Tokyo Joe (1949)

"er is nog niet gestemd"

Dat kan nu wel; de film is inmiddelds op DVD uit: R2/NTSC.

Echter in een mooie DVD-boxset; meerder daaruit ken/ bezit ik al; misschien is de film/DVD ooit "los" te koop.

Nu ook uit in R1/NTSC.

Een van de minder films van Bogie , je ziet aan zijn acteren dat hij zelf ook niet blij is met dit zoetsappige verhaal.

Tokyo Joe begint best goed, al heeft de set up wat weg van een variant op Casablanca. Een man met een verleden die op een exotische plek verzeild raakte komt terecht in een love triangle. Verschil is wel dat Bogart de exotische plek verlaten had en weer terugkeert. Als het bij de love triangle was gebleven had nog best een goede film kunnen worden maar de opzet wordt overboord gezet voor een tamelijk ongeloofwaardig misdaadverhaal met spionage elementen.

Het aantrekkelijke van de film is de setting. Deels is het zelfs in Japan geschoten maar zonder Bogart die later in de beelden gemonteerd is en deels werd er gewerkt met een dubbelganger. Het was waarschijnlijk te ingewikkeld en/of te duur om het nog duidelijker in Tokyo neer te zetten. Opvallend is ook dat de kleinere Japanse rollen Japans spreken. Erg ongewoon.

Heisler en Bogart hadden beide veel Franse fans. Maar deze film wordt niet als een hoogtepunt in beide oeuvres gezien. En dat komt vooral door een mager misdaadplot. Daardoor weet de film nauwelijks meer interessant te worden na het vrij sterke eerste halve uur. Ik vond Beat The Devil nog een stuk moeilijker doorheen te komen, maar dit is ook een mindere Bogart.

De film heeft te veel verschillende invalshoeken waardoor de focus een beetje zoek raakt, maar uiteindelijk vond ik het plot met de gesmokkelde oorlogsmisdadigers best intrigerend.

Krappe 3,5