Village of the Damned (1960)

't downloaden waard?

Jazeker Hobbes!

vooruit dan maar

goed geacteerde, zorgvuldig opgebouwde, kortom heel erg geslaagde SF-thriller.

Boeide mij van de eerste tot de laatste minuut.

Een dikke ****' 4,5 op 5 ****'

Spannende film en een stuk minder saai, ongeloofwaardig en stijf als Carpenters remake.

Ik vond het eigenlijk weinig uitmaken.

Dat vermoeden heb ik ook...

Deze lijkt mij een stuk minder als Carpenters versie.

In mijn ogen is Carpenter toch één van de betere regisseurs.

Vond deze toch ook sterker dan de versie van Carpenter.

De versie van Carpenter heeft meer stijl.

Deze heeft meer spanning en als ik tussen een grandioos acteur als George Sanders en Christopher Reeve moet kiezen, weet ik het ook wel.

Ik ook, volgens mij staat hij een flinke trap hoger. Ik hou ook van de films van Carpenter, maar inzake spanning en sfeerschepping moet de recentere versie het onderspit delven. Het gebeurt trouwens zelden dat een remake beter is dan het origineel.

Ik kan me de remake nauwelijks meer herinneren al is het niet eens zo heel lang geleden dat ik 'm zag. En ik weet nog dat ik me zat te vervelen en de film wat lusteloos vond. Dat was bij deze film zeker niet het geval. Dit was erg fijn.

De sfeer deed me een beetje denken aan de sixties versie van The Twilight Zone, maar dan Brits, vooral in het begin. Als we het stilgevallen dorpje zien er geen muziek is, maar omgevingsgeluiden van een platenspeler en telefoon en dergelijke. Meteen een fijn sfeertje. Fijne opbouw, lekker kort, geen scene te veel.

Dik 3.5*

Als ouder wil je maar één ding: een gezond kind.

En wat een boel fijne, gezonde kindertjes heb ik gezien

in Village of the damned. En ze zijn zo lekker zelfstandig!

De opening van de film is erg sterk.

Als de film op dat nivo in zijn geheel zou zijn geweest, had ik 'm zeker 4 sterren gegeven, maar de kracht neemt toch een beetje af naarmate de film vordert. Ondanks dit puntje van kritiek

een erg lekkere film en ben ik zeer benieuw naar zijn vervolg.

Volgens Starbright Boy wel iets vergelijkbaar met de sixties versie

van de Twilight Zone. Dit maakt dat ik nog meer zin krijg om de complete dvd-box aan te schaffen.

Een dikke 3,5 dus!

Aparte griezelfilm die teert op een origineel idee rond geheimzinnige kinderen die op onverklaarbare wijze verwekt worden bij de vrouwelijke bevolking van een klein stadje. Verderop in het verhaal komt wetenschappelijke prestige tegenover ethiek te staan, in de vorm van de goed vertolkte personages Gordon en Alan.

De afkomst van de kwaadaardige kinderen blijft heel de tijd onbesproken en dus kan je als kijker zelf de vraagtekens invullen.

Goed tussendoortje.

Leuk idee, maar verder was het allemaal wat saai gefilmd.

Erg jammer dus, op het verhaal is echt weinig af te dingen. Creepy kinderen, lekker kort en een goed passend niet te zoetsappig einde. Maar de uitwerking is saai helaas, en daardoor ging een hoop van de sfeer verloren.

2.5* Remake waardig, hoewel die van Carpenter het ook niet helemaal was, maar dat ik die ooit zag is ook alweer een tijdje geleden.

Vind dit een van de betere sci-fi/horror films uit de periode 50/60. De opening is erg sterk. Je zit er gelijk lekker in. Het acteerwerk is ook prima (zeker voor die tijd) en die lieve kindertjes geven me keer op keer de rillingen. Ook gelijk duidelijk waar M. Night Bamalamaluma zijn inspiratie vandaan haalde voor die afschuwelijk slechte film The Happening. Village of the Damned is inderdaad een goed tussendoortje, hoewel het misschien wel iets meer dan dat is.

Erg goede klassieke SFfilm met geweldige, beklemmende sfeer en opbouw.

De beginscenes blijven je geheid bij; onheilspellend in sfeervol zwart/wit wat hier absoluut geen nadeel is.

Aanrader, speciaal voor 'echte' filmliefhebbers.

Het is niet bepaald een positief teken wanneer je kinderen gloeiende ogen opzetten en hun wil doordrijven. Doorgaans wijst dat er sterk op dat ze lijken op moeder de vrouw, en dat is al miserie genoeg. Dit enge idee wordt rijkelijk uitgespeeld in Village of the Damned, waar een gans dorp dit soort kinderen ter wereld brengt, die zich ook nog eens abnormaal snel ontwikkelen, over hypnotische krachten lijken te beschikken, emotioneel vacuüm zijn en allemaal wit haar hebben. Erg intrigerend materiaal, zeker als je meerekend dat alle bewoonsters hiervan terzelfdertijd zwanger raakten na een mysterieus fenomeen waarbij iedereen vanaf de dorpsgrens als een zak patatten neerplofte, en voor enkele uren bleef liggen.

Of deze twee eigenaardigheden verband houden met elkaar is niet duidelijk, net zoals nergens wordt uitgelegd wie of wat die kinderen nu eigenlijk zijn of wat hun bedoeling is. Deze ongewisheid vind ik een goeie keuze, omdat het samen met het sterk overgebrachte gevoel van machteloosheid een zekere spanning met zich meebrengt. Dat kinderen sowieso angstaanjagend kunnen zijn leerden programma's als Supernanny ons inmiddels, maar hier wordt nog een serieus tandje bijgestoken.

Jammer dat de uitwerking niet overal zo best is; Er wordt soms nogal bruusk gemonteerd en hakkelig gefilmd, en het scenario springt een beetje te vlug van de hak op de tak. Dit uit zich misschien nog het meest in het abrupte einde, waar je als kijker niet overtuigd bent dat de gekozen optie het enige alternatief is op dat moment, noch dat het personage op dat moment voor die optie kiest. Iets meer opbouw en karakterontwikkeling had dit fraaie concept zeker deugd gedaan.

Ondanks dat Village of the Damned geen hoge toppen scheert is het de moeite waard om eens een keertje mee te pikken. Zeker voor de liefhebbers van dit soort curieuze cinema, of voor mensen die gewoon graag naar films kijken met snotneuzen die bijzonder veel noten op hun zang hebben.

3*

Had deze film opgenomen van TCM, maar vond de eerste helft van de film sterker dan de tweede helft. Er wordt kundig opgebouwd naar de uiteindelijke betekenis van het massaal flauwvallen van een dorp en wat voor uitwerking dit uiteindelijk heeft op de kinderen die toen verwekt werden. Gedurende de tweede helft had ik echter nogal het gevoel dat er dingen afgeraffeld werden en er dus te snel naar het einde toe gewerkt werd. Toch is dit wel een sfeervolle en spannende film, dus ik raad hem zeker aan. De versie uit 1995 met Christopher Reeve ken ik, maar heb ik nog niet gezien.

Goed gefilmd en geacteerd en zeker van in de beginne spannend maar uiteindelijk is de film gedaan zonder dat het hoe en het waarom is uiteengezet. Dit zet volgens mij een redelijke domper op het geheel. Spijtig.

Vaardig geschreven.

Een 3.5* is misschien wat overdreven, maar het is niet slecht om eens een film te zien met een hoog tempo. Al na enkele minuten wordt duidelijk wat er gebeurt en de gebeurtenissen volgen zich dan ook snel op. Acteerwerk is ook zeker ok, en de film duurt net lang genoeg.

Kleine verassing (na het eerder zien van het teleurstellende vervolg 'children of the damned'): 3.5*

Aardig maar na de eerste helft verslapte mijn aandacht behoorlijk. 45, hooguit 60 min. speelduur was voldoende geweest. Jammer ook dat het mysterie rondom de kinderen nauwelijks wordt verklaard.

Mijn moeder, een fanatiek SF-lezeres, zei ooit dat de beste SF niet ging over groene mannetjes maar over een doodgewone situatie met één nieuw of afwijkend element. Ik zou niet durven beweren dat dat voor álle SF geldt, maar voor deze verfilming van The Midwich cuckoos van John Wyndham gaat dat recept in ieder geval wel op.

Een sfeervol en herfstig dorp (goed te zien op de uitstekende DVD-transfer), prachtig zwart-wit-camerawerk, sober spel (gelukkig kan George Sanders ook prima serieus akteren, en wat is Barbara Shelley mooi), een realistische setting, lichte humor (de telefoniste Miss Ogle – what's in a name?), een simpel maar strak gegeven, alles logisch uitgewerkt. Natuurlijk, een "oude" film, niet echt opwindend of spannend meer, en die gloeiende ogen hebben we sindsdien al veel te vaak (op het lachwekkende af) gezien, maar wat een sfeer, wat een ijzersterk verhaal en "wat een boel fijne, gezonde kindertjes" om met FatMike hierboven te spreken.

Steven H. Scheuer : "This film reminds us that sometimes the eeriest thrills and chills are the quiet ones."

Aardig vermakelijk filmpje maar stiekem had ik er iets meer van verwacht.
De slaap-scene in het begin gaf best een goede creepy sfeer en dan doel ik bijvoorbeeld ook op de langspeelplaat die blijft hangen, op zich een simpel idee natuurlijk maar geluiden kunnen veel doen.
Maar op het moment dat de kinderen volgroeid zijn kent de film toch wel weer wat saaiere scenes, van mij hadden de kinderen best nog wel meer aan mogen richten.
Het einde vond ik trouwens ook wel erg snel gaan, niet heel slecht maar ik had het idee dat er snel een einde moest komen aan het verhaal

Village of the Damned is zeker een vermakelijk filmpje en kijkt lekker weg door zijn speelduur, maar er had nog wel wat meer spanning in mogen zitten van mij.

3*

Vooral het goede camerawerk viel op. Vond de film spannend, al was het eerste deel wat beter dan het einde. Een echte verklaring krijgen we niet, en dat is op zich wel een gemis. Want waarom zijn de kinderen hier? Wat is nu precies hun doel?

Geen idee of die antwoorden in het vervolg te vinden zijn?

Heb me verder goed vermaakt. Prettige speelduur ook!

Om de aarde over te nemen toch zeker? (In het boek waarop de film gebaseerd is, John Wyndhams The Midwich cuckoos uit 1957, maken de kinderen op het einde in een gesprek duidelijk dat de mensheid en de “koekoekskinderen” op een strijd op leven en dood afkoersen: "If we exist, we shall dominate you – that is clear and inevitable.")

Een stuk compacter en sterker dan de remake van Carpenter. Zag die toevallig een paar dagen terug en me toen meteen ook maar aan het origineel gewaagd. Net als de remake is ook van deze Village of the Damned het begin wellicht het sterkste stuk van de film. Vond de opening, waarin alle inwoners van Midwich op mysterieuze wijze in slaap vallen, vooral hier erg geslaagd. Sterk in beeld gebracht en de sfeer zit er meteen goed in. Verder prima vertolkingen van George Sanders en Michael Gwynn. Verder is het af en toe zeker wat knullig, houterig en gedateerd, maar toch blijft de film op opvallend veel vlakken zelfs nu nog goed overeind staan. Met name qua sfeer en cinematografie zit wel goed.

3,5 sterren.

Beware the stare that will paralyze the will of the world

Met Village of the Damned uit 1960 ben ik bij de laatste film aangekomen die een zoektocht van een aantal jaar ten einde zou brengen. Ik heb ooit eens een film (?) gezien die eenzelfde soort concept hanteerde als Village of the Damned en Children of the Corn. Ik wist echter helemaal niet meer welke versie ik had gezien (het zou evengoed die aflevering van The Simpsons kunnen zijn die door mijn gedachten speelt) dus besloot ik om alle versies eens een kans te geven. Met de eerste Children of the Corn had ik niet veel succes en ook Carpenter's remake deed geen belletje rinkelen. Ik verwachtte dan ook dat gisteren eindelijk het belletje ging rinkelen.

Wat dus niet het geval is want deze Village of the Damned is in het zwartwit en ik ben er vrij zeker van dat ik hem in kleur heb gezien. Soit, maakt op zich nu ook niet veel uit maar ik kan nu wel met zekerheid zeggen dat dit de beste versie is. Children of the Corn is op zich niet echt vergelijkbaar (met uitzondering van de nogal moordlustige kinderen) maar waar Carpenter sfeer mist met zijn remake, is deze hier in overvloed aanwezig. De zwartwit cinematografie past uitmuntend bij de film en geeft het nog net dat beetje extra. Zeker het begin straalt die heerlijke charme van jaren '60 sci-fi films uit en dat kan ik zeker en vast waarderen. Interessant ook dat het origineel zo'n dikke 20 minuten korter is dan de remake. Hierdoor vloeit het allemaal vlotter in elkaar en krijgen we amper inzakkingen. Het wetenschappelijke standpunt tegen het menselijke standpunt is dan ook interessant genoeg om de gehele speelduur te blijven boeien maar het geeft ook net dat beetje meer aan de zelfopoffering van Gordon. Kan me niet herinneren dat dat in de remake ook het geval was.

Sowieso een uitmuntende cast die hier is verzameld. George Sanders is één van de weinige pluspunten die ik me nog herinner uit Moonfleet en weet ook hier de film compleet naar zich toe te trekken. De climax van het verhaal (a brick wall) komt bij Sanders dan ook veel beter tot zijn recht dan met Christopher Reeve. Sanders wordt ondersteund door Barbara Shelley en daar verwachtte ik eerlijk gezegd niet veel van. Kan me ze alleen nog maar herinneren uit Dracula: Prince of Darkness waar ze één van de saaiste vrouwen uit Hammer geschiedenis neerzet maar dit gaat haar erg goed af. Michael Gwynn maakt het volwassenen rijtje mooi af. Ik vond de kinderen trouwens ook wel geslaagd. Zeker Martin Stephens als de kleine David is erg goed op dreef. Ik was altijd van mening dat kinderen in films praktisch altijd tergend slecht waren maar ik begin ondertussen toch wel een degelijk lijstje met het tegendeel te verzamelen.

Ga niet voor de remake van Carpenter maar probeer om op een manier de versie uit 1960 te pakken te krijgen. Moet niet zo moeilijk zijn doordat die regelmatig te zien is op TCM. De sfeer is beter, het tempo is beter en het geheel komt een stuk beter tot zijn recht. Die Britten waren toch erg goed in het maken van horrorfilms..

4*