Lymelife (2008)

Deze variant op The Ice Storm en American Beauty is overwegend de moeite waard, vooral door de sterke dialogen en het degelijke akteerwerk. Vooral Baldwin is erg goed. Minpuntjes zijn het weinig originele script (we hebben dit al eerder en beter gezien) en het wat onbestendige einde. Neemt niet weg dat het een bovengemiddeld filmpje is. Geproduceerd door Martin Scorsese, overigens.

Hou wel van dit soort filmpjes. Een typische disfunctionele familie zoals we ze kennen uit Amerikaanse indies. Niet meer superorigineel, maar ik geniet er nog steeds van. Zoals Norma al zei een geslaagd sfeertje, versterkt door de winterse koude.

Ook wordt er prima geacteerd, zowat door iedereen eigenlijk. Vroeg me wel gelijk af hoeveel Culkins er zo rondlopen. Nu ja, die Rory overtuigt in ieder geval (ook al goed in Mean Creek).

Mooie prent, doet inderdaad aan The Ice Storm denken, maar net wat minder meeslepend. Niettemin een vlotte 3,5*.

Heel aardige film over het worstelen met gevoelens, relationele spanningen en het zoeken naar genegenheid. Geen topper, maar beslist de moeite waard. Zeker door de mooie rollen van Rory Culin en Jill Hennessy.

Zoals al door anderen is opgemerkt toont de film qua thematiek enige verwantschap met The Ice Storm (1997), maar -zoals gauke terecht opmerkt- regisseur Derick Martini is helaas geen Ang Lee. Dat geldt trouwens voor de meeste hedendaagse regisseurs.

Verdienstelijk familiedrama, schatplichtig aan betere films als The Ice Storm, maar als tussendoortje goed verteerbaar door prima dialogen en acteerwerk, bovendien aardig in beeld gebracht. De facade van twee middle class gezinnen laat al snel barsten zien.

Behoorlijk wat referenties naar Star Wars via de slaapkamer van melkmuiltje Rory Culkin. Er zit inderdaad minstens 1 anachronisme in: het karakter Lando (Calrissian) zat pas in The Empire Strikes Back uit 1980 en de film speelt zich eind jaren 70 af. Kieran Culkin, die aanvankelijk helemaal de laconieke Roman in Succession lijkt maar toch meer emoties toont later, speelt de stoerdere grote broer die toch niet zo'n enorme bink blijkt te zijn.

Hoogtepunt in de film is wanneer de bom barst. Mooi om te zien hoe de karakters dan iets authentieks laten zien. Het geklungel van Rory met het duidelijk op experimenten uit zijnde buurmeisje waar hij op geilt wordt ook niet mooier gemaakt dan het is. Efficiente speelduur verder maar er gebeurt ook niet heel veel.