The Adventures of Baron Munchausen (1988)

Leuke film, maar ik vond de humor van Gilliam in deze film soms een beetje over the top en erg flauw. Wel is weer te zien wat een rijke fantasie deze regisseur heeft en zijn rommellige manier van regisseren stoorde me nu veel minder dan in zijn eerdere films die ik zag. 3*

Erg wisselend in kwaliteit allemaal. Erg leuke dingen, maar ook verschrikkelijk vervelende (wat kan Robin Williams toch ongelofelijk irritant zijn). Had allemaal iets minder kinderachtig gemogen, dat het komische fantasy is betekent nog niet dat je de film dan maar op kinderen hoeft te richten, wat mij betreft.

De film begon. Het was wel leuk, een theater waar ze de avonturen van Baron von Munchausen naspeelden. En dan komt ineens de echte Baron binnenlopen. Dat had ik niet echt verwacht en vanaf dat moment begon de gekkigheid.

Alleen helaas vond ik het niks.

Een erg onlogische opbouw waar erg vreemde dingen gebeurde in een hoog tempo. Toen de Baron vertelde dat de wereld tegenwoordig alleen maar logika wil en niet meer geeft om vreemde fantasierijke dingen begreep ik het al. Deze film wil gewoon zo raar en onvoorspelbaar mogelijk zijn door de logika aan de kant te schuiven. Hier en daar leuke vondsten en een figuur a la the Grimm Reaper alleen dan met vleugels dat er cool uit zag. 2.5*

Maar ja, deze film was ECHT onvoorspelbaar. Ik bleef kijken en op een gegeven moment zat ik er helemaal in. De vreemde avonturen en de leuke humor. Eric Idle in een leuke rol evenals eh... de man met de baard een het geweer (vervelend dat ik de naam niet weet). De film werd een heerlijk sprookje met misschien de boodschap dat de fantasie tegenwoordig ver te zoeken is in het hedendaagse leven. De tweede helft is een dikke 4 waard.

Een 3.5* als eidresultaat.

Met een leuke fantasie in de stijl van Never Ending Story. Leuke familiefilm die vooral visueel heel sterk is.

Mijn favoriete kinderboekenverhaal verfilmd door een fantasievolle cineast. Een geslaagde combo.

The Imaginarium Of Dr. Munchausen.

Want er zijn vele overeenkomsten met Ledger's laatste. En niet alleen qua thematiek. Niet dat het er verder toe doet overigens.

Dit is zeker niet Gilliam's sterkste. Toch is de film vermakelijk en onderhoudend genoeg. Ook dit sprookje is, zoals gebruikelijk bij de ex-Python, visueel verbluffend. Tegenwoordig misschien wat gedateerd qua SFX.

Het verhaaltje is leuk, maar kent ook wat saaie stukken. Wat vooral jammer is, is dat het avontuur heerst boven de humor. Het laatste is helaas ver te zoeken, op hier en daar een flauw grapje na.

Goed.

Zowat alles stak mij tegen. Echt om van te huilen. Van Gilliam heb ik toch al beter gezien. Voor de leken : Munchausen bestond echt en was vooral gekend als leugenaar en fantast. Het verhaal dat hier verteld wordt is een weinig flatterende ophoping van zijn leugens. Gilliam neemt in de film het uitgangspunt aan dat al zijn woorden wel degelijk de waarheid zijn en gebruikt weliswaar mooie visuele trucs, maar verder vond ik de dialogen en de personages weinig leuk. Ik vond het geen moment grappig, wel kinderachtig en met als dieptepunt Robin Williams Ook het absurde en nonsensicale van het verhaal spraken me niet aan.

Tegen mijn zin uitgekeken, al was het enkel om mijn ongenoegen te laten merken. Ik wil nog wel 1* geven voor de visuele uitwerking.

na enkele bevallige Gilliam-films ook deze bekeken, maar wat een enorme teleurstelling. dit is gewoon een kinderfilm (op wat volwassen grapjes na), klaar. als ik deze film nou bij uitkomen had gezien, toen was ik 8, had ik hem wellicht geweldig gevonden. maar nu, nee.

het komedie-gehalte is erg schamel; weinig aanwezig en zo wel, dan vaak slechts genoeg voor een grijnsje. zoals het Gilliam beaamt is er weer meer als voldoende aandacht besteed aan het visuele werk. dat is dan ook prachtig bedoeld, helaas nu erg gedateerd. hoewel ik me er niet aan kan onttrekken dat het in '88 ook best beter kon (het plastic komt je tegemoet).

de insteek wat betreft de fantasie die boven de waarheid moet/mag staan is wellicht leuk op papier, maar sneeuwt op film compleet onder in de kinderlijkheid en wordt nooit een krachtige boodschap.

als kinderfilm vast heel aardig, als volwaardige film zeker niet, en zo beoordeel ik hem dan ook. jammer! toch ga ik de overige Gilliams nog wel bekijken...

Toch wel aardige herziening gehad. Gilliam kan veel beter en Gilliam in vorm is vuurwerk (Brazil, Twelve Monkeys, Fear and Loathing en Fisherking), maar een Gilliam minder in vorm is nog altijd amusant. Probleem is ergens wel dat het nogal chaotisch is. Op zich is Gilliam dat altijd wel een beetje en soms werkt het versterkend, maar hier zorgt het vooral voor onevenwichtigheid. Een fantasiefilm, waar er met veel humor allerlei avonturen worden beleefd, is per definitie interessant voor mij. Het jammere is dat nogal sketchmatig wordt. Het ene avontuur volgt in hoog tempo het voorgaande op en daarbij is lang niet alles even leuk. Dat gedoe op de maan bijvoorbeeld was strontvervelend en Williams was verschrikkelijk. De scènes er voorafgaand welke de toedracht verklaarden van de oorlog met de Turken, was erg amusant. Daarna zat het er een beetje tussenin, hoewel ik me prima vermaakt hebt, was het soms een klein beetje flauw.

Ik vind de decors van Gilliam altijd heel apart. Je ziet dat het allemaal nep is, maar toch blijf je er naar kijken. Het heeft iets sprookjesachtigs. Iets Eftelingachtigs, maar dan mooier en grotesker. Het acteren ligt in lijn met de gehele film (nogal wisselvallig dus). Neville was fantastisch en draagt de film. Idle was ook leuk, maar de rest van de cast kon er maar nauwelijks mee door. Gilliam is ook niet echt een acteursregisseur en hij moet het meer hebben van het (komisch) vermogen van de acteurs zelf heb ik het idee. Gelukkig had wel iedereen het aardig begrepen verder, maar de perken van veel bijrolacteurs komen pijnlijk aan bod.

3,5 sterren blijven staan. Typisch geval van een film die misschien beter had kunnen zijn, maar waarvan ik uiteindelijk toch blij ben dat ie zo is, als ie is.

Kosten noch moeite gespaard, zo lijkt me toch, maar helaas, er is niets aan. Dat ligt noch aan de acteurs, noch aan het verhaal, noch aan de beelden... Er wordt misschien te veel grappig gedaan, i.p.v. dat zich grappige situaties voordoen of er een leuke dialogen plaatshebben. Een hoop drukte en gedoe als doel, i.p.v. als middel. Ik word er ontzettend moe van. Wat een treurnis.

1.5 *

Een verhaal wat van de hak op de tak gaat en eigenlijk ook geen moment serieus te nemen valt, maar dat maakt allemaal ook niet zo gek veel uit want wat is deze film prachtig gemaakt zeg! Visueel indrukwekkend en hierdoor ook erg sfeervol. Sommige scenes hadden bewijzen van spreken zo in de droomvlucht kunnen zitten en dat bedoel ik vanzelfsprekend enkel positief.

Robin Williams met een lekker over de top personage wat hem perfect paste, en de schoonheid van Uma Thurman wauw!

Het einde gaat misschien wel iets te lang door, maar al met al heb ik mij hier prima mee weten te vermaken.

3,5*

De minste Gilliam die ik tot nu toe gezien heb. Warrig, mist een rode draad. Brazil hiervoor was beter, en de jaren ‘90 films zijn een stuk beter.

Voor het komedie gedeelte worden de leden van MPFC hier node gemist.

Goed.

Terry Gilliam in zijn duidelijk beste periode. Ook deze film is daar een leuk bewijsje van. Ik zie hem dan ook liever echt volop fantasierijke films maken dan wat reëlere films. Dat zorgt toch wel voor de leukste resultaten, en de losbandigheid en lekker gestoorde sfeer van deze film zorgen ervoor dat het moeilijk te vergeten is.

Om met de mindere punten te beginnen, wat een vreselijk idiote karakters staan hier. Wellicht dat het beter was dat het echte mensen zijn gebleven want fantasierijke wezens waren al helemaal niet te harden geweest, maar ze maken van ieder personage zowat een achterlijke verschijning. Vooral Neville heeft regelmatig behoorlijk vervelende momenten, maar in het algemeen is iedereen eigenlijk onopvallend of irritant.

Daarmee al het negatieve, want de film heeft een zekere charme over zich heen die herhaaldelijk weet te werken. Meerdere werkelijk geniale scenes te vinden in deze film, zoals de ontsnapping met de luchtballon. Een paar absolute hoogtepunten vinden plaats door de sterke visuele visie van Gilliam. Hij weet zowat elke scene wel tot iets moois te brengen. Camera en effecten helpen daarbij erg aan mee.

De film voelt avontuurlijk en vol aan, eigenlijk verloopt het allemaal stukken beter dan 80% van de fantasierijkere avonturenfilms. Flows zoals in deze film zie je eigenlijk niet vaak meer. Een film vol met bombast, spektakel en geluid, maar het weet nooit vervelend te zijn. Veel bijzondere dingetjes dus en een twee uur die zeer vlot voorbijgaan. Eenmaal de film me meevoerde, was ik ook helemaal om. Fijne ontdekking.

Goeie film waarin een baron en een klein meisje een stad proberen te redden van een aanval. Qua verhaal mist de film focus en het gaat een beetje alle kanten op. Maar aan originaliteit en fantasie geen gebrek en de kostuums en decors zien er prachtig uit. Een flink spektakel dat ook een aantal bijzondere actie-scenes oplevert.

Aardige fantasiefilm van de Monty python acteur , het is ook flink groots opgezet met een grote cast en grote decors en massascenes met heel veel mensen .

sommige fantasie gedeeltes waren niet echt mijn cup of tea maar origineel is het wel .