Inglourious Basterds (2009)

Wat vind je er ongepast aan? Dat de hele film geschiedkundig complete fantasie is?

Wat is daar zo erg aan? Het gaat bij Tarantino altijd in de eerste plaats om entertainment. En daar is hij toch nog altijd een meester in.

Ik kijk ook met plezier naar oorlogsdrama's als Band of Brothers, D-day of Schindlers List en noem maar op. Films die wel een min of meer historisch verantwoorde versie van de feiten neerzetten. En buiten het feit dat dit vaak spannende films zijn leer je ook nog wat over de oorlog.

Maar IG kan en mag je toch echt niet met dergelijke films vergelijken.

IG is een hele grote knipoog naar de werkelijkheid en laten we eerlijk zijn, dit einde van dhr Hitler (en daarmee waarschijnlijk ook WOII) oogt een stuk aantrekkelijker dan het werkelijke einde.
Een beetje de geschiedenis herschrijven heeft ook zijn charmes (of is het haar charmes? )

Berichten verplaatst naar Overigen > Algemeen > het grote taaltopic

Dat is te kort door de bocht. Je kunt ook films maken die tot nadenken stemmen of andere emoties dan de lach losmaken.

.

Dat klopt. Maar deze film toevallig niet

Discussiëren over wat het 'doel' van films is, is even zinloos als naar een definitie van kunst zoeken.

Een film hoort intrigerend, spannend en zo mogelijk ontspannend te zijn. Hoe men daarvoor zorgt hangt van persoon tot persoon af.

Om terug naar IB te gaan: Moest deze film niet van Tarantino zijn, men zou hem de hemel in prijzen.

Overigens stoort zo'n hoofdstukindeling me normaal mateloos bij een film. Dat breekt heel de sfeer. Kill Bill was een kutfilm van jewelste, maar die hoofdstukken waren nog irritanter. Vreemd genoeg viel dat hier echt wel mee. Het paste perfect bij de sfeer van de film: 'niet te serieus nemen, die oorlog, mensen. Hop naar het volgende hoofdstuk'.

Het lied van Bowie was een heerlijke keuze. With gasoli-ine!

Ik denk anders dat er ook genoeg mensen zouden zijn die deze film niks aan zouden hebben gevonden, mocht 'ie niet van Tarantino zijn geweest.

Dit is gewoon een geniale film =) punt

Ongein verwijderd.

Christoph Waltz sprong er met kop en schouders tussen uit , die had voor mij wel het mes in brad z,n keel mogen zetten helaas !!

Wat een geweldige film! Eerste film die ik voor de 2e keer in de bioscoop heb gezien. Erg mooie sfeervolle beelden, goede muziek, krankzinnig verhaal vol met drama, humor, actie, avontuur en wat snufjes horror. En dan is het ook nog eens een oorlogsfilm! Natuurlijk zwaar onrealistisch en over de top, maar dit is ook film!

Gewoon op en top vermaak!

mispunt

Wat een top film! Voor het eerst dat de zaal weer vol enthousiast aan het klappen en juichen was. Weer een meesterwerkje van Tarantino

Hoeveel zaten er bij jou in de zaal dan? Bij ons zaten er welgeteld 6 personen incl. onszelf . Overigens werd er bij ons niet geklapt, maar liepen er 2 op 3/4 van de film weg. Zo zie je maar hoe het kan verschillen.

Veels te lange en langdradige, bijna Mel Brooks achtige komedie.

Tarentino heeft zich meer dan anders totaal laten gaan met de dialogen, zonder ook maar ergens op de rem te drukken.Hoe grappig of spannend deze dialogen dan ook bedoeld zijn, verveling en irritatie is vaak het resultaat.

Dat de film ook nog eens onhandig balanceert tussen komedie, oorlog en bloedige western helpt ook niet veel. Ik denk dat het beste resultaat was behaald als hij zich vooral op komedie had geconcentreerd en elke scene drastisch had ingekort. Dat het verhaal soms te belachelijk voor woorden is hoeft niet uit te maken, maar daarom had het juist wat vlotter, gekker en komischer gemogen allemaal.

De acteurs doen het eigenlijk nog wel oke. Ik moest zelfs om Brad Pitt lachen (Bon Giorno!). En die Jew hunter is ook wel sterk, maar zijn rol geeft des te duidelijk aan waar het wringt in de film. Sommige stukken met hem zijn vreselijk irritant als hij weer eens iemand met zijn ellenlange vragen lastig valt. Soms is hij ineens een karikatuur uit een of andere slapstick (Bingo!), maar soms is hij ook echtt heel sterk, met name in het begin. Geinig ook dat hij 4 talen accentloos beheerst.

De storyline van de bioscoopeigenaresse en de Duitse oorlogs held (Daniel Bruhl) vond ik het best en werd ook wat vlotter uit de doeken gedaan. Goed einde ook. Verwijzingen naar de Duitse, Amerikaanse en Franse cinema van destijds vond ik ook leuk. Namen als G.W. Pabst, Clouzot en Emil Jannings passeren de revu. En ook geinig om Mike Myers en Rod Taylor als Winston Churchil even voorbij te zien komen. Rod Taylor heb ik nog nooit in recentere films gezien. Hij is vooral bekend van The Birds en The Time Machine (1960).

Alles bij elkaar genomen heb ik me echter meer verveeld en geergerd dan genoten van deze film waardoor deze film net zoals Tarentino's voorgaande prent zeer laag uitkomt. 1,5*

In de verste verte lijkt het dus niet op een Mel brooks achtige komedie. En ook niet bijna.

Nooit To Be or Not to Be, the Producers en Blazing Saddles van Mel Brooks gezien? Het is niet het zelfde, maar het heeft een zelfde flauwheid en bedoelde onlogica. Er komt alleen geen expliciet geweld in voor.

Je bedoelt "To Be or Not to Be" (1942) van Ernst Lubitsch. Wat onlogica betreft komt die misschien wel met IB overeen met dat verschil dat ik die klassieker tig keer beter vind. Voor mij nog altijd de beste komedie (4,5*) die over de 2e Wereldoorlog gemaakt is.

Die status van klassieker zal IB nooit bereiken.

Mel Brooks heeft een herverfilming van To be or not be (1983) gemaakt, zoek maar op

Edit: zie nu dat hij hem niet geregisseerd heeft, maar wel produceerd. Past ook wel binnen zijn oeuvre van destijds.

Maar die vergelijking laat ik verder voor wat ie is. Feit is dat Inglourious bastards gewoon een flauwe langdradige komedie is.

misschien niet

Over gevoel van humor valt blijkbaar niet te twisten....

Wie niet lacht om de strudel-scene, heeft mijns inziens maar een saai leven. Daar druipt de (zwarte) humor vanaf.

En zo'st maar net.

Volgende week maar eens voor de 2e keer van deze film gaan genieten

To Be or Not to Be. Dat begint er al ietsjes meer op te lijken, alleen Mel brooks heeft wel meer films gemaakt, dus doet Inglourious Basterds je ook aan Spaceballs, Robin Hood: Men in Tights en bijvoorbeeld Dracula: Dead and Loving It denken?

In de strudel-scene zitten hele lachwekkende taferelen. Ten 1e het glaasje Melk. Ten 2e een prominent Appeltaart kauwende Col. Hans Landa. En ten 3e. Hij wil haar iets vragen en kijkt haar zo'n 5 sec. heel dreigend en doordringt aan, maar ineens zegt hij heel vrolijk, sorry ik ben het vergeten. Je vraagt je af of hij het nu allang doorheeft of toch twijfelt. Ik zeg, hij heeft het door.

Dat soort humor komt ik in Mel Brooks films niet echt tegen.

Doe dat dan ook niet

voor de handliggende zwarte humor ja, nog niet veel gewend zeker?

nee, die niet.

Nee maar Mel Brooks is ook nog slechter dan Tarentino

Ik gaf in mijn eerste bericht al aan dat het sterke punt van de film de humor is. Het is alleen allemaal te langdradig en uitgesponnen en net iets te braaf nog.

En van Dark of the Sun (The Mercenaries), 1 van Tarantino's favoriete oorlogsfilms. Ongetwijfeld de reden voor zijn keuze geweest.

Ben het trouwens met veel onderdelen van je kritiek eens, alleen kom ik niet tot zo'n vernietigend eindcijfer.

Ik mis juist de typische Tarantino touch in de dialogen. Qua flow, qua ritme, qua snelheid, en qua info. Oftewel; ik vind het niet zozeer overdone maar het mist juist iets. Vergelijk de dialogen eens met Roth's copstory in RD of Jules' ondervraging van dat menneke in PF.

Het is echt veel minder in IB. Slechts sporadisch zie je er wat van terug. Ik vind de kennismaking met The Basterds de beste scene in de film: vlotte coole dialoog, rauw geweld en ook filmisch en qua actie leuk. Meer in de lijn van het soort film dat ie aankondigde te gaan maken.

Ik snap de negatieve geluiden van veel vaste gebruikers hier niet zo heel goed. Ik vind toch echt dat op een paar kleine dingen na er erg weinig aan te merken valt op de film, vind veel kritiekpunten een beetje gezeur. Maar goed is makkelijk van tafel te vegen onder het mom van 'smaken verschillen'. Wat me wel opvalt is dat het maar weinigen lukt echt heel negatief te zijn.

Ik snap wel dat de wereldwijde verering van Tarantino overdreven is en wellicht wat irritatie oproept, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat veel vaste gebruikers gewoon de lol van de films van Tarantino niet meer willen zien, daardoor.

Interessante tendens; Enerzijds de verering door stoere jongentjes en anderzijds een groep van 'serieuzere' filmliefhebbers die zich tegen hem begint af te zetten.

Das toch al jaaaaren zo?

Met Kill Bill al inderdaad, daarvoor nog niet. Het wordt wel erger.