Arrival (2016)

Het plot ontvouwt zich inderdaad erg snel. Dat gesprek met de Chinese leider? Het is me nog steeds niet helemaal duidelijk wat daar nu plaatst heeft gevonden.

De aliens lieten het hoofdpersonage de toekomst zien in haar droom.
Waaronder persoonlijke info en het telefoonnr. Van de chinese leider.
Met deze persoonlijke info, die niemand anders kon weten (sterfbed van zijn vrouw) heeft ze hem in het telefoongesprek overtuigd dat er samengewerkt moest worden.

Ja, dat dus.

Arrival van Denis Villeneuve is gebaseerd op het korte Sciencefiction-verhaal Story of Your Life van Ted Chiang. Op een dag verschijnen er mysterieuze ovale stenen op aarde, schepen van ruimtewezens. Louise Banks is een taalexpert en word door het Amerikaanse leger opgeroepen om te proberen om met de Aliens te communiceren. Terwijl ze de taal van de Aliens probeert te begrijpen krijgt ze steeds meer visioenen uit haar eigen leven. Ondertussen ontstaat er een internationaal conflict over de manier waarop met de aliens om moet worden gegaan…

Waar ik mezelf aan stoorde was dat de Aliens toevallig ook een schrift en een taal hebben (dat hoeft namelijk helemaal niet, kijk maar naar de ontelbare soorten die er op de aarde leven zonder geschreven taal) en het ontcijferen van die taal en het communiceren met de aliens wel heel erg makkelijk en snel gaat uiteindelijk. Maar eerlijk is eerlijk, ik ben al blij dat de film niet voor Roswell-aliens heeft gekozen die met klak-geluiden communiceren en hoe in Close Encounters of the Third Kind door middel van muziek wordt gecommuniceerd was ook al niet heel erg aannemelijk. Bovendien hebben Villeneuve en Eric Heisserer wel daadwerkelijk een kloppende Alien-taal bedacht met zo’n 100 symbolen. Het conflict tussen China en de wereld landen was ook een beetje onderbelicht gebleven, waarom was de generaal ineens helemaal van gedachte verandert na het horen van de laatste woorden van zijn vrouw uit de mond van een Amerikaanse taalkundige?

Arrival heeft erg mooie cinematografie met veel subtiele camerabewegingen en een prettig donker kleurgebruik. Al waren de gekozen shots wel vrij stereotype voor ‘independent sciencefiction’-films. Liefhebbers van bijvoorbeeld Christoper Nolan (zoals ik zelf) zullen het ongetwijfeld kunnen waarderen. De muziek van Jóhann Jóhannsson was erg sterk en hielp vooral het plot rond Louise en haar visioenen.

Als ik Arrival met twee films zou moeten vergelijken zou ik zeggen dat het een soort mix is van Close Encounters of the Third Kind en Interstellar. Vooral de combinatie van sterke cinematografie, sciencefiction en drama rond verloren kinderen deed me aan Interstellar denken.

Al met al vond ik Arrival een goede Sciencefictionfilm. Het had zeker beter gekund, maar het is wel een vermakelijke film en als je eenmaal accepteert hoe het vertalen gaat is het ook een goed verhaal. Cinematografisch sterk en verder ook vermakelijk. Wordt steeds nieuwsgieriger naar Villeneuve’s Blade Runner-film.

Mooi film,

Het is een film waarbij je veel geduld moet hebben en zeker geen independence day achtige film moet verwachten.

Ik vind hem ook eerder aan de vage kant, maar wellicht begrijp ik het gewoon nog niet nadat ze het uitleggen. Ik heb nooit echt een gevoel bij dat soort films, en nu weet ik hoe de steel helemaal in de vork zit (of hoe die uitdrukking ook gaat). Vandaar dat zo een films die daar nog iets meer mee doen, me niet echt liggen omdat ik er weinig aan heb, en het me een "leeg" gevoel geeft. Bij mij moet een film vooral opvallen en scoren met de sfeer terwijl de inhoud onderhoudend moet zijn. Het geluk bij Arrival is dat Arrival dat ook is, en op meerdere vlakken scoort zoals de thematiek waar goed over nagedacht is en dat het ook niet te extreem overdreven wordt (dit soort films zijn eigenlijk nooit saai tenzij ze arty farty zijn of je moet het al heel lullig aanpakken. Meestal wilt men teveel, terwijl Arrival zich focust, en dan heb je verder ook een mooie en rustige sfeer met een goede cinematografie. Het verhaal vind ik dan net iets zwakker, doordat het inderdaad richting het mysterieuze/vage gaat, maar in tegenstelling tot bij een Nolan blijft het hier binnen de perken (Interstellar gaat op dat vlak erover, en wordt een beetje te fantasievol, wat de ervaring voor mij verpestte bijvoorbeeld).

Het probleem is dat thematiek als dit moeilijk realistisch te houden is, en dat de realiteit ook abstract zal zijn door dat ze compleet onafhankelijk van ons ontwikkeld zijn. Aliens die ons bezoeken zou alleen maar leiden tot meer vragen. En het is moeilijk/onmogelijk om zoiets goed te simuleren, maar ik vind de poging van Villeneuve zeer verdienstelijk, mogelijk de knapste poging die ik al gezien heb. Veel beter dan dit lijkt me moeilijk. Waar een Nolan te veel doordraaft in Interstellar bijvoorbeeld.

Nee niks voor mij , van begin tot het einde saai , meer kan ik er niet van maken.

Niet mijn film , jammer .

But now I'm not so sure I believe in beginnings and endings. There are days that define your story beyond your life. Like the day they arrived.

Een film van Denis Villeneuve waar je als je de trailer van heb gezien een hele andere film verwacht...

Deze film wist me zeker wel te boeien, het verhaal is in orde maar soms kon er wel wat meer vaart in zitten...

De gehele cast is daar in tegen wel goed , Amy Adams, Jeremy Renner en Forest Whitaker spelen hun rol stuk voor stuk gewoon goed. Dit zorgt er ook mede voor dat het boeiend blijft om naar te kijken...

Een SF die maar traag op gang komt en de special effect's (als je dat zo mag noemen) zagen er wel erg goedkoop uit. En een hoogwerker van de HUBO om in het ei te geraken?

Ik vond het ronduit slecht. Ik kon er al niet bij hoe ze naar boven moesten, vervolgens zit er een vogel in een kooi overal doorheen te fluiten als je probeert een communicatie op gang te brengen ??? De geluiden van de aliens en sommige plaatjes waren zeker dik in orde, maar ik stoorde continu aan de ongeloofwaardigheid van het hele gebeuren.

Dan heb je het niet begrepen.

Vroeger namen ze kanaries mee de mijnen in, wanneer het vogeltje doodging gaf dat aan dat er zuurstofgebrek was of een giftige stof in de lucht hing. Hier werd de vogel meegebracht om te kijken of de luchtkwaliteit goed was voor organisimen van onze wereld. Daarmee een check voor de mens.

Sowieso gaat het mis als je bij dit soort films op zulke futiliteiten gaat inzoomen. Of eigenlijk geldt dat voor elke film wel; je kunt toch nooit genieten van het grote geheel als je telkens over de meest onbenullige dingen struikelt?

Wat een pretentieus sentimenteel gedrocht was dit zeg.... verschrikkelijk. Mooie beelden dat wel. Het zou kunnen dat mijn mening lager uitvalt omdat ik zo teleurgesteld ben na alle lofzang over deze film....we zullen het nooit weten. Ik kan niet in de toekomst kijken... en zeker niet in een toekomst die nooit zal bestaan.

En als je het dan toch "prima begrijpt," dan zou je ook kunnen weten dat met een klein beetje toegevoegde technologie de frequenties van het kanariegeluid tot op de Herz nauwkeurig eruit gefilterd kan worden.

ik heb over hoe de Aliens de mensen waarnemen, niet andersom.

Mooie film, beetje pretentieus verhaal, maar boeiend en stof dat je toch wat aan het nadenken zit, hoe en wat wij hier aan het doen zijn. Zeker nu, hoe zou Trump handelen wanneer daar plots buitenaardse wezens op onze stoep staan.

Mooie muziek ook!

Aardige film waarin een taalkundige probeert te communiceren met op aarde gelande buitenaardse wezens. Een trage opbouw waarbij de spanning vooral tijdens het eerste gedeelte goed wordt vastgehouden (de prachtige muziek is hier ook debet aan). Wel interessant, maar het einde valt eerlijk gezegd wat tegen en is ook vrij simpel. Het ziet er allemaal strak uit en Amy Adams zet een mooie rol neer.

Meestal gok ik je cijfers wel goed, Scorsese, ik zou Arrival minimaal een 7 bij je hebben verwacht. Was je moe

Keer op keer weet de Canadese regisseur Denis Villeneuve de kijker te verrassen met de meest uiteenlopende films. In 2013 kwam de regisseur met het ijzingwekkende Prisoners, gevolgd door het raadselachtige Enemy. Ditmaal koos hij voor een ander soort film. In Arrival wordt de aarde bezocht door twaalf geheimzinnige ruimteschepen, waarbij de mensheid geen idee heeft of zij vijandig zijn of niet. Met een trage opbouw weet Villeneuve de kijker in zijn greep te houden en je zal veelvuldig voor de vraag komen te staan; wat komen ze hier eigenlijk doen? Het verhaal is gebaseerd op een kort sciencefiction-verhaal van schrijver Ted Chiang, waarbij een taalexpert voor de onmogelijke taak komt te staan om een vorm van communicatie op te zetten met de buitenaardse bezoekers. Eenmaal in het schip aangekomen komt ze erachter dat de buitenaardsen een onbekende vorm van communicatie beheersen en het is aan haar dit te ontcijferen.

Amy Adams tekende voor de rol van taalexpert Louise Banks en ze zet hiermee een indrukwekkende rol neer. De verwachting was dan ook een beetje dat voor haar rol genomineerd zou worden voor een Oscar, maar dat bleef uit. Wel werd de film in andere categorieën genomineerd voor het felbegeerde beeldje, waarvan uiteindelijk de nominaties voor Best Achievement in Sound Editing werd verzilverd. Een wat karige score, al blijkt maar weer dat dit niets hoeft te zeggen over de kwaliteit van de film. Wie hierbij zit te wachten op een flinke hoeveelheid intergalactische actie komt bedrogen uit. Arrival is namelijk een ingetogen film die gedoseerd, maar doeltreffend wordt gebracht. Er wordt dan ook goed opgewerkt naar een hoogtepunt, dat wellicht uit een andere hoek komt dan je bij een sciencefictionfilm zou verwachten.

Op het moment dat de mensheid in paniek begint te raken wordt de overheid gedwongen een beslissing te nemen. De film toont hier hoe belangrijk taal en communicatie eigenlijk is en hoe een klein misverstand kan leiden tot een heftige confrontatie. Het geheel leidt tot een internationaal conflict en het is interessant hoe Villeneuve ons hier toont hoe wantrouwig en gewelddadig de mens in wezen is. Geen echte eyeopener natuurlijk, maar de makers brengen het geheel flink confronterend in beeld. Naarmate de film vordert begint Banks het grote geheel te begrijpen, al krijgt ze niet de tijd dit aan te tonen. Het zorgt ervoor dat de film eindigt met een diepe boodschap en een twist die menig kijker omver zal blazen.

Arrival behoort zonder meer tot het beste dat het afgelopen filmjaar heeft voortgebracht. Hoewel de film geen actie bevat, weet het verhaal te blijven boeien en brengt de film een stevige boodschap over. Naast Amy Adams, die weet te imponeren in haar rol als taalexpert, weet de film vooral geluidstechnisch en cinematografisch te imponeren. Met een flinke twist aan het einde van de film zal het verhaal nog lang blijven doorsijpelen in je hoofd en juist dat maakt het dat Arrival geen doorsnee film is geworden. Het is iets waar regisseur Denis Villeneuve patent op lijkt te hebben en laten we dit soort mensen vooral koesteren. Zijn volgende project, Blade Runner 2049, is op het eerste oog wat minder origineel, maar we kunnen er niet omheen dat Arrival een pareltje is dat je absoluut gezien moet hebben.

Sinds lange tijd weer eens lekker voor een film gaan zitten, deze film heeft mij overtuigd weer vaker films te gaan kijken.

Waarom deze film het 'genieten van een film' gevoel weer bij heeft aangewakkerd heeft meerdere redenen. Er is een fraaie score, die aardig goed een gevoel weet los te peuteren. Welk gevoel weet ik niet precies, maar ik was aardig huiverig. Het is een mooie score, waar je haast een beetje down van wordt. In de goeie zin van het woord dan.

Mooie plaatjes, zeker inbegrepen. Redelijk verhaal, jawel. Maar..

Uiteraard komen er ook weer clichés om de hoek kijken die weer niet mogen ontbreken. De 'tegenwerkende man' op de legerbasis moet er weer zijn. Ook glijdt Renner eventjes uit wanneer voor de eerste keer uit het liftje springt. Zo zijn er wel meer clichétjes te noemen.

Ik betrap Villeneuve er op dat hij dit totaal niet erg vindt. Zo had de sterke film Sicario een einde waar ik mijn vraagtekens bij zet. Ook het sterke Prisoners had deze kleine minpuntjes. Kleine storende factoren kan ik ze wel noemen, want ze doen toch een beetje afbreuk aan het grote geheel. Want goede films zijn het zeker.

Al met al een mooie 3.5. Want ik heb zeker wel eventjes genoten.

Het mes snijdt aan twee kanten bij de muziek van Johann Johansson. Aan de ene kant is het an sich goeie filmmuziek, aan de andere kant wordt er slordig mee omgesprongen door de regisseur Denis Villeneuve. In zijn vorige films ook al. Alsof hij, wanneer de dreunende tune wordt ingezet, wil zeggen 'wat nu komt is echt huiveringwekkend, beste kijker, let goed op!'. De sterke score wordt dus tegen wil en dank ingezet als drammerig effectbejag, en dat is waarom Villeneuve een archetypisch voorbeeld van de net-niet cineast vertolkt. Laat de kijker dus gewoon lekker zelf bepalen wat we indrukwekkend moeten vinden, en wat niet. Heel misschien als Villeneuve zijn krampachtige zoektocht naar brille wat laat varen, dat we dan wel achter zijn ware talent komen.