The Boy in the Striped Pyjamas (2008)

Hele mooi film!

Gemengde gevoelens na het zien van deze film. In eerste instantie niet echt veel verwacht van deze prent, maar toen ik behoorlijk wat lovende commentaren las kwam daar verandering in. Alle lof kan ik me zeker wel voorstellen, maar de regisseur pakt ook wel heel makkelijk z'n punten.

Ik struikel niet snel over historische incorrectheid, maar bij deze film druipt het er toch echt aan alle kanten vanaf. Daarnaast is de film gewoon erg ongeloofwaardig. Het belangrijkste is al het feit dat het kamp op een kleine afstand van het huis van Bruno zit, wat helemaal nergens op slaat eigenlijk. Die Schmuel kan mooi altijd naar het hek toe, om daar lekker wat tijd door te brengen met Bruno? Beetje ongeloofwaardig, aangezien alle joden gewoon gigantisch aangepakt werden en volgens mij gewoon geen meter ruimte kregen. De vrouw - Farmiga - weet niet met wie ze getrouwd is, of wat voor baan haar man heeft? Hmm, ik denk dat die dingen algemeen bekend waren, maar oké. Daarnaast bevat de film wat irritante scénes, met Pavel (de joodse slaaf) bijvoorbeeld. Ik werd echt totaal niet goed van de scéne dat hij in elkaar werd gebeukt, door die Duitse soldaat. Tsjah, misschien kan ik nog meer opnoemen, maar dat doe ik niet, want de film kent ook zijn positieve keerzijde. Gelukkig maar...

Ten eerste is de muziek van James Horner echt fantastisch. Hoe houterig de scénes ook lijken, deze muziek lijkt een wonderbaarlijk reddend middeltje te zijn voor elk inzinkend moment. De acteeprestaties zijn meer dan voldoende. Goed gespeeld door de twee kleine jongetjes, maar vooral Farmiga vond ik erg sterk. David Thewlis zet ook een solide prestatie neer, al wist ie' me een paar keer op mijn zenuwen te werken, maar dat zal de bedoeling geweest moeten zijn. De film kent een mooi tempo, neemt de tijd om alles goed te vertellen en werkt op een klasse manier toe naar een einde die je echt bij je keel pakt. Misschien één van de meest indrukwekkende eindes die ik de laatste tijd heb gezien, al kent deze dan ook weer een minpuntje. Want jah, wat vreselijk dat Bruno vergast is, maar Schmuel? Neh, dat is maar een jood, die doet er niet echt toe toch? Beetje fout wat mij betreft, maar tijdens de situatie zelf dacht ik daar niet zo bij na en was het gewoon erg indrukwekkend. Ook een sterke scéne van Famiga weer op dat moment trouwens.

Regisseur Mark Herman zal bij veel kijkers makkelijk punten scoren, omdat indrukwekkende, emotionele eindes nou eenmaal goed scoren. Dat doet de regisseur dan ook prima, maar hij ziet te veel over het hoofd en is eigenlijk te slordig voor mij om hier een hoge score te gaan geven. Een voldoende krijgt de film zeker, want ook ik heb dan een zwak voor emotie en laat me graag meevoeren in indrukwekkende scénes ondersteund en versterkt door prachtige muziek.

Historisch, zoals al veel vaker aangegeven, tamelijk incorrect. Storend? Mwah. Dat zo'n klein kereltje de kans krijgt om bij het kamphek te vertoeven zonder gesnapt te worden past prima in het verhaal. De intentie van de film is dan ook niet om ons bewustzijn te versterken (iedereen kent immers al de gruwelijkheden van de holocaust), maar eerder om te vertederen, zij het op een uiterst wrange manier. Fijn dat de focus gewoon op Bruno ligt en niet op het leven achter het prikkeldraad.

De visie van het achtjarige jongetje op de uitroeing van zijn medemens wordt mooi in beeld gebracht. Zijn tekening van 'de boeren' in hun streepjeskostuum, met een hark in hun handen en een lach op hun gezicht, is triestig naïef. Zijn oudere zus heeft een leeftijd om de nazi-indoctrinatie wel te begrijpen, maar is nog niet oud genoeg om dat zelf te weerleggen. Haar moeder wel. Aangezette personages, wellicht Hollywoodiaans, maar ook binnen de context van het verhaal accepteerbaar.

Vooral omdat de naïviteit van Bruno bitter, maar aandoenlijk is. Ik ben het dan ook niet eens met het commentaar dat de dood van Bruno boven die van Shmuel geplaatst wordt. Er wordt verteld vanuit het perspectief van het onwetende jongetje en daarom is ieders dood net zo erg. In de ogen van Bruno zijn hij en Shmuel immers elkaars gelijke. Dat er vervolgens enkel gefocust wordt op Bruno's familie is meer dan logisch, want deze film heeft niet de bedoeling om het lijden van de kampbewoners in het midenpunt te plaatsen. Het eindshot zegt tenslotte voldoende.

De muziek van James Horner is overigens wel mooi, maar bij tjid en wijlen een complete kopie van eerder werk. De film zelf is ontroerend.

Ik kreeg een tip van iemand deze film te kijken, had er verder nog niks over gelezen.

Al snel werd me duidelijk dat het over een duits gezin ging.

En inderdaad zoals velen ook al zeggen stoorde het me in het begin

dat er Engels gepraat werd, maar dat verdween wel.

De meeste films in dit genre bekijk je vanuit de niet Duitse kant.

Ik denk dat het Engels de film wat meer toegankelijk maakt, maar is wel wat minder reeel.

Verder goeie film.

Indrukwekkende film, historisch gezien misschien niet helemaal correct, moet dat? Nee.

Wat wel heel realistisch en goed naar voorkomen komt is het hersenspoelen van mensen (kinderen). Mooi dat het jongetje toch dit besef heeft dat het fout is..

Heden ten dage, is dit er nog altijd...

Historisch correct of niet correct, dat maakt voor mij niet uit. Wat een film! Echt indrukwekkend en emotioneel. Sterk geacteerd en inderdaad mooi ondersteund door muziek.

Inderdaad erg indrukwekkende film! Vond het na het boek alsnog een topfilm om te kijken.

In tegenstelling tot de meeste mensen zag ik het einde wel aankomen. Desalniettemin een goede film, twijfel tussen 3,5 en 4 sterren. Voorlopig toch 4.

Wel eens gehoord van kamp Buchenwald in het oosten van Duitsland? Wel eens in het crematorium daar rondgelopen? Er waren wel degelijk vernietigingskampen in Duitsland zelf. Over het algemeen de kleine kampen.

Super film, heel indrukwekkend.

Aanrader wat mij betreft!

4,5*

Ja, de meeste Duitse kampen hadden wel crematoria om de doden te verbranden, maar het is geen vernietigingskamp, er waren geen gaskamers. De mensen daar stierven aan ziektes, martelingen of een kogel.

wat een mooie onroerende zielige film is dat

kijken mensen

een zeer mooie en harde film.

zeker een aanrader!!!!

Het kamp Sachsenhausen in Duitsland had wel degelijk gaskamers.

om stil van te worden wat een dijk van een film!!!!!!

AANRADER!!!!!!!

misschien klopt het allemaal niet ,nou en het is een film!!!

Gaskamer of gaskamers? Volgens mij wat het er "maar" één.

Dat het verhaal natuurlijk totaal niet reëel is vond ik eigenlijk niet zo erg. Juist dat maakt de échte waarheid misschien nog wranger. De niet reëele acpecten in het verhaal waren juist ook de aspecten die door de verschrikking van de holocaust niet meer mogelijk waren.

Probleem heb ik dan ook met het einde van de film. Ineens was het vertederende verdwenen, maar samen met de wrangheid. Het einde mist hierdoor waarschijnlijk z'n doel.

Mooie film,

zeer onderhoudend, je blijft bij de film.

Van mij had hij nog langer mogen duren.

Of mischien had ik nog iets meer willen zien hoe het verder verloopt met bepaalde personen.

Op aanraden van een klasgenoot deze maar eens bekeken. Best een mooie film die gedurende de speelduur aardig boeiend blijft, het sterke einde doet het hem. Toch vond ik het niet helemaal geweldig, daarom blijft hij op 3 sterren haken.

Dat de jongen bijvoorbeeld heel vaak uren weg kan zijn terwijl ze denken dat hij in de achtertuin zit klopt niet helemaal, en dat dat kleine joodse jongetje daar heel de tijd in die hoek kan komen is ook niet helemaal logisch. Desalnietemin een mooie vermakelijke film die 3 dikke sterren krijgt.

Een sterke film die de kijker een (min of meer) nieuwe blik op de Tweede Wereldoorlog geeft, namelijk door de ogen van een onschuldig kind.

Daarin ligt de kracht van de film (de simplistische kijk doet je nogmaals beseffen hoe zinloos en belachelijk oorlog en haat is) maar tegelijkertijd is de grenzenloze naïviteit van Bruno soms wel wat ergerlijk. Ook al ben je acht, en niet zo slim, bepaalde dingen moet je toch in de gaten hebben. Of in elk geval sneller snappen dan Bruno dat doet.

De grootste ergernis van deze film bij anderen, is de onmogelijkheid van het contact tussen Bruno en het joodse jongetje. Bijvoorbeeld alleen al omdat hij nooit zo dicht bij het hek had kunnen komen. Ik denk dat je wat dat betreft een oogje moet toeknijpen en de film wat meer in abstracte zin beschouwen.

Als je even over feitelijke onjuistheden/onmogelijkheden heen kijkt, blijft er een mooie film over, waarin nogmaals, zij het op een heel andere wijze, duidelijk wordt gemaakt dat er in de Tweede Wereldoorlog iets goed fout ging, en dat dat nooit meer mag gebeuren.

3.5 sterren

P.S. Dat joodse ventje, die Shmuel, lijkt wel heel erg op Jantje Smit.

Kijk maar (Jantje)

Kijk maar (Shmuel)

Goede film! Mooi om de oorlog door de onschuld van de kinderen te zien. Vond dat de vriendschap tussen de 2 jongens nog wel wat beter kon worden uitgewerkt.

En dat engelse accent was super irritant, berijp niet als je zo'n mooie film wilt maken dat je niet alles perfect doet

daarom 4 sterren

een hele mooie en zielige film

ik vond het wel jammer dat het in het engels was, maar verder vond ik de film heel goed!

*4,5

De prachtige beelden spreken voor zich. Het einde grijpt je bij de strot al was het in het chinees.

Zeer mooie film, zielig einde en prachtige muziek

goeie film, jammer genoeg niet in het duits.

Was het echt jantje smit?

Zielig einde ? 6 miljoen mensen, da's zielig.