Chi Bi Part II: Jue Zhan Tian Xia (2009)

Iets minder dan het eerste deel, voornamelijk omdat vrijwel de hele film opbouw is en qua verhaal weinig meer om het lijf heeft. Het duurt anderhalf uur voordat de laatste veldslag zich aandient, maar dan krijg je ook wel een flink spektakel voorgeschoteld. Wederom wordt visueel alles uit de kast getrokken. Misschien werkt de film beter in de hermontage van 2 1/2 uur die in de europese bioscopen draait, maar die heb ik dus nog niet gezien. Bijna twee uur wegknippen lijkt me ook een beetje veel van het goede.

Duidelijk beter dan deel 1.

De aanloop naar de veldslag is ook hier weer het interessantste deel, dat wel. Kabbelt leuk voort, leuke taktische zetjes en aardig wat gekeuvel ondertussen.

De uiteindelijk veldslag die volgt duurt te lang, maar bevat wel nog een paar interessante stukken. Vind die schildbastions altijd leuk om te zien, en ook de show-off (gelukkig weer meer one-on-one) op het eind mocht er zijn.

Wel teveel mensen die sterven aan pijltjes, zwaardslashes en brandbommen. Na 45 minuten veldslag is dat niet al te boeiend meer, en als de volgende linie schutters zich aandient is het soms even doorbijten. CG is trouwens soms ook echt slecht, zeker de wijdse zichten en het vuur is niet altijd even mooi om aanzien.

Acteurs zitten wel weer goed in hun vul, ook iets beter in hun rol had ik het idee. In ieder geval kwamen ze wat beter uit de verf dan in deel 1.

Kleine verbetering op elk vlak dus, maar geweldig vind ik beide films nog steeds niet. Daarvoor missen ze toch wat pit en schort het te vaak in de afwerking.

3.5*

Goeie film met veel grote bombastische actiescenes met veel oog voor details. Vooral het vercshil tussen chinese en amerikaanse prdoucties wordt in deze film heel duidelijk, niet het melodramatische gedoe van die amerikanen maar bloed, wraak en vooral eer en moed komen naar voren. Erg mooi en een absolute aanrader!

Na deel 1 snel deze bekeken en wederom subliem.

Chinese films waren niet mijn favoriete genre, maar sinds enige tijd wel en terecht.

Net als deel 1 is ook deel 2 een topper!

Red Cliff 1 had een grote plus en een grote min. Er werd behoorlijk veel in gevochten, wat er erg gaaf uitzag. Dikke plus! Helaas was het verhaal in deel 1 redelijk saai. Dikke min.

Red Cliff 2 draait beide aspecten een beetje om. Het verhaal in dit 2e deel vond ik een stuk interessanter, maar helaas werd er wel minder in gevochten. Men bouwt de film op naar de grote, beslissende confrontatie die je in het laatste uur krijgt te zien.

En wat voor confrontatie! Wauw, alle registers zijn door Woo weer opengetrokken! Zeker die hele aanval met de brandende schepen ziet er weergaloos uit! Maar de rest van de veldslag idem. Zoveel detail, zoveel kwaliteit! Een genot om dat uur te bekijken! Je komt ogen te kort. Zon slag had niet misstaan in topfilms als Lord of the Rings.

Maar ook de aanloop naar de beslissende slag is boeiend. Ik vind dat gepraat over tactieken, strategie, eer en passie wel tof. Keek lekker weg en verveelde me niet. Al had ik wel iets meer actie verwacht in die kleine 1e anderhalf uur. Maargoed, dat laatste uur maakte dus alles meer dan waar.

Ik zou iedereen dan ook aanraden om gewoon deel 1 en 2 los te kijken. Ik vrees dat de samengeperste versie in de winkel een hoop moois weglaat.

Ook 4* voor Red Cliff 2.

Zo zie je maar, want ik zou juist achteraf maar wat graag de korte versie hebben gezien in plaats van de lange.

De bijna 5 uur durende aaneenschakeling van Cliché's, overacting waar zelfs Buster Keaton nog wat van kan leren en het uitrekken van verhaallijnen zoals zelfs een LOST of 24 het nog niet zou durven.

Het verschil in de korte en lange versie zitten hem in het weglaten van een paar toch al volledig overbodige subplotjes en het er uit editten van de overdaad aan slomo's en herhaling. Neem bijvoorbeeld uit deel 1 alleen al de eerste slachtveldscene met die schilden. Éérst wordt het gemeld dat ze het gaan doen, dan geeft iemand de opdracht het te doen en daarna doen ze het een keer of 10 doen en zie je vervolgens ook minstens 10 keer de tegenstander struikelen als gevolg ervan. Waarom? Omdat als je alleen 1. het commando 2. Het draaien en 3 het effect laat zien, je maar c.a. 1 minuut film hebt in plaats van 10 ... Plus dat er dan wel eens mensen zouden kunnen zijn die het niet begrijpen(!)

Best spijtig allemaal, want de landschappen, voorzover niet overdadig 'geshopt' (eindshot was écht té!), de costuums en het gegevens zijn allemaal in orde, evenals de geinige themamuziek en de cinematografie Alhoewel je vaak bij de shots met grote groepen soldaten wel minstens één 'soldaatje' in de camera zag lachen in de trand van 'Kijk mam, ik ben in de film!'

Soms leek het ook wel een soort van Bud Spencer &Terrence Hill film, zoals die hele infiltratie... echt lachwekkend, maar dat was dan helaas weer niet de helemaal de bedoeling...

Een film die de lijn van zijn voorganger gewoon doortrekt.

Het verhaal vind ik i.t.t. anderen minder dan in deel 1. Deze film rekt gewoon de aanloop naar de final battle uit over 1,30u, om dan een kleine 45-tal min te vechten. Er zijn de leuke psychologische spelletjes over en weer (wat voor amusante humor zorgde), en dingen als het maken van vuurbommetjes zijn toffe dingen om te zien. Maar het verhaal biedt niets extra's.
Die final battle vind ik trouwens niet helemaal bevredigend. Het duurt allemaal lang, en het oogt spectaculair, maar ik had meer tegenstand van Cao Cao verwacht.

Net zoals in deel 1 zijn het Tony Leung, Takeshi Kaneshiro (waarvan ik had gehoopt dat die zou vechten, helaas, maar leuk rolletje wel) en Wei Zhao (voor mij een ontdekking) die zich het best in hun rol inleven. Positief punt is dat in dit deel de bijrollen wat minder karikaturaal zijn.

Qua regie, camerawerk, muziek, .. kan je hetzelfde verwachten als deel 1, hoewel ik dat laatste puntje beter vond. Kleine minpuntjes zijn het vuur dat wat teveel computeranimated aanvoelde, en de uitvinding van het polsstokspringen.

Ik vind dit deel net iets minder, maar toch ook een 4

Een tikkeltje minder dan het eerste deel, maar het maakt elkaar niet veel.

Waar ik anderhalve week geleden na het zien van het eerste deel, veel zin had om verder te gaan met dit vervolg, moest ik er toch wel weer even inkomen. De terugblik van enkele minuten schept echter veel duidelijkheid. Ook hier wordt er weer veel nagedacht over de strijdwijze en de tactiek. Dat is best interessant. De uiteindelijke veldslag is bij vlagen erg indrukwekkend, maar duurt net iets te lang. De aanvang metde wind en de brandende schepen, is overigens wel prachtig om te zien.

De acteurs doen het allemaal vrij goed en komen vooral in de eerste helft goed tot hun recht. Ik vond het romantische subplot tussende vrouwelijke spion en de soldaat nog wel grappig, al eindigde het wel enigszins dramatisch. Verder zit het vrij goed in elkaar. Het is soms net wat minder meeslepend dan gehoopt, maar Woo heeft er een behoorlijk spektakel van weten te maken en duidelijk nog eens een keer al zijn registers open getrokken. Dat maakt dit epos, samen met zijn voorganger, tot erg vermakelijke cinema.

3,5*

Het was eigenlijk opmerkelijk dat een film genaamd naar 1 gebeurtenis wordt verdeeld over 2 redelijk lange films. Toch was deel 1, ook al was er geen climax, nergens saai en de gehele duur spannend en spectaculair.

Maar de echte knaller zou dus deel 2 moeten zijn. En toch duurt ook deze film dik 2 uur.

En om maar gelijk met de deur in huis te vallen, als je kijkt waar deel 1 eindigt en waar deel 2 logischerwijs zou moeten eindigen, gaat er veel minder gebeuren in deze film. Daarom zitten er maar wat vullende dingetjes in, zoals een romance van een vrouwelijke spion en diverse dingen die het tempo net iets teveel vertragen. Gelukkig worden we nog wel getrakteerd op een spetterende eindscene. Al met al dus iets minder dan de vorige film, maar samen gezien nog steeds een dikke aanrader.

En die muziek.. Wow.

Aangezien dit een samenhangend epos is van Red Cliff 1 en 2, ga ik ook mijn mening in 1 bericht posten.

Red Cliff 1

In de eerste film vind ik het verhaal in tegenstelling tot anderen beter dan de 2e film. De zoektocht naar de bondgenoot Sun Quan met hier en daar wat gevechten met een mooie weergave van de tactische strijdvaardigheden van Zhuge Liang. Beetje jammer dat de generaals toch wel echt overpowered waren, zelfs in de serie Spartacus zijn de echte gladiatoren niet zo sterk dat ze 10 soldaten met speren aankunnen. Maar goed, dat nemen we er maar gewoon bij.

Red Cliff 2

Het 2e deel is qua verhaal precies onduidelijker, nu ik er enkele dagen later over nadenk, sommige scènes lijken mij compleet overbodig. Ook hier kwamen de tactische strijdvaardigheden en listen van Zhuge Liang in beeld wat toch het hetgene was wat de film boeiend hield tijdens het eerste anderhalf uur. Daarna krijg je eigenlijk de beslissende slag bij Red Cliff.

Beide delen zijn in mijn ogen dus redelijk gelijkwaardig en maken het geheel tot een boeiend epos over China tijdens het Han regime.

4 sterren.

Ik zie geen reden om hier meer of minder aan te geven dan het eerste deel. Het tempo verloopt nogal gezapig in de eerste 90 minuten. Er worden strategieën uitgedokterd, er wordt wat gespioneerd en de temperatuur in beide kampen wordt opgemeten. Het is uitkijken naar de spectaculaire finale, en die ontgoochelde niet. Een mix van enorme sets vermengd met CGI beelden. Vooral het David vs Goliath gehalte van de Red Cliff battle moet hier in de verf gezet worden, en is de ideale kapstok voor heldendaden, moed, opoffering, enzovoorts.

Die Red Cliff films zijn zeker een kijkbeurt waardig maar kreunen wat onder het gewicht van hun lange speelduur. Het zware plot en de vele personages maken het moeilijk om alles sterk te uit te tekenen, waardoor de film meer dan eens dreigde te vervelen. Gelukkig komt de actie eraan, en in tegenstelling tot de eerste film krijg je hier waar voor je geld.