en de film oogt erg no-budget. En doch behoort hij zeker en vast tot de beteren in dit subgenre.
Dat is eerst en vooral omdat alle bovengenoemde punten, die men normaal als negatief zou beschouwen, bijdragen aan een bijzonder desolate sfeer. Alles in de film lijkt eindeloos te zijn: van de wegen tot het tijdsverloop, alles wordt zodanig uitgerokken zonder dat de film in pure saaiheid valt.
Visueel gezien ook erg overeenkomstig met films als Last House of Texas Chainsaw Massacre. Een erg realistiche en weinig gekunstelde stijl ,zonder poef-paf die hierdoor het grimmige realisme nastreeft.
Het allerbelangrijkste punt zijn de verkrachters van dienst. En waarom dit zo goed geslaagd was ? Wel, dat kwam omdat ik deze personen hun bloed wel kon drinken. De verkrachters van I Spit waren te karikaturaal en bij momenten zelfs jolig, die van de originele Last House waren erg over the top en die van de remake waren ontzettende klootzakken maar hadden toch iets bijzonder menselijks waarin je toch nog iets kon herkennen. De bende in deze film daarentegen lustte ik rauw ( vooral die ontzettende lul met dat petje ). Een groepje hatelijke beunen die man tegen man waarschijnlijk donders hard op hun neus krijgen, maar die toevallig de autoriteiten aan hun zei hebben en zo denken dat ze zich alles kunnen permiteren ( ook iets waar ik een bloedhekel aan heb) om vervolgens puur voor de fun vrouwen te gaan misbruiken. Ik kon niet wachten tot ze allemaal stuk voor stuk op langdurige,pijnlijke en harde wijze naar de eeuwige jachtvelden werden gestuurd.
Een minpunt is wel dat het begin, hoewel je de film nog steeds blijft kijken, wel bijzonder lang aansleept en dat de handelingen wel erg onlogisch lijken. Het eindigt ook allemaal wel erg abrupt, maar het is zeker het kijken waard. Naar mijn mening stukken beter dan 80% van zijn genrebroertjes.

Dit is de eerste keer dat ik bij de optiteling van een film een lijst met inspiratiebronnen zie. Ik zal ze hier even overnemen:

-Juan Jose Campanela

-Roy Schneider

-The New Kids

-Eduardo Sanchez

-Funny Games (Austria)

-Mrs. 45

-Zoe Lund

-Christina Lindberg

-La Busqueda

-Acorralada

-Takashi Ishii

-Savage Streets

-A History of Violence

-Boris Vian

-Deliverance

-Southern Comfort

-Death Wish

-Victor Salva

-Carlos Reydagas

-Canoa

-Idi i Smotri

-Enzo Castelari

-The Last House on the Left

-La Mariee Etait en Noir

-Aldo Lado

-Nicolas Roeg

-Donald Cammell

-La Tentacion Desnuda

-Angst

-Don't Torture the Duckling

-Jaimie Alexander

-Thriller: A Cruel Picture

-Naked Massacre

-Night of Fear

-Class of 1984

-Coto de Caza

-I Spit on Your Grave

-Takeshi Kitano

-Mouchette

-Gaspar Noe

-Doncoscarelli

-Buford Pusser

-Bonnie and Clyde

-Straw Dogs

-Richard Syles

-Jungfrukallan

-Chris Sarandon

-Fabian Bielinsky

-La Casa Sperouta nel Parco

-Gymkata

en

-Sorcerer

En gek genoeg, dat zie je allemaal terug. Nou ja, voor zover ik deze films gezien heb, maar de sound design en de look in het bos was bijvoorbeeld duidelijk geïnspireerd door Idi i Smotri. Bogliano is blijkbaar dus zelf een hele grote filmfan.

Best goede films. Ik zie dat meerdere mensen zich hier gestoord hebben aan het amateurisme. Maar Bogliano doet wel behoorlijk veel met zijn lage budget. Zeker tegen het einde komen er steeds meer mooie shots in de film en ook de minutenlange 'onnodige' shots in de film, werken best intrigerend. Helaas had ik veel liever gezien dat de rape-revenge-verhouding meer naar dat tweede was gekanteld.

Interessante film dus, die behoorlijk hard is en eigenlijk net iets te lang nodig heeft om echt te werken. Maar toch benieuwd naar wat Bogliano in de toekomst doet.

Behoorlijk ziek ja.

Wat me vooral op viel was het geweldige camerawerk, die een soort van smakeloze, (zoals al eerder goed verwoord, kwam echt als eerste in me op) broeierige en vuile sfeer overbrengt. Met een low budget is dit uitzonderlijk knap allemaal. Zelden zo'n sfeertje meegemaakt (zoiets had ik met Cannibal holocaust bijv ook, de hele zieke feel van de situatie waarin ze zitten, op de juiste manier in beeld brengen om er iets mee los te krijgen), de vele onnodige shots (ook véél hele lange: Lichaam begraven) die dragen iets bij, erg apart maar vooral mooi dat er de tijd word genomen om iets neer te zetten.

Er word op de juiste momenten ingespeeld, de rape en revenge komt goed hard aan en dat het acteerwerk dan soms bedroevend is doet er niet toe. Het is vrij hard allemaal en heeft genoeg moois te bieden om de liefhebbers van het nogal onderschatte rape & revenge genre tevreden te stellen. 4*

Een van de weinigen films waarin dit amateuristische stijltje me vrijwel niet stoort.

Pluspunten:

- Paar leuke vondsten.

- Aantal memorabele shots.

- (Muziek/)geluiden-keuze vaak erg goed en sfeervol (alleen bijv. dat begin-deuntje trok me niet zo).

- Memorabel afsluitend stukje.

Minpunten:

- Introductie kon wat beter.

- Voelde af en toe iets te traag aan en (daarmee ook sfeerverlagend). Dan heb ik het niet over de stukken waar dingen gebeurden (daar is het juist fijn dat het niet te snel voorbij gaat), maar meer de momenten waar het niet nodig was om tijd te rekken.

- Het revenge-gedeelte had ik iets meer van (en iets langer) verwacht.

- Acteerwerk kon af en toe iets beter (alleen tegen het einde aan werd het drastisch beter).

Kortom: niet flawless maar zeker een fijne binnenkomer, en ik kijk al met smart uit naar het volgende werkje van de beste man.

Krappe 4*

Niemand iets over dat werkelijk goddelijke lichaam van Gimena Blesa? Ze is het meisje dat zich uit moet kleden voor een van de verkrachters. Vervelende scene natuurlijk, maar haar aanschouwen is toch echt geen straf...

Bogliano brengt met No Moriré Sola een iets te overduidelijke hommage aan het rape/revenge genre uit de jaren '70.

Gelukkig is deze film wel wat meer dan een mislukte stijloefening. De desolate setting brengt een claustrofobisch sfeertje teweeg. Ook het groezelige landschap is mooi in beeld gebracht en de bizarre soundtrack zorgt voor een beklemmend effect.

Helaas zijn er ook een heel aantal minpunten. Het intentioneel gebrek aan karakteruitdieping was een eigenschap van films als I Spit on your Grave en The Last House on the Left. Maar Bogliano gaat nog een stapje verder: we komen zo goed als niets te weten over de slachtoffers of de moordenaars, er zijn zelfs haast geen dialogen. Dit zorgt er alleen voor dat het als kijker erg moeilijk is om je in te leven in de getroffenen, hoe ziekelijk hetgene ook is wat ze moeten ondergaan. No Moriré Sola mist evenals zijn doel door enkele scènes nodeloos te rekken. Ik denk aan die scène op het W.C. van het politiebureau en ook wanneer de twee vrouwen één van de verkrachters levend begraven. Bogliano wil hiermee duidelijk een soort realistisch, confronterend effect bereiken, maar het werkte gewoon niet voor mij.

Het rijtje inspiratiebronnen in de begintitels ging wat te snel om allemaal duidelijk mee te krijgen: Don't Torture A Duckling, Gymkata zijn genre-klassiekers die ik nog steeds eens moet zien.

Regisseur brengt hier een overduidelijke tribute aan de klassieke horror/sexploitation-movies uit de jaren zeventig.

The Last House On The Left van Wes Craven lijkt de voornaamste invloed.

Craven was de laatste jaren er voornamelijk zelf de oorzaak van dat het horrorgenre halverwege de jaren tachtig inzakte naar bedenkelijk kiddy-niveau met de onrealistische horror van "A Nightmare On Elm Street" en de horror met knipoog van "Scream".

Inmiddels lijkt het horrorgenre weer flink de grimmige kant op te gaan (o.a. Martyrs, King Of The Hill en deze film).

Jeepers Creepers/Final Destination-liefhebbers zullen dan ook een geweldige klap in hun gezicht krijgen als ze deze film per ongeluk uit de videotheek halen.

Echte genre-liefhebbers huiveren/genieten bij deze geweldige nieuwe bijdrage aan het genre.

Zeer overtuigend sadistisch.

Hier inmiddels te bekijken. Hoge kwaliteit, NL-subs, € 4,99.

Deze film lijkt me(aan het plot te lezen) best spannend, maar hij scoort niet echt hoog.

Kan iemand mij beetje uitleggen waarom deze niet geslaagd is?

Staan zat recensies die je het antwoord al bieden .

Het is een typische genre flick, je moet er van houden (het kennen) wil je er tevreden vanaf komen. Maar die lage scores bij dit type werk zeggen weinig hoor, hebben ze meestal. Als je bekend bent met het rape & revenge subgenre dan moet je dit zeker een kans geven . Maar om ermee te beginnen? Kijk dan liever Last house on the left o.i.d, dat is toegankelijker (qua stijl dan, ook die is wel een beetje hard).

Edit: Die heb je dus al gezien, zie ik nu . Nouja, ik wil niet de schuld krijgen dus doe maar waar je zin in hebt hehe.

En dat heeft niets te maken met smaak of met 'eerbetoon' aan het genre..

Nee hoor Knisper ik ben je dan ook zeer dankbaar daarvoor

Haha bedankt!

ik zal hem gewoon maar eens bekijken dan hoor je wel hoe ik hem vond

ik vindt dat ze bij deze film een gratis bed mogen bijleveren.... wat een verdomd saaie klotefilm is dit!

die rapescene is indd echt het enige wat je een beetje bij blijft, maar verder waren de scenes over het algemeen saai en de shots waren veeeeeeeeeeeeeeeel te lang!

ik vond er eigenlijk geen flikker aan deze hele film niet!

1* voor t camera waardoor de film wel een extra effect mee krijgt en het niet zo'n gelikte hollywood productie lijkt

Verder wel eens met je over de film

wendyvortex schreef :

Sommigen hier onder ons ergeren zich ook over het feit dan de film heel traag verloopt. Maar de regisseur heeft bewust gekozen om een realistische sfeer op te wekken door lange stille shots en op bepaalde momenten langzame handelingen door de personages te laten uitvoeren zonder dat er iets gebeurt. Ik kan dat wel begrijpen bij de kijkers, maar ik vond dit net een meerwaarde bij deze film. 7/10

De regisseur kan het dan bewust traag, vaag en onlogisch(?) hebben willen houden, het werkte mij hier en daar op de zenuwen. Intro, de gruwelen en outro zijn eigenlijk helemaal goed, maar daar tussenin regelmatig veel te lang aanslepende scenes met regelmatig een soundscape die op repeat leek te staan. Zo krijg je een film wel aan de 80 minuten. 60 à 70 was dan ook wel genoeg geweest en dan was het cijfer vast een stuk hoger geweest, want sfeervol en sterk kon 'No Moriré Sola' ook zeker zijn. Hier en daar waren de uitgesponnen stukken trouwens best aangenaam, maar over het geheel was het teveel van het goede en werd er dan ook nog eens weinig tot niets mee gedaan.

3,0*.

Een hommage!

Zo `n scene waarin we een meisje op het toilet volgen, doet mij gelijk aan de films van Reygadas denken. Een trage scene die niet perse in het verhaal thuishoort, maar dient als sfeervanger. Wat mij betreft allemaal net wat te geforceerd gemaakt, want`waar een dergelijke scene bij Reygadas nog wel eens een eigen leven wil gaan leiden, zorgt hij hier vooral voor oponthoud.

Na een wat stroef begin ontspint zich er toch een meer dan interessante film, niet in de laatste plaats dankzij het geweldige(!) sounddesign van de film. Veel ruis en omgevingsgeluiden die worden uitvergroot en voor een constant dreigende/ongemakkelijke sfeer zorgen. Daarnaast zijn de verkrachtingsscenes behoorlijk gruwelijk weergegeven, de scenes daarna in het bos deden mij echter meer. Het ongeloof van wat er zojuist gebeurt was druipt er vanaf, je ziet mensen die in een soort van trance zijn belandt, hun hart bonkt zowat uit hun lijf. En dan lopen ze door het bos, alles lijkt zo vredig zo pais en vree, met als toppunt het zonnetje dat achteloos door het bladerdek prikte. Sterke scene!

De ontknoping mocht er ook zeker zijn. Alhoewel ik het wel wat jammer vond dat de laatste dader aan zijn einde kwam door toedoen van een stel zwijnen en niet door de meiden zelf. Een nogal gemakkelijke oplossing of ben ik te wraakbelust?! De slome politieagent was ook niet bijster slim trouwens: Er is net een moord in zijn district gepleegd en hij kreeg net een verontrustend telefoontje over 4 meisjes in nood, dan denk je de man is op zijn hoede, maar nee: hij gaat op patrouille en gaat met zijn rug(!) naar een auto vol ( verdachte ) mensen staan.

Desondanks veranderd het allemaal weinig aan mijn waardering voor deze film. 4*

Behoorlijk sterk!

Toffe, goed gelukte en met enorme passie gemaakte ode aan het exploitation genre. Komt aardig authentiek over, iets wat ik van de meeste andere hedendaagse 'odes' (en variaties op en) aan dit genre slechts zelden kan zeggen... Zeker low budget, maar amateuristisch? Als je het zo wilt stellen geldt dat voor de meeste genre filmpjes uit de 70's. Dat geldt ook voor het wat magere verhaal, acteer -en camerawerk. Dat complete plaatje komt de sfeer voornamelijk ten goede en hoort gewoon bij dit genre... 7.5/10*

Geen van de dames is een straf om naar te kijken. Verder best een zieke film. slecht geacteerd en het is maar goed dat ze weinig tekst hadden.

Rauwe, bizarre, walgelijke, ongemakkelijke en qua thematiek afgekeken verkrachtings-wraakfilm, met bijzonder weinig dialogen, maar wel frontaal vrouwelijk en mannelijk naakt, afschuwwekkende verkrachtings- en ontstellende bloedige vergeldingsscenes. En precies wat je bij deze films kunt verwachten: een flinterdun verhaaltje en een cast die niet kan acteren, laat staan enige diepgang en emoties tonen; wat dat betreft is het een zegen dat er zo weinig gesproken wordt en dat je je geen moment bij het gebeuren betrokken voelt. De beeldkwaliteit is amateuristisch.

Ik vond deze echt slecht! amateuristch, vol met stompzinnige gebeurtenissen (oa schoften laten de meisjes na de verkrachting alleen vlakbij een weg en als ze weglopen zijn ze ze dom om niet de weg te gebruiken, eindscene als je zo vol wraak zit waarom wacht je dan met schieten nee eerst die gast 200mtr laten rennen en dan ook nog raak schieten..tuurlijk!
Politieagent die huis betreed zonder getrokken pistool, niks tegen meisje zegt als hij haar treft.
Een jager die zo slim is om zijn pistool leeg te schieten zonder ook maar iets te raken en dan zonder munitie zit.
In de hut laten de 3 1 meisje weer alleen die niet besluit om iets van een wapen te zoeken of weg te rennen...nee ze loopt op haar dooie akkertje weg en de man die merkt dat ze weg is zoekt niet eens.De schoonheid van de meisjes is het enige wat positief te vermelden was aan de film, maar hier weiger zelfs maar 1 ster voor te geven
BAGGER!! over smaak valt te twisten, maar hierover??

Wat ik ook storend vind, de uitleg over de film. Wanneer je dit leest weet je wat er allemaal gaat gebeuren. (weerwraak)
Waardoor het niet eens een beetje spannend blijft wie dit overleeft!

Leek wel alsof ik naar een film voor doven/slechthorenden aan het kijken was. Er werd echt bijna niks in gezegd, waardoor het allemaal heel erg nep overkomt. Heb hem wel afgekeken, maar dit was een hele lange zit voor deze korte speelduur.

Nee, dit werkt voor mij dus niet. Het amateurisme dat ik voelde (camerawerk) was dan juist wél aangenaam. Maar het ontbreken van enig acteerwerk bij de heren, geen enkele fatsoenlijke dialoog, eindeloos lange, onzinnige scenes en het zwakke en afgeraffelde wraakgebeuren maakt dit ondermaats. En dat heeft niets te maken met budget.

Er waren pluspunten. Enkele langgerekte scenes die wél tot de verbeelding spraken (kan dus wel degelijk positief zijn maar kies dan wel de juiste momenten), een indrukwekkend misbruik gedeelte (afgekeken of niet) en het vrouwelijk schoon was een lust voor 't oog. Dat was het dan wel.

Een strak verhaal is niet nodig in dit genre. Heftigheid wel. Op de verkrachtingen na had dit werkelijk niets van dien aard.

Toch niet zo sterk en goed, als ik had gehoopt.

Het is een keiharde, rauwe film, die er niet voor terugdeinst om sommige scènes expliciet in beeld te brengen. Verder doet de stijl erg jaren zeventig aan en is men duidelijk geïnspireerd door dezelfde soort films uit die tijd. De scène die zonder twijfel de meeste indruk maakt is de keiharde verkrachting van de meisjes. Op dat moment krijg je bijna medelijden met de slachtoffers. Het is ook vrij sterk gefilmd moet ik zeggen.

Daar staan echter ook negatieve zaken tegenover. Doordat je de personages niet echt leert kennen, kon ik ondanks de ellende die ze doormaken ook niet echt met ze meeleven. Natuurlijk wens je het niemand toe, wat er zich allemaal afspeelt, maar ik kon er verder vrij weinig mee. Het was niet spannend, niet meelevend, en zeker ook niet meeslepend. Daarvoor ontbrak er op een bepaalde manier iets. Toen de verkrachters/moordenaars werden teruggepakt, stond ik ook niet te juichen.

Op de een of andere manier werkte het niet voor mij. Het is hard, rauw en bizar, maar het gebrek aan dialogen en karakteruitdieping zorgt ervoor, dat ik er nooit door meegezogen of geraakt werd.

2,0*

Ja bijna ja.