Running on Empty (1988)

Uitstekende en onderhoudende film over een gezin op de vlucht vanwege het verleden van de ouders. Een aantal mooie scenes zoals de verjaardag van de moeder, en het gesprek tussen vader en dochter in het restaurant.

Een origineel uitgangspunt en goed acteerwerk. Eeuwige zonde dat River Phoenix nog maar een aantal films zou maken na deze.

Weinig animo hier voor deze Lumet. Jammer, want hij mag er best zijn. Wie voor een klopjacht van de FBI gaat, is er aan voor de moeite. De film spitst zich toe op het leven van een familie op de vlucht en, meer specifiek, de getalenteerde zoon die op zo'n leeftijd komt. Een oprechte worp, ik kan er althans weinig vals sentiment in vinden. Misschien dat de puppy love er iets te dik op ligt, maar problematisch wordt dat nou ook weer niet. Phoenix doet het inderdaad leuk, idem voor z'n meisje. Het gesprekje tussen Annie en haar vader is raak en het einde, nou ja, het is niet zozeer wat er gebeurt, maar meer wat er achter schuil gaat. Best treurig. Al met al een innemende film.

Goed coming of age drama. De hoofdfiguur, de 16-jarige Danny, wordt in een bijzondere situatie geplaatst waarin zijn ouders hem voortdurend meeslepen van plaats tot plaats en van identiteit naar identiteit in hun vlucht voor de FBI. Het gezin strijkt neer in een dorpje waar Danny enig houvast krijgt in zijn bestaan dankzij een vriendinnetje. Sommige scenes zijn zo goed dat ik haast vergat dat ze geacteerd waren o.a het reeds genoemde verjaardagsfeestje, maar ook de kalverliefde en de sterke band tussen Danny en zijn rebelse ouders zijn aanstekelijk om zien. Ik was ook best onder de indruk van de piano-skills van Phoenix. Een sterke, tedere en onderbekeken film van Lumet.

Bijzondere film, al was het maar omdat denk ik 95% van de scenaristen en regisseurs van dit uitgangspunt een spannende thriller zouden proberen te maken,

Daarentegen is dit een heel gemoedelijke, menselijke en warme film over de gevolgen van een politiek subversieve groep. Dat start al meteen met de relaxte muziektonen bij de optiteling.

River Phoenix laat hier zien toch wel echt 1 van de grote talenten van zijn generatie te zijn geweest en ook Hirsch en Lahti zijn heel goed.

Fire and Rain van James Taylor maar even op repeat.

Herzien in het kader van het Kino-retrospectief van Lumet en de film was nog best vers. En ik blijk nog helemaal achter mijn eerdere bericht uit 2012 te staan. En ik treur weer een beetje om River Phoenix.

Wat mij betreft zou je drie films van 'm gezien moeten hebben die hem als gigantisch acteertalent schetsen: Stand By Me, deze en My Own Private Idaho.

Wat een getalenteerd acteur en musicus is verloren gegaan met de veel te jong overleden River Phoenix. Ik had nog maar weinig films met hem gezien. Maar in deze film acteert hij fantastisch.

Judd Hirsch en Christine Lahti doen het prima als ouders van Danny.

Met Martha Plimpton had ik iets meer moeite. Een erg wijze en onamerikaanse puber. Laat ik het zo zeggen, in mijn beleving past ze niet in een jaren 80 blank middenklasse Amerikaans gezin.

De film draait weliswaar om een prettig gezin dat op de vlucht is voor de FBI. Toch staat ook de ontluikende liefde tussen Danny en Lorna centraal. Bovendien is Danny een talentvol pianist. De ouders staan voor een dilemma.

De kalmte in de film, mooie dialogen, fijne muziek en het prima acteren maken het een prettige film.