menu

Aquele Querido Mês de Agosto (2008)

Alternatieve titels: Our Beloved Month of August | This Dear Month of August

mijn stem
3,80 (25)
25 stemmen

Portugal / Frankrijk
Romantiek / Muziek
147 minuten

geregisseerd door Miguel Gomes
met Sónia Bandeira, Fábio Oliveira en Joaquim Carvalho

Augustus is de tijd van vakantie en dorpsfeesten op het Portugese platteland. Emigranten en stedelingen keren terug naar hun geboortedorp. We volgen de vijftienjarige Tânia, zangeres in de band van haar vader, en de amoureuze verwikkelingen met haar neef Hélder. Tegen de achtergrond van het Portugese plattelandsleven met zijn Portugese smartlappen blijkt de relatie tussen Tânia en haar vader niet zo zuiver.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=BFoAg05JygI

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
Vervreemdende, maar bij tijden toch zeker betoverende, zelfreflexieve wereldcinema. Een belangrijk thema van de film lijkt te zijn hoe identiteit, sociale (familiale) verhoudingen en cultuur geen gegevens zijn, maar juist in de (auto)representatie ontstaan; bijvoorbeeld in film. De film benhandelt dit thema door de kijker af en toe op het verkeerde been te zetten, door soms het narratief te doorbreken wanneer het maakproces van de film zelf getoond wordt(met name in het eerste deel van de film en de memorabele eindscène, waarin de geluidsband afkomstig blijkt van een maffe geluidsman die nogal eigenzinnige ideeën heeft over het weergeven van de werkelijkheid). Ter referentie: denk aan Kiarostami met Portugese humor. Aanrader!

avatar van Malick
2,5
Het werk van Miguel Gomes wordt veelal vergeleken met landgenoot Pedro Costa en Apichatpong Weerasethakul. En gebruiker Ik Doe Moeilijk ziet er zelfs 'iets' van Abbas Kiarostami in maar op de een of andere manier vond ik maar niet de 'klik' met de film. Net als Pedro Costa tweede film Casa de Lava - die ik ook vorige week zag - ging vrijwel alles langs me heen. Waar dat precies aan ligt weet ik niet want normaal gesproken zijn dit juist de films die me erg aanspreken. Volgende keer beter?

avatar van Mochizuki Rokuro
5,0
De vergelijkingen met Costa ontgaan me geheel. Ik zou Moartea Domnului Lazarescu (2005) en Sharasojyu (2003) betere 'bronnen' willen noemen. Naast die van Joe Apichatpong - uiteraard (en uiteraard ook niet). Gomes doet alleen nóg beter.

Bizarre film, maar ik hou van die plagerige toon en het emmert en meandert maar voort. Ik heb weinig met Portugal, Portugezen, lust geen port, vind de taal lelijk. De muziek en ook meestal de cinema doen me weinig. Ik kwam er ook nooit, maar ik neem nu genoegen met deze film.

Tabu ga ik zeker nogmaals kijken als de tijd het toelaat. Ik denk dat ik het eerste deel beter kan plaatsen. Vond Tabu namelijk een erg moeilijke film - maar ze zijn even verbonden als dat ze door hun benadering essentieel verschillend zijn. Ik denk dat Gomes erin is geslaagd een uniek complementair tweeluik te maken. Over Portugal dan nog wel. Genre: 'Romantiek': goed gekozen!

Eén raadsel blijft onopgelost: Waarom deze Gomes-film mij wegblaast en ik Post Tenebras Lux (2012) als een nogal oninteressante te persoonlijke collage heb ervaren. Ook die aanpak zou je gelijkaardig kunnen noemen.

avatar van Flavio
4,0
Flavio (moderator)
Op redelijk unieke wijze verbindt Aquele Querido Mês de Agosto een documentaire dan wel mockumentary over het maken van een film met de film zelf. De eerste 45 minuten kijk je naar -zo lijkt het- beelden van interviews en lokale bandjes die Portugese evergreens ten gehore brengen, waarin ook nog even een niet-geïntegreerde Nederlander opdraaft en ene Paulo wordt gevolgd die jaarlijks de rivier in springt. De crew zit verder een beetje een soort petanque te spelen tot een meisje opduikt die wel een rol wil in de film die de crew geacht wordt te maken, en als zij een weddenschap wint begint de eigenlijke film dus.

Narratief blijft het ook daarna bijzonder. De film wordt tussendoor "onderbroken" en besproken door de regisseur en een producent- die klaagt over het gebrek aan acteurs om vervolgens zelf als acteur te verschijnen in de rol van Domingos, de vader- en ook Paulo blijft terugkomen met zijn relaas over hoe hij kreupel raakte, dat van meerdere kanten (en telkens geheel anders) wordt belicht. Hijzelf speelt verder geen rol, de brug waar hij van af springt komt wel geregeld terug. Verder zijn er ook genoeg pakkende beelden en werkt ook het dramatische gedeelte, zodat het op meerdere vlakken boeiend blijft.

Muziek speelt een grote rol. Bij Portugal denk je normaal gesproken aan fado maar Gomes houdt het bij volkse, sentimentele liedjes die wel eenzelfde melancholie bezitten. Om een of andere reden vond ik de scene dat er over en weer gezongen wordt met beledigende teksten het beste, lijkt me wel leuk zo'n traditie- al zal dat in het Nederlands wel weer niet werken.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:00 uur

geplaatst: vandaag om 22:00 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.