Gran Torino (2008)

Een fantastische film van en met Clint eastwood!!!!

Gran Torino, heb er eigenlijk weinig over neer te pennen. De film was goed en onderhoudend met een einde dat gewoon subliem is. Eastwood speelt een uiterst geschikte brompot. Jup hij doet dat erg goed, ik weet niet hoe hij precies in het echte leven is, maar ja je ziet gewoon dat deze rol hem uitstekend ligt. De film kaart ook heel wat maatschappelijke thema's aan zoals straatcriminaliteit, kinderen die hun bejaarde ouders in een home willen steken, immigratie van andere culturen in je buurt, ... De film toont iig hoe Walt ermee omgaat, of dat hij er op de juiste manier mee omgaat is natuurlijk een andere vraag. Hier en daar is de film misschien een beetje trager, maar dat moeten we Clint vergeven hij is niet meer van de jongsten helaas. 4*

Tja ik heb een haat liefde verhouding met deze film.

Ik heb geprobeerd om mee te gaan met de personage die

Eastwood speelt om de redeneringen van de karakter te begrijpen.

Aan de ene kant wordt je haast gedwongen om meneer kowalski

als een racist te zien maar daarintegen krijgt hij ineens sympathie

voor zijn buren.

Is het nu een comedy,drama?

De film laat veel van de cultuur van zijn buren zien en het leven

in een achterstandswijk.

De film laat mij in iedergeval nadenken en doet veel met me.

Alleen dat kowalski in 1 keer overstapt van zijn racisme komt niet over.

Wel dat hij zich alleen voelt en zichzelf mischien niet begrijpt.

Omdat ik het een buitenbeentje vindt in zijn genre een 4.0

tsja als je dit niks vind, kan je beter voor een trein springen. gewoon een prachtige film!

Racisme? De man is een Korea veteraan en houdt slechte herinneringen aan Koreanen. Ergens gedurende de film komt hij erachter dat zijn buren bij de Hmong groepering horen die tijdens de oorlog aan de kant van de VS stonden. Dat hij sympathie begint te krijgen voor deze mensen is niet geheel onlogisch naar mijn mening.

Hij scheert ze eerst over 1 kam heen toch.

Echt genoten van Gran Torino. In de eerste plaats omwille van de immer norse brompot Kowalski. Heel mooi vertolkt door de steeds ouder wordende Clint Eastwood. Geweldige acteur, maar ook als regisseur leverde hij reeds een aantal steengoede degelijke films af, steeds to the point, vaak rauw en met wat drama. 87 intussen en er komt maar geen sleet op, hoewel het toch begint te kraken en te piepen, zeker te bedenken dat deze Gran Torino intussen ook al 10 jaar oud is.

De film wordt in zijn geheel gedragen door het personage van Walt Kowalski. Zijn sarcastische en racistische opmerkingen zijn geweldig om volgen. Uiteraard niet dat het goed te praten valt, maar het levert fijne fragmenten op. Ook zijn rake opmerkingen aan het adres van de "overgeëduceerde 27-jarige maagd" waren geweldig. Grofgebekte uitspraken worden afgewisseld met grappige naamgevingen. Het levert mooie dialogen op.

Walt leidt een eenzaam leven, heeft nauwelijks vrienden en is daar grotendeels zelf verantwoordelijk voor. Toch had ik enig medelijden met hem. Hij zal waarschijnlijk zijn familie zwaar gekwetst hebben bij momenten, maar zijn kinderen en kleinkinderen zijn ook bepaald niet heilig. Integendeel: hun gedrag op de begrafenis van zijn vrouw was beneden alle peil. Het kon hen zelfs niet schelen. Ze azen op zijn erfenis en huis en trachten hem zo snel mogelijk het rusthuis in te krijgen.

Stilaan krijgt hij vertrouwen in zijn buren, Hmong-volk die in de oorlog aan de zijde van de VS vocht, maar zijn inkeer is niet enkel daardoor bepaald. Dat heeft ook te maken met Sue en de hulpvaardige Thao toen hij de boodschappen van de overbuurvrouw opraapte.
Zijn oorlogsverleden is een smet en een zware last. Later blijkt waarom hij zo worstelt met dat verleden. Het is ook bepalend voor het einde van de film wat ik erg goed vond. Je verwacht een cowboyheld die de gangsters simpelweg neerknalt, maar niets is minder waar. Mede daarom is de 4,0*-quotering gerechtvaardigd.

Clint Eastwood, onze topper!

Ja, goede film.

Heb deze film eigenlijk alleen voor de score gezien. Omdat hij op TV gekomen was dus maar aangezet. En ik ben ondanks het verhaal me niet echt aansprak toch goed genoten. Eastwood is goed als de 77-jarige knorrepot die opeens buitenlanders naast zich krijgt.

Aan de buitenlanders als zijn buren irriteerde ik me aan Sue de hele film door. Wat een vervelend karakter is het eigenlijk ook. Thao kon ik wel waarderen ondanks het niet volle acteerwerk. Eastwood draagt duidelijk de film, de kapper was trouwens ook leuk.

Een vlotte film, een voorspelbaar verhaal maar leuk en vermakelijk uitgewerkt. Goed om even door te kijken. 3,5*

Clint Eastwood in de rol van Grumpy ( Sneeuwwitje )... en hij doet nog uitstekend ook. Het verhaal op zich is eenvoudig en wat ver gezocht met de Aziatische buren, het zijn conversaties die de waardering van de film de hoogte injagen.

Geslaagde film, doch geen 'waaw'-effect

Nee, vond hem niet zo geslaagd. Ik had constant het gevoel van: wanneer gaat hij nou echt beginnen.

Inmiddels herzien en is me veel beter bevallen, gewoon een goede film.

Ach, ik zever ook maar wat.

Een dubbel gevoel want de film is onderhoudend, soms ontroerend maar de film is ook oppervlakkig en zwart/wit (de personages). Dat dubbel, gespleten gevoel is net Eastwood. Zijn personage (Eastwood, de acteur) is donker – walt is een rechtse racistische oldtimer, een beetje gepensioneerde Dirty Harry maar voor mij ook sterk verwant met zijn personage in Million dollar baby (verbitterd tgo kerk, traumatisch verleden, zorg voor jeugd) - maar sterk vertolkt met de nodige frustratie en beledigingen, ook grappig die direkte mening van Walt (mogen we daar wel om lachen ?). De acteur Eastwood doet ons wel nadenken. Maar de regisseur Eastwood is dan weer slim genoeg om de sterke kantjes af te vijlen, er is (wel degelijk !) een happy end waarin de slechten gestraft worden, de dood is immers een zelfopoffering en niet te vermijden wegens terminale ziekte. We houden een bevredigend gevoel aan over. Wat wil de film zeggen ? Moeilijkheid. Pleiten voor integratie ? Misschien. Zijn vooroordelen fout ? OK maar het personage is daarom juist aantrekkelijk voor ons. Ook de scenes met zijn familie zijn eenzijdig (alle familieleden zijn slecht) maar maken Walt wel sympathiek, we voelen mee. Een Hollywood truuk ? De kern van de film is de toenadering van Walt en de Hmong familie die naast hem woont (opnieuw een beetje zoals Million dollar baby, toenadering tussen Eastwood en Swank) maar dat is alleen maar een scenario vondst om de strijd tussen Walt en de straatbende aan te wakkeren.
Mijn conclusie : die film heeft hij al gemaakt en stukken beter (Million dollar baby), is weliswaar zeer onderhoudend en ondeugend grappig maar ook oppervlakkig en vluchtig vertier.

Die kan en moet je ook niet serieus nemen. Goodfellas krijgt ook maar 1,5 ster van hem. Ik vermoed dat het zo iemand is die een film niet tot het einde kijkt en er toch op stemt. Zulke figuren zijn er helaas nog te veel. Dat soort kan geen film volgen.

Dit type klinkt in mijn oren meer als een internettrol

een dikke 10

Gisteren herzien op TV. Ja, dat medium uit de jaren 80 met reclames enzo. En waarbij ze het laatste shot afkappen waardoor je maar twee noten hoort van het liedje "Gran Torino" (ingezongen door Clint himself).
Desalniettemin, ook nu bij de derde kijkbeurt een prachtige film.
Met de nodige voorkennis over het plot ga je dingen anders zien. Hij weet dat hij ziek is en heeft geen zin in een lijdensweg. Dus het niet alléén maar om zijn buren te helpen.
Het acteerwerk van buurmeisje Sue is nog re-de-lijk maar Thao (Toad) is echt niet te pruimen. Met name het stukje dat hij in de kelder zit en roept. Tenenkrommend. Het is dan ook niet voor niets hun zijn filmcarrière hierna niet echt van de grond is gekomen (zie IMDB). Sue speelt nog in 3 films een piepklein rolletje en Toad is maar film editor geworden in plaats van acteur.

Ook erg grappig hoe er maar geen einde lijkt te komen aan Walt Kowalski's synoniemen voor spleetoog. Sommige moest ik googlen en kwam dan steeds weer uit bij de Urban Dictionary waar weer eens stond 'derogatory slur to describe a person of Asian descent'.

De zoektocht van een man naar innerlijke vrede, hoe hij past in deze wereld. Dat vindt hij niet bij zijn familie maar wel bij de buren die hij eerst veracht maar daarna omarmt. Wellicht wil de film zeggen dat ergens voor iedereen een plekje is in de wereld.

Het helpt ook wel dat Clint veel in zichzelf praat in deze film. Als je al zijn monologen tegen zichzelf achter elkaar zit dan krijg je precies te essentie van de film te horen. Sommige van deze zinnen had hij ook weg kunnen laten, de intelligente kijker zou dit zelf ook wel zien zonder dat Clint op deze simplistische manier nog even extra goed uitlegt wat hij denkt en voelt.

Wat betreft thematiek lijkt de film erg op About Schmidt met Nicholson.

Wat is het toch een topacteur zeg,en hoe tie bevriend raakt met die chinezen,is echt top!!!

en een klasse einde

Tussenin wel iets teveel saaie momenten om 'm 4 sterren tegeven

Het is dan ook geen aktie film. .

Viel een tikkeltje tegen.

Gran Torino begint goed: knorrige oude man spuwt cynische opmerkingen terwijl hij de ware eindbaas is over de hood. Eastwood op z'n best. Maar wanneer zijn buurjongen de mislukte autodiefstal wil goedmaken, verandert Kowalski American History X-gewijs van mentaliteit. Goede- en slechteriken hebben elk een heel duidelijke rol daarin - de moraal ligt er dus vingerdik op. Bovendien is het gros van de film een opeenvolging van taakjes en beloningen - veel zendtijd voor Bee Vang, die echt zwak speelt - waardoor het einde iets te geforceerd aanvoelt. Gran Torino is een vrij luchtige film, wat hij zelf niet graag wou zijn.

Geweldige film! Clint Eastwood speelt het karakter van een echt oorlogsveteraan met een zacht menselijke verborgen kant. Het verhaal zit goed inelkaar. Een echte aanrader!

Beetje lastig dit. Door de uiteindelijke boodschap of moraal, van Walt die in het reine wil komen met zijn moord op jonge Koreaanse mannen door Thao een opstapje naar een beter leven te gunnen en zichzelf op te offeren door de bende te laten oppakken is het (op dat vlak) best een mooie film die je met een rond, tevreden gevoel achterlaat. Snap de top 250-notering op zich ook wel, iets als dit spreekt een hoop mensen aan. Maar een aantal aspecten is vrij slecht en stoorden me dermate dat ik het toch ook weer geen echte topfilm kan vinden.

Met name (de ontwikkeling van) de karakters. Ik vind dat Walt zich wel erg snel laat overhalen om mee te gaan naar de barbecue en later een band ontwikkelt met de familie naast hem. Zeker als je zijn ongebreidelde afschuw uit het begin ziet.
En dat geldt ook voor Thao, die eerst een suffe mute was en op andere momenten later in de film ineens vanuit het niets een supergrote mond heeft, en zijn zus Sue die wel érg afwijkt van de rest van de familie (en ook weer hondsbrutaal is soms tegen Walt). En dan acteren die twee ook nog eens tenenkrommend slecht. Alsof het Clint Eastwood in een prima film is, met wat Aziaten van de plaatselijke toneelvereniging die ook mogen meedoen.

Daarnaast zitten er scènes in die een beetje vlees noch vis waren in het grotere geheel. Zoals die scène in de kapperszaak met Thao, dat ik echt een beetje een soort houterige komedie vond. Alsof het een scène is die grotendeels geïmproviseerd is en je later nog eens terugziet bij de deleted scenes of zo.

Maar goed, los daarvan is het grotendeels wel vermakelijk om te kijken, uiteraard vooral door het personage van Eastwood, maar vond ook wel weer dat de film daar érg op moet leunen. Tuurlijk is het cool om hem badass en en bot en grof te zien doen, en is zijn uiteindelijke character-arc best prima, maar daaromheen zitten er toch echt wat teveel zwakkigheden die het een wat onevenwichtig geheel maken.

kleine 3,5*

Hmm, toen ik deze film 10 jaar geleden keek vond ik het een topper. Misschien komt het nu omdat ik erg moe ben en al weet hoe de film ongeveer ging, maar het deed me niet veel. Zeer slecht acteerwerk van Thao moet ik ook zeggen, stoorde me er aan regelmatig. Ik zou hem nu net een 3 geven, soms wel kunnen lachen om Clint. Ik laat hem maar op 4 staan, die telt meer dan de tweede keer dat je een film ziet vind ik.

Meer dan prima drama dat zich afspeelt in een verpauperende middenstandsbuurt. Je zou kunnen zeggen dat Eastwood/Walt een racist is, maar hij draagt natuurlijk wel een stukje geschiedenis met zich mee betreffende de oorlog en hoe hij daar 'Aziaten' tegen kwam om het zomaar te zeggen. Dat de man gewoon rust wil en op zijn veranda wil zitten met zijn hond en een sixpack Bud's is duidelijk. Dat die familie niet te pruimen is eveneens duidelijk net als die pastoor die zich eerder opdringt dan dat hij nu echt een helpende hand reikt. Vreselijke kleinkinderen trouwens ook...en dan dat betuttelen over dat hij opeens in een rusthuis moet en hoe ze dat aan hem proberen te verkopen, op zijn verjaardag nog wel, dat dit gemakkelijker voor hun zelf is straalt eraf. Trouwens, nu lijkt Walt niet iemand die zelf zijn zoon snel zal bellen en dan doet hij dat plotseling wel zonder duidelijke reden...dat is toch eng? Dan moet je als familie toch denken er is iets aan de hand? Zoals gezegd walgelijke familie...

Een interessant plot ontwikkeld zich over bendes in de buurt en hoe Walt daar old fashion stijl wat aan doet. Heerlijk! Kaffert zijn eigen zoon Scott ook nog even flink uit. Verder ontstaat er een aparte wisselwerking met de buren die aandoenlijk is. Botsing der culturen, degelijke nederigheid versus de nurks brombeer. Hoe hij zich toch over de jongen ontfermt en die een beetje 'aanpakt' is leuk, knap en hij ontdooit er zelf zowaar ook nog van. Ik vind persoonlijk het karakter Walt geweldig, die oneliners en opmerkingen. Kan er erg om lachen.

De verdere ontwikkelingen en het einde zijn 'licht' voorspelbaar maar niettemin goed. Hij luist ze er mooi in en waar Walt in eerste in instantie in de film niets met niemand te maken wilde hebben komt hij uiteindelijk toch op, en offert zich op voor een kwetsbaar iemand, altijd beter dan wanneer hij de bende zelf overhoop zou schieten.

Goed, degelijke, prima geacteerd, mooie einde wat het echt rond maakt. Niet mis mee, prima drama, het werkt op de lachspieren, ontroert ook wel een beetje.

Clint Eastwood vertolkt zijn rol als een knorrige oorlogsveteraan perfect. Dit soort rollen is voor Clint Eastwood op het lijf geschreven, een echte ijzervreter. Aanrader om te zien.

Een heerlijke film die vooral in de beginfase de zwarte humor van deze oude knar ten toon spreidt en waarbij anderen soms de waarheid wordt gezegd, zonder aanzien van de persoon. Walt gaat voor niets en niemand aan de kant en laat jou gelijk weten hoe "fijn" hij het vindt als je hem niet aanstaat.

Nadat hij erachter komt dat mensen soms anders in hun vel zitten dan hij denkt en ook open voor hem staan, smelt zijn cynische hartje langzaam en komt er een andere persoon om de hoek kijken.

Een prachtig verhaal en een fantastische film waarin voor de actieliefhebbers ook het een en ander gebeurt.

Een geweldig vermaak dat ruim 2 uur duurt maar helaas veel korter lijkt.

Een 8!.

Ik vind het laf wanneer mensen wapens dragen, en ik vind het al helemaal laf wanneer mensen hun wapens verborgen dragen. Het betekent dat ze bang zijn, dat ze geen vertrouwen hebben, het betekent dat ze macht willen hebben over anderen. Allemaal eigenschappen die ik niet associeer met heldendom. Maar Clint Eastwood maakt er een spektakel van heroïsme van.

Ik snap niet waarom mensen naar Eastwoods films kijken. Het zijn films van een man die een ongelofelijk verknipte relatie heeft met zijn masculiniteit. Waarom moet hij iedere film weer doen alsof hij sterk is? Daarnaast zit de film vol van racisme & seksisme: Flauwe puber grappen (van het havo niveau 'wat zijn we fijn politiek incorrect'). En tot slot is het acteerwerk weer karakteristiek slecht.