The Lady Gambles (1949)

Wanneer Joan Boothe [Barbara Stanwyck] door een paar schurken in elkaar wordt geslagen, komt haar man [Robert Preston], die haar al een jaar niet heeft gezien haar ophalen. In flashback zien we hoe Joan met haar man naar Las Vegas reist om - in het geheim - een fotoreportage te maken over de casino's en de mensen die ze bezoeken. Wanneer ze betrapt wordt door manager Horace Corrigan [Stephen McNally] moet ze tekst en uitleg geven. Corrigan besluit Joan toestemming te geven om te fotograferen en geeft haar wat chips mee (van de zaak, dus zonder geldwaarde) om mee te spelen zodat ze dichterbij de actie kan komen. Zoals de titel als doet vermoeden raakt ze verslaafd aan het gokken met alle financiële en emotionele ellende die daar bij komt kijken.

Het is een wat simplistische benadering van een serieus en complex probleem, maar Stanwyck geeft op superieure wijze gestalte aan de geleidelijke teloorgang van haar karakter. Preston heeft niet zoveel te doen als de arme echtgenoot, maar McNally geeft Stanwyck uitstekend tegenspel. Verwacht geen diepgaande analyse van gokverslaving, maar wel onvervalst melodrama dat Stanwyck op het lijf is geschreven.

Aardige film over een vrouw die een gokverslaving ontwikkeld als ze met haar man een tijdje in Las Vegas verblijft. Het web van de gokverslaving waarin de vrouw terecht komt is prima uitgewerkt (alhoewel het wel allemaal wat snel gaat). Haar relatie met haar man en haar zus gaat gepaard met een flinke scheut melodrama. Barbara Stanwyck weet de film met gemak te dragen. Tony Curtis komt kort voorbij als hotelbediende.

Knap verhalende film die een aardige indruk geeft van hoe verslaving inwerkt op de psyche bij

een gokverslaafde. Stanwyck acteert weer formidabel, maar ook de rest van de cast draagt

competent een steentje bij. De film geeft ook aardig een indruk van de vele verlokkingen van

de gokstad, ongetwijfeld met een onweerstaanbare aantrekkingskracht.

Vooral het slot tilt de waardering voor de film nog wat omhoog ook mede dankzij de inbreng

van Edith Barry als haar nogal onuitstaanbare oudere zus, en wanneer er een verklaring

aan het licht komt van het gedrag van Stanwyck's personage.

En dus toch even Tony Curtis in beeld! Dat meende ik al, maar 't is wel zo kort dat ik het amper

kon geloven.

Een ook hier weer indrukwekkend spelende Barbara Stanwyck raakt door een gewiekste casino eigenaar in no time verslaafd in zijn speelhol en gokt zich van de regen in de drup en van de wal in de sloot. Mooi film noir-achtig drama.