A Dog's Purpose (2017)

Natuurlijk makkelijk scoren zo'n sentimentele film voor hondenliefhebbers. Maar het is best een prima film. Alleen aan te raden als je ook iets met honden hebt, anders gaat het sentimentele aan je voorbij kan ik mij voorstellen. Niet baandbrekend of geweldig, wel leuk, 3 sterren.

Gemiddelde is toch wel idioot hoog hier vooralsnog.

Ik ben wel een hondenfan, maar zelfs de grootste liefhebber moet toch toegeven dat dit verhaaltje wel erg makkelijk en simpel in elkaar steekt.

Om niet te zeggen voorspelbaar.

Had allemaal wel iets volwassener gemogen.

Een van de meest sympathieke, ontroerende , en prachtigste films die ik in zeer lange tijd gezien heb.

Licht filosofisch,geen diepgravende poespas ,,,

En natuurlijk is het geromantiseerd,,,,ietsje te.

Geeft het als je bijna twee uur word ondergedompeld in de liefde die hond heet.

o ja ,,,een tip: als je een wat gevoelige vriendin hebt,,,zit de tissues alvast klaar,hier waren ze erg nodig.

prachtig.

Wow ! Deze film is op een heel luchtige manier echt leuk en ontroerend. Misschien naar het einde toe wat overdreven geromantiseerd, maar dat paste wel in dit verhaal want het hele verhaal draait om baas-hond. Dus een perfect slot van een mooie film. Verrassende score ! 8/10

Leuke jeugdfilm van de regisseur van Hachi: A Dog's Tale. Het is even wennen dat honden blijkbaar aan reïncarnatie doen, maar uiteindelijk toch wel een grappig gegeven in de film. De kijkwijzerbeoordeling is een beetje overdreven.

Het begin doet een melige familiefilm vermoeden, maar al snel ontpopt dit zich tot een prettig voortkabbelend drama, mooi gefilmd en hier en daar subtiel aangrijpend. De honden die de hoofdrollen vertolken zijn erg leuk; de menselijke cast is tevens dik in orde. Iets te gladjes en melodramatisch in elkaar gezet om echt doel te treffen, maar zoals de meeste films van regisseur Lasse Hallstrom is dit het aankijker zeker waard.

Een hond met een identiteitscrisis.

Films over schattige dieren, in casu honden, met een mensenstem zijn in de regel wat twijfelachtig maar deze was op zichzelf best aardig.

De relatie tussen mens en dier werd af en toe wat te sentimenteel neergezet en ondanks de vertederende beelden kreeg ik er geen "Hachi-tranen-in-mijn-ogen" moment van.

Dit had een verschrikkelijke, sentimentele draak kunnen worden en de trailer versterkt dat vermoeden alleen maar. Gelukkig valt het allemaal mee en hoewel de film niet zonder tekortkomingen is, valt er genoeg te genieten om de fouten te vergeven.

"A Dog's Purpose" vertelt het verhaal van Bailey, die het hart steelt van de 8-jarige Ethan [Bryce Geishar]. De twee zijn [iets te] onafscheidelijk en groeien samen op. Bailey is er voor Ethan in goede en de onvermijdelijk slechte tijden, tot hij [en dat is geen spoiler] van ouderdom sterft. Deze eerste episode is melodramatisch, iets te sentimenteel en moet ons doen geloven dat de top-quarterback van het plaatselijke footballteam nog altijd z'n hond overal naar toe neemt. De tweede helft van de film is erg sterk, wanneer de hond reïncarneert als respectievelijk een politiehond en het schoothondje van een onzekere studente. Deze episodes zijn veel beknopter beschreven, maar zijn wel veel realistischer en herkenbaarder voor een ieder die ooit een hond tot zijn of haar gezin heeft mogen rekenen. Hier blinkt de film uit, al is het onvermijdelijk dat de film tot het stroperige en volstrekt idiote einde komt. Maar - het moet gezegd - niet alleen is dat het enige mogelijke einde van dit verhaal, het werkt ook nog, mede door het prima werk van Dennis Quaid [als de oude Ethan] en Peggy "Damn Good Pie" Lipton [als de oudere Hanah]. En dus slaagt Lasse Halstrom erin om van een potentieel sentimentele draak een prima familiefilm te maken.

Zéér mooie film , vooral voor dieren/honden liefhebbers.

Ok,werkt vooral op de gevoelens,en honden hebben zo'n geen "verstand" of "geheugen";

maar ik vond het prachtig en geen minuut verveeld.

Samengevat: ode aan de "HOND" en de goede mensen die voor hen zorgen(en omgekeerd).

Prachtig: het moet niet altijd "pif/poef/paf" zijn of een"drama" om goed te zijn!!!

Een film waarbij alle mogelijke scenario's voor een hond wel aan bod komen. Alles waar een hond in terecht kan komen wordt in meer of mindere mate uitgewerkt.

Mijns inziens hoef je geen hondenliefhebber te zijn om het te waarderen, maar mogelijk denk ik daar als hondenliefhebber iets te makkelijk over. Ik denk wel zeker dat het bijdraagt aan hoe je de film beleeft en een hondenliefhebber/eigenaar zal veel herkenning in de film vinden. Er zit vaak een kern van waarheid in deze film, zoals de loyaliteit van een hond naar zijn baas.

Humor wordt goed afgewisseld met de drama eromheen. Deze film hoef je (gelukkig) niet alleen met een somber gezicht te kijken, maar ook zeker met een lach hier en daar. Ik heb de hele discussie rondom de dierenmishandeling niet zo meegekregen, enkele maanden slechts wat over gelezen en eigenlijk daarna ook gelijk weer vergeten. Bij het zien van deze film heb ik overigens ook niet het idee dat deze honden het slecht hebben gehad. De uitdrukking van een hond zegt vaak heel veel en al deze honden lijken stuk voor stuk gewoon gelukkige honden.

De beste scene, waar ik kippenvel van kreeg al was dat misschien meer omdat ik dacht dat hij dood zou gaan op dat moment, was het moment waarop het huis in brand stond. Dit was geweldig uitgewerkt. Daarna ging het ook allemaal wel redelijk snel met alle losse verhalen waar hij iedere keer terugkwam bij een ander baasje.

Het grootste minpunt uit de film vind ik echter wel de onafgewerkte stukken. Het gaat soms van de hak op de tak. Zeker in de jeugd van Ethan viel nog veel te behalen. Hoe is het bijvoorbeeld afgelopen met zijn ouders? Je hebt zijn vader niet meer gezien, zelfs niet na de brand. Maar ook in de losse verhalen mocht soms best wat meer verdieping gezocht worden. Bijvoorbeeld bij de politieman, op een foto na, weet je eigenlijk helemaal niet waarom hij eenzaam zou zijn.
Heeft hij zijn vrouw verloren? Waarom heeft hij die verloren? Dat soort kleine dingen vind ik dan wel erg jammer, waardoor de film toch wat minder voldoening geeft.

Enfin, uiteindelijk moet ik mijn fantasie daar maar gewoon op los gaan laten. Over het algemeen gewoon goed vermaakt met deze film en krijgt dan ook een ruime voldoende.

Bijzonder hoe Hallström dit soort films toch boven de middelmaat doet uitstijgen. Want call me a sucker, maar ik heb zitten janken als een kleuter.

Ik kan heel veel over deze film zeggen, maar ik wil vooral zeggen dat ik heel de tijd heb gehuild en dat er een ontzettend mooie boodschap in deze film zit.

Prachtige film, eigenlijk een reeks short stories waarin een hond telkens als een andere hond gereincarneerd wordt en een heel verschillend leven leidt. Telkens gezien vanuit het oogpunt van de hond, Met zoveel humor en gevoel gebracht dat iedereen wel een traantje wegpinkt denk ik. 4,5 sterren

I liked her. Plus she smelled like biscuits

Ergens in januari begin dit jaar was er opeens veel controverse rond A Dog's Purpose. Er dook namelijk een filmpje op van tijdens het filmen waarbij een Duitse Scheper werd mishandeld door hem in kolkend water te gooien. Het bleek uiteindelijk om #fakeNews te gaan maar het kwaad was al geschied. De Red Carpet première van de nieuwste film van Lasse Hallström werd afgelast en de film deed het, in tegenstelling tot de initiële verwachtingen, slecht in de bioscoop. Onterecht zo blijkt.

Want iedereen die A Dog's Purpose bekijkt, ziet een leuke en amusante film over een hond en de invloed die hij heeft op het leven van een aantal mensen en omgekeerd. Dat Hallström wel eens de mierzoete kaart durft te trekken, is eenieder die ooit een film van de man heeft gezien bekend en toch werkt het wel. Verspreid over een aantal decennia vertelt de regisseur het leven van de reïncarnerende hond Bailey en zijn zoektocht naar wat nu eigenlijk het doel in het leven is. Bailey komt in verschillende vormen terecht bij verschillende gezinnen en dat zorgt voor een aantal aandoenlijke scènes. Daar zit dan ook net de kracht van A Dog's Purpose. Dit is geen komedie in de pure zin van het woord maar eerder een erg herkenbare film voor iedereen die ooit op een goede manier met honden in aanraking is gekomen. Ik kan me in ieder geval voorstellen dat er sinds de release veel meer huishoudens opeens een viervoeter extra aan tafel hebben.

Het is dan ook een film om vrolijk van te worden en Hallström haalt visueel alles uit de kast om je een goed gevoel te geven. Veel warme kleuren, veel mooie natuur en bovenal veel schattige honden. Wie verwacht dat er maar één ras aan te pas gaat komen (iets wat wel wat geïnsinueerd wordt door de poster) staat nog een leuke verrassing te wachten. Veel verschillende verhaallijnen dus die met uitzondering van de hond niet veel met elkaar hebben te maken. Het stuk rond Ethan is het best uitgewerkt en het is altijd wel fijn om Dennis Quaid nog in iets te zien spelen. Het leukst is echter Josh Gad die zijn stem aan de trouwe viervoeter verleent.

Beetje jammer van al die controverse, heb toch het gevoel dat de film daardoor voor een groot stuk onterecht genekt is. Verder gewoon een fijn filmpje die het hart van menig dierenliefhebber zal doen smelten. A Dog's Purpose zit vol met de nodige clichés en sentiment maar Hallström weet er netjes mee om te gaan zodat het niet storend wordt.

3.5*

Lekkere feel good movie. Had er niet al te hoge verwachtingen van, maar de film viel mij 100% mee.

Ben echt niet iemand die snel geëmotioneerd raakt bij een film, maar hier had ik toch bij sommige scene's een brok in mijn keel. Kan het met sommige commentaren wel eens zijn in hun vragen over de vader en waarom is de politie man alleen, maar dan was de film waarschijnlijk te lang geworden. Voor de rest, de honden stelen de show en zo hoort het in dit soort films.

Echt een film die je rond de kerst moet kijken.

Als hondeneigenaar (St. Bernard) ben ik helemaal voor deze film gevallen. Had er geen idee van en heb ook niets meegekregen van het fake nieuws over een mishandelde hond, ken ook het boek niet dus bekeek de film gewoon blanco. En ik heb er van genoten. De honden zijn erg leuk, de baasjes zijn zoals er nu eenmaal hondeneigenaren zijn: aardige en onaardige. Om van een boek een film te maken moet je enorm schrappen en dat schijnt Lasse Hallström ook gedaan te hebben. Misschien dat daardoor de film enigszins fragmentarisch is maar ik denk dat met uitgewerkte verhalen de film een heel stuk langer geduurd zou hebben. Ik vond hem in ieder geval een prettige avondvulling en heb de goed getrainde honden zeer bewonderd!!

Deze eens bekeken en het was geen misse film. De film bestaat uit een aantal verhalen, maar vond het eerste toch het boeiendst, omdat die toch ook het meest is uitgewerkt.

De cast deed het prima en verder zag hij er goed uit.

De film verveelde niet en mocht gerust nog wat langer geduurd hebben.

Zeer simpel, maar wel lief.

Omdat de regisseur de prachtige Hatchi in elkaar stak, en dit hetzelfde thema (honden) heeft ben ik hier aan begonnen. Ik was niet erg onder de indruk van de eerste helft toch, het was zeer basic en zeer simpel. Een hond die op straat woont, een jongen die hem dan heel lief vind en hem dan ondanks een boze ouder toch mag houden.

Als hij de tweede helft in gaat tracht hij echter wel origineel uit de kast te komen. Hierdoor was mijn aandacht er weer goed bij en vond ik hem eigenlijk toch wel lief. Veel heftige onderwerpen komen erin voor, en hoe deze film daarmee omgaat is ook wel mooi om te zien.

Kort samengevat, een leuk filmpje/

Een leuke komedie/drama/familie/fantasie film...

Leuk en prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Dennis Quaid...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek met Dolby Digital...

Prima camerabeweging...

Leuk voor jeugdfilm...

Wat een mooie film. Ik ben een hondenliefhebber en dat maakt een film als deze extra leuk. Ik vind de film knap in elkaar gezet, goed acteerwerk, niet over sentimenteel en ik vind 'm erg lieflijk en ontroerend. De muziek, de sfeer, het verhaal. Alles vormt een sterk geheel en ik vind deze film zelfs iets beter dan Hachi. Ik heb me niet verveeld. Zeer vermakelijk en het bevat een boodschap, zonder saai of belerend over te komen. Vandaar een hoge score. 4,5*

Matige film waarin een hond tijdens een aantal verschillende levens en baasjes gevolgd wordt. Het is niet alleen vanwege de opzet dat de film fragmentarisch overkomt. Sentiment en voorspelbaarheid valt uiteraard niet te vermijden, wat op zich geen probleem is hier. Echter begint de voice-over vanuit het perspectief vanuit de hond al redelijk snel te vervelen.

Heel voorspelbaar, vol vals sentiment, maar paradoxaal genoeg ook heel erg mooi en gevoelig. Ik hield mijn ogen in ieder geval niet droog door de trouwe viervoeters die in deze film prachtig speelden en mijn hart voor altijd hebben gestolen.

Verder gewoon een prachtfilm van Hallström.

Het is natuurlijk simpel scoren, gooi er een paar mooie honden in en je zit bij veel hondenliefhebbers al gebeiteld. Maar A Dog's Purpose is veel meer dan dat. Het is de wisselwerking van de honden met de acteurs, de relaxte muziek en de uitgestrekte landschappen. Alles werkt naadloos samen en doen mij hunkeren naar de lange wandelingen die ik vroeger met mijn trouwe viervoeter maakte. Je kan het dik aangezet en overdreven sentimenteel noemen, met een hilarisch ongeloofwaardig einde. Zal best kloppen, vind ik totaal niet interessant in dit soort feel good films. Het doel is mij goed te laten voelen, en daarin is het een van de besten in zijn soort.

Doe mij trouwens ook zo'n paardhond.

4,5*

Aardige film. De verbinding met het verleden en het heden bij het laatste stuk hebben ze redelijk goed neergezet. Overigens konden ze het stukje dat hij een zij/politiehond werd veel beter neerzetten.

Globaal konden ze er meer uithalen naar mijn mening, maar toch wel leuk voor een keer.

Best oké.

Verwachtingen lagen ook niet zo heel erg hoog, maar af en toe een feel-good dierenfilmpje kan er wel in. En het moet gezegd, deze A Dog's Purpose weet z'n doel redelijk vlot te bereiken. Het is bijna alsof Hallström beter wordt met de jaren.

Het hoofdverhaal is een beetje beperkt, daarom ook dat er voor een reïncarnerende hond gekozen is. Lost ook meteen het probleem op dat de diertjes nu eenmaal niet zo oud worden, iets wat wel nodig was voor het verhaal. Het is een wat rare setup (die verder ook niet verklaard wordt), maar het werkt wel.

Film ziet er verder wel charmant en schattig uit, er zit een beetje drama in maar dat wordt gelukkig nooit té sentimenteel (althans, het drama zelf wel maar de film gaat er redelijk luchtig mee om) en de speelduur is ook niet overdreven. Verder wel redelijk voorspelbaar allemaal, maar voor een feel-good film is dat het minste natuurlijk.

Best aardig voor een keertje. Geen grootse film, maar aardige filler.

3.0*

Wat een heerlijk ontroerende film weer van Hallström. Ik denk dat Hallström zelf ook iets met honden heeft. Waar één van zijn eerste films (Mitt luv som Hund) ook al iets met honden had (meer symbolisch, blaf blaf haha) en Hachi iedereen ruim tien jaar geleden heeft doen janken, is hij 2,5 jaar geleden met deze film op de proppen gekomen.

Ik ben fan van bijna al zijn films en ook met a Dog's Purpose weet hij de juiste snaar weer te raken. Waar hij het vooral goed doet is dat de balans sterk aanvoelt. Nergens wordt de film te sentimenteel. Er zit veel humor in de film om ervoor te zorgen dat de film herkenbaar aanvoelt voor mensen die ook honden hebben (gehad). Af en toe wil je die tissues wel pakken, maar nergens vliegt de film uit de bocht. Het enige wat de film lichtjes in faalt zijn de vele verhaallijnen. Niet elke is even interessant en uiteindelijk wil je alleen maar dat het goedkomt met KJ Apa en Britt Roberton's personages. En gelukkig komt de film na wat omzwervingen op een leuke en sentimentele manier daar terug.

4,0*

De eerste live-action familiefilm van Universal sinds Big Miracle. Voorafgaand aan de bioscooprelease ontstond er controverse, nadat er beelden opdoken waarin een noodlijdende hond tijdens het filmen met geweld werd ondergedompeld in turbulent zwembadwater. Als gevolg van de gelekte beelden, kozen de filmmakers ervoor om de Amerikaanse première te annuleren. Op 4 februari 2017 verklaarde de American Humane Association dat de beelden misleidend waren gemonteerd, en dat er geen sprake was van misbruik.

In de film wordt er gebruik gemaakt van een Beagle-Duitse Herder-terriër, een Golden Retriever, een Duitse Herder, een Welsh Corgi Pembroke en een Australian Shepherd St. Bernard. Dennis Quaid speelt in deze hartverwarmende film wederom een quarterback met een volledige studiebeurs, die uiteindelijk geblesseerd raakt. In Breaking Away en Everybody's All-American speelde hij een ster quarterback van de middelbare school, die niet meer speelde. In Any Given Sunday vertolkt hij de rol van een quarterback, die zijn beste tijd heeft gehad en zijn dagen opnieuw probeert te beleven. Quaid droeg gekleurde contactlenzen om zijn ogen bruin te maken. In het echt zijn ze blauw. Bradley Cooper zou oorspronkelijk de stem van de hond inspreken, maar werd uiteindelijk vervangen door Josh Gad. Dit was de laatste film van Peggy Lipton. De actrice overleed op 11 mei 2019 op 72-jarige leeftijd aan kanker. Britt Robertson en KJ Apa verschenen samen later in I Still Believe.

Een zoetsappige en hartverwarmende familiefilm zoals ik ze graag zie. Je hoeft er nog niet eens persoonlijk een hond voor te bezitten. Uiteraard zijn er al meerdere geslaagde films in zijn soort uitgebracht, maar vond ik het vooral boeiend om de levenscyclus door de ogen van een hond te bekijken. Met name hoe ze soms worden behandeld. De filmmakers zijn erin geslaagd om binnen een korte tijd rauwe emoties op te bouwen, en op het scherm over te brengen. Het is jammer dat men heeft geprobeerd om deze film te boycotten. Dit wegens een onjuist verhaal dat er sprake was van dierenmishandeling.

3,5 *

A Dog’s Purpose is van dezelfde makers als Hachi. Hachi is een prachtige en zeer meeslepende film over ook een hond. Ik verwachte dus eenzelfde film. De trailer leek veelbelovend, maar daar is ook alles mee gezegd. Het is eigenlijk een mix. A Dog’s Purpose wist mij soms echt enorm mee te slepen, maar op andere momenten werd ik makkelijk afgeleid. En waar af en toe de voice-over juist voor grappige momenten zorgt, is hij soms ook te cliché.

De film laat wel mooi de trouwe kant zien van honden. Een prima film om te zien, maar verwacht geen nieuwe Hachi. O, en kijk de trailer niet; dan hoef je de film namelijk ook niet meer te zien. Alle mooie momenten zitten daarin verwerkt.

Potverdorie. Dit is de vijfde film van het jaar en nu heb ik al bij drie ervan moeten huilen. Waarom doe ik mezelf dat aan en sinds wanneer ben ik zo'n huilebalk geworden?

A Dog's Purpose werkt beter als film dan als boek. Hoewel het nergens echt origineel is, zit de regie en de cast wel goed. Het verhaal is meeslepend genoeg en het tempo zit lekker vlot. Zelfs als kattenmens vond ik de aaibaarheid van alle honden enorm hoog. Josh Gad als Bailey werkt misschien wat afleidend maar hij doet het verdienstelijk.

3,5*