Das Testament des Dr. Mabuse (1933)

Wonderlijke film, niet in de laatste plaats vanwege het originele plot.

De weergave van de geesten is subliem. Erg angstaanjagend.

Ik vind het jammer dat ie zo traag is en sommige verhaallijnen helemaal niets toevoegen. De opbouw van het verhaal is erg hak op de tak en met een hoger tempo was het allemaal wat spannender geweest.

Verschijnt 3 juni op dvd in Nederland (A-film).

Na M en Metropolis, de onbetwiste meesterwerken van Fritz Lang, kan Das Testament des Dr. Mabuse als beste film van hem gezien worden. Het heeft een lekker verhaal met her en der helaas nog wat theatraal acteerwerk, maar dat mag de pret niet drukken.

Prima thriller, zeker ook daar deze film al meer dan 75 jaar oud is!

Goed acteerwerk (inderdaad wel wat theatraal en pathetisch soms; lijkt een erfenis van het nog maar net verstreken stomme tijdperk!), ik genoot van de transformatie van Prof. Baum in Dr. Mabuse!!! Enge kop die laatste trouwens!
Lohmann moet haast zeker wel een inspiratiebron zijn voor Jules Dassin inspecteur in 'The Naked City'?

Het verhaal is lekker mysterieus en laat veel aan je eigen interpretatie over. Sowieso ook gaaf de decors/interieurs (vanwege de leeftijd van de film 'echt'!) en special effects.

Film die flink vooruit was op zijn tijd maar met mankementen.

De scène waarin Dr. Mabuse verschijnt als geest is geniaal. Zeer fijne techniek voor 1933 en zelfs nu nog redelijk indrukwekkend. Enkel jammer dat Fritz Lang verder de techniek wat laat liggen. Sommige camerastandpunten vond ik slecht uitgekozen.

Het grote doel van de film is dus vooral het verhaal te registreren en een spannende thriller te maken maar jammer genoeg slaagt de film daar nauwelijks in. Nochtans is daarvoor alles aanwezig: Goed plot en een boeiende psycho. Het verhaal is veel te lang en de zijploten halen de spanning eruit.

Het acteren doet er ook weinig goed aan. Veel te houterig wordt afgewisseld met gewoon complete over-acting en zo is het bijna onmogelijk echt mee te leven met Kent. Vooral zijn liefje is gewoon te erg. Moet één van de slechte rollen ooit zijn.

***

Wat een geweldige films heeft die Lang toch eigenlijk gemaakt. Deze film is ook weer echt uitstekend. Een genreoverstijgende politiethriller/mystery/misdaadfilm met horrorelementen, kenmerken van de film noir, komische momenten en een liefdesverhaaltje. Ik ken verder geen oudere film die er beter uitziet. Geweldige artdirection met die ruime decors en schitterend cinematografie (vooral de eerste 10 minuten waren geweldig, o.a. het schieten in het donker).

Verder een heerlijk verhaal met 120 volgestopte minuten. Zeker 7 geweldige momenten - de eerste 10 minuten (een van de beste openingen ooit) - de out-of-body expiernce van dr. Mabuse - eigenlijk alle momneten in het gekkenhuis - de shoot out vanuit de flat - de kamer onder water - de moord in de file - en ook wel de brand op het eind. Absoluut topvermaak. 4,5 sterren voor een klein meesterwerk.

Een goed verhaal, maar helaas te lang. Het is soms wel erg langdradig, maar dat is dan ook wel de enige minpunt. Het is een interessante film van Lang, en best spannend. Maar wat me vooral opviel was natuurlijk hoe mooi de film eruit ziet, voor een film uit 1933, met name de geesten zagen er echt heel strak uit. Verder was de muziek ook erg goed. En ja het acteerwerk is ook erg goed. Vond vooral Karl Meixner als Hofmeister goed. Maar ja hij dan ook wel een wat uitdagendere rol dan de anderen.

4*

Aangename verrassing.

Zowel 'M' als Fury waren me indertijd goed bevallen, dus toen ik voor slechts zes euro de hand kon leggen op Das Testament des Dr. Mabuse geen moment getwijfeld. Toch blijft het altijd afwachten of zo'n oude film z'n naam kan waarmaken, maar in dit geval is dat zeker gelukt.

Ten eerste is er de fenomenale sfeerschepping. Vooral de scenes in het gekkenhuis en de verschijningen van Dr. Mabuse springen er bovenuit. De afwezigheid van muziek vond ik hier juist goed werken: de doodse stilte creëert de spanning. De car chase op het einde vormt wat sfeer betreft het hoogtepunt. Donkere bomen als schimmen langs een slecht verlichte weg en plotseling de griezelige verschijning van Dr. Mabuse. Menig moderne horrorfilm kan hier een puntje aan zuigen!

Ten tweede is er het originele verhaal, dat eigenlijk een politiethriller, horror en drama in één is. Het politie onderzoek is soms wat oubollig, maar houdt voor een meer dan 70 jaar oude film goed stand en weet tot de ontknoping te boeien. Mijn voorkeur gaat echter uit naar het horror gedeelte en het mysterie rond Dr. Mabuse. Zelden zo'n goed uitgewerkte bad guy gezien en voortreffelijk geacteerd door Rudolf Klein-Rogge. Ook de bezeten Professor Baum mag er wezen.

Brengt me gelijk bij de mindere punten. Met name de romance tussen Kent en Lilli is onnozel en rekt de film onnodig lang. Ook de gangsters zijn niet allemaal even overtuigend en komen iets teveel in beeld. Gaat erg ten koste van de spanning. Tenslotte komt de shoot-out wat knullig over. Dit zijn evenwel kleine op- en aanmerkingen, want de film als geheel staat gewoon als een huis: degelijk. 4****

Wederom een erg fijne film van Lang, die mij met zijn oudere films M en metropolis al overtuigd had en dat nu weer eens bevestigt.

Ik had deze film al een tijdje liggen, maar bleef het kijken maar uitstellen. Onterecht zo blijkt, want het is een twee uur durend spektakel mag ik wel zeggen. De film is een mix van diverse genres, maar vooral het spanningselement is erg goed uitgewerkt in deze film, want ik ken geen film van voor 1950 die ik zo spannend vond als deze. Verder valt op dat de film er gewoon ontzettend goed uit ziet. De film zou makkelijk uit de vijftiger jaren kunnen komen, want je ziet totaal niet dat het een jaren dertig film is. Vooral de geestbeelden van Dr. Mabuse zien er fraai uit en zorgen er tevens voor dat de spanning op die momenten behoorlijk oploopt.

Verder zit er een behoorlijke sterke sfeer in de film. Een paar erg fijne scènes, zoals bijvoorbeeld de file moord en de achtervolging op het einde en je hebt al een film te pakken, die met de beteren meekan. Jammer alleen van het romantische plotje, dat ik niet zo heel boeiend vond. Verder is er eigenlijk niet zoveel op aan te merken. Het is een oerdegelijke film, die goed in elkaar zit en een paar fraaie momenten kent.

4,0*

Pfff.. laat ik de rest dan maar even volgen.. deze film uit 1933 (??!!)

Niet zozeer de eerder genoemde effecten maar met name de volwassenheid en de complexheid van het scenario zijn wel erg vooruitstrevend voor een misdaadfilm uit die ijd. Niet te geloven bijna.

Referenties zijn er uit te vinden van Goodfellas tot The Usual Suspects.

Erg vermakelijke film met allerlei personages, zijplotjes en mooie zwart-witbeelden die het enorm de moeite waard maken.

Blijft toch een prachtige film. De eerste keer viel ik kennelijk over het vreemde einde. Die kon ik me niet meer echt herinneren, maar het bleek de tweede keer prima te werken. Het is nogal een mysterieus slot, maar het idee dat er gewoon een nieuwe Mabuse is geeft wel een extra donker randje aan de film. Alsof de film extra donkere randjes nodig heeft...

Zo duister als M is dit nog lang niet. Het plot is wat onwerkelijker en luchtiger, maar de toon van M is nauwelijks verdwenen en houdt de hele film, wel, onguur. Een beetje een raar woord, maar het past hier wel. Er is iets ongrijpbaars aan het kwaad in deze film. Niet in de directe zin, want schurken worden gewoon gearresteerd. Toch overheerst het gevoel dat het kwaad nooit zal verdwijnen. Dat is eigenlijk ook typisch voor Lang sinds hij de epische films achter zich liet. Het blijft ook door zijn hele Amerikaanse aanwezig.

Dat de film hier en daar wat sloom is en dat die vrouw die Lilli speelt een vreselijke actrice is nemen we maar even voor lief, want we krijgen er heel veel voor terug. Die laatste auto-achtervolging, compleet met spookachtige bomen en de geest van Mabuse, blijft toch wel een hoogtepunt uit Langs oeuvre, maar dit is tevens zo'n film waarin spektakel naar spektakel elkaar opvolgt, zonder daarbij het plot uit het oog te verliezen. Ik ken weinig films uit die tijd die zo veelzijdig is. Zelfs ieder genre lijkt langs te komen.

Ik verhoog naar vier sterren. Ook zeer benieuwd naar Dr. Mabuse der Spieler.

De film, die thema's macht en angst en terreur zaaien onder de bevolking duidelijk stelt, werd bij verschijnen in Duitsland verboden omwille van de overduidelijke toespelingen op het opduikend naziregime in de heimat en de figuur van Hitler.

Aldus krijgt deze (politieke) film zekerlijk een diepere, betekenisvollere dimensie wat niet belet dat het voor zijn tijd ook een verbluffend stukje cinema is. Bovendien worden ingrediënten (het misdadig brein, de beperktheid van het politieapparaat, de achtervolgingsscènes, een cruciale ontsnapping, het vleugje romantiek...) die later als onvermijdelijk in de misdaadfilms werden opgenomen, reeds keurig uitgewerkt. Baanbrekend werk dus met goede, mysterieuze sfeerschepping en behoorlijke vertolkingen.

Met een verbluffende kwaliteit voor een film uit 1933 ben je er nog niet. Ondanks de gedateerdheid die er eerlijkheidshalve (uiteraard!) nog steeds is, zijn de optredens van Dr. Mabuse anno 2014 nog steeds imposant. Geen high-quality CGI nodig.

Ook het verhaal is voor een film uit de jaren '30 bovengemiddeld goed. De uitwerking is alleen wat minder. Het uitgangspunt is goed, maar door de vele zijsprongen en onnodig saaie scènes is Dr. Mabuse bij vlagen saai om naar te kijken. Vooral de romantische scènes hadden hier makkelijk uit gekund.

Revolutionair, invloedrijk en zijn tijd ver vooruit. Allemaal waar, maar dat betekent nog niet dat Dr. Mabuse eeuwigheidswaarde heeft en anno 2014 nog net zoveel indruk maakt. Op mij dan.

Goeie film over een gevangene die een aantal aantekeningen maakt die uit blijken te komen. Het duurt nogal lang voordat de vele verschillende verhaallijnen bij elkaar komen, maar het vormt uiteindelijk wel een origineel verhaal. Hetzelfde geldt min of meer voor de montage die soms abrupt en soms inventief is. Ruim 80 jaar later natuurlijk ook interessant als tijdsdocument.

Intrigerende sequel die meer met de geest dan met het personage van Dr Mabuse te maken heeft, zoals de titel ook al belooft. Dat neemt niet weg dat Rudolf Klein-Rogge zich toch op indrukwekkende wijze manifesteert met zijn open hersenpan, ogen als eieren zo groot en haakneus die hem op een zieke roofvogel doet lijken – zelfs in deze tijden van CGI-horror nog altijd onaangenaam grotesk en eng (hij troeft Otto Wernicke als Kriminalkommissar Lohmann bijna af, hoewel die dan weer bijzonder knap dreiging en humor combineert). Merkwaardig genoeg doet deze film wat gedateerder aan dan z'n elf jaar oudere zwijgende voorganger, vooral dankzij het overacteren bij de wetenschappelijke uitleg van professor Baum, de verontwaardiging van Tom Kent en de aanbidding door de onverdraaglijk kleffe Lilli ("Was geht das mich an, Tom? Ich liebe dich!"), maar dat is een probleem dat wel meer vroege talkies hebben. En hoewel Das Testament slechts twee uur duurt lijkt hij op de een of andere manier trager dan de twee-en-een-half uur langere Spieler, misschien omdat er hier nog geen muziek wordt gebruikt om de montage en het plotverloop soepeler te laten stromen en omdat er weinig "ambiance"-geluid is, waardoor het geheel een zekere gekunsteldheid behoudt (ook weer zoals wel meer vroege talkies). Dat neemt allemaal niet weg dat ook dit een fascinerende film is die een mooi spel speelt met schijn en werkelijkheid; ook nu ik deze film vier maal heb gezien verveelt hij niet. Met zijn Amerikaanse thrillers heb ik nooit veel gehad, maar nu ik zijn belangrijkste Duitse films heb gezien begrijp ik toch wel waarom Fritz Lang als zo'n grote meneer beschouwd wordt.

Origineel uitgangspunt, zeker voor een film uit die tijd. Ook best knap gemaakt, met name de overtuigende geestverschijningen van Dr. Mabuse zijn de moeite waard. Helaas is het verhaal qua uitwerking wat langdradig en rommelig. Er zitten diverse niet al te interessante verhaallijnen in en ook de hoofdmoot van het plot kon mij, hoewel het dus best origineel is, niet heel erg boeien. De echte spanning ontbrak ook wel. Het acteerwerk is bovendien niet echt denderend. Dat maakt dat het toch een wat teleurstellende kijkervaring was, hoewel deze film ook zeker zijn sterke punten heeft.

Intrigerend uitgangspunt waarbij de duivelse dokter Mabuse via een soort hypnose/trance mensen kan doen aanzetten om misdaden (moorden) te plegen. Zijn schrijfsels vanuit de gevangenis zijn een soort blauwdruk voor wat komen gaat.

Ik zag weliswaar een gerestaureerde versie, maar zelfs zonder dat is het technisch een bijzonder sterke film vanuit die tijd. Maar Fritz Lang was één van de topregisseurs uit zijn tijd. Met M – Eine Stadt sucht einen Mörder en Metropolis scheerde hij al hoge toppen, ook vandaag nog.

Inhoudelijk weliswaar wat langdradig of wat rommelig. Er zaten wel wat zijsprongetjes in die niet altijd nodig waren voor het verhaal. Het einde is sterk. Mysterieus en technisch opnieuw bovengemiddeld.

Toch wel een lange zit met heel wat scènes die achteraf wat overbodig lijken. Veel geleuter en geschreeuw waarbij de cast niet echt weet te overtuigen in hun rollen. Het personage Dr Mabuse heeft wel iets engs over zich en de voorstelling van een geest die andere personages kan beïnvloeden wordt voor die tijd knap weergegeven.
Het verhaal is interessant door het gegeven van manipulaties door een geest maar spanning ontbreekt helaas.
Dat Dr. Baum eigenlijk de clou is , zal geen verrassing zijn want dit heb je als kijker toch wel vlug door. De slotscène waarbij de inspecteur en Kent achter Dr Baum rijden met als achtergronden donkere hemel en waaiende bomen is een stijlvolle memorabele scène die zijn weg vindt in een bevredigend slot met weliswaar donkere gedachte want Dr Mabuse blijft in geest voortleven. 6/10

Toch weer een bijzondere film van Fritz Lang. Het heeft wat kenmerken van M met het politieonderzoek, maar het voelt ook helemaal anders aan qua sfeer. Het heeft iets duisters, mysterieus (de scènes waar de bende hun instructies krijgen door de stem achter het gordijn) en bij momenten ook wat horrorachtig.

Gelukkig komt Fritz Lang niet te pas en te onpas met de geestverschijningen van Dr. Mabuse. Hij komt maar een paar keer tevoorschijn en als we hem om de paar minuten zouden zien, zou het enge en mysterieuze er snel af zijn. Voor een film uit 1933 zien de geestverschijningen er trouwens erg knap uit, maar dat geldt eigenlijk voor de hele film.

Misschien is de speelduur wel net iets te lang voor een dergelijke film. De romance tussen Kent en Lilli voegt weinig toe aan het geheel en daar had wat ingekort mogen worden, maar dat neemt niet weg dat het hele script straf en origineel is uitgewerkt.

3.5*