The Book of Eli (2010)

Mooie cinematografie en enkele gave actiescenes, maken deze film bovengemiddeld de moeite waard. Hoogtepunten zijn het gevecht op het begin in de schaduw en de shootout bij het huis. Vind post apocalyptische films vaak wel wat hebben. Hier is de sfeer wel aardig, maar had misschien wat meer ingezeten. Washington is altijd wel degelijk en Oldman schmiert weer lekker. Vond de religieuze boodschap lange tijd niet storend. De laatste 5 minuten gaat de film wel aardig de mist in.

Mooie film.

Hij kwam wat traag op gang, maar 'The Book Of Eli' is een mooie vertelling over hoop in een apocalyptische wereld.

Erg zwaar aan themathiek of mythologie is de film gelukkig niet. Het houdt de boodschap wat luchtiger en richt meer op vermaak. Het versterkt tevens die enkele scènes dat er wel aandacht besteed wordt aan het boek of aan wat er precies gebeurt is in deze wereld. Wat dat betreft is de film goed met een sterk einde en suggesties naar een goed opgezet plot.

Helaas wordt dit afgewisseld met standaard actiescènes en gebeurtenissen. Ze zijn vermakelijk, maar voorspelbaar. Hierdoor valt de film in een verloren land tussen een goed plot en matige opvulling. Maar aardig om te zien was hij zeker.

3,5

Mooie decors, een mysterieus verhaal en een verbitterde Washington, prima zou je denken. Daarnaast; Dystopische SF blijft altijd boeien. Zeker als deze zo mooi is als deze.

Het religieuze aspect aan de film vond ik zeker mooi waardoor de film een extra boeiende onderlaag kreeg.

Maar helaas, hoewel Gary Oldman altijd prima is als badguy, is het plot met de plaatselijke machtswellustelingen jammerlijk simpel en onnozel. Er had zoveel meer gewicht in zijn rol kunnen zitten. Daarnaast vond ik de persoon Eli vol tegenstrijdigheden. Het religieuze aspect had er van mij apart nog wel wat dikker bovenop mogen zitten. De Strijd tussen Oldman en Eli, had voor mij best nog veel metaforischer gekunt. Zoals bij Plainview en Eli in There will be blood.!


wat mij persoonlijk stoorde

Wat mij persoonlijk even onduidelijk is; Als Eli blind is, is hij dan zo behendig met wapens opdat hij net zo begaafd is als Rutger hauer in Blind Fury, of is het de goddelijke ingreep en protectie die tot de brute geweldsuitbarsting leiden) Daarnaast als hij in opdracht van God handelde, is het wel jammer dat hij met alleen enkele gevechtstactieken een paar handen en hoofden afhakt om het boek te redden.
Het stoort mij dan ook een beetje dat hier wordt gedaan dat geweld ter verdediging van het boek dat op zijn bestemming moet komen, moreel ondersteund door God, geoorloofd is.


tja, zo leren de mensen het nooit!

Dit in combinatie met de eigenlijk best wel kansloze badguys, een veel te kort en makkelijk verhaal (waarom niet meer van de 30jarige tocht van Eli?) maakt de Book of Eli, net als zoveel andere in dit Genre, een goed uitgangspunt en idee, maar jammerlijk uitgewerkt.

In plaats van een Episch verhaal, is het een simpele actiefilm geworden met de diepgang van Demoliton Man.

p.s de shootout scene bij het huis, mooi gefilmd; maar sinds Children of Men blijkbaar een vast nummer in de post apocalyptische SF ( knowing vliegtuig scenebijv) en die slotscène blijft een van de beste gefilmde actiescènes ooit wordt ook in deze film niet overtroffen.

Heerlijke verrassing. Fijne setting, fijne sfeer, dat is één ding dat zeker wordt in de eerste minuten. Visueel een lust, soundtrack ook zwáár fijn, opvallend zelfs, beter dan 90% van de hedendaagse commerciële cinema. Een verademing, een Hollywood hoogtepuntje uit 2010.

Vooral omdat het helemaal niet zo hollywood-like is. Zowel qua tempo, opbouw en invulling niet. Jammer dat de reis niet 'meer' op de voorgrond was, 't landschap schittert hier zo enorm. Het ademt sfeer en het brengt dat moeiteloos over op de kijker. Dat is erg verrassend te noemen.

Opvallend leuke visuele trucjes, of soms niet eens echt een trucje maar een toffe benadering. De shoot-out rondom het huis is bijvoorbeeld briljant, hoe de camera zich tussen beide kanten heen en weer beweegt, er tussendoor loopt en er recht op af Erg fris, erg opvallend en zeker memorabel. Sowieso is dit werkje één groot, strak en meeslepend geheel dat genoeg hoogtepunten kent maar ook goed rustig aan weet te doen.

Ook wel benieuwd naar The Road, die toch opvallend vaak naar voren wordt gehaald hier. Kan me echter niet voorstellen dat die zó goed is.

Toen de film begon verwachtte ik opnieuw een film als The Road, wat echt mijn ding niet bleek te zijn. Te donker en zwartgallig om nog te kunnen genieten. Deze film zat qua kleur wel beter, dankzij de zonnige settings. En de clue is wel goed gevonden. Dat er iets moest zijn met het boek had ik wel door, maar ik verwachtte eerder dat het witte bladeren waren en Eli de bijbel kende omdat hij die van buiten had geleerd vroeger.

Puur qua film is dit een prachtige neo-western geworden met de nodige actie en spanning. Een eigen stijl met een typisch Amerikaans onderwerp, maar er zijn al minder originele ideeën verfilmd. En zonder virus dit keer. Maar de film wil ook filosofisch uit de hoek komen en geloof en religie in vraag stellen. 99% van de oorlogen gaan over grenzen, grondstoffen of geloof. Amerika dat zelf te maken had met religieuze oorlogen wil blijkbaar toch ook de goeie kant verdedigen. De naam Eli is dan ook niet toevallige gekozen. Maar het levert mooie cinema op, dus die religieuze insteek valt nog mee.

Aan het begin van deze film had ik een soort gevoel van ergernis over me heen, met een schuin oog kijkend verwachtte ik weer een slap verhaal waarin de muziek dieper klonk dan het verhaal en een kleurfilter die de film verpestte. Dit bleek echter alles behalve waar te zijn, de film ontwikkelde zich erg mooi met hier en daar wat ongeloofwaardige aspecten. De actie was eigenlijk zwaar overtrokken, maar maakte de film in ieder geval absoluut niet saaier.

Het mooiste gedeelte van de film is uiteraard het einde, of beter gezegd zo'n kwartier voor het eind waarin je een zoom-in op het gezicht van Eli krijgt waardoor je eindelijk snapt waarom deze man zo speciaal is.

Ondanks dat Mila mijn vrouwtje is (helaasnietdus), vond ik haar acteerwerk niet super. Wellicht keek ik een beetje negatief naar haar omdat ik het hele personage dat ze speelde niks vond (een zeurderig/doordrammerig Amerikaans type dat eigenlijk meer verwend leek dan dat ze opgegroeid leek in de situatie van het verhaal). Over Denzel hoeven we niet te beginnen, deze man is puur goud.

Erg mooi verhaal, klein minpuntje is de overdreven actie zo nu en dan.

Dit is mijn eerste bericht.

Is gewoon mijn soort film (smaken verschillen)

In één woord.... Geweldig (voor mij)

Één minpuntje: vooral in het begin te donker.

Niet echt mee eens. Op zijn best is het een film die de twee kanten aan het boek wil laten zien, een wapen in de hand van de foute figuren en een onverwoestbaar geloof, met een soort onoverwinnelijkheid als gevolg, op zijn slechtst en dat is hoe ik de film het meest beleefde is de slechterik jaloers op de kracht die het woord heeft. Zelfs elke kerk zal erkennen dat er mensen zijn die het geloof misbruiken.

Kon 'm in het begin best hebben, maar vond het een stuk platter en minder sfeervol van die andere film over een post-apocalyptische wereld die tegelijk uitkwam. Een soort mengelmoesje van een westernplot, een paar dikke actiescenes en een enorme brok Christelijk moralisme. Vooral vanaf de aankomst in het dorp gaat de film vrij snel in niveau naar beneden, kent nog een serieus grappige scene en komt dan met het einde dat ik nou net niet wilde zien, maar waar de film wel op tamelijk voorspelbare wijze wel keihard naar toewerkt. Geen haartje ambivalentie, een dik happy end met supergirl Mila Kunis die het stokje overneemt van de onoverwinnelijke profeetachtige Washington.

2.0* , voor met name sterke stukken uit de eerste helft.

Geen onaardige postapocalyptische film. Waar de badguy bezig is een nieuwe wereld om hem heen te bouwen, is Eli (Washington) bezig zijn eigen min of meer profetische missie te volbrengen. Kunis doet het niet slecht en is altijd leuk om naar te kijken (alhoewel ik haar soms nog te veel associeer met That '70s show). Oldman zit goed in zijn rol als dictator. Maar wat mij m.n. opviel was de invulling van deze postapocalyptische wereld, werkelijk waar prachtige beelden met regelmaat. Een leuke twist net voor het einde ( Eli is blind) met verder een erg lief slotakkoord.
Ik kon mij eerlijk gezegd niet zo storen aan de Christelijke moraliserende teksten, het bleef ook beperkt, vind ik.

3,5*

De film leunt zwaar op de uitstekende sfeer en setting en de coole rol van Washington. De actiescenes zijn bovendien ook goed. Het verhaal is niet bijster origineel, de kern van het verhaal op wel aardig bedacht, al is het jammer dat ze er te ver in doorslaan en zelfs moralistisch worden.

Tja, Denzel Washington vind ik sowieso een sympathieke acteur en een lekker duister apocalyptisch drama weet mij ook altijd wel te boeien. Was toch wel het kijken waard. Kwam volgens mij in ongeveer hetzelfde jaar uit als the Road, ook een prachtige film. De setting is werkelijk om van te smullen en een duister sfeertje. Mag deze film wel. Niet geweldig, maar wel goed genoeg voor een 3,5.

iets beter dan het vergelijkbare the road,al was het maar door de prachtige beelden.jammer van het iets te zwakke einde maar verder een degelijke film.

Dit is echt een van de allersaaiste films die ooit al gezien heb met Denzel Washington.

Wat een adembenemende, verbluffende en hypnotiserende creatie. Camerawerk is erg fijn en de fantastische soundtrack blijft nog even nagalmen door mijn hoofd. Denzel Washington weet op een sublieme wijze zijn kalme personage neer te zetten en je kunt aan zijn manier van handelen zien dat hij een zeer heldere geest heeft. De dialogen zijn rustig, bevatten geen overbodige woorden en blijven boeiend en begrijpelijk. Ik was bang voor een uitgekauwde romance waarbij het intieme koppeltje gezellig en moeiteloos de strijd aan gaat maar gelukkig bleef de rol van Mila Kunis beperkt en is er totaal geen sprake van voorspelbare of clichématige situaties. Dit werkje voelt geheel authentiek aan en dat is geweldig.

Top film met Denzel Washington. Prachtige scenes en mooi camerawerk. Spannend verhaal, goeie twist.

Verrassend goed.

De film wist mij al meteen in het begin te boeien. Door de mooie camerastandpunten en vooral de prachtige setting werd het niet zo maar een domme actiefilm maar had het ook meer te bieden. Het verhaal begint redelijk rustig en ik had de dingen die je eigenlijk later pas hoorde te snappen nu al ingevuld. Natuurlijk een prachtig concept dat door Denzel Washington pas echt goed tot zijn recht komt.

Acteerwerk was boven gemiddeld. Ik ben nooit een erg grote fan geweest van Gary Oldman alleen hier wist hij me goed te overtuigen.

Einde is goed uitgewerkt, ik was niet teleurgesteld maar vond het erg goed gevonden.

4*

Hoi

ja ik vond er gewoon niet zoveel aan. Het zwaardvechten onder die brug waarbij die zomaar iedereen aan kan, het feit dat ie blind is en toch zn weg kan vinden, blijkt achter. Er wordt niet ingegaan op wat er gebeurd is dat de wereld vergaan is, het is alleen post-apocalyptisch.

Iemand die de koene held speelt en heel stoer overkomt, vind ik afbreuk doen aan het verhaal...
Ik vond het einde wel mooi en onverwacht. (dat ie gestorven is, het boek in braille)
met vr gr
Ronald

Deze ook eens bekeken en mij viel hij ook een beetje tegen. De film begon nochtans veelbelovend, maar al gauw werd de film een beetje langdradig. Van mij mocht hij gerust een half uur korter. Het einde was wel verrassend.

De film deed me ook aan "The Road" denken en die vond 'k veel meeslepender. Geef mij maar "The Road".

Aardig filmpje.

Vooral in het begin best overtuigend, dacht dat het een heel sterk filmpje ging worden. De film ziet er in de leegte mooi rauw uit, en een setting als deze is altijd de moeite waard. Zeker geen origineel uitgangspunt, Mad Max is nooit ver weg, maar dan met een wat mysterieuzer randje. Zitten een paar hele sterke (actie)scenes ook bij in de aanvangsfase.

Zo sterk blijft het niet zo gek lang, eenmaal in het dorpje heeft de film zijn beste fase blijkbaar alweer gekend, maar al met al blijft het nog best aardig te volgen. Oldman zet een fijn personage neer waar de macht vanaf straalt zonder dat hij er veel voor hoeft te doen.

De geluidseffecten en muziek mogen er soms ook zijn, maar naar verloop van tijd begint de film wat te slepen, en het einde was me wat te kleffig met een hoop loos gewauwel. Al met al geen vervelende film, maar zoals de film begint kan de film niet vasthouden, wat dat betreft wat teleurstellend.

3*

Aardig filmpje. Visueel interessant, prima sfeertje en eindelijk eens een echt sterke rol van Washington. De gebroeders Hughes zorgen voor een paar amusante actiescènes, maar ook hun gevoel voor art-direction en uitstekende casting (Oldman!) wordt weer eens getoond. Echt waterdicht of gatenvrij is het script niet, het wil hier en daar nog wel eens wat rammelen, maar kon dit vrij makkelijk opzij zetten. Echt uitzonderlijk is het allemaal niet, de film wordt zo nu en dan nog wel eens voorspelbaar, en men ontsnapt ook niet aan hier en daar een sentimentele scène, maar het algemene gevoel bij The Book of Eli zit wel goed.

3,5 sterren.

Deze gisteren zitten kijken.

Mooi geschoten, maar ietswat pretentieuze film, met sterke vertolking van Washington.

Mooi einde ook, al zet ik zo mijn bedenkingen bij het idee dat een kennelijk gesuggereerde blinde zo makkelijk zich over al kan voortbewegen en dat ook nog eens niemand -kijker incl- hier ook maar iets van merkt.

Verder vond ik Oldman echt als schurk zwaar tegenvallen, normaal zet hij echt een iconische badguy neer, maar nu was het toch niet meer dan een locale doorsnee boef. Zonde!
Kunis oogt schitterend en verder nog een geinig rolletje van Michael Gambon.

Mede door het verassende einde een magere zeven, ofwel 3,5 ster!

Deze gisteren ook gekeken. Het verhaal is boeiend, mysterieus en spannend! De actie vond ik zeer fraai en op een originele manier in beeld gebracht, wat echt een dik pluspunt was! De hele setting en de sfeer is ook heerlijk! Echter is de voorspelbaarheid waar soms sprake van is is een minpuntje evenals de ongeloofwaardigheid met betrekking tot het einde.

Dit is echt wel een redelijk film, maar dan moet je de religieuze onderlaag kunnen waarderen of opzij zetten. Ik vond het slechts matig storend omdat het niet door je strot werd geduwd, maar toch is de boodschap niet aan iedereen besteed.

Er wordt subtiel aan gerefereerd hoe religie misbruikt kan worden waarop men de discussie wil aangaan wat de werkelijk aard van religie is, zoals hij door de regisseur wordt neergezet. Puur en oprecht of inherent onderhevig aan misbruik en derhalve gevaarlijk. Al naar gelang iemands overtuiging zal daar wel een passend antwoord op zijn. Het is wel het centrale thema uit deze film.

De beelden zij mooi maar wekken niet zo'n neerslachtig emotie op als het veel doordringender "The Road" van John Hillcoat die ook handelt in een post-apocaliptische wereld. "The book of Eli" heeft een hoger "Hollywood"gehalte en dat gebruik ik niet als diskwalificatie, maar als duiding. Wie naar de gevechten kijkt in deze film weet wat ik bedoel. Ook zit er meer hoop in deze film dan in "the Road". Normaal ben ik niet het type wat van pessimisme houd, maar desondanks vond ik het sprankje (wan)hoop uit deze laatse film aanlokkelijker dan die uit 'Eli'.

Laten we zeggen dat ik als mens zou willen dat zoveel mogeel van onze culturele erfenis bewaard zou blijven voor toekomstige generatie, maar het ik het ambivalente gedachten bij de missie van Eli. De wonderlijke zaken die hem omgeven, zijn aanlokkelijk en hoopgevend, maar in mijn ogen als boodschap net zo vals als die van zijn tegenstander. De regisseur promoot wat ik afwijs en doet dat m.i. met weinig overtuigingskracht. Maar hij schept daarbij wel een verhaal dat wél tot de verbeelding spreekt. Want wie heeft geen sympatie voor een lone ranger die het opneemt tegen een overmacht ter bescherming van zijn principes?

Alleen dit keer niet in een western, maar op een gestorven aarde.

Het is in ieder geval geen lekkere wegkijkfilm, samen knus op de bank, voor de doorsnee kijker.

Postapocalyptische films vind ik doorgaans interessant; het nevelige sfeertje, het overleven, de conflicten tussen overlevenden, afgebrokkelde plaatsjes, en ga zo maar door.

The Book of Eli biedt bovenstaande allemaal. De settings zijn, mede door het kleurgebruik, lekker duister en grauw, de goedkoopste dingetjes zijn schaars geworden, en het sfeertje is vrij benauwend.

Jammer genoeg is het verhaal niet aantrekkelijk genoeg. Man verdedigd boek. Andere man wil het boek hebben en zet zijn groepje lelijk uitziende boeven aan het werk. Wat resulteert in knokpartijen. De actie, die het met zich meebrengt, ziet er wel erg gelikt uit. Visueel is het tenenlikkend (mocht je erbij kunnen).

Washington is goed, Kunis erg matig (eendimensionaal), en Oldman zit er tussenin (teveel stereotiep). De vormgeving ziet er goed uit, ook de aankleding van de laatst levenden.

De hoeveelheid aan locaties is karig. De hoofdpersonen leggen een gigantisch aantal kilometers af, en toch wil de film geen roadmovie worden, omdat ze amper tussenstops hebben. Teveel vaart, terwijl het verhaaltechnisch juist te weinig vaart heeft.

Verder vraag ik me af hoe zeker het is dat the Book of Eli het enige exemplaar is (heeft God himself dit wellicht verkondigd?)

Kleine 3,5*

(deed me geregeld aan Hans Teeuwen denken, met zijn: 'Kijk hier maar, het staat geschreven.')

Feest der herkenning voor iedereen die wel eens Fall Out 3 heeft gespeeld...

De overeenkomst in de post-apocalyptische setting komt erg overeen namelijk, wel jammer dat het typische humoristische knipoogje met de jaren '50 ontbreekt maar goed wellicht moet dat bewaard worden tot Fall Out the Movie. Verhaallijnen hebben verder ook weinig met elkaar te maken, eigenlijk vind ik de game verhaaltechnisch interessanter... Wat meteen het gevoelige punt bloot legt van deze Book of Eli.

Met de post-apocalyptische setting is niet veel mis, de film ziet er mooi uit en het westernrandje werkt prima voor mij. Washington die als een bikkelharde zwijgzame blinde samourai door het nucleaire niemandsland trekt is best cool. De loner, een Mr Nobody die zo maar uit een Leonne spaghetti zou kunnen zijn weggelopen. Ook Oldman is weer lekker op dreef en geeft zeker niet onverdienstelijk gestalte aan de schurk uit de film. Kunis is charmant en weet daarmee behoorlijk te overtuigen. Daarnaast kent de film zeker een aantal goed uitgevoerde actie momenten.
Aan deze ingrediënten ligt het niet maar waar de film zeker steken laat liggen is op verhaaltechnisch gebied en het vreselijk stichtelijke evangelische moraaltje wat wel zeer opzichtig in de film is gestopt.
Mij is totaal niet duidelijk wat nu de grote waarde is van de Bijbel in deze post-apocalyptische wereld. De motieven van zowel de good- als de badguys blijven stoffig in de nucleaire zonsondergang, vaag en onduidelijk dus vind dat echt een zware domper.

Nee wat dat betreft spreekt ik die andere nucleaire holocaust film uit hetzelfde jaar, The Road, me een pak meer aan. Rouwer, pessimistischer en meer mistroostig geeft deze film denk ik een eerlijker beeld over een menselijke maatschappij in verval. Dat maakt die film vele malen interessanter dan dit met reli-saus overladen relatief makkelijk te verteren Hollywoodproduct.

Niet geheel oninteressant maar had veel meer mee gedaan kunnen worden.

3*

Vermakelijke film met een stoere Denzel Washington als Eli met een missie. De actiescènes zijn erg overdreven maar ik heb me er intussen bij neergelegd dat dit zo hoort in Amerikaanse actiefilms. De sfeer doet een beetje aan MadMax denken.

Ik kijk bijna nooit films op televisie, ik heb toch meestal het gevoel dat het alleen maar troep is wat uitgezonden wordt. Maar als je dan bij je ouders op bezoek bent, dan ben je toch tot de televisie veroordeeld als je een film wilt kijken. Deze leek de minst slechte keuze.

Ik was toch wel verrast, want dit bleek een stuk minder slecht te zijn dan verwacht. In tegendeel. De fotografie oogt al erg bijzonder, een beetje richting sepia, maar niet monochromatisch, en de setting is post-apocalyptisch, want ik vaak wel interessant vind. Ik kreeg zelfs een beetje Oshii-associaties. Misschien een beetje vergezocht, maar als ik aan post-apocalyptische settingen denkt, denk ik snel aan Tenshi no Tamago, zeker als het christendom ook een rol speelt, en bij de beelden, vooral wat belichting betreft, moest ik aan Assault Girls en in Avalon denken.

De sfeer is zeker aangenaam, net als de soundtrack. Maar ook het verhaal vond ik best interessant. Is het nu pro- of contra het christendom? De antagonist heeft wel een erg cynische kijk wat de waarde van de Bijbel is, en in zekere zin lijkt de film hem gelijk te geven, want de film lijkt te suggereren dat de Bijbel inderdaad een sterk machtsmiddel kan zijn. Wat dat betreft vond ik het best intrigerend. Het einde is een beetje jammer, maar uiteindelijk weet het grootste gedeelte van de film wel te boeien.

Zeker 4* waard en ik sluit zeker een herziening op mijn eigen grotere scherm niet uit.

Mooie bijna zwartwit film. Niet te depressief zijn als je kijkt, de wereld begint er bijna op te lijken als "we" zo door gaan. Denzel is en blijft prima acteur. Het fleugje; als we maar geloven komen we er wel is voor sommige een houvast voor andere een onbegrijpelijk naieve veronderstelling als je ons soort momenteel (2014) bezig ziet. Maar hoop doet leven.

Beetje dubbel gevoel. Een postapocalyptische film met een kleursetting die neigt naar zwart/wit. Visueel ziet het er prachtig uit, misschien wel té: ik had constant het gevoel dat alles CGI was. Bij de eerste actiescenes blijken we weer te maken hebben met een typische Hollywood-karakter dat in zijn eentje tig gewapende mannen om kan leggen zonder zelf een schrammetje op te lopen: daar ben ik niet zo voor te porren. Er komen gaandeweg meer clichés om de hoek (het gedrag van het meisje, de villian, het overlopen) en ongeloofwaardigheden (30 jaar lopen, het meisje wat 2 stevige mannen vermoord) die de film wat mij betreft geen goed doen.
Het eindtwist was wel weer interessant, hoewel natuurlijk al duidelijk was dat er iets met het gegeven boek was. Ook als overtuigend niet-gelovige zou ik me met de leidraad van het karakter en de film mee kunnen nemen en dat maakt het einde (minus Kunis' terugtocht) wel boeiend. Je moet uiteraard wel de gigantische plothole dat je toch echt niet mocht doden van de Bijbel maar even slikken.

Stuk meer van verwacht.

Begon allemaal zeer sfeervol, maar draaide uiteindelijk toch uit op een teleurstelling. Visueel is het voornamelijk het eerste halfuur dat indruk maakt. Enkele prachtige beelden, en een mooie, desolate sfeer. Meermaals flashbacks naar mijn Fallout gamesessies vroeger.

Helaas lijkt het hele post-apocalyptische wereldje niet veel meer dan een aanleiding voor het hele bijbelse gezanik, wat zo'n beetje de rest van de speelduur beslaat. Zodra onze goede oude Washington aankomt in het dorp, onder het juk van Oldman, gaat er zo langzamerhand steeds meer van de sfeer verloren. Had graag meer geproefd, maar in plaats daarvan kiezen de (broertjes?) Hughes ervoor de aandacht volledig te vestigen op dat gedateerde sprookjesboek. Wordt vanaf dan een stuk minder boeiend allemaal, de over het algemeen sterke cinematografie ten spijt.

Washington zelf speelt z'n rol weer eens. Doet hij zeker niet onverdienstelijk, maar niets nieuws onder de zon dus. Voor irritante vrouwtjes als Kunis heb ik echter geen goed woord over, zeker niet aangezien haar rol nul komma nul toevoegde aan de film als geheel. Ook van iemand als Oldman mag je meer verwachten.

Je merkt dan ook duidelijk dat de film regelmatig een tamelijk Hollywoodiaans karakter krijgt (dat einde ), en vaak vervalt in allerlei conventies. Verdomde jammer, want alleen al in de setting had zoveel meer gezeten. Zelfde geld eigenlijk in mindere mate voor een film als I Am Legend. Begint allemaal zeer aardig, maar wordt op het gegeven moment de das omgedaan door allerlei totaal oninteressante nonsens. 2,5*.