I Love You, Man (2009)

Wat een ongelofelijke verrassing. Ik had er niets van verwacht, maar dit is echt de beste lachfilm van de laatste 10 jaar. De grappen, het verhaal en de cast zijn briljant. Het is er nog een film is als 'Groundhog Day', want anders had deze zeker een 5 gekregen.

Op zoek dus naar de titels die genoemd worden in de recensie !!!!!

Boh, dit is een doorsnee komedietje, waarvan de echt goede grappen op één hand te tellen zijn. Vooral die geforceerde quasi-coole woordgrapjes stuitte me tegen de borst. Geen één daarvan was hilarisch! De vreemde eend in de bijt van deze komedie is de eigenzinnige Sydney Fife, die tijdens zijn introductie nog enigszins grappig en sjeu aan de film geeft. Maar na een tijdje deelt hij ook mee in de ongezouten malaise van de rest. Het einde zag je natuurlijk ook van mijlenver aan, dus echt enthousiast kan ik hier niet over zijn!

Hilarische bromance waarin vooral Rudd uitblinkt.

I love you, Broseph Goebbels.

Standaard romantische komedie, gegoten in een kant en klaar jasje. Hier en daar wat leuke toevoegingen, zoals de algemene awkwardheid van Peter Klaven in het begin en zijn falende bijnamen, verder een groot cliché. Zo voorspelbaar als het maar zijn kan dus, alles komt op een aawh manier goed. Af en toe wat leuke grappen en de acteurs doen het goed, maar deze film is eigenlijk niks speciaals.

Bweik, wat een verschrikking.

Een ongeïnspireerd, clichématig en banaal product uit het anders pittoreske Hollywood. Geen enkele keer werd er gelachen om wat in essentie toch duidelijk een komedie moet voorstellen. Van romantiek is er immers weinig of geen sprake, hetgeen weliswaar vrijwel het enige lichtpuntje voorstelt. Enfin, samen met de goddelijke aanwezigheid van Rush. Rudd is nu eenmaal een allesbehalve grappig persoon. Hij heeft niet het uiterlijk van een komiek en komt slechts over als een futloos individu, die een paar uur eerder voor de zoveelste keer is opgestaan met het spreekwoordelijke touw in zijn handen en een lege whiskyfles naast zijn bed. Dat laatste object is inmiddels de staalharde erfenis van een vorige, evenzeer enorm oninteressante dag uit het leven van Paultje. Niets persoonlijk, hoor. Segel op zijn beurt is een soort droevige clown, die halverwege het scheren zijn clownsneus in de afvoer zag belanden en er vervolgens maar de brui aan gaf. Hij was niet slecht in een of andere Apatow, maar lijkt nadien aan de voet van de berg beland.

Hoe dan ook, een raadsel waarom dit belachelijke broddelwerk zo’n relatief hoge waardering mag ontvangen. Ratings move in mysterious ways.

1,50 (1,75)

Ik vond het in het begin eigenlijk maar een vreselijke film, zeker van die kots- & scheetmoppen zijn niet echt mijn ding...

En zoals hieronder al een paar zeiden had ik inderdaad ook constant dat vervelende gevoel van 'awkwardness' die maar bleef komen.

Maar ik heb moedig doorgezet, en vanaf ongeveer de helft begint deze film beter te worden. De beste komedie van deze tijd zou ik hem zeker nooit noemen, maar er zaten wel wat leuke momenten in. En dat was vooral dankzij Sydney, wat een geweldig personage

Van Paul Rudd als acteur moet ik ook niet zo veel hebben, maar da's persoonlijk zeker.

Ik ga hem niet snel terug bekijken, maar ik had mijn tijd aan ergere dingen kunnen besteden.

Deze twee

smiley's zeggen

genoeg denk ik

.

Rudd & Segal stelen de show in deze zeer vermakelijke en herkenbare komedie. Niet revolutionair of schokkend, maar een typische "00" komedie a-la Apatow.

Een redelijke romkom, die best vermaakt, maar toch ook wel wat zwakke momenten kent.

Vooral Paul Rudd viel mij op sommige momenten wat tegen. Meestal komt hij wel grappig voor de dag, maar hier had hij er duidelijk wat meer moeite mee. Gelukkig is er dan Jason Segel die wel erg grappig is en een fris en geinig personage neerzet.

De bijrollen zijn redelijk verzorgd. Vooral Jon Favreau is wel grappig, maar ik had nog wel het idee dat er meer uit zijn personage gehaald kon worden. Als hij voor de tweede keer onder de kots zit, is het toch wel even lachen geblazen.

Helaas is het allemaal ook erg voorspelbaar en zitten er in zijn geheel net wat te weinig komische momenten in. Rudd valt tegen en de enige die de kar echt rijdend weet te houden is dus Segel, maar dat is hier niet genoeg voor een voldoende score van mijn kant.

Net niet dus.

2,5*

slappin' the bass!

Matig.

Rudd wordt opgevoerd als een tweederangs Affleck die grappig probeert te zijn, Segel is een vreselijke miscast. De dialogen tussen hen lopen ook echt niet lekker, Rudd is op het genante af met z'n woordgefriemel, Segel is zo'n dweil dat hij als levensgenieter niet echt uit de verf komt.

De film moet het vooral van een aantal bijpersonages hebben. Zo'n Favreau is al even onuitstaanbaar als Rudd, maar dan wél op een grappige manier. Verder links en rechts wel een paar grappige momenten, maar dan eerder de gescripte in plaats van de geïmproviseerde. Laat dat maar aan een Ferrell over.

Verder wel een zonnig en niks-aan-de-hand sfeertje in deze film, daartegenover stond dat ik helemaal niks heb met dat samen gitaartje jengelen, noch met die hele Rush adoratie. Een paar tijdperken teveel geleden.

Had veel beter kunnen zijn, de twee hoofdpersonages laten het redelijk afweten. Zo'n typisch filmpje dat het van het zonnige sfeertje en wat leuke bijrollen moet hebben.

2.0*

Vind het net grappig, dat genante van Rudd. En Segel speelt uiteraard een loser.

Vandaar de volgende opmerking:

Ik begrijp dat dat de bedoeling is, maar dan moet het wel op zo'n manier dat het voor het publiek grappig is, in plaats van even genant en irritant dan het dient over te komen. Favreau is in deze film een eersteklaseikel die je in het echt ook niet tegen zou willen komen, maar hij brengt het wel op een grappige manier. Rudd en Segel zijn gewoon niet leuk.

Tja, dat kan. Ik vond Rudds mislukte taalgrapjes net hilarisch.

"Slappa da bass mon!" "See you later... Joben!"

Trouwens, je moet maar eens film van Seidl gaan kijken Onderhond! Genant, soms grappig, maar ook zeer confronterend en pijnlijk. Ik raad 'Paradies: Liebe' aan. Denk dat je er wel wat mee zou kunnen.

Een aantal film van Seidl komen me erg bekend voor, sowieso geen slechte tip want was er wel al benieuwd naar. Binnenkort maar eens wat tijd voor proberen vrijmaken

Bwah. Awkward en irritant, vaak. Vooral dat 'coole' taalgebruik gaat behoorlijk op de zenuwen werken, en is eigenlijk nooit echt leuk.

In het begin dacht ik dat het slechts een wat onevenwichtige film was, aardige humor die soms ineens wordt afgewisseld met flauwe kots- en scheetgrappen, maar het wordt hoe langer hoe erger; een hele hoop flauwigheid om de zeer karige (bijna ontbrekende, zelfs) verhaallijn op te vullen. Voorspelbaar, leeg, en het gaat ook nog eens te lang door.

Paul Rudd doet het vrij goed, helaas is hem een irritante rol toebedeeld. Jason Segal kon er mee door.

Voor de rest eigenlijk alleen vervelende rollen, vooral alle vrouwen zijn vreselijk.

magere 2*

Ik had minstens gerekend op een 4*. Waar een romantische film als Like Crazy voor mij gigantisch hoog faalde, kun je min of meer ook zeggen, dat deze film ook wel een soort teleurstelling is, maar aan de andere kant genoeg leuke dingetjes, net als Like Crazy dus. Maar iets scherper kan wel.

Jason Segel zit niet helemaal op z'n gemak, nogal krampachtig bezig vond ik.

Paul Rudd is cool als altijd, voor de rest springt vooral J.K Simmons er het meest uit. Al hoopte ik eigenlijk dus op een soort film uit de stallen van Apatow, toch zeker wel leuk voor een keertje.

'Dog poop is like compost.'

Die quote, ik kan er niet omheen sinds ik een hondje mag verzorgen/baas ben, dus ik kijk nu ook echt naar honden in films, ook met quotes etc. Deze vond ik dan ook wel grappig, ook in de context van de film: Hilarisch! Moet er nu nog steeds wel om gniffelen.

3*, maar ik had er wat meer pit in willen zien. Onder de leidsels van Apatow en de zijnen was het iets leuker geworden, vermoed ik.

Een film met verbetermogelijkheden, niet alles was raak.

Maar ik heb genoten van de vaak subtiele humor. *3.0

Rudd z'n krampachtige gestuntel met 'hippe' uitspraken blijft legendarisch.

'Totes McGotes!'

Leuke komedie!

Het was niet heel veel bijzonders qua verhaal, maar heb vaak moeten lachen om leuke momenten.

Acteerwerk was niet van hoogstaand niveau, maar kon ermee door.

Al bij al leuk wegkijkertje voor een keertje.

3 *

Verrassing! Grappige film met een vrij origineel gegeven. Hoogtepunt was the Rush cover! Ik was wel verbaasd dat ik de naam 'Judd Apatow' niet kon terugvinden tijdens de end credits. 7/10

Herzien. Paul Rudd is fantastisch! Een van de allerbeste komische rollen sinds ik weet niet wanneer.

Deze passeerde op tv en eens meegepikt en 'k was wel aangenaam verrast. Alweer weinig verwachtingen, maar 'k vond het een amusante film. De cast was goed op dreef en het verhaal verveelde ook niet.

De film keek vlot weg en ook de speelduur was goed, niet te lang en niet te kort.

Leuk! Alleen erg jammer van het (verplichte) drama aspect: die laatste 20 minuten zijn niet te harden.

Jammer

Ik houd erg van komedies, inclusief romcoms, maar dit doet het hem niet voor mij. Dat het qua plot en personages nogal cliché is, geeft voor een romcom niet, maar voor mijn smaak is dit gewoon te tam. Het einde mag best voorspelbaar zijn, als de weg ernaartoe maar met voldoende hilariteit gepaard gaat. Hier zitten te weinig echt goede grappen en dialogen in. Vaak is het eerder gênant dan grappig.

Gelukkig duurt hij niet al te lang en is het op zich wel een heel sympathieke film. Vooral die goeie lobbes die door Segel gespeeld wordt, is een hartstikke fijne vent. Dus vooruit, 2.5 ster.

He needed a best man, he got the worst.

Lariekoek. Sydney is wel degelijk een goede vriend voor Peter. De chemie van deze 2 mannen is sterk, ijzersterk. De film heeft enkele prachtige en hilarische momenten, met name van de kant van Segel. Al is Rudd's "tofdoenerij" bij tijd en wijle ook wel komisch om te zien. Jammer dat de laatste 15 minuten vol met clichés zit, al is dat meer regel dan uitzondering bij dit soort films. Toch heb ik me optimaal vermaakt.

Rudd speelt een irritant karakter die toch de sympathie zou moeten afdwingen van de kijker, dit wil niet lukken. Het gebrek aan humor help dan ook niet. Verder speelt Segel wel een leuke rol en is Jones niet irritant als vrouw die natuurlijk niet blij is met alles. Dat levert hier geen tenenkrommende scenes op, wellicht een omgekeerde redenatie, maar in dit genre is dat een pluspunt.

Hmm, had deze op een 3,0 staan, kan niet juist zijn. De herziening was weer net zo leuk als de eerste keer.

Een van de beste films in zijn (sub)genre met een geweldige Paul Rudd, zijn beste rol waarschijnlijk. Heerlijk die geforceerde hippe uitspraken; "Totes McGoats" moet ik 3 jaar later nog steeds regelmatig aan denken, geweldig.

Minpunt is het verplichte, geforceerde laatste ~halfuur.

Slappa da bass mon!

Bij vlagen zeer hilarisch. Veel 'pijnlijke' grappen. Zo erg dat je je bijna gaat af vragen of het wel echt een Amerikaanse film is.

Dat die zulke humor hebben... ?

“Why is it weird that I have girl friends?”

Aardig. Het gegeven van een man die gaat trouwen en geen ‘best man’ heeft, levert een leuke en ook herkenbare film op. Vooral Rudd is hier goed op dreef en hij vormt een aardig duo met Segel. Segel is zoals altijd degelijk, maar op een gegeven moment wordt hij wel wat vervelend.

Echt grappig wil de film ook niet worden, alhoewel het zijn momenten kent. Favreau is erg sterk en de leukste momenten komen dan ook van de bijrollen. Rashida Jones, Pressly, Simmons, Samberg etc. Allemaal hebben ze zo hun momenten. De film volgt het vaste romcom patroon, maar heel erg is dat niet.