Nocturnal Animals (2016)

Het eerste deel van de film vond ik erg goed, het laatste half uur lijkt echter afgeraffeld. Verhaallijnen worden niet verder uitgewerkt en aan het einde blijf je met een aantal vragen zitten. Dat is jammer en daarom uiteindelijk niet meer dan 3 sterren, terwijl het verhaal potentie had voor meer.

En trouwens persoonlijk denk ik dat het te makkelijk is om Edward's afwezigheid bij de laatste scène op te vatten als wraak. De gruwelen van deze film zoals het geweld, minachting en eenzaamheid, geven op dynamische wijze weer wat er kan spelen in iemands gevoelsleven. In deze film leidt het uiteindelijk tot een teloorgang van de beide personages. Ik denk dat Edward zelfmoord heeft gepleegd direct na het opsturen van het boek naar Susan

Tweede film van modeontwerper/regisseur Tom Ford (A Single Man) In de film lopen drie verhaallijnen door elkaar. De geslaagde maar diepongelukkige galeriehouder Susan (Amy Adams); haar ooit gelukkige relatie met aspirant-schrijver Edward ( Jake Gyllenhaal); en het verhaal van het boek dat Edward schreef en opdroeg aan Susan, getiteld 'Nocturnal Animals'. Dat laatste verhaal - dat we zien gebeuren wanneer Susan het leest is ook verreweg het meest aanwezig en razend spannend en gaat over hoe het gezin van Tony (ook Gyllenhaal) geterroriseerd wordt door een handvol rednecks. Alle acteurs verrichten zeer uitstekend werk en de film is daarnaast prachtig gefilmd. De twee locaties waar de film zich in afspeelt (het stedelijke L.A. en de woestijn van Texas) worden goed in beeld en samen gebracht. Wanneer de film begint vraag je jezelf af waar het verhaal naartoe zal gaan, maar tegen het eind zal je waarschijnlijk zeer geïntrigeerd zijn. Nocturnal Animals is daarmee een fascinerende thriller geworden die het waard is om minste 1 keer gezien te hebben.

Redelijk thriller drama. Het verhaal is eenvoudig maar wordt door Ford dusdanig knap neergezet dat het toch nog vrij complex lijkt. Hij kiest er voor om een aantal verhaallijnen door elkaar te laten lopen met daarbij ook nog eens een fictief verhaal, wat prima werkt. Uiteindelijk is het allemaal niet zo ingewikkeld als het lijkt en is het eind, tegen de verwachting in, helemaal niet verrassend. De type film leent zich juist prima om te eindigen met een grote waaauw! Helaas een gemis in deze. Adams acteer aardig, Gyllenhaal valt wat tegen. Prima film maar geen topper. 3.5

Vermakelijke film.. Maar het thriller gehalte vind ik tegenvallen. Ik denk dat het komt door het acteerwerk van Jake Gyllenhaal. Hij komt nooit echt serieus op me over, mss komt het door z’n oogopslag ofzo. Als ik naar hem kijk in deze rol zie ik hem bv zo voor me als in Nightcrawler: ietwat komisch. Hij speelt ook een ietwat te slappe zak als vader van het gezin om voor mij geloofwaardig te zijn.

Dus een thriller vind ik het niet echt. Meer een vrij apart verhaal wat het gezin uit verhaal in het boek overkomt. De koppeling die steeds wordt gemaakt tussen de momenten uit het boek en Susan werd me niet echt duidelijk en zie ik meer als slecht uitgewekt stijl effectje.

Ik denk dat het ook spannender had kunnen zijn als we meer met de hoofdpersoon Susan hadden mee kunnen leven. Nu komt ze de hele film over als ietwat verward en afstandelijk en als kijker heb je niet zo heel veel met haar character.

En 'Nocturnal Animals'.. Dat slaat wss op de duisternis waarin ze terecht is gekomen door haar bedrog aan haar ex man die echt van haar hield?

Mooie Drama/Thriller met een sublieme spanningsopbouw.

Acteer en Camerawerk zijn ook goed.

Tom Ford heeft voor een open eind gekozen, ik vindt dat een geweldige keuze maar er zullen veel kijkers zijn die dat liever anders hadden gezien (denk ik zo).

De eerste film van regisseur Tom Ford (In het dagelijks leven modeontwerper) ‘A single man’ (2009) was al niet te pruimen, dus ik ben hoogst verbaasd dat hij weer geld van de studio’s kreeg om voor een tweede keer het filmmateriaal te verknoeien. En jawel, ook nu is het Ford weer gelukt om en wanproduct af te leveren. Wat begint als een spannende thriller met een sterk spelende Jake Gyllenhaal, wordt halverwege een film waar alleen nog maar oninteressante neuzelarij gesprekjes gevoerd worden. Telkens wee onderbreekt Ford het thriller verghaal met shots van een steeds chagrijniger kijkende Amy Adams. Ook het ‘open einde’ is één groot teken van zwakte, wat betreft Fords schrijfkwaliteiten (Hij was ook verantwoordelijk voor het belabberde scenario). En zo open einde is natuurlijk wel kunstzinnig. Want behalve dat Ford modeontwerpers is, wil jij de wereld ook laten weten dat hij kunstzinnige films maakt. Dit is dus duidelijk en geval van schoenmaker houd je bij de leest, of in dit geval: Kleermaker hou je bij je paspop.

Wat een prachtige film, de beste uit 2016 die ik heb gezien, dacht ik zo. Pas de tweede film van Ford, met de eerste maakte hij de pretenties die er destijds van af spatte niet helemaal waar maar deze is een schot in de roos. Sublieme vertelwijze, Nocturnal Animals klopt van begin tot eind. Begint erg kunstig maar word daarna steeds meer een film die mikt op het gevoel, en daarin helemaal slaagt.
Acteurs zijn allemaal redelijk tot goed op dreef maar de ware ster is de regisseur zelf die met zijn zelfverzekerde regiestijl hier evenveel indruk op me maakt als destijds Tarantino met Reservoir Dogs. In al zijn schoonheid ook een mooi triest verhaal, waar het einde goed bij aansluit: Edward komt niet opdagen op de afspraak omdat hij gewoon niet durft, ofwel(waarschijnlijker en nog mooier), zich in de tussentijd heeft gerealiseerd dat het(net als bij het personage in zijn boek) geen zin heeft en zelfs noodlottig kan zijn als je terugkeert of te lang blijft hangen aan extreme (on)geluksmomenten uit het verleden. Pareltje dit.

Vond deze film echt spannend toen het boek gelezen en in beeld gebracht was. Je kon als toeschouwer de onmacht voelen van edwards. Maar tegen het einde toen ze daar alleen zat moest ik het werk van de schrijver doen en bedenken wat er wel niet gebeurd was. En als ik zelf al moet raden dan vind ik het al minder. Wat ik dacht is, dat Edwards zwaar te lijden had nadat zij het had uitgemaakt en hij van de abortus wist. Dus daaruit begreep ik dat hij zijn dochter en vrouw als verloren beschouwd had en dat in het boek anders verwerkt had waarna hij zelfmoord pleegde zowel in boek als in het echt vandaar dat ze daar alleen overbleef. Het leek me niet een man die wraak wilde op zijn liefde Toch 3 sterren vooral voor het begin.

Ik vond die echt boeiend, nochthans niet meteen zo mijn genre maar het zat gewoon goed en leuk in elkaar. Meeslepend ook.

En ik denk echt niet dat diene kerel zelfmoord heeft gepleegd, ik denk dat die gewoon een fuck you toonde van wat ze gedaan heeft en wat ze mist nu . Ik kan fout zijn he, mss pleegde die zelfmoord op dat moment zelf nog maar ik denk dat het gewoon eerder een fuck you was naar wat ze hem heeft aangedaan.

Tom Ford weet met Nocturnal Animals een stijlvolle thriller te maken die genoeg stof biedt tot nadenken. Ondanks het grillige c.q. donkere karakter en het topklasse acteerwerk is het verhaal eigenlijk vrij eenvoudig en vooral puur. Schitterend gefilmd en een heerlijk meespelend karakter.

Sterk staaltje vakmanschap, doch gespeend van spontaniteit, eigenheid en creativiteit. Daar voelt het te gefabriceerd voor aan. Fords aperte ambitie om alle aspecten van dit heterogene filmstuk tot in de perfectie uit te voeren, staan nieuwe, unieke vondsten in de weg. Hierdoor krijgt de film van mij het predicaat 'degelijk': in geen enkel opzicht is de film slecht, in geen enkel opzicht is de film vernieuwend. Het verhaal in het verhaal, doet in alles denken aan No Country for Old Man, de moraal (het noodlottige geval van een mooie vrouw die het pretentieuze masker voor de omgeving heeft opgetrokken met alle sinistere zielenroerselen van dien) kennen we wel en ook de keuze voor een interpretatief open einde is een zet waarvan vele contemporaine grootmeesters (denk aan Birdman en Villeneuves bombarie) zich bedienen.

Eigenlijk alleen een enkel shot in het beginstuk van de film straalt (visuele) virtuositeit uit: de aanblik van het postmodernistische optrekje als Amy Adams in nachtelijke uren haar terrein oprijdt. Een miniem detail, maar ik heb het onthouden omdat dat dit enige keer was dat er een vibratie van kinderlijk behagen door mijn lijf gierde.

Beste scene was die tussen Shannon en Gyllenhaal in een plattelandsrestauratie: Gyllenhaal vraagt Shannon naar zijn persoonlijke leven die zich duidelijk ongemakkelijk bij dit pregnante vraagstuk (want waarom bijt een plaatselijke rechercheur zich zo in een uitzichtloze zaak vast?) voelt, maar besluit zijn omstandigheid niet te verhullen en lapidair antwoord geeft om zich snel weer te wenden tot datgene waarvoor ze aan die tafel zitten. Sterk acteerspel van Shannon in de eerste plaats, en in de tweede een krachtige ingreep in het script vanuit het gezichtspunt van Gyllenhaals personage: het toont een zichtbaar verraste Edward over de realisatie dat hij eigenlijk helemaal niets weet - en zich dit dus ook nog nooit had afgevraagd- van de man die als enige nog een houvast aan zijn levensvervulling (het opsporen van de daders) geeft. Cruciale scene in het raamverhaal.

Deze review tikkende, realiseer ik me dat ik in feite alleen gebiologeerd door het kaderverhaal ben. Daar zitten de beste acteerprestatie (Shannon), de beste scene (zie alinea hierboven) en het leukste fragment in (Shannon en Gyllenhaal die de meesterschurk gade slaan terwijl die zit te constiperen op het wc-pot dat hij, jawel, vóór zijn woonwagen heeft gestald). Het wel en wee van de oh zo tragische Susan Morrow heb je in feite al te pakken als je de synopsis voorafgaand aan de film hebt gelezen.

Terechte nominatie voor Michael Shannon. Samen met Casey de groten der aarde momenteel.

Eensch, al had ik juist hier Taylor-Johnson verwacht. Stal de show en vond ik nog nét iets beter. Over het gehele oeuvre is de nominatie van Shannon meer terecht.

Had met zoveel emotie toch wel iets meer verwacht. Knap dat de verhalen met en in elkaar verweeft waren.

Nocturnal Animals ben ik zonder enige vorm van informatie beginnen kijken. Het begon al direct heel speciaal met die dikke naakte wijven die probeerden om kunstige elegantie over te brengen, ik dacht waarin ben ik hier weer beland .

Uiteindelijk is het een film die wat tijd vraagt om volledig duidelijk te worden, maar als puntje bij paaltje komt nog vrij eenvoudig te snappen blijkt. Ik weet ook niet waarom iedereen constant Amy Adams zo loopt op te hemelen, ja ze doet het zeker heel goed maar haar prestatie in deze film verbleekt een beetje (verbleekt is misschien ook een groot woord) bij die van Shannon en vooral Taylor-Johnson. Die blik was wow, pure evil gewoon. Gyllenhaal stelde me een beetje teleur hoewel ik een grote fan ben.

Ik vond het gedeelte van het boek het beste al werd het eigenlijk nergens echt spannend buiten dan de scene op de snelweg, die mocht er wel zijn. Op zich een degelijke film, maar niet alle overgangen in verhaallijn waren even goed gedaan. De lengte van de film was prima, had nooit echt het gevoel dat die begon te slepen.

Geen verwachtingen bij aanvang van de film. Werd getrakteerd op een aantal smakeloze dikke vrouwen waarmee voor mij de toon was gezet. Zo zaten er nog veel meer van die niet terzake doende scene's in deze film. Zitten wij te wachten op een man op een toiletpot? Wat mij betreft had Amy weg mogen blijven en de rest iets meer uitgewerkt. Aan Jake lag het niet, die was overtuigend goed. Dan had het nog een spannende film kunnen worden. Beetje een teleurstelling al met al.

Ik kan vrij kort zijn. Prachtige film met een prachtige sfeer.

Goed tempo de hele film door en een aantrekkelijke twist/nadenkertje aan het einde van de film.

(De slimmerds hadden het wellicht halverwege al door, maar ik denk velen van ons niet.)

Uitmuntend beeld- en acteerwerk. Een boeiende film die vooral door de juiste balans tussen dialoog en stilte een goede opbouw van spanning weet te brengen. Verder is het camerawerk uiteraard een doorslaggevende factor. Direct cultstatus bereikt wat mij betreft.

Niet mijn film, ik vond hem vooral traag maar het verhaal was wel ok de cast vond ik ook wel goed spelen vooral Jake Gyllenhaal en Aaron Taylor-Johnson. Maar van Amy Adams had ik meer verwacht, ik vond haar net zoals in Arrival erg ingetogen spelen en haar personage kwam daar door niet echt uit de verf. Best wel jammer want ik had naast Arrival dus deze film hoog te staan voor 2016 filmlijst maar ja soms pakt het niet altijd uit zoals jij dat wil hoppa.

Uitstekende film die van begin tot eind je aandacht vraagt. Ook na de film blijven vele vragen over om over na te denken.

Erg sterke film met een niet voor de hand liggend verhaal.....de kijker word gedwongen om een beetje na te denken bij deze film.

Dit soort films worden naar mijn idee te weinig gemaakt.

Gyllenhaal was de laatste jaren al sterk bezig en ook hier laat hij weer het beste van zichzelf zien.

Amy Adams ga ik steeds meer waarderen als actrice en ze ziet er ook goed uit in deze film.

Shannon is ook weer erg sterk.

Dikke aanrader.

Weliswaar veel minder dan tijdens de gloriejaren van de grote Hollywood studio’s, maar een paar keer per jaar verschijnt er toch een film uit die contreien die kwalitatief doet denken aan de prachtige drama’s van vroeger. Dat geldt zeker voor dit psychologische misdaaddrama. Het scenario met een verhaal in het verhaal steekt knap in elkaar. Het zorgt ervoor dat de spanning bijna twee uur lang voelbaar blijft.

Een goede vondst om de alter ego van Amy Adams te laten vertolken door look-a-like Isla Fisher. Afgezien van de wanstaltige openingsscène met de groteske naaktmodellen —die weinig of niets met de rest van de film te maken heeft— een prachtige film, een van de betere uit 2016. Fraaie poster ook.

Sterk geacteerd (vooral Shannon), visueel degelijk, aardig verhaaltje en de ganse speelduur boeiend. Maar toch een beetje te clichématig arthouserig al bij al. Ik lees over vergelijkingen met Lynch, maar daar is de film vééls te braaf voor. Maar verbazingwekkend is het hoge gemiddelde verder niet, gezien de populariteit (vooral onder de critici) van dit soort films. Typische tussen wal en schip vallende arthouse met gepoogde diepere laagjes, een ietwat onconventionele vertelwijze en als kers op de taart wat 'stof om over na te denken'. Slecht is het zeker niet, wel wat halfbakken.

Grappig genoeg vond ik de 'wanstaltige' openingsscene nou net de enige écht bijzondere scene in de film. 2,5*.

Mooie en intrigerende film, met een einde waar je nog even over gaat nadenken.

4.0****

Ben er niet kapot van, te traag. Niet mijn films.toch een voldoende voor acteurs.

MDRAIJER, die dochter komt voort uit de relatie met haar huidige echtgenoot; dezelfde echtgenoot die haar min of meer heeft gedwongen om voor de abortus te gaan.