Don't Hang Up (2016)

"How did you even get this number?"

Blijkbaar is deze titel de speelfilmdebuut van beide regisseurs die een achtergrond hebben in visuele effecten. Helaas zijn ze met niets origineels gekomen.

'Don't Hang Up' gaat in op het wereldje rondom 'pranks' oftewel kwajongensstreken. Als kijker krijg je een hele montage te zien waarin de jongeren stuk voor stuk worden geïntroduceerd, terwijl ze het ene na het andere nep gesprek voeren die ze vervolgens online posten voor zoveel mogelijk views. Totdat de rollen op een avond omgedraaid worden.

Op zich een leuk gegeven zou je denken, maar het hele concept gaat al gauw vervelen. Dit komt voornamelijk door de twee tieners die erg irritant overkomen, al is dit eerder te wijten aan matig acteerwerk. Op deze wijze ga je nooit met ze meeleven, ondanks de narigheid die ze moeten doorstaan. Daarnaast vroeg ik me de hele tijd af waar de rest van de groep uithing - gezien de introductie -, maar verder dan het laten vallen van namen komt men niet.

De clichématige ontwikkelingen spreken voor zichzelf, hoewel er pogingen gedaan worden om spanning op te wekken. Hiervoor lijkt de bad guy om onverklaarbare redenen toegang te hebben tot alle elektronische apparaten; het ene moment kijkt hij mee vanuit een webcam en opeens kan hij de tv aanzetten die verbonden is met een cameraverbinding. Ik kan zulke onlogische dingen om vermaak te bieden best negeren, maar dit schurkt tegen het absurde aan.

Al met al een ongeïnspireerde horror die je gerust kan overslaan. De uitgekauwde clou spreekt boekdelen.

2,0 Sterren.

Ik heb sowieso een gigantische schurfthekel aan vloggers en pranksters. Wat een kansloze teringfiguren zijn dit bijna allemaal met hun drang naar aandacht en moments of fame ten koste van anderen en dan blijf ik nog vrij netjes. Daarom sprak deze film me wel aan, 2 pranksters die keihard teruggepakt zouden worden. Sowieso hou ik wel van dit soort psychopathische stalking in films. Er zijn de laatste jaren toch wel meer van dit soort films verschenen waar een onzichtbaar iemand de baas is en mensen dwingt om hun daden onder ogen te zien. Misschien is de Saw reeks nog wel het beste voorbeeld hierin.

Don't Hang Up introduceert al heel vlot de hoofdrolspelers en hun daden en ik had er al snel geen enkele medelijden mee met alles wat hen zou overkomen. De jongens zijn geen goede acteurs, maar ze wekten wel meteen enorm veel antipathie op, wat natuurlijk de bedoeling is. Wel wat spijtig dat er ook buitenstaanders slachtoffer worden die er niks mee te maken hadden, zoals de ouders en het ex vriendinnetje. Dat voelt natuurlijk wel onrechtvaardig.

De film is jammer genoeg wel een tikje rommelig. Zo vraag je je toch af hoe iemand als buitenstaander de volledige controle over alle apparatuur in het huis krijgt en hoe hij al zijn voorwerk heeft kunnen uitvoeren. Maar dat alles valt te vergeven, omdat het tempo lekker hoog ligt en je toch wel geboeid richting de ontknoping blijft kijken. Dat hij uiteindelijk niet de dader neer zou steken in de tuin kon je wel weer van ver aan zien komen, net als dat je wel kon raden dat dit te maken had met wat je in de intro zag. Van mij hadden beiden wel eraan mogen gaan, maar op zich was dit einde ook wel te pruimen. Het leven van die gozer zit er natuurlijk na de arrestatie ook helemaal op. Op zich gebruikt de film wel de nodige genreclichés, maar stoorden ze niet zo. Geen bijzondere film, wel geinig vermaak.

3*

In mijn tiener jaren ( men had in de jaren 90 vaak geen nummer herkenning) belde ik met vrienden mensen op,,deed alsof ze live op de radio waren stelde paar vragen en ze wonnen dan 100 gulden.

Maar vaak verveelden we ons dan, het gebeurde sporadisch,,maar vaak kregen we na vijf minuten al de slappe lach,,Stelde niet veel voor.

Op het youtube kanaal ownage pranks moet ik nog steeds erg hard lachen.En ik ben gezien de populariteit niet de enigste .

Maar goed,,dit was een redelijk goede horror film.

Even had ik het idee,,,wat opzich een prima plot was geweest als het een soort Game zou zijn geworden.

maar,,

Je kan als je een beetje oplet natuurlijk het motief van mijlen ver zien aan komen.

Gezien er vaak weinig aan het toeval word overgelaten.

Maar ik had niks met de hoofdpersonen.Al viel op het spel niks aan te merken.

En ondanks dat het een korte speelduur voelde het als een lange speelduur .

net geen voldoende.

Ook deze Horror / Thriller (met de nadruk op Thriller) film heb ik bij gebrek aan beter een kans gegeven, maar dat had ik beter niet kunnen doen, want ik vond ik er op zijn zachts gezegd geen ruk aan en ik had ook moeite om mijn aandacht erbij te houden en dat omdat ik me vooral ergerde aan de film.

Het flauwe dertien in een dozijn verhaal (draait om een groepje tieners die voor de grap telefonisch mensen lastig vallen op extreme wijze en het dan op het Internet zetten, totdat ze worden teruggepakt door een vreemdeling die hun telefonisch dodelijk de proef stelt) kon me totaal niet boeien of vermaken en daardoor vond ik het ook nergens spannend of interessant. Sterker nog, ik ergerde me vooral aan de tieners, waardoor het me eigenlijk totaal niet interesseerde wat er met hun allemaal gebeurde. Daarbij vond ik het einde ook nog eens zeer voorspelbaar, flauw en clichématig (met name de reden waarom de vreemdeling hun terug pakt).

De film duurt maar iets van 75 minuten, maar desondanks vond ik het maar een langdradige en saaie bedoeling en dat komt mede omdat het verhaal zich hoofdzakelijk afspeelt in de woonkamer van het huis waarin één van de tieners woont. Uiteraard zal niet iedereen het einde van het verhaal halen, maar van mij had dat voor iedereen mogen gelden, want ik had voor de tieners nul komma nul sympathie. Het enige wat een beetje sneu is, is dat onder de dodelijke slachtoffers, ook personen zitten (zoals de ouders van tiener Brady Mannion en Peyton Grey die de vriendin is van Sam Fuller, welke vreemd is gegaan met zijn beste vriend Brady Mannion) die er niets mee te maken hadden.

Na het einde volgt er nog een soort van extra scene, die kan suggereren dat er eventueel nog een vervolg komt (wat voor mij niet hoeft). Van de cast (overigens beperkt) had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord en van mij mag dat ook zo blijven, want de gehele cast kon me totaal niet overtuigen en de beide hoofdrolspelers, te weten Gregg Sulkin (in de rol van tiener Sam Fuller) en Garrett Clayton (in de rol van tiener Brady Mannion), vond ik maar irritante persoonlijkheden. Vanwege haar uiterlijk was Bella Dayne (in de rol van Peyton Grey) nog de enige die me een heel klein beetje kon interesseren.

Al met een waardeloze dertien in een dozijn Horror / Thriller film, die me totaal niet deed vermaken, maar me juist vooral deed ergeren (vooral door de tieners).

Matige thriller. Het verhaal is wat ver gezocht maar prima voer voor een spannende thriller. Het eerste deel van de film is best aardig. De opbouw is goed en de vaart zit er goed in. Het is ook best spannend. Helaas valt de film in het tweede deel continue in herhaling en is te voorspelbaar, wat ten koste gaat van de spanning. De verveling slaat dan ook toe. Helaas weet het einde ook niet te verrassen en is gejat van diverse voorgangers waardoor de film uitgaat als een nachtkaars. Frisse start, daarna bergafwaarts. 2.5

Wie haalt het in zijn hoofd om anno 2017 met een film op de proppen te komen die gaat over een bellende psychopaat? Bedoeld als hommage aan onder andere Scream, wat naar mijn mening de beste is op dit gebied, maar wanneer je steken laat vallen is de scheidslijn tussen hommage en jatwerk flinterdun. Want werkelijk niets schopt deze film boven de middelmaat uit.

Iedereen haat ze, en toch schijnen ze miljoenen fans te hebben; vloggers. Een groepje strontvervelende prankers maakt irritante telefoontjes naar onbekenden om ze vervolgens op hun vlogs te pleuren. Blegh. Ze gaan hierin behoorlijk ver, wat de hele grap totaal kut maakt. Maar dat willen de strontvervelende prankers zelf maar niet zien, hier niet, en in het echt ook niet. Gelukkig gaat het op een avond fout en worden ze teruggepakt.

Laat ik voorop stellen dat ik me niet echt heb verveeld. Zo blijft het toch een mooi spelletje via de telefoon. Een naar idee, degene aan de andere kant die alles over je weet, terwijl jezelf geen flauw benul hebt. Goede stem ook wel. Helaas zijn het juist de twee prankers die het meest in beeld zijn en over geen enkel acteertalent lijken te beschikken. Vooral Brady was echt een irritante lul. Ook nog eens het meisje van je beste vriend douwen, en dan zelf kwaad worden. Hilarisch ook hoe snel hij de keus maakt om zijn ouders op te offeren voor zijn eigen hachje.

Het probleem is dat de film niet spannender wordt nadat de telefoonstem is ingezet. Het is te voorspelbaar; de killer laat middels kleine details weten dat hij in de buurt is en... dat doet ie zo'n half uur lang. Hoe meneer toegang heeft verkregen tot diverse apparaten en zelfs het alarmnummer heeft overgenomen blijft onbesproken, wat de geloofwaardigheid niet ten goede komt. Over de schaarse kills valt weinig zinnigs te zeggen dus dan hoop je toch op een spetterend eind. Maar ook dat zorgt niet voor opgetrokken wenkbrauwen. Wel voor een kleine traan in de linkerooghoek.

Het is wat ongeloofwaardig en weet niet te verrassen. Toch heb ik me niet echt verveeld door de korte speelduur, dat ene kennismakingsgesprek via de telefoon en het gekrijs van snikkende, bloedende, lijdende, strontvervelende prankers.

Deze wraakfilm is onverbiddelijk saai en hangt van gangbare formules en een wat voorspelbare twist aan elkaar. Het acteerwerk was ook niet al te best maar het geheel is ook zo ongeloofwaardig dat het ook bij uitstek moeilijk is om een film die serieus wil zijn dan ook daadwerkelijk serieus te nemen.

Op zich niks mis mee met dit filmpje. Het kijkt vlot weg en is voldoende onderhoudend.

Er passeren wel de typische clichés en de twist zie je van ver komen. Dus echt spannend wordt het helaas niet. Maar in dit genre kom je toch vaak heel wat mindere films tegen. In ieder geval heb ik me niet verveeld bij deze film. Het grootste minpunt is toch de matige cast die hun rollen wat flauw en irritant neer zetten. Toch een voldoende. 6/10

Mja... veel mis mee. Typische tienerhorror, met MTV-sterretje(s?) en dito look. Komt nergens écht verrasend en/of sterk uit de hoek, mede dankzij de erbarmelijke performances van met name het mannelijke duo. In de eerste plaats al twee bijzonder onsympathieke figuren (It's just a prank, bruh...) en dan ook nog eens niet weten te overtuigen in de scenes waar er net iets meer van je wordt verwacht. Beetje flauwe stem ook van de antagonist, die zich daarnaast vrij gemakkelijk laat raden. Mnee, niet overtuigd.

Een redelijke horrorfilm, al voelde het meer als een psychologische thriller. Het was allemaal niet heel slecht, maar het sprong er ook nergens tussenuit. Niet vernieuwend, niet echt eng of zelfs echt spannend. Er wordt wat meer met de moderne tijd gewerkt, vanuit het oogpunt prankcalls en het vervolgens online zetten tenminste. Verder hebben we het allemaal wel eens gezien, een bellende psychopaat is natuurlijk allesbehalve nieuw.

Het einde was totaal niet bevredigend. In eerste instantie vond ik het nog aardig sterk, het verhaal achter de bellende psychopaat was duidelijk en gaf een bevredigend antwoord op waarom. Vervolgens zie je echter nog een fragment waarop hij het hele verhaal opnieuw begint, terwijl die jongen natuurlijk niet de oorzaak kan zijn van de dood van zijn gezin, aangezien dat de eerste jongens al gedaan zouden hebben. Dit vond ik nogal een vreemde twist en deed absoluut niets goeds aan het einde.

Maybe it's time for someone like me...

to come over there and wipe that smug grin off your face.

Weet je wat soms wel eens leuk is. Lukraak één of andere film opzetten waarvan je totaal niet weet waar het over gaat en dan naderhand concluderen dat je toch aangenaam verrast was. Dat had ik dus bij deze film. Een film met een beetje suspense en spanning. En dankzij de korte speelduur heb je naderhand ook niet het gevoel dat het zonde van de tijd was. Ook al is het niet een kaskraker. Het is ook de eerste keer dat ik op het uiteinde niet echt medelijden had met de twee tieners Sam (Gregg Sulkin) en Brady (Garrett Clayton). Deze twee rotverwende, vervelende etters oogsten hier wat ze gezaaid hebben. En heel de tijd verwachtte ik dat de rest van de bende ineens tevoorschijn zou springen om dan al schaterlachend aan te kondigen dat het allemaal één grote grap was.

Zoals zoveel anderen vond ik de twee hoofdacteurs irritant acteren. Maar je moet dan wel toegeven dat ze dan wel meesterlijk geacteerd hebben want dat was toch wel de bedoeling. Het zijn tenslotte twee vervelende kwajongens die anderen in de zeik nemen door van die kinderlijke telefoongrapjes met ze uit te halen. Het enige waar ik niet zo echt in geloofde is dat de online gezette filmpjes zo massaal bekeken werden. Of is dat dan een weerspiegeling van waar onze maatschappij naar evolueert? Een maatschappij waar leedvermaak vanzelfsprekend is?

Dat “Don’t hang up” een low-budget film is, is eraan te merken. Alles speelt zich voornamelijk af in het ouderlijke huis van Sam. Het camerawerk is ongecompliceerd maar to-the-point. Buiten een camera die doorheen het decor laveert ziet het er over het algemeen middelmatig uit. Het gaat er wel bloederig aan toe in deze film maar de “practical effects” die gebruikt worden zien er nu ook weer niet spectaculair uit. En toch was deze film de moeite waard om te kijken en kan het gerust worden toegevoegd aan een hele resem andere films die in de middenklasse vertoeven.

Door de korte speeltijd zit er behoorlijk wat vaart in deze film en moet je niet al te lang wachten voordat de ongewenste beller op de proppen komt. En ondanks het tempo slaagt men er toch in om de spanning geleidelijk aan op te drijven. De sinistere beller beschikt over een redelijk angstaanjagend stemgeluid (een Jigsaw-achtige toon) , wat het dan weer extra creepy maakt. Alleen zijn technologische omnipotentie vond ik ietwat overdreven. En desondanks dat het over behoorlijk arrogante en onsympathieke jongeren gaat, vond ik de innige vriendschap en blijk van opoffering lovenswaardig. Maar al bij al kon het verkneukelend gevoel niet vermijden en weerklonk er een overtuigende innerlijke “Yes!” op het einde.

3*

Twist?

Vond het op zich nog niet zo verkeerd, vooral omdat het een straight-forward horrotje is dat er uiteindelijk toch een geslaagde twist in weet te verwerken ... door er geen twist in te steken. Echt alles wijst op een Finchertje, het zou zo makkelijk zijn om hier een klassieke haha-geintje twist aan te breien, dat het ontbreken ervan uiteindelijk toch verrassend was. Het is maar hoe je de term twist definieert.

Verder is het een redelijk typisch gebeuren, met twee erg vervelende kereltjes die uiteindelijk aardig getreiterd worden. Het blijft relatief braaf, maar uiteindelijk wordt de spanning toch netjes opgebouwd, ondanks de verwachtingen wat het einde betreft.

De regisseurs tonen zich aardige genre fans, maar het mist de film toch een beetje een eigen smoelwerk. Het uiteindelijk einde is ook maar braaf afgeraffeld en echte uitschieters zitten er niet in. Een redelijk horrortje dus, netjes en verzorgd, maar absoluut niks meer. Weet ook niet of er héél veel meer inzit in de twee, maar ze mogen best nog wat soortgelijke filmpjes maken, aardige filler is het zeker.

3.0*

Matig.

En tevens een tegenvaller, want vooraf had ik er best zin in. Dit zijn van die typische simpele horrorfilms met tieners in de hoofdrol. Je ziet ze wel vaker in de bioscopen verschijnen tegenwoordig. De hoogste kwaliteit hebben ze niet snel, maar weten vaak wel genoeg entertainment te bieden. Iets wat deze film niet doet.

De film is namelijk met zo'n grappig plot en vaart nog best saai te noemen. De film neemt even de tijd voor een kleine inleiding om daarna de versnelling hard in te trappen, en toch is het best saai te noemen. De horror wil namelijk niet erg spannend worden en de film kent te weinig verfrissende visuele momenten.

De regie is bij vlagen wel energiek met genoeg trucjes en solide camerawerk, maar het wil als geheel niet erg boeien. Na enige tijd ligt de vaart er behoorlijk in, maar de spanning werkt totaal niet mee en de moordenaar van buiten af straalt ook te weinig dreiging uit om echt eng te worden. Creepy wil de film ook niet worden, en als het richting het einde met wat schrikmomenten uit de hoek wil komen weet je als kijker ook wel hoe laat het is.

Het acteerwerk van de jongens is eenmaal de angst inslaat best slecht. Daarvoor weten ze zich nog wel te redden, maar tranen en angst zijn duidelijk niet de sterkste acteereigenschappen van de heren. De stem van Sawyers is best geschikt, maar ook zijn rol wil nergens echt eng worden.

De film ziet er visueel wel netjes uit, maar mist toch echt die frisheid. Dat de film zo somber eindigt is nog wel leuk, maar dat wil het als geheel niet redden van een nogal clichématige bedoening die niet echt boeiend wil worden. Het is allemaal gewoon niet spannend of leuk om te zien. Ik kan mijn vinger niet helemaal op de zere plek leggen, maar het was als horrorfilm gewoon niet zo boeiend.

Deze thriller/horror eens bekeken en het was niet mis. Een kort maar krachtig filmpje. De film verveelde niet, maar zal zeker niet de prijs winnen voor originaliteit.

De hoofdpersonage zijn wel niet zo sympathiek, dus goed gespeeld. Visueel is het toch wel boven de middenmoot, met toch wat specialere beelden. Een vlot filmpje, niet mis.