Generation Kill (2008)

mijn stem
4,01
268 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Oorlog
476 minuten (miniserie, 7 delen)

geregisseerd door Susanna White en Simon Cellan Jones
met Alexander Skarsgård, James Ransone en Lee Tergesen

In 2003 staan de Amerikanen klaar om Irak binnen te vallen. Evan 'Scribe' Wright (Lee Tergesen) is een verslaggever van het blad Rolling Stone, die de 1st Recon Marines volgt, wanneer zij de eerste aanvalsgolf op Bagdad uitvoeren.

97 BERICHTEN 10 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Antonev
 
0
geplaatst: 29 maart 2016, 11:14 uur [permalink]
Vandaag nog een dagje vrij, dus een mooie gelegenheid om hier eens aan te beginnen. Na alle goede recensies ligt de lat hoog. Mini-series hebben het grote voordeel dat er meer ruimte is om bepaalde personen/gebeurtenissen verder uit te diepen.

avatar van Donkerwoud
4,0
0
geplaatst: 13 juni 2016, 13:55 uur [permalink]
Fijne recensie van een oorlogsverslaggever. Conclusie: het is inderdaad 'realistisch': What Generation Kill gets right about the invasion of Iraq. - slate.com

avatar van Donkerwoud
4,0
0
geplaatst: 21 juni 2016, 15:32 uur [permalink]
Verveling en bureaucratie

Wat American Sniper (2014) had willen doen: moderne oorlogsvoering zoals gezien door de rifle scopes van de mariniers. Het schetst een zinderend beeld van jonge testosteronbommen uit alle lagen van de Amerikaanse bevolking, die hun grootste vijand vinden in de bureaucratie, het onvoldoende gefaciliteerd zijn, de ongelijkwaardige hiërarchie, de incompetente leidinggevenden en de verstikkende militaire tradities. Generation Kill neemt geen stelling in voor of tegen oorlogsvoering, maar het toont de moderne oorlogsindustrie als iets waarbij er een kloof is ontstaan tussen de waardering voor menselijke grondtroepen en de inzet van (onbemande) vliegtuigen. Welke rol hebben de ouderwetse militaire tradities nog in een tijdperk waarin de oorlog meer van bovenaf gestuurd wordt? En wat te doen met de psychische gevolgsschade van militairen die zwaar beschadigd terugkomen uit het oorlogsgeweld?

De serie bestaat vrijwel in zijn geheel uit de dynamiek tussen de mariniers: hun gebruik van slang in het taalgebruik; de populaire liedjes die zij met elkaar zingen; de frustraties en momenten van verbroedering naar elkaar; de lol die zij hebben om het beste van het moment te maken. Het knappe aan dat subjectieve, intieme gezichtspunt is dat het laat zien wat de strikte mannencode onderdrukt en verdoezelt: de enorme pijn die veel van deze jonge mannen tegelijkertijd voelen. Een pijn die onuitgesproken blijft, maar die terug te zien valt op de verbouwereerde gezichten van mariniers die er zich geen weg mee weten. Helaas kan er over die innerlijke psychische pijn niet gesproken worden in een machtsbolwerk waar de groepsdynamiek mannelijkheid afdwingt, terwijl de hiërarchie van boven naar beneden slechts aanzet tot handelen en orders opvolgen. Voor kritische (zelf-) reflectie en gezonde twijfel is er geen ruimte.

Oorlog is hier namelijk meer dan ooit een bureaucratische bedoening waar van hoger hand de tactische beslissingen worden genomen, terwijl de mariniers ter plaatse gefrustreerd zijn over die onderwaardering en zich niet meer betrokken voelen bij het oorlogsgeweld. Het schrijnende gevolg is dat de gedemotiveerde mariniers voornamelijk bezig zijn om de zinloosheid van hun missie te verbloemen met kwajongensstreken en masochistische spelletjes naar elkaar en naar de Iraakse bevolking. Door deze serie ga ik bijna begrijpen hoe de walgelijke oorlogsmisdadigster Lynndie England (zie: Lynndie England) - Wikipedia - nl.wikipedia.org tot haar daden heeft kunnen komen.Wat kun je anders verachten als je jonge, laagopgeleide mensen - levend in een stolp van verstikkende gedragsregels en rigide militaire tradities - loslaat in morele situaties waar filosofische verhandelingen over volgeschreven kunnen worden!?

Die subjectieve blik van 'de soldaten' is tegelijkertijd óók mijn enige puntje van kritiek: de oorlog wordt nog altijd getoond als het opwindende mannenspektakel, terwijl het enigszins gemakzuchtig voorbijgaat aan de immense gevolggschade op de Iraakse bevolking. Iraki zijn lijken, krijgsgevangenen of politiek correcte bijrollen 'die het slechte van de oorlog vertellen'. Of de grappige tolk Meesh, die van zichzelf het stereotype Arabier der stereotype Arabieren is. HBO zou ballen hebben als zij een soortgelijke serie zouden maken vanuit Iraaks perspectief, maar ik vrees dat de huidige politieke gevoeligheid dat niet toelaat. Deze opwindende miniserie is in ieder geval een meer dan geslaagde tussenvorm om publieke kennis te genereren over PTSS (posttraumatische-stressstoornis) en de zinloze Irak-missie waarvan de gevolgen, zelfs na twee termijnen Obama, nog steeds rondspoken in de wereldpolitiek.

avatar van knusse stoel
4,0
0
geplaatst: 31 augustus 2016, 13:56 uur [permalink]
Sterke serie die het beoogt om waarheidsgetrouw te zijn.
Volgens mij is dat ook goed gelukt, het is niet alleen schieten en beschoten worden, nee, ook de omstandigheden waarin deze "jongens" leven in de hel die Koeweit en Irak toen voor hen was, wordt goed weergegeven via de beelden. En waarvoor deden ze het eigenlijk?
Dit was de tweede inval en vond plaats vanaf 20 maart 2003. De ellende begon met de weigering van de inspecties(1998), weer toelaten en weer weigeren in Irak, anderhalve maand na weigering van Irak om inspecteurs nog langer toe te laten in nucleaire gebouwen e.d. in 1998, kwam men bombarderen op 16 december. Er zouden n.l. chemische- en massavernietigingswapens in Irak aanwezig zijn en omdat Hoessein wist dat dit niet zo was en de druk van de internationale coalitie hem en zijn trawanten begonnen te vervelen, liet hij het na 31 oktober '98 niet meer toe. "Generation Kill" speelt zich af in 2003, vanaf 20 maart. Al vanaf mei 2002, ver voor het officiële begin van de oorlog, voerden Amerikaanse en Britse vliegtuigen missies uit boven Irak. Dit was om het regime te prikkelen toch te doen wat voornamelijk de VS en Engeland van hen wilde, toelating van inspecteurs en volgens het regime, spioneren in Irak.
Echt een uitstekend en boeiend geheel!!!

avatar van Bélon
4,5
0
geplaatst: 13 oktober 2016, 04:36 uur [permalink]
Donkerwoud schreef:
Of de grappige tolk Meesh, die van zichzelf het stereotype Arabier der stereotype Arabieren is. HBO zou ballen hebben als zij een soortgelijke serie zouden maken vanuit Iraaks perspectief, maar ik vrees dat de huidige politieke gevoeligheid dat niet toelaat


Eh ik heb de serie net gezien en m.i. is het personage Meesh nóóit grappig in de ogen van zijn US mede-soldaten (en superieuren) maar slecht een zeer onbetrouwbaar figuur: meerdere malen wordt herhaald dat ze slechts 1 tolk hebben op duizenden soldaten en dan komt die creepy Meesh weer om de hoek omdat hij een monopolie heeft op Engrish/Alabic. IMO stond Meesh nog onder "Captain America" op de "Least Wanted List" daar.

avatar van Donkerwoud
4,0
1
geplaatst: 13 oktober 2016, 14:45 uur [permalink]
Dat spreekt elkaar niet tegen, wat ik bedoel is dat Meesh als een grappige figuur wordt gepresenteerd. Een beetje als de foute engerd die altijd voor zichzelf kiest omdat het conflict dat toelaat. In het verhaal lachen ze hem steeds uit en bespotten ze hem om zijn onhandige manieren om zichzelf te blijven verrijken. Sowieso is de onbetrouwbare Arabier het meest oriëntalistische stigma uit het boekje. Snap wel het (terechte) punt wat ze ermee willen maken - de oorlog was slecht georganiseerd, dus dan konden dit soort fratsen gebeuren - maar van de grensverleggende televisieschrijvers bij HBO verwacht ik een onsje meer.

avatar van Bélon
4,5
1
geplaatst: 17 oktober 2016, 03:18 uur [permalink]
Donkerwoud schreef:
Dat spreekt elkaar niet tegen, wat ik bedoel is dat Meesh als een grappige figuur wordt gepresenteerd. Een beetje als de foute engerd die altijd voor zichzelf kiest omdat het conflict dat toelaat. In het verhaal lachen ze hem steeds uit en bespotten ze hem om zijn onhandige manieren om zichzelf te blijven verrijken. Sowieso is de onbetrouwbare Arabier het meest oriëntalistische stigma uit het boekje. Snap wel het (terechte) punt wat ze ermee willen maken - de oorlog was slecht georganiseerd, dus dan konden dit soort fratsen gebeuren - maar van de grensverleggende televisieschrijvers bij HBO verwacht ik een onsje meer.


Interessante toelichting. 👍

Deze serie is te vroeg afgekapt. Kun je zeggen "Ja maar de oorlog was ook blitz". Sure maar hier had veel meer ingezeten. Jammer maar ik kan het begrijpen als dit niet aansloeg bij de US mainstream. 😉

Een echte geheimtip deze miniserie 🙂