menu

Bande à Part (1964)

Alternatieve titels: Band of Outsiders | The Outsiders

mijn stem
3,69 (220)
220 stemmen

Frankrijk
Misdaad / Komedie
97 minuten

geregisseerd door Jean-Luc Godard
met Anna Karina, Claude Brasseur en Sami Frey

Vroeg in de middag rijden Arthur en Franz in hun zwarte Simca cabrio door Parijs. Hun doel is het huis van Madame Victoria en haar nichtje Odile, waar tevens een man woont die een stapel geld in de kledingkast van een kamer bewaart. Met tegenzin gaat Odile akkoord met Arthur en Franz's snode plannen om het geld te stelen.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=TM0lC2QCiSU

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van jackie
5,0
De beste film van Godard.

Het dansje wat in deze film voorkomt heeft Tarantino geinspireerd voor het dansje in Pulp Fiction.

En Tarantino' s heeft zijn produktie maatschappij naar deze film genoemd.

FisherKing
'k heb een paar films van Jean-Luc Godard gezien, maar was niet echt onder de indruk.
Het is niet mijn type regisseur en heb er zelfs niet op gestemd.

Wat ook typisch is, dat ik al zijn films "vergeten" ben. Blijft dus niet hangen.

gimli f
Op tv morgenavond: Duitsland 2 (ZDF), 01:50. De dag erna om 02:20.

Al de 4e Godard op rij, na Le Petit Soldat, Vivre Sa Vie en Les Carabiniers. De eerste twee gezien, alhoewel ik Vivre Sa Vie zo moeilijk kon volgen (in het Duits, althans) dat die geeneens een cijfertje kreeg van mij. Wel een rare film, vol filosofische bespiegelingen ("een filosofische verhandeling over taal", haha).

Dit Bande à Part ook maar kijken dan. Hal Hartley schijnt stevig geinspireerd te zijn door zijn werk.
“In Images We Trust: Hal Hartley interviews Godard”
Ik ben benieuwd dus.

Ramon K
Juweeltje!

Het plezier spat van het beeldscherm! De ene onvergetelijke scene na de ander.......

De wonderschone Anna Karina speelt op grootse wijze het naieve kinderlijke meisje Odile. Sami Frey schittert als Franz, de man die het betreurt dat niemand zijn ware aard bespeurt. Met zijn hoed en oude jas lijkt ie erg veel op Belmondo (A Bout de souffle) en Humphrey Bogart. Claude Brasseur is goed op dreef als de man die zijn lot niet ontlopen kan.

Deze ode aan de oude misdaad- en noir-films, gemaakt volgens het principe "All you need to make a movie is a girl and a gun," zit vol plezierige handelingen en details, verwijzingen naar literatuur en film (maar voor mij niet altijd herkenbaar) en behandelt thema's als lot, leegte van bestaan en individualisering. Dit alles verpakt in prachtige plaatjes van Raoul Coutard en begeleid door lekkere muziek.

Zoals al gezegd, Tarantino putte veel uit deze film: de nonchalant uitgevoerde maar tevens geweldige dansscene in het cafe/restaurant maar ook de dialogen die soms over niks lijken te gaan. De kracht van deze film van Godard zit 'm in het plezier, de spontaniteit.......

Met plezier kijk ik terug naar de vele mooie momenten.......
de nepshootout, de speelse briefjes tijdens de Engelse les, de dansscene, het liedje gezongen door Karina in de metro, de tijdrit door het Louvre, de minuut stilte.........

Ook leuk dat Godard sommige scene's onderbreekt om commentaar te geven mbt de beweegredenen van de personages. Hij geeft op een gegeven moment zelfs een samenvatting van de film (tot dan toe) voor de mensen die later in de film komen.

Origineel en fris, Bande a Part is een must voor de filmliefhebber! Een welverdiende 4,5*

3,5
Enkele schitterende vondsten (de scene waarin de drie in een record tempo het Louvre door jakkeren was erg lollig) en veelal erg leuke dialogen zorgden voor een aangename kijkbeurt bij mijn tweede Godard film.
Waar A Bout de souffle me totaal niets deed, maakte deze film toch een grotere indruk op me.
3,5*

avatar van Goodfella
4,0
Wat Ramon zegt, het is vooral de lekkere relaxte sfeer die het 'm doet. Godard beeld als geen ander verveelde personages uit. Het oogt allemaal zo spontaan, totaal niet geregisseerd.. werkelijk een verademing dit.

Die Godard ligt me wel. Heel leuk hoe de man met veel filmconventies speelt. Met recht een grote dus.

gimli f
Schitterende film van Godard, inderdaad.

Nooit gedacht dat een film van de sociologisch ingestelde Godard me zo weet te boeien. Bande à Part echter is een en al plezier en spelvreugde.
Normaal heb ik het niet zo op lichtzinnigheid, maar deze film boeit mij elke seconde.

Deze ode aan de Amerikaanse pulpmisdaadfilms uit de jaren '40, die ook kritiek omvat op de Franse obsessie voor Amerikaanse cultuur, bevat een aantal zeer memorabele scène's en momenten.

Godard heeft een zèèr scherp oog, waarmee hij de meest subtiele handelingen, bewegingen en oomopslagen aan het daglicht weet te brengen.

Anna Karina fascineerd en bekoord minstens zoveel als Giulietta Masina dat deed in La Strada en Le Notti di Cabiria van Fellini, mijns insziens.
Met haar grote ogen richt ze anderhalf uur geen kwaad aan. Perfecte vertolking vol subtiele expressievormen. Kon mijn ogen geen seconde van haar afhouden.

Vooral de lange scène's in de Engelse klas en zèker de beruchte dansscène intrigeerden me.
Godard is als regisseur niet zo subliem en briljant als zijn grote voorbeeld Robert Bresson, maar die laatste (dans)scène kan zowat wedijveren met de scène uit Bresson's Mouchette, waarin Mouchette, gezeten in een botswagentje, het meest uitgebreide scala aan oogopslagen en bewegingen toont dat ik ooit in een film heb gezien.

Deze dansscène heb ik trouwens stiekem een keer of vijf achter elkaar bekeken, alvorens de film met pijn in mijn hart in te leveren.

Ook de scène in de Engelse klas, met de lerares die voorleest en steeds meer in beslag wordt genomen door de literatuur, en de een minuut stilte in de bar, zijn memorabel te noemen, denk ik.

De dansscène bevat trouwens ook een knipoog naar een andere held van Godard, Jean Cocteau. Als de narrator verteld dat Franz "thinks of everything and nothing, uncertain whether reality is becoming dream, or dream becoming reality", quote Godard rechtstreeks uit Cocteau's Les Enfants Terribles.

Dat Tarantino zijn productiemaatschappij naar deze film vernoemde, deed Godard blijkbaar niet zoveel. Zijn sardonische reactie, toen hem dit ter ore was gekomen, luidde:
"Hij had me beter wat geld kunnen geven."

Memorabele, uitstekende film. Zal wel eens de beste van Godard kunnen zijn. En Anna Karina zie ik graag in de andere films van Godard.

gimli f
gimli f schreef:
...alhoewel ik Vivre Sa Vie zo moeilijk kon volgen (in het Duits, althans) dat die geeneens een cijfertje kreeg van mij. Wel een rare film, vol filosofische bespiegelingen...

Dit Bande à Part ook maar kijken dan. Hal Hartley schijnt stevig geinspireerd te zijn door zijn werk.
Over Hartley en zijn liefde voor Godard gesproken: niet alleen Tarantino, maar ook Hartley heeft de beruchte en schiitterende dansscène gekopieerd, en wel in Simple Men (1992).

Overigens, voor de geinteresseerden die de film niet kunnen zien:
De Billy the Kid/ Pat Garrett-shootout hier.
Dè dansscène hier, met links de stoere Arthur en rechts de dromer Franz (die mijn sympathie had, ben zelf een Franz-type), en
hier.

Anna Karina omdat ze zo....intrigeert.

Vivre Sa Vie snèl kijken, volgende week al hoop ik!

avatar van starbright boy
3,5
starbright boy (moderator)
Toch ook maar eens Godard gaan herkansen. A Bout de Souffle en Week End vond ik interessant maar voelden niet als mijn ding. Al was dat wellicht ook een kwestie van wennen aan Godards stijl.

avatar van starbright boy
3,5
starbright boy (moderator)
Duidelijk leuker dan Au Bout de Souffle en Week End, deze derde film van Godard die ik zie. Ik betwijfel of ik hem ooit tot mijn favoriete regisseurs ga rekenen, maar ik heb toch genoten.

Godard speelt nog steeds met filmconventies, maar doet dat hier leuker dan in Au Bout de Souffle en de film is veel tijdlozer dan Week End.

Vooral de legendarische dansscene en het lied vond ik erg leuk. Ook leuk om nu eens het rennen door het Louvre in zijn context te zien. In Bertolucci's The Dreamers zag ik die scene onlangs nog eens dunnetjes overgedaan worden.

Het grappigst was de leuke voice over van Godard zelf. Zoals bijvoorbeeld op het einde, waarin hij aankondigd dat zijn volgende film zal gaan over Odile en Franz in de tropen, deze keer in cinemascope en technicolour.

3.5* maar dicht bij 4.0*

4,5
Grappig dat Bande à Part hier beter beoordeeld lijkt dan A Bout de Souffle, want in het algemeen wordt Bande à Part in Amerika meer gewaardeerd dan A Bout de Souffle en in Europa zou dat net andersom zijn. Een gewldige film waarin wordt gespeeld met het medium film, het introduceren van realtime in screen time: de minuut stilte (36 seconden). En de verwijzingen naar de literatuur: "Classique = Moderne".

een 4,5!

avatar van eRCee
3,5
Heerlijk filmpje dat boordevol grappige en originele ideeen zit. Met name de voice-over is steengoed, bijvoorbeeld bij de slotzin. Er wordt niet alleen commentaar gegeven op Bande a Part zelf maar eigenlijk ook op het fenomeen film.
Wel moet ik me aansluiten bij de prediker: lucht en leegte, alles is leegte. Ik miste namelijk een beetje de diepgang. In A Bout de Souffle zit naast (of eigenlijk achter) de frisheid ook een enorme triestheid. De personages en hun onderlinge relatie zijn in Bande a Part een stuk oppervlakkiger. Zelfs de dansscene heeft daaronder te lijden. Het is weliswaar filmkunst van het hoogste niveau maar heeft lang niet de impact van de vergelijkbare scene uit Vivre sa Vie. Genoemde leegte versterkt de afstandelijkheid die het werk van Godard altijd doortrekt nog eens. En daarmee wordt dit topvermaak paradoxaal genoeg soms zelfs wat saaiig. Dat is echter nog altijd goed genoeg voor een dikke 3,5*.

avatar van Onderhond
2,0
Matige Godard.

Maar niet toevallig de hoogst genoteerde, want zeker zijn meest toegankelijke film die ik al gezien heb.

't Is inderdaad allemaal aardig spontaan en verre van duf, hoewel dat nu niet hoogst speciaal is. Leuke van de film zit hem in het spelen met conventies, specifiek de voice overs. Volgens mij was het ook geen samenvatting die de voice over gaf, maar een soort van flash forward (met random woorden). Godard blijft sterk met taal, bewijst hij ook dit keer weer.

Verder haalt hij nog enkele leuke muzikale trucjes uit, maar dan is het gedaan, en verder biedt de film te weinig.

Vooral het einde is een beetje aframmelen van een plot dat in de eerste plaats al redelijk saai was. Erg matig laatste 30 minuten, wat de film zeker geen goed doet.

Vooral in het begin genieten van leuke vondsten en film gemaakt met plezier. Doorheen de film zwakt het allemaal wat af en eindigt het in lichte mineur. Hoewel de laatste scene wel weer een stevige knipoog heeft.

Heb al beter werk van de man gezien. Aantal leuke dingen, maar niet genoeg voor een voldoende.

2*

avatar van kos
4,0
kos
Die dansscene is echt te gek.

avatar van boerenpummel
4,5
Bij herziening vond ik dit toch wel een heerlijke film. Vrijwel iedere scene is haast legendarisch te noemen.

De eerste kijkbeurt was ik nog niet gewend aan de stijl van Godard en viel deze film wat tegen. Nu ik wat meer bekend met Godard ben, en niet teveel met het plot bezig was beviel de film mij veel beter.

Godard wilde "anders" filmen, breken met de bestaande conventies. Natuurlijk had hij dit al gedaan in zijn eerdere films. In Bande a Part gaat hij echter weer een iets andere richting uit. Vooral de voice over van Godard zelf is erg leuk. Eigenlijk vertelt hij al wat later in de film gaat gebeuren. Het einde is derhalve ook niet verrassend te noemen. Kortom, kijk deze film om het speelse, het vernieuwende en vele legendarische scenes, maar kijk niet teveel plotgericht.

4*


avatar van danuz
Mooie scene ja. Al sinds ik in The Dreamers een nostalgische persiflage op een scene uit deze film zag, staat hij op mijn verlanglijst. Zal zeker wel mijn volgende Godard worden

avatar van maxcomthrilla
2,5
Mindere Godard,

Tussendoor zitten er dan wel een aantal mooie scenes in. Ik noem de dansscene en een tijdrecord verbreken in het Louvre. Verder deed het losbandige gedoe in de klas mij niet zoveel, net zoals ik te weinig op had met Karina. Wie ik vooral een dom wicht vond en verre van naïef omdat ze zich alles maar liet voorgevallen, ook toen al duidelijk was hoe de vork in de steel zat bij Madame Victoria.

Wel entertaining, maar voor een misdaadfilm te voorspelbaar en nergens spannend. Voor een komedie is allemaal nog veel te gewoontjes, alhoewel Godard af en toe wel leuk met bestaande filmconventies speelt, zoals die ene minuut stilte waarbij zelfs het achtergrondgeluid weggedraaid werd. Ik miste vooral een consistente sfeer, vele scenes stonden nu wat los van elkaar en van enige vorm van samenhang naast de 3 hoofdpersonen die we volgden was geen sprake. Het had kunnen werken als rode draad, het volgen van deze 3 personages maar ik bleef alleen de gebeurtenissen die zij beleefden leuk vinden. Zelf waren zij nogal oninteressant van aard. Zwaar onderhevig aan zijn betere films. Kleine 3,5*

avatar van brucecampbell
3,5
Leuke van Godard die zeer speels begint, beetje terplaatse trappelt halverwege, maar een zeer leuk einde heeft.

2,0
Er zit een leuk dansje in en er wordt een recordpoging “Louvre kijken” gedaan. De rest was vreselijk, in het hokje “Godards eeuwige meta-gegrap”. Lome cinemavernieuwing die, zo blijkt, behoorlijk op je geeuwspieren kan werken.

avatar van danuz
Anna Karina speelt als Odile een heerlijke rol als mooi, timide, naïef en in haar eigen wereld verkerend meisje. De speelsheid van veel scènes is leuk om volgen, waarbij de les-, metro- en barscènes toch het fijnst zijn. Het misdaadplot kon me dan een pak minder bekoren, wat de film ook wat saai doet eindigen. Vooral door de losse sfeer, de nonchalance en fijne muziek een erg leuke film om te zien.

avatar van Inillef
4,5
Dit vond ik de beste film van Godard samen met Alphaville. Fantastische film. Meesterlijke setting. Moet je hebben en/of gezien hebben!

Deze film krijgt een dikke 4,5

avatar van Kaas9
4,5
Zo! Ik heb nu in drie dagen drie films van Godard gezien, en ik ben fan. A bout de souffle en Le mepris waren al erg vermakelijk. Bande a part is misschien wel de leukste. Zelden heb ik beelden, muziek en dialogen zo lekker soepel in elkaar over zien vloeien. Het plezier spat er van af. Prettig vindt ik dat de hoofdpersonen (net als in A bout de souffle) geen echt gangsters zijn, maar eerder romantici die liever crimineel dan moe zijn. Nog een pluspunt is dat Godard in al deze films een bloedmooie vrouw laat rondlopen, dit meisje mag er ook wezen.
Een paar scene's springen eruit: de openingstitels, de 'minuut stilte', het tramritje door de straten van Parijs en natuurlijk de al eerder genoemde dansscene.

Welke films van Godard zijn nog meer aan te raden?

avatar van Zinema
2,5
Zinema (crew)
Een halve eeuw geleden.

Een van Godard zijn meest beroemde films kon mij niet geheel bekoren. Natuurlijk was dit toentertijd een vooruitstrevend filmpje en bevat de film en paar leuke grapjes. Het verhaal echter is niet zo heel erg denderend en als geheel, mijns inziens schiet e.e.a. net te kort. De acteerprestaties en dialogen maken een hoop goed, maar daar blijft het dan ook bij.

Redelijk.

avatar van Legan
3,0
Zoals Bande à Part begint, zo eindigt het ook. Langdradig en pretentieus met lang uitgesponnen scènes die maar blijven doorgaan, en doorgaan, en doorgaan... Ondanks enkele aardige dingetjes, komt het geheel niet verder dan wat doelloos rondgedobber.

Dat de film toch nog een redelijke score uit het vuur weet te slepen is puur te danken aan twee scènes, namelijk de fake shoot-out tussen Franz en Arthur en de dansscène in de café. Alleen op die momenten kom ik eindelijk sfeer, maar vooral leven tegen.

avatar van wibro
4,0
Een van de meest sfeervolle films van Godard die het bij mij toch vooral moest hebben van het heerlijke spel van Anna Karina. De scène in het café waarin Anna opviel met haar danspasjes en de hoed vond ik misschien wel een van de mooiste dansscènes in de geschiedenis van de cinema. Jammer genoeg werd de muziek in die scène drie maal onderbroken door de voice-over van Godard wat door mij als erg storend werd ervaren. De scène in het Louvre duurde echter veel te kort, ik had Anna Karina graag 9 minuten en 43 seconden zien rennen.

4,0*

avatar van fappie
3,0
jackie schreef:
De beste film van Godard.

Het dansje wat in deze film voorkomt heeft Tarantino geinspireerd voor het dansje in Pulp Fiction.

En Tarantino' s heeft zijn produktie maatschappij naar deze film genoemd.


Ik heb dat dansje wel eens gezien, maar dat is toch nauwelijks vergelijkbaar met die uit Pulp Fiction?

avatar van Montorsi
3,5
Luchtig en sfeervol filmpje wat overal 'tussendoortje' schreeuwt. En zo beoordeel je hem dan ook. Heeft allemaal echt erg weinig om het lijf, maar is wel leuk, charmant en uitermate stijlvol. Geweldige soundtrack ook natuurlijk en een briljant dansje

dikke 3.5*

avatar van Montorsi
3,5
fappie schreef:
(quote)


Ik heb dat dansje wel eens gezien, maar dat is toch nauwelijks vergelijkbaar met die uit Pulp Fiction?


Het is een inspiratie geweest voor.. Het dansje zelf is inderdaad totaal anders, en bij Pulp Fiction ligt de seksuele spanning wat meer aan de oppervlakte, plus dat het dansje bij Pulp Fiction natuurlijk ook een filmhistorische achtergrond met Travolta heeft.

Een Godard voor Godard-haters,zo wil het cliché.Gaat in mijn geval zeker op,waarschijnlijk omdat JLG in deze film zijn eigen werk niet deconstrueert.Het blijft een parodie op gangsterpulp,en trouwens ook op Jules et Jim(monotone,pedante voice-over die semi-serieus een 3hoeksverhouding analyseert).Ik ben normaiter geen Karina fan,maar hier zet ze briljant een huppeltrutje neer,te dom om te poepen(letterlijk als je een Belg bent).
Je kunt niet ontkennen dat de film vrij geestig is.Dat Tarantino de madison citeerde in Pulp Fiction weet iedereen,maar als je goed oplet zie je dat deze film ook de inspiratie was voor...the silly walk van John Cleese!
Natuurlijk zou JLG zichzelf niet zijn als hij niet al in '62 begon over China.En kan het ook niet zonder literaire citaten die weinig functioneel zijn,tenzij je een cultuurfilistijn bent die klaarkomt als hij een Rimbaud-citaat herkent.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:49 uur

geplaatst: vandaag om 16:49 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.