The Killing Room (2009)

Intrigerend concept, maar het probleem is dat je de hele film wacht op een openbaring die nooit komt. Redelijk gespeeld en degelijk in beeld gebracht, maar uiteindelijk voelde ik me als kijker toch een beetje bekocht.

de film begint goed maar daarna is er nog weinig te beleven.

hier en daar wel nog een goeie scene maar de film is te licht om te spreken van een behoorlijke laat staan een goeie film

Doet me een beetje aan Das experiment denken alleen, deze is stuk minder.

Zeer eentonig een weinig spanning.

2,5 ster

Door een verhaal op te voeren dat zich afspeelt binnen een claustrofobische ruimte, met een beperkt aantal personages en effectieve trucs (het geleidelijk aan overschakelen van klinisch licht naar een duistere ruimte; de geniale score van componist Brian Tyler die werkelijk onder de huid gaat zitten) weet Liebesman een intense ervaring neer te zetten, ook al speelt niet elke acteur even sterk en laten de dialogen te wensen over.

Maar waar dit zich vooral scheidt van de meer simpele films als CUBE en SAW, is dat THE KILLING ROOM dit alles opzet om tot een verontrustende politiek-sociologische conclusie te komen waar meer waarheid in zit dan het experiment zelf. De films met elkaar vergelijken is dan ook te simpel.

Dat THE KILLING ROOM veel kritiek te verwerken kreeg dat het ongeloofwaardig zou zijn dat de Amerikaanse overheid zich daadwerkelijk bezig houdt met dergelijke praktijken is dan ook onterecht (al zijn we Quantanamo Bay misschien alweer vergeten?). De uiteindelijke boodschap van de film is immers maar al te aannemelijk en iets waarvoor we moeten waken. Misschien wel de meest verontrustende post-9/11 film die ik heb gezien.

Geen topper, maar best aardig.

Het idee is aardig. De ruimte is lekker beklemmend en de cast doet het wel goed ook al hoefde ik Nick Cannon niet per se nogmaals in een film te zien.

Soms iets te veel psychologisch en onnodig gebrabbel en te weinig gefock met de room-members.

Einde is ook goed..

"Once you're in, there's no way out.''

Ik vond de film ook zeker niet tegenvallen. Dacht in het begin dat het een soort 'House of 9' zou worden.. en dat klopte ook wel op bepaalde punten. Ik was verrast om 'Abruzzi' te zien, een van mijn favo Prison Break personages. Hij maakte de film dan ook vanaf de eerste paar minuten al intrigerend. Tijdens het kijken van de film betrapte ik mezelf er op dat ik me regelmatig afvroeg hoe ik me zou voelen, hoe ik zou reageren en wat ik zou doen. Een teken dus dat ik mee werd gezogen in de film. Zou ik doordraaien? Zou ik me terugtrekken in een hoekje? Ik heb geen idee. Ik zou wel claustrofobisch worden denk ik. Beetje jammer van Clea, zie haar altijd wel graag.

Al met al een film die me af en toe met open mond heeft laten zitten omdat ik nieuwsgierig was wat er zou volgen. Concentratie? Ja. Was ik geboeid? Ja. Genoeg voor mij om een fijn filmavondje te hebben.

3.5*

Inderdaad in het vakje "sadistische overheidsexperimenten" te rangschikken. En het is nog niet eens zo'n slechte film geworden. Ik vond het einde vrij verrassend. Soms mist dit type films een doel, zoals "Cube" waarbij je nooit het waarom weet. In Killing Room krijg je wel een uitleg. Ik vond dat die zelfs nog steekhield ook, en realisme toevoegde aan het verhaal, wat je in "Cube" en "Saw" niet had. Het is ook minder brutaal dan "Das Experiment".

Stormare, met zijn psychopatenkop, is opnieuw verontrustend in zijn rol en geeft er een opvallend duister kantje aan. De rollen van de vier proefkonijnen zijn een beetje ondankbaar; wel leuk om te gissen wie er nog zal overschieten. Het experiment is kil, klinisch, berekend, gecontroleerd gebracht... en dit maakt het allemaal zo akelig.

The Killing Room

Toen ik las waar de film over ging kon ik mijn geluk niet op. Eindelijk weer het scenario, 4 mensen in 1 kamer waarvan er slechts 1 uit mag. Toch heeft het geen een van de saw films overtreft, maar het is wel een goede film die je aandacht erbij houdt. Het einde kwam voor mij iets te snel, hopen op een vervolg.

3.5

Op zich leuk om een keer gezien te hebben, maar dat is het dan ook wel en naast het feit dat ik ik nooit van het project MK Ultra heb gehoord.

Het verhaal kabbelt op zich redelijk voort en er zitten wel wat leuke dingen als: die vrouw die gelijk doodgeschoten wordt, die man die met het bloed namen ontdekt in de muur enz.

Alleen waarom Nick Cannon, ik kan die mannetje gewoon niet serieus nemen.

Nipt 3, 0 sterren.

Het verhaal was wel heel apart. Omdat er praktisch geen kleuren in de film waren en alles in zwart, wit of grijs was gaf het geheel een heel strak beeld en dat gaf het geheel ook een extra spannende sfeer. Ik vond dat wel origineel.

Af en toe werd het wat langdradig en het einde was een beetje teleurstellend ..... toch vond ik het een heel boeiend verhaal. Bij een verhaal als dit moet het acteerwerk wel als een dijk staan anders ben je nergens maar gelukkig was dit wel het geval.

Ik was erg onder de indruk van de acteerprestatie van Timothy Hutton. Ik kon me zijn laatste film niet eens meer herinneren maar wat hij hier liet zien was erg overtuigend. Verder zaten hiet natuurlijk de nodige cliché's in maar het werd nergens storend en ik heb toch de hele film geboeid zitten kijken.

Boven gemiddeld.

Een film met een leuk concept: 4 mensen waarvan je weet dat ze het niet allemaal overleven. De film begon dan ook sterk: ik denk dat niemand had verwacht dat die vrouw meteen werd afgeknald.. Ik was dus benieuwd naar het vervolg van de film, en ook dat stelde me niet teleur. Echt spannend was het allemaal niet, maar nogmaals: het verhaal was wel in orde. Het einde daarentegen vond ik wat teleurstellend, met name de uitleg over de reden waarom dat experiment werd gehouden.


Al bij al dus een leuke thriller, die zeker eens de moeite waard is om te bekijken.

Het leuke aan dergelijke films (Cube, Saw, ...) zijn vooral de figuren die opgesloten zijn, de boobytraps en de onderlinge verhoudingen. Daardoor vervalt het gezwets met Sevigny wat in het niet en breekt dat de spanning helaas. Gelukkig zorgt de kamer voor voldoende verrassing. Toch kan de sfeer zich nooit echt opbouwen door de randactiviteiten. Leuk genre, maar er zijn betere films hierover.

Deze film is het kijken niet waard. Geen opvallende plot wendingen, weinig spanning, wat ze nou willen bereiken met deze film is mij ook onduidelijk. Heel matig.

Mijn lievelingsfilm was weer eens op televisie. Hoe meer ik hem zie, hoe beter hij wordt. Telkens weer vallen er me puntjes op in de film die ik eerder niet gezien/gehoord heb. Dit bewijst nogmaals dat de film tot de puntjes is uitgewerk. Om enkele voorbeelden te geven:

(Doorheen de film wordt er heel subtiel antwoorden gegeven op vragen die pas later worden gesteld waardoor de kijker dit eigenlijk zelf al kon ontdekt hebben. Nu met het meermaals bekijken is me dit pas opgevallen. Ze zeggen de geboortedatums van de proefpersonen op het begin van de film, waardoor duidelijk is dat de opname zeer recent is. Wat niet op het eerste zicht lijkt door de video tape en de verouderde apparatuur.

Ook wordt meer naar het einde van de film duidelijk dat er meerdere kamers zijn waar meerdere proefpersonen zijn. Dit werd ook duidelijk ergens midden in de film toen "mother" vermelde: "De kamers zijn hierop gebouwd". Subtiel en geniaal!)

De film is ongelofelijk aangrijpend zelf als je weet wat er gaat gebeuren blijft deze film telkens weer mij een rilling geven en dan heb ik het nog niet over het einde. Fantastische hoe dit in elkaar is gestoken en hoe ze de spanning er in kunnen houden ook is de film eigenlijk al gedaan, ook het abrupt afbreken van de film vind ik hier zo perfect .

Of over de acteerprestaties van Clea DuVall of Timothy Hutton, cool/kill precies of het moorden niets is.

Ik vind jammer dat deze topper een zo lage rating krijgt maar door onderstaande vragen is het me ook al opgevallen dat niet veel kijkers het verhaal kunnen volgen zoals het zo moeten.

Om deze redenen verander ik mijn score naar een 5* Deze film is gewoon perfect voor mij!

Niet de eerste psychologische thriller, ook zeker niet de laatste. Maar één ding is zeker: het is niet de allerbeste ooit gemaakt. Het verhaal is niet moeilijk, vrij voorspelbaar verloop in de film ook. Het einde (en de ontknoping) daarentegen is wat mij betreft erg over de top en de film verliest daarmee in mijn ogen ook z'n geloofwaardigheid. Vond het verder allemaal vrij voorspelbaar, het acteerwerk niet bijster indrukwekkend (uitzonderingen buiten beschouwing gelaten en kreeg een algeheel gevoel van: been there, seen it.

2,5*

Het idee achter de film is leuk verzonnen, helaas is de uitwerking wat minder. Ik vind de cast maar matig, al kan dit ook door het script komen. De personages zijn namelijk behoorlijk standaard en de keuzes die in de film zijn gemaakt zijn voorspelbaar. Dit maakt de film gewoon niet heel erg interessant. Jammer, want het onderwerp had zeker wel potentie.

Zonder veel verwachtingen, deze eens bekeken, maar 'k was wel erg aangenaam verrast. 'k vond het een verrassende film met heel wat onverwachte wendingen. 'k was dan ook erg gefascineerd hoe de film ging aflopen. Het einde vond 'k zeker niet teleurstellend.

'k dacht eigenlijk dat de film veel meer rond boobytraps ("Saw meets Cube" stond er op de doos) en zo ging draaien, maar dit was toch niet het geval. De film was veel meer psychologisch gericht, maar dit wil niet zeggen dat er geen bloed vloeit.

Qua cast mochten we zeker niet klagen. Geen topcast, maar het was zeker niet erbarmelijk.

Aangenaam verrast.

Wow... wat een vreemde film, orgineel verhaal... Erg verrassend einde... Niet voor gevoelige kijkers... Achteraf afkicken met een biertje...

Niet slecht.

Maar ook vooral niet meer dan dat. Sonde. Want je neemt een interessant onderwerp, maar vervolgens wordt er weinig mee gedaan. Dat is een beetje wat mij bij zal blijven. Tof onderwerp, maar de beklemming ontbreekt. Dit komt met name doordat de film audiovisueel gewoonweg niets te bieden heeft, en het acteerwerk ondermaats is. Het verhaal kabbelt nog redelijk voort, en echt saai wordt het nergens.

2,5*