De Storm (2009)

Een zeer slechte film.
Het is de verfilming van het boek 1953. Ik heb en het boek gelezen en de film gezien, het hele verhaal is vervormd, namen en karakters zijn verwisseld, bijvoorbeeld: In de film leeft de vader van Julia nog, in het boek niet, dit geeft een hele andere draai aan het verhaal. En het personage Aldo bestaat niet in het boek, er gaat wel iemand met haar op zoek naar haar baby, en dit was ook een militair maar niet de broer van Julia's ex-vriend, en het personage in het boek heeft eigenlijk ook niks in Zeeland te zoeken, daarom is het juist zo opvallend dat hij haar gaat helpen met zoeken. Ook is het veel te snel verteld, en met een einde dat heel anders loopt kan ik het echt niet meer geven dan een 0,5.

Ik vond de film tegenvallen. Door de trailer verwachtte ik meer van de storm zelf.
Het begin vond ik ook erg boeiend. Daarna werd het nogal langdradig. Ik merkte dat ik mijn gedachten er niet telkens bij kon houden. En dan het einde, dat ze haar zoon toch herkent na iets van 18 jaar ofzo. Tja...

2*

Gewoon Blanco gekeken, en ik ben geen Zeeuw.

Een goed verhaal wat zich afspeelt tijdens de watersnoodramp. De uitwerking vond ik niet altijd overtuigend. De helikopter leek nogal fake. Ik vond de film zeker niet te traag, eerder nog te snel. Zodat de chaos, en de leegte wat meer op je in zouden werken. Maar om dat goed te kunnen, moet je een topregiseur zijn. Dat is Ben Sombogaart volgens mij in potentie ook wel. Bruidsvlucht vond ik iig een stuk beter. Het zal ook aan de beperkte middelen liggen in Nederland.

De relaties en de sociale omgang worden in het begin even kort geschetst zodat het wat aan de oppervlakte blijft. De babydievegge vond ik wel goed.
Het einde kwam wel erg plotseling, op zich uitstekend, maar de overgang van ramp, naar opening Delta-werken was wel erg groot. Er had nog wel iets tussen gemogen

Toch wist de film me wel te raken, zeker op het eind. Daarom een halve ster extra.

Eerlijk gezegd had ik ook graag wat meer gezien over de storm zelf. Het verhaal van moeders die op zoek is naar haar baby vond ik wel boeiend maar ik had niet verwacht dat dat het grootste gedeelte van de film zou betreffen. Ik had verwacht dat de storm dat meer zou doen. Ik heb van mijn familie veel over de watersnoodramp gehoord. Als zeeuwen hebben mijn grootouders, vader, ooms en tantes ook een verschrikkelijke ervaring gehad. Het verhaal van de storm zelf is dus eigenlijk ook al genoeg om te vertellen.

Het acteerwerk vond ik heel sterk. Van iedereen eigenlijk. Ik kan niemand noemen die ik minder vind.Alhoewel ik bepaalde karakters niet echt goed uit de verf vond komen. Zoals de babysteler en de vader. Deze karakters hadden wat drama betreft wel veel verder uitgewerkt mogen worden. Ik zag op zich wel welke kant ze met deze karakters wilden gaan maar het kwam er niet uit. Barry Atsma vind ik ook een hele prettige acteur om naar te kijken. En dan bedoel ik niet alleen qua uiterlijk.

Jammer dat het geluid af en toe wat minder was. Ik vond de acteurs af en toe erg slecht verstaanbaar. Dan waren de muziek of de geluiden eromheen harder dan de stemmen en dat maakte het niet altijd duidelijk te volgen.

Het einde van de film vond ik matig. Wel vond ik het symbolisch heel mooi hoe je ziet dat ze het leven weer oppakt door mee te gaan helpen met zandzakken op te bouwen. Maar die ceremonie op het einde vond ik erg afgeraffeld. Binnen no time had ze door dat het haar zoon was. Dit had wat mij betreft wat meer uitgewerkt mogen worden. En die Felix vond ik best tenenkrommend om naar te kijken. Hij kwam over als een mannetje van 13 jaar oud.

Leuk om te zien dat de zeeuwse mentaliteit best goed word overgebracht. Ik herkende wel wat trekjes van mijn familie er in terug. Het op het eerste gezicht stugge, niet het achterste van de tong laten zien en de no nonsense houding vond ik wel goed overkomen. Verder vond ik aan het begin van de film het effect van het water en de storm heel sterk en indrukwekkend neergezet.

De Storm was in mijn ogen geen slechte film.Het verhaal boeide me, en dat was meteen het grootste pluspunt van de film. Acteerwerk was wat middelmatig. Maar het einde vind ik eigenlijk raar.. Ik vond een open einde in dit geval niet goed. Niet verveeld, maar het was ook geen topper.

3*

Helemaal eens met Fran wat betreft de film. Ook voor mij is de Zeeuwse mentaliteit héél herkenbaar. Het oorspronkelijke verhaal zou zich hebben afgespeelt op het eiland Tholen in de plaats Stavenisse. Het was of ik soms mijn neven en nichten terug zag.

Wát een baggerfilm was dit! Wat ging er allemaal fout:

1) De titel klopt niet. De storm zelf neemt misschien 10% van de film in beslag, de rest gaat over de afloop. "Nasleep van de storm" was een betere titel geweest.

2) Zoals in slechte Hollywoodproducties wordt alles wat in een (redelijk) boek werkte, eruit gehaald en allerlei andere dingen erbij gesleept.

3) De acteurs dienen als eye candy, maar kunnen niet acteren. Iedereen schmiert.

4) Plotgaten zo groot als de Melkweg. Voorbeeld: de hoofdpersoon gaat 100 meter zwemmen met een wollen trui aan! Iedereen met een IQ hoger dan zijn schoenmaat trekt die eerst uit, omdat a) wol vocht opneemt en je dus naar beneden gezogen wordt en b) je dan iets warms hebt om aan te trekken als je uit het water komt.

5) Ik heb zelden zo'n ongeloofwaardig en teleurstellend einde gezien.

het leuke aan deze film is dat hij op dvd uit is met een stem voor blinden en slechtzienden die verteld wat er allemaal gebeurd in de film.

Slechte film over de storm van 1953. De special effects, het verhaal, het acteerwerk allemaal onvoldoende. Af en toe met die koeien bijvoorbeeld, ronduit lachwekkend.

1 sterretje

Aardige film over de watersnoodramp in 1953. De ramp zelf wordt meer gebruikt als achtergrond voor het verhaal waarin een jonge moeder op zoek gaat naar haar vermiste baby. En dat is soms een beetje jammer, aangezien de ramp zelf boeiender is. Ook duurt het een tijdje voordat je echt met het hoofdpersonage gaat mee leven, aangezien ze nogal stug is. Verder ziet het er allemaal wel goed uit en doen de acteurs het ook niet slecht. Het mooie einde maakt ook wel wat goed.

Ik heb een beetje hetzelfde gevoel als bij meer recente Nederlandse films als Nova Zembla en De Bende van Oss. Op zich doen ze hun best om het er gelikt uit te laten zien, maar vervolgens wordt het vergooid aan een inwisselbaar Hollywood-plot zonder diepgang, Niet zo verschrikkelijk slecht als de recensies hier doen geloven.

Ik vond dit een mooie film. Prachtig gefilmd. Ik denk nu al te weten dat Nova Zembla deze niet overtreft

Mooie beelden uit de lucht van hele dorpen onder water, waar je alleen nog de daken van ziet. Ook mooie pakkende beelden van de half weggeslagen zolder midden in de golven en van de lange sliert vluchtende mensen ploegend door de harde wind op een overstromende dijk. Het verlies van dierbaren aan het water... Daar moet je toch niet aan denken? Ik kon mij goed inleven in de getoonde narigheid.

Ik vond Sylvia goed en overtuigend acteren. Over het algemeen zat eigenlijk iedereen goed in z'n rol.
Een boeiend en begrijpelijk, menselijk verhaal en een enorm goed neergezette Zeeuwse jaren '50 sfeer

PS: Het lijkt mij alleen niet te kloppen dat je aan seks denkt als je met je kont in het koude water zit

Toch wel een erg indrukwekkende film. Had ik van te voren niet zo verwacht. Met name het hoofdverhaal van de zoektocht naar haar kind blijft sterk overeind en weet ook de hele film lang te boeien, mede door het overtuigende acteerwerk. Al moet ik ook toegeven bij het achteraf overdenken van de film dat er nogal wat details slecht of slordig waren uitgewerkt in de film.
En dan vaak nog met "goedkope" flashbacks. Bijvoorbeeld het hele religie aspect en dat het dorp haar en haar bastaard kind negeerden. Daar kreeg je pas gaandeweg de film enige grip op.
Ook was het op 1 februari 1953 ontzettend koud, maar daar merkte je ook weinig van in deze film. Menigeen kon hier urenlang door het koude water lopen en zwemmen, zonder daar iets aan over te houden.
Het meest slordige vond ik echter de scene waarin de baby gestolen werd door een moeder die haar kind drie weken daarvoor verloren had. Bij die scene had ik echt het gevoel dat die maar wat in de film gefrommeld werd, alsof de regisseur dat deel van het verhaal aanvankelijk vergeten was om te verfilmen en hij achteraf dacht dat dit toch wel belangrijk was voor het verhaal.
Maar goed, de film heeft dus zeker indruk gemaakt en de beelden van de watersnood waren ronduit indrukwekkend verwerkt in de film.

Dit is een huiveringwekkend slechte film met een totaal ongeloofwaardig verhaal tegen de achtergrond van een van de grootste rampen die Nederland ooit heeft getroffen, maar in de film zo onbeholpen in beeld gebracht dat je je niet eens een voorstelling kunt maken van die tragedie.

De Zeeuwen spreken netjes algemeen beschaafd Nederlands -- zoals alle Zeeuwen doen nietwaar? --, áls je ze tenminste kunt verstaan, wat lang niet altijd het geval is.

Ze lopen urenlang met kleren aan door ijskoud water alsof het zomer is.

Lachwekkende uniformen die nergens op slaan. Een duidelijk Nederlandse soldaat, want Nederlands uniform, draagt drie omgekeerde strepen op de mouw. In Nederland een onbestaanbare rang. Hier draagt men de strepen andersom en hooguit 2: sergeant majoor. Waarschijnlijk liepen hier wat kletsmajoors rond.

Iemand van de Nederlandse marine met de aanduiding "Royal Neth. Navy' op de mouw. Wilde de producent zich alvast indekken voor het geval deze draak van een film internationaal een hit zou worden? Onbestaanbaar!

Over de verhaallijn wil ik het maar niet hebben. Het is een suikerzoet melodrama met totaal onnodige en verkeerde retrospectieven, karakters die totaal veranderen en een ontknoping die alle verbeelding tart.

Voor het script is waarschijnlijk een opstelwedstrijd uitgeschreven onder basisschoolleerlingen.

Tweede Kerstdag herzien en met een halfje verhoogd.

Het grote voordeel van deze film is dat het niet zo lang duurt en dan heb je ook niet zoveel tijd om je te ergeren aan het acteerwerk..

Zoals al heel vaak gezegd gaat het niet over de storm zelf, maar over een zoektocht naar een baby. Vreemd genoeg kozen de makers er niet voor om een soort spanningsboog te creëren om daarna met een allesverwoestende storm de kijkers te overdonderen.

Helaas is het verhaaltje maar matig en wordt het nergens heel erg bijzonder of zo. Het is wel aardig om de film nog een keer te herzien, maar meer dan twee keer is niet nodig. Wel een verhoging van een halfje.

Een goede dramafilm...

Wat een drama, over haar zoon baby zoekt...

Prima acteerwerk...

Bekende actrice Sylvia Hoeks (Overspel) speelt goed...

Prima verhaal...

Uitstekend mooi HD kwaliteit...

Ook perfect achtergrond geluid...

Het is wel moeite waard...

dat einde!.... :S
Wat een anticlimax!
Je vraagt je echt af waarom dat je deze film hebt gekeken want na het zien van deze film weet je even veel als na het lezen van de samenvatting hierboven.
Onmogelijk om een slechter einde te maken als dit. Je kon het gewoon niet op een slechter moment afkappen. Ze hadden of niks van de toekomst moeten laten zien of hoe het verder afloopt met dat kind en zijn moeder. Ook totaal geen emotie in deze laatste scenes.
Het einde verpest dus eigenlijk de rest van de film want de rest vond ik nog best aardig.
Jammer dit....

'k had hier eigenlijk iets anders van verwacht. 'k dacht dat de storm zelf een veel prominentere rol ging spelen, maar de storm zelf zit dus in het begin van de film. Misschien had de film eerder "Na de storm" geheten.

Nu de film zelf was zeker niet slecht. Een mooi drama over de zoektocht naar een baby. De cast deed het zeker niet slecht en kwam overtuigend over.

Tijdens de storm was de film wel redelijk donker, maar vervolgens zag het er wel prima uit. Verder zagen de settings en aankleding er wel prima uit.

Het einde stoorde me eigenlijk niet slecht, ondanks dat anderen dit wel beweren.

'k vond deze zeker geen slechte film en zeker de moeite om eens gezien te hebben.

De Storm is gebaseerd op de watersnoodramp van 1953. Deze ramp overspoelde een groot deel van Zeeland, Noord-Brabant en de Zuid-Hollandse eilanden. Hierbij verdronken meer dan 1800 mensen en veel dieren. 100.000 mensen verloren hun huis en bezittingen. Hierdoor is de watersnoodramp uit 1993 één van de grootste rampen uit de Nederlandse geschiedenis en gaf mede de doorslag voor de deltawerken die Nederland moesten beschermen tegen hoogwater uit zee.

In deze film is de ramp echter verplaatst naar de achtergrond. Het verhaal gaat over een jonge moeder (gespeeld door Hoeks) en haar zoektocht naar haar verloren kind. Toch weet de film een goed beeld te schetsen van de ramp en dit geeft de film toch wat meerwaarde. Regisseur Ben Sombogaart bewees in het verleden al in staat te zijn om grootschalige producties te regisseren. Ooit begon hij als regisseur van kinderfilms als Mijn Vader Woont In Rio (1989), Het Zakmes (1992) en Abeltje (1998). In 2002 oogstte hij echter internationale lof met zijn oorlogsdrama De Tweeling, welke genomineerd werd voor een Oscar als Beste Film in een Vreemde Taal.

Het verhaal van De Storm is boeiend en wordt ondersteund door goed acteerwerk van Sylvia Hoeks, Barry Atsma en Dirk Roofthooft. In Nederland was de film een succes en gingen er ruim 700.000 mensen naar de bioscoop, waardoor De Storm uitgroeide tot één van de meest succesvolle Nederlandstalige films van 2009.

De makers durfden deze film niet 'de ramp' te noemen, want dat is het, dus werd het de storm. Dat is dan weer een eufemisme. Vanaf het begin is het al helemaal mis. Eva Hoeks valt in de eerste scene al door de mand, over Barry Atsma wil ik het hier niet eens hebben. Een dijkdoorbraak wordt gefilmd als een tsunami. Dan ben je als kijker bang dat het niet meer goed komt en dat komt het ook niet. De storm is een ramp van een film, minstens zo belabberd gemaakt als Nova Zembla, ook zo'n filmprul in de kou. En nu schiet me dat elfstedentochtdama ook te binnen. Zodra er ontberingen ontstaan gaat het mis in de Nederlandse cinema. Wat is dat toch?

Hoewel dit een uitermate dramatisch verhaal is, ook het nevenverhaal met het kind, heb ik toch opnieuw genoten van deze prachtige prent.

Zozeer zelfs dat ik de score wijzig naar het maximum.

Een verhaal dat het drama en het daaruit voortvloeiend leed wel poogt weer te geven, maar dit memorabel rampzalig gebeuren had een beter gestoffeerde weergave verdiend.

Het is natuurlijk geen documentaire maar het verhaal dat wordt gebracht valt af en toe toch door de mand en veel prijzen zou ik aan het acteerwerk in het algemeen niet willen toekennen.

Toch niet geheel onverdienstelijk, omdat het toch wel de chaos, wat menselijke mindere gedragingen in noodsituaties en de geïmproviseerde hulpverleningen aanhaalt.

Nederlandse rampenfilm.

Sombogaart mag van geluk spreken dat hij meerdere dure Nederlandse films aan ons oeuvre toe mocht voegen, maar eigenlijk was De Storm gewoon een matige film. Het is dan (gelukkig) geen Ate de Jong-niveau slecht, maar toch maakt deze film keuzes die achteraf wat minder goed vallen. Niettemin kent de film betere punten.

Het acteerwerk is een beetje half. Hoeks is soms overtuigend en soms compleet brak. Zolang ze niet te veel sentiment hoeft te laten zien is het prima, maar eenmaal er wat serieuzere emotie uit moet komen valt ze door de mand. Atsma is behoorlijk saai. Past daarnaast ook niet echt in deze film, geef hem wat kleinere rollen en dan houdt hij zich een stuk beter staande dan dit soort Hollywood-kopieën.

De film is soms indrukwekkend te noemen. De eerste 15 minuten overstijgen Nederlandse cinema met gemak. Knappe nachtelijke beelden en een indrukwekkend in beeld gebrachte overstroming. Uiteraard met beperkte middelen geregisseerd, maar niettemin een knap stukje animatie van onze bodem. Hoe verder de film vordert, hoe meer het duidelijk wordt dat er geen 100 miljoen beschikbaar was, maar toch is het knap hoe ze dit hebben opgezet. Daadwerkelijk een heel gebied onder water gezet.. eigenlijk heel leuk bedacht.

Jammer genoeg is de film uiteindelijk ronduit saai te noemen. De film introduceert gelukkig niet te veel personages, maar diegene die er wel bijkomen interesseren totaal niet en acteren vreselijk (Herbers, oei). De spanning is ver te zoeken en de dramatischere scenes zijn voor geen meter vooruit te krijgen. Ze hebben ook niet het meest interessante uitgangspunt gekozen voor een onderwerp dat wel heel indrukwekkend te noemen is.

Het mist het echte talent helaas, maar de eerste 15 minuten zijn best de moeite waard. Er wordt wel geprobeerd om er iets spectaculairs van te maken, maar het slechte acteerwerk, de saaie regiekeuzes en een gebrek aan interessante momenten gedurende de tweede helft doen de film de das om. Misschien leuk om te zien om in ons duurdere werk te duiken, verder iets dat je makkelijk over kan slaan.

Een Sombogaart is zoals een Jan Verheyen in België lijkt me. Bekend en wel wat films op het palmares. Meestal neigend naar de commerciële populaire kant, maar voor filmcritici ideaal voer om neer te sabelen. Nuja, oertraditionele jeugdboekklassiekers verfilmen is een gewaagde bezigheid. Dat leidt meestal tot niets en dat blijft bij mij toch wat hangen. Toch wou ik De storm, verwijzend naar de rampzalige zondvloed in 1953, zeker een kans geven.

De storm en de dreigende golven, het nakende gevaar, ik vond het er best prima uitzien. Op een klein half uurtje zijn we erdoor en zien we meer de ellende achteraf als het waterpeil zijn grenzen bereikt heeft. Ook het uitgelichte verhaal van de jonge moeder Julia vond ik best goed en prima verweven met de ramp. Erg opvallend wel hoe negatief zij benaderd werd door de dorpsbewoners. Verketterd leek ze bijna in deze nog erg gelovige gemeenschap. En de vader van Julia, tja, die bevond zich tussen twee vuren, besluiteloos als hij was. Fijne rol overigens van Dirk Roofthooft.

Fijne ontvouwing ook van de vermiste baby, de ontvoering van haar zoon. Alleen wat jammer dat het schlemielige einde veel roet in het eten gooit. Nogal gemaakt, nogal makkelijk ...

Helaas kan ik me niet ontworstelen uit mijn vooroordeel dat er niet veel soeps komt uit de keuken van de NLse filmindustrie. Zo is De Storm een lamentabele verzameling toneelscènes van lagere school niveau. Alles is karikatuur, alles is bordkarton. Op geen enkel moment kon ik aan de indruk ontsnappen dat dit gespeeld werd voor de camera. Hier traden geen geloofwaardige mensen met echte emoties op in werkelijkheidsgetrouwe gebeurtenissen, maar waren vooraf ingestudeerde tekstjes keurig uit 't hoofd geleerd en uitgesproken: even een broederlijk knokpartijtje, dan een potje door de zee waden, dan weer een knokpartijtje, dan wat gedoe bij roeiboten, etc, enz. Om uiteindelijk ineens vele jaren later volledig uit de bocht te vliegen. Jammer, want van het verhaal was heel veel te maken.