The Recruit (2003)

Prima spionage thriller met een goede cast. Farrell en Pacino acteren ijzersterk en tillen de film naar een hoger niveau. Persoonlijk vind ik dat de film na een ijzersterk en begin, halverwege wegzakt naar een lager niveau, waardoor ik de film niet kan kwalificeren als topper. Ik vind het wel een film die zeer zeker de moeite waard is om te bekijken als filmliefhebber.

Gewoon een leuk en vermakelijk standaard thrillertje. Niet meer dan dat.

slappe hap.

Ik vind dat een film met zoveel plotwendingen hoort te eindigen met een laatste knaller. Een laatste plotwending die je als verstild op de bank doet zitten, naar adem doet happen, je tegen je hoofd doen slaan dat je daar nog niet aan gedacht had. Voorbeelden hiervan zijn er genoeg: usual suspects, seven, fight club, Arlington road, the game, the six sense en zelfs the village wel.

Maar dit is natuurlijk niks, volkomen anti climax. Ofwel:typisch een film met plotwendingen om de plotwendingen. Puur omdat dat verkoopt.

2* omdat ik een zwak voor Al Pacino heb..

Zeer boeiende thriller waarin je lange tijd niet weet wie je kan vertrouwen. Het verhaal is gewoon sterk en boeiend. Ik heb er echt met veel aandacht naar gekeken. Op de juiste momenten wordt het spannend of krijg je actie. Pacino zet een hele goede rol neer en ook Farell valt me niet tegen.

3,5*

Hele leuke thriller, met een wederom goede Pacino. En ik zie eindelijk eens een leuke film met Farrell, heb tot nog toe niet zo op Farrell.

Lange tijd erg sterke film, die helaas op het einde voor mij te ongeloofwaardig er ver gezocht wordt.

Dat Layla uiteindelijk niet de (enige) mol blijkt te zijn snap ik, maar er waren zoveel betere opties dan dat Burke het blijkt te zijn...nu kreeg ik op het einde een beetje het gevoel te kijken naar een aflevering van 'Wie is de mol' (hoewel dat natuurlijk een ondertitel van deze film zou kunnen zijn).

Verder vind ik de manier waarop Burke de info naar buiten wilde smokkelen te gecompliceerd om geloofwaardig te zijn. Je kiest de drie besten uit het kamp om het voor je te doen. Maar je weet ook dat je met de drie besten de meeste kans maakt betrapt te worden.

Redelijk onderhoudende maar uiteindelijk nogal voorspelbare film.

Super goede film, maar inderdaad wel een beetje verspelbaar ! vandaar dat half punt eraf!

4.5 *

Heerlijke actiethriller die naar het einde toe helaas ietwat in het slop raakt: 3.50
In veel opzichten is The Recruit een standaard actiethrillertje te noemen, maar men pakt het in deze prent toch net iets anders aan dan in veel andere 'soortgenoten', en daar weet men The Recruit in te onderscheiden. Niet in de laatste plaats door een monument als Al Pacino voor deze film te casten, dat net dat beetje extra geeft dat een film als dit nodig heeft. De kritieken op het aantal plotwendingen snap ik verder ook niet zo goed, verder dan twee (serieuze) plotwendingen kom ik niet. Maar goed, het is natuurlijk maar net hoe je het zelf wilt zien of interpreteren.

Verhaal: 3.50
Inhoud, originaliteit, fouten/blunders, verhaallijnen, diversiteit, etc.
Aan de ene kant een vrij standaard verhaal met een uitkomst die in de lijn der verwachting lag, aan de andere kant kiest men toch voor een totaal andere opzet door het opleidingsinstituut van de welbekende CIA erbij te halen en drie (waarvan eentje op de achtergrond fungeert) rekruten het 'vuile' werk op te laten knappen. Toch wel een aardige vinding als je het mij vraagt, en men doet er vervolgens ook voldoende mee om het script te vormen. Het begin is erg goed, evenals het middenstuk, maar helaas komt het slot een beetje uitgemolken over. Alle handelingen die Burke aan zijn beste rekruut heeft geleerd worden nu tegen hem gebruikt. Een beetje voorspelbaar en 'oudbollig' als je het mij vraagt. Graag had ik gezien dat men nog eens goed naar het slot had gekeken en hier 'iets anders' van had gemaakt. Dan had The Recruit wellicht toch wat meer sympathie kunnen genereren wat betreft het verhaal, dat nu niet tot de 'hoogste orde' weet te reiken.

Acteerwerk: 4.00
Hoofdrollen, bijrollen, dialogen
Men mag zich gelukkig prijzen met de cast, al is van een wereldprestatie geen moment sprake. Eindelijk heb ik eens een meer dan behoorlijke Colin Farrel gezien die mij in Swat (de andere film die ik van hem heb gezien) totaal niet wist te overtuigen. Nu doet hij het uitstekend, al kon ik hem in één bepaalde scene toch betrappen op 'overacting'. Als hij Layla van de weg drukt en zei tegen een boom aan knalt is de daaropvolgende scene in de auto van Layla nou niet bepaald hoogstaand. Farrel weet zich maar moeilijk te verplaatsen in een rol waarin hij eigenlijk ook niet meer weet wat hij moet denken. Hij komt erg geforceerd over in deze scene, en doet eigenlijk maar wat. Al Pacino is steady als altijd, maar naar mijn idee doet hij in deze film toch onder voor Farrel, en dat gebeurt toch niet heel erg vaak. Echter was de chemie tussen Pacino en Farrel continue aanwezig wat vooral in het begin van de film een aantal heerijke dialogen opleverde. Verder een aardige bijrol van Bridget Moynahan, maar ook niet meer dan dat.

Speelduur: 3.00
Balans in de film, strekking van het verhaal, speelduur, etc.
Hier laat men toch wat steekjes vallen. Men begint erg sterk, gaat men naar mijn mening iets te plotseling over naar het opleidingsinstituut terwijl Clayton bezig was om een groots, door hemzelf ontworpen, computerprogramma op te zetten, duurt het in het opleidingsinstituut net iets te lang, word het hele hoe en waarom achter Ice-9 juist in een te korte tijd afgewerkt en had ik liever een iets 'doordachter' slotakkoord willen zien. Het is zeker niet zo dat men totaal verkeerde keuzes heeft gemaakt, maar de balans had men hier en daar naar mijn idee toch wat beter kunnen 'finetunen'. Als het mysterieuze er tot het einde aan toe had ingezeten had ik hier niet over geklaagd, maar alles begon steeds meer in de richting van Burke te wijzen, en was het voor mij helemaal duidelijk toen Layla juist een 'plakmicrofoontje' in de kraag van Clayton bevestigde. Het lag er allemaal veel te dik op, men had wel wat zuiniger en vooral zorgvuldiger met bepaalde zaken mogen omgaan.

Realisme: 3.50
Realisme van gebeurtenissen in de breedste zin van het woord.
Geen overdreven actiemomenten, geen dingen die kant noch wal raken en ook geen zaken die volledig uit de lucht worden gegrepen. Absoluut een pluspunt voor deze film dat men vrijwel altijd het realisme bewaakt. Ergens las ik in een reactie dat men met een foutje op de proppen kwam met de naam van Layla in combinatie met de leugendetector, maar volgens mij is hier helemaal niets fout aan. De naam van Layla is weldegelijk Moore, enkel Burke beweert juist het tegendeel (door haar naam moedwillig te veranderen) om Clayton juist de indruk te geven dat zei met 'hele andere dingen' binnen de CIA bezig zou zijn. Dit is juist een van de punten die een diepere betekenis achter de persoon Burke blootlegt als je het mij vraagt (en als je helemaal scherp van geest was had je al op dit punt kunnen weten dat juist Burke de mol was). Evenals de diepere betekenis achter het sterretje op de 'dodenlijst' in het CIA gebouw. Buiten dat kun je je afvragen of iemand als Burke wel zoveel 'bewegingsvrijheid' heeft kunnen hebben binnen de CIA, maar goed dat neem ik maar voor lief. Verder valt men nergens uit de toom, worden de zaken in de juiste proporties weergegeven en is men redelijk overtuigend in het feit dat een 'opleidingsagent' op de getoonde wijze drie rekruten voor hem kan laten 'werken'.

Cinematografie: 4.00
Special Effects, Camerawerk, belichting, montage, stunts, coordinatie, etc.
Roger Donaldson, ik had er nog nooit van gehoord, laat staan dat ik ooit een film van de beste man heb gezien. Maar hij heeft zo links en rechts toch al enkele bekende films geschoten, al kwam zijn echte succes pas in de vorm van The Recruit. Na deze film heeft hij nog The World Fastest Indian gemaakt (wat een zeer sterke film schijnt te zijn volgens een kennis van mij) en kwam hij dit jaar met het eveneens hoog aangeschreven The Bankjob op de proppen. Zeker geen eendagsvlieg dus, en dat is in The Recruit ook aan alles te zien. Het camerawerk is zeer divers, met een grote mate van degelijkheid, maar toch uitermate verfrissend van aard. Vrijwel altijd legt Donaldson 'gevoel' in de verschillende scenes en weet hij de personages heerlijk 'puur' vast te leggen. Verder een vlotte montage waardoor het tempo altijd hoog blijft liggen en ronduit fantastische decors. De actiescenes lopen niet over van vette actie, maar dat is ook nooit de bedoeling geweest van The Recruit. Het blijft allemaal lekker realistisch, misschien echter een tikkeltje te realistisch (lees: iets meer 'opwinding' had wellicht geen kwaad gekunt).

Verdict:
The Recruit is een geslaagde actiethriller, maar om zich een topper in dit genre te mogen noemen mist de film een uitkomst van het plot waar je u tegen kunt zeggen. Men werkt te voorspelbaar naar het einde toe en had de balans tussen de diverse ontwikkelingen in het script beter gekund. Daarmee zijn de enige 'grote' minpunten dan ook wel genoemd. Want verder is het van een bovengemiddeld niveau wat we te zien krijgen. De werking tussen Farrel en Pacino werkt bijna altijd erg goed en vult Moynahan de twee redelijk aan, houd Donaldson continue het realisme in de gaten en laat men cinematografisch geen steekje vallen, al was het soms misschien iets te voorzichtig. Donaldson heeft met The Recruit een meer dan goede indruk achtergelaten, waardoor ik ineens, nog meer dan ik al was, nieuwsgierig ben geworden naar zijn andere werkjes: 3.50 (3.60).

Sterke thriller, misschien voorspelbaar maar van het einde kan men dit niet meer zeggen vind ik. De acteerprestaties waren sterk en de regie ook.

Ik weer in mijn begin jaren. Toen ik hem voor het eerst zag was ik nog zo'n lulletje rozenwater van 13 die alleen maar schieten wou.

Gister weer herzien na al die jaren en hij was toch wel een stuk beter geworden. Collin Farrel vond ik al fantastisch en Al pacino weet op zijn oude dagen er ook nog wat bij te brengen.

Verhoging naar 3,5

Zeer matige promotiefilm voor de CIA, met een slappe Pacino, een aardige Farrell en een wederom teleurstellende Moynahan. Het 'wie is de mol' verhaaltje heeft al niet veel om het lijf, en de cinematografie is ronduit lelijk en amateuristisch. De film overtuigt nergens: Pacino die zijn gebruikelijke acteertrucje (onzin uitkramen en af toe zijn stem verheffen) doet, Farrell die constant met een moeilijke blik rondloopt alsof hij ontzettend nodig moet poepen en Moynahan die enkel en alleen als lustobject voor Farrell in de film is geplaatst. Een beetje filmkijker weet na tien minuten al hoe de vork in de steel zit. Het belachelijke einde is de druppel die de overvolle emmer deed overlopen. Op en top Hollywood, dat wel. Conclusie: kwalitatief uitermate teleurstellend. 1,0*

Zeer clichématige actiethriller die erg veel leunt op voorspelbaarheid. Zelfs Pacino schittert niet optimaal en kan de film nog onmogelijk redden. E.e.a. is onderhoudend maar daar houdt het wel een beetje mee op.

Zo'n film waarbij de plotwendingen zo opgebouwd worden dat uiteindelijk niets meer weet te verrassen. De invulling van Farrel en Pacino maakt het nog een beetje goed, maar dat is niet genoeg om het boeiend te houden.

Als je bij een film vanaf het begin al weet hoe het gaat worden. Dan is het deze!

1,5*

Vooral saai, meer herinner ik me niet van deze prent. Sorry.

Vette film. Jammer dat ik al wist wat er aan de hand was ruim voor het einde van de film. Toch heel erg lekker vermaak.

Zeer vermakelijke film (beetje voorspelbaar, maar dat zijn toch wel de meeste films)

en ook zeker ijzersterk geacteerd van Pacino!!!

Film moet je toch wel een x gezien hebben

3,5*

Stem verhoogd van 3,5 naar 4 na herzien op tv:D

Erg goeie film.

Das wel erg snel! De film is nog niet 30 seconde geleden afgelopen

Wel goede film overigens.

Zo voorspelbaar, dat is best wel jammer! Maar voor de rest was het wel leuk!

Net maar weer even zitten kijken. Blijft toch een goede film. Helaas was de verassing aan het eind niet zo groot meer omdat ik m al een paar keer eerder had gezien.

The Recruit heeft mij in zoverre verbaasd, dat het een bovengemiddelde dinsdagavondfilm was. Ik vond het verhaal minder voorspelbaar dan anderen, natuurlijk valt het wel te raden wat er precies aan de hand is, maar om nou van zekerheid te spreken... Dat doet deze film dan ook heel goed: ondanks dat je denkt te weten hoe de vork in de steel steekt, blijft er in je achterhoofd toch nog altijd de "tenzij-gedachte" hangen.

De film is aan de korte kant, en daardoor krijg je ook een aantal antwoorden minder dan ik graag had willen zien. Natuurlijk kan het leuk zijn om met vragen te blijven zitten, zoals wie is nu James' vader? Waarschijnlijk de man die hem op het einde meeneemt in de auto. Of was z'n vader echt dood? Of was Pacino ondanks alles gewoon James' vader? Vooral dat laatste vind ik interessant. Maar ik had wel graag gezien dat we wat meer info kregen omtrend Spartacus en het geheime computerprogramma.

De acteurs doen het beiden uitstekend. Van Pacino zijn we niet anders gewend, maar Collin Farrell had ik nooit echt hoog zitten. Deze film bewijst echter dat hij wel degelijk kwaliteiten heeft, hoewel ik de rol van James Clayton een echte Leonardi Di Caprio rol vind.

Ik heb me erg vermaakt met deze Thriller.

Ik vond Pacino & Farrell goed spelen.

Het einde had ik niet verwacht.

3*

vermakelijk

kon me boeien , perfect voor een zondagavond. Goede acteerprestaties van farrel en pacino

3,0*

Sluit me hierbij aan. Had wel een halve ster meer willen geven, maar ik zie Pacino liever niet als de bad guy.

Redelijke (actie)thiller.

Verhaal zit redelijk goed in elkaar. Af en toe wat voorspelbaar waardoor de film aan kwaliteit inboet.

Acteerprestaties zijn ruimschoots in orde. Pacino heeft beduidend betere rollen gehad, maar je kunt aan alles zien dat 't één van de betere is.

3*.

Heerlijk deze film, al een paar keer gezien maar blijft op eoa manier steeds boeien.

Al Pacino meesterlijk in deze film !

Redelijke, langzaam op gang komende actie/thriller met een aardig verhaal, waarbij in het begin eigenlijk helemaal niemand te vertrouwen lijkt. De film bevat een redelijke sfeer, mede door de prima muziek en het degelijke acteerwerk van Pacino en een sterk op dreef zijnde Farrell. Het is daarom jammer dat het tweede gedeelte van de film echter behoorlijk inzakt door een wat vergezocht einde en mede hierdoor de film behoorlijk ongeloofwaardig wordt. De eerste keer dat ik de film destijds zag kwam deze sterk over. Een herziening zorgde ervoor dat de zwakheden van de film helaas wat duidelijker naar voren kwamen en duidelijk liet zien dat dit in feite maar een vrij standaardfilmpje is.

2,5*