King Arthur: Legend of the Sword (2017)

Verademing.

Na al die Marvel, DC whatever dingen is het zo fijn dat Ritchie nog bestaat. Hij brengt gewoon zijn snelle dialogen, actie en fun naar een belegen wereld. Het is daardoor eindelijk eens leuk om te bekijken. Rommelig is de film nooit het is alleen wat sneller dan je gewend bent. Muziek is geweldig, de actie is sterk. Maar bovenal is dit wat een film als deze nodig heeft. Voorspelbaar is echt elke Hollywood film. Dat is niet meer zo verwonderlijk. Maar doordat Ritchie het nog een beetje verteld door razendsnelle montage en sommige stukjes later wat duidelijker uit de doeken worden gedaan, is het tempo en een eventuele irritatie over de voorspelbaarheid niet aanwezig.

Enige jammere de rating die deze film heeft door de grote van het budget. Mocht van mij nog wel harder. Dan was Ritchie helemaal terug. Jammer dat die flopte. Maar geeft mij erg frisse moed voor Aladdin. Ritchie is tenminste iemand waarbij je zijn stijl herkend. Jammer dat het volk liever regisseurs willen die helemaal niks hebben. Eeuwig zonde.

Dikke 3.5 sterren.

Typisch een voorbeeld van een gemiste kans, er is te veel leentjebuur gespeeld bij bijvoorbeeld The lord of the rings trilogie. Is het een slechte film, nee dat niet, maar de film kent in mijn ogen geen eigen gezicht. Het is allemaal super in beeld gebracht, daar ook niet van, maar de film oogt mij meer als een soort game, iets wat door Pim 1993 ook al werd aangegeven. Als je puur naar de actie kijkt, dan zit het hier wel goed, maar ook dan had ik niet het gevoel dat ik naar een film over de Arthur legende zat te kijken die zich af speelde in de vroege middeleeuwen. Ik miste zeg maar het politieke gekonkel dat in sommige andere films die over Arthur zijn gemaakt, wel aanwezig was. De nadruk lag nu heel erg op het magische, waardoor voor mij de link met LOTR en de HP reeks snel was gelegd. Qua acteren was het allemaal wel acceptabel. Law zet wel een aangename slechterik neer en speelt Hunnam de hoek in, maar dat is mijn mening.

Ik heb me wel vermaakt, maar er had meer ingezeten als niet alleen naar het visuele aspect was gekeken.

Matige film over een man wiens geboorterecht duidelijk wordt zodra hij het zwaard Excalibur in handen krijgt. De typische, vlotte montage van Guy Ritchie werkt hier niet helemaal. Ook wordt het verhaal hierdoor rommelig gebracht (vooral op het begin). Een paar vermakelijke scenes en Charlie Hunman is op zich prima gecast.

Het script is slap en voorspelbaar, in de lijn met recente films als Hercules en Ben Hur. Weinig aandacht voor verhaal en karakters, simpelweg 'spectakel'. Ritchie onderscheid zich dan toch wat door de film een zekere 'schwung' mee te geven. Het stelt allemaal niets voor, maar de film weet nog wel redelijk te vermaken.

King Arthur: The Game

Ja hoor, de titel is hier totaal verkeerd. Dit is gewoon een videogame geworden. Al die fantasy hoort niet thuis in het verhaal van King Arthur. Het is een typisch gevalletje van schoenmaker blijf bij je leest. Al blijf ik erbij dat Guy Ritchie één van de slechtste regisseurs is van de afgelopen 15 jaar. Het is lang geleden dat ik zijn echte misdaadfilms die alom geprezen zijn in de wandelgangen heb gezien, maar echt goed heb ik ze zelfs nooit gevonden. De gewoonlijke Ritchie-elementen zijn dus weer talrijk aanwezig. Een chaotisch verhaal (Ritchie is by far de slechtste storyteller in heel de filmindustrie), een snelle montage die zogenaamd hip zou moeten zijn en marginale Britse dialogen die niet grappig noch boeiend zijn.

Dit is nochtans een genre waar ik erg van hou en dus, ondanks al mijn vooroordelen en negativiteit omtrent de naam Ritchie, heb ik toch maar gekeken. En ik heb het ongeveer de ganse film uit weten zitten. Toch twijfelde ik al in het begin na een snelle montage om deze draak af te zetten. Het is uiteindelijk een slang die de hoofdrol speelt. En een enorm grote. Te belachelijk voor woorden maar er zijn vast mensen die geïmponeerd waren door dit gigantische schepsel dat uit een computerprogramma is ontsnapt. Een genrefilm als deze daar hoort al die computergegenereerde shit niet in thuis. Het is ook dat wat The Hobbit veel minder goed maakt dan LOTR al is dat een andere discussie.

Ritchie moet iets nieuws gaan doen. Hij is in de jaren negentig blijven hangen met zijn pogingen tot een enerverende stijl. De nodeloos ingewikkelde flash backs en flash forwards, die geen ander doel dienen dan de suggestie wekken van een sterk plot, terwijl die opzet in werkelijkheid amper verbloemt dat het oude wijn in nieuwe zakken is. De kerel die alle vrouwen krijgt is een beetje een schelm, maar hij rijgt lelijke CGI-creaturen aan zijn zwaardje. Vrouwen zijn daarbij maar vies, eng en onbetrouwbaar. Jongens onder elkaar. Peaky Blinders deed dat beter en leuker, en die hoefde niet in het voorspelbare format van de hedendaagse blockbustercinema. Overigens kwam mijn voorbuurman achterover leunen en begon mijn achterbuurman in het Farsi te zingen. (Zie: mijn recensie bij Going in Style)

Bagger

Wat een kwelling om deze film te kijken zeg pffff.

De hele opbouw is verwarrend en saai.

Constant word je uit het verhaal getrokken door flashbacks

En doordat er de hele film niks gebeurd komt het eindgevecht echt belachelijk over.

Het is echt niet om aan te zien hoe overdreven nep dit gevecht is.

Als ridder/medevil film fan van het eerste uur ben ik dan ook zwaar teleurgesteld

Complete kritiek: klik.

Op IMDb wordt de film hoger gewaardeerd dan op Moviemeter, het valt mij wel vaker op dat daar soms hogere waarderingscijfers komen dan hier. Ook in dit geval, de IMDb rate is 6,9 oftewel bijna 3,45*.

Ook wij vonden het best gaan deze film en gewoon goed. Op school kreeg je dan een 7, dus ook King Arthur die ons goed vermaakte krijgt die 7. Kom op, gewoon een leuk vermakelijke film die lekker door loopt en niet verveeld. Tenminste, ons niet!

En daar zult u het mee moeten doen .

Dit soort films zijn meestal minder m'n ding, maar me er toch eens aan gewaagd. Hij viel eigenlijk beter mee dan verwacht. Misschien omdat het eens wat anders wordt gebracht. Het is wel heel wat flitsender en moderner gebracht. De cast deed het zeker niet slecht.

Hij kon me wel niet altijd evenveel boeien, maar saai werd het evenmin.

Leuk om eens gezien te hebben.

Wat een hopeloos slechte film van bijelkaar geraapt jatwerk. Bijzonder onrealistisch gefilm ook, weet niet waar t aan ligt maar ziet er enorm 'betjes' uit alsof alles id studio is opgenomen en de acteurs net uit een moderne serie zijn weggelopen.

Bijzonder ongeloofwaardig verhaal wat ook nog s flauw in elkaar is gezet.

Treurig gebeuren.

Guy Ritchie is blijkbaar een love it or hate it regisseur. Ik kon enorm genieten van dynamische actiefilms als Sherlock Holmes, The man from UNKLE en uiteraard de oudere films Lock, stock and two smoking barrels, Snatch en Revolver. Daarom was ik ook verheugd dat hij King Arthur ging aanpakken. Het zou alvast minder saaien zijn dan de rauwe aanpak van Robin Hood door Ridley Scott.

De film is zeker niet slecht met de nodige actie en humor. Maar het mist net dat ietsje meer en voelt aan als een wat overbodige film. Maar toch nog van genoten. Guy Ritchie mag nog meer van dit soort films maken. Wel volgende keer terug iets beter zijn best doen.

Uitstekend actie/avontuur/drama/fantasie film...

Uitstekend verhaal...

Uitstekend gemaakte fantasie...

Uitstekend mooi gemaakte kostuums...

Uitstekend acteerwerk...

Schitterend mooi 3D kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek met DTS Master HD 5.1 (helaas geen 7.1)...

Heerlijk genoten...

Zeer vermakelijke actie film. Ik heb me geen moment verveelt. Prachtige special effects. Mooie filmmuziek. Knappe acteurs met veel baarden en snorren. Het verhaal is een beetje slap gebracht naar mijn idee. Maar je kijkt zo'n film niet echt voor het verhaal, maar vooral voor de adembenemende locaties, vechtscenes en alle mooie effecten. Gewoon lekkere pulp. Ik snap niet dat deze film een groot verlies heeft geleden.

Zelden heb ik zo'n slechte film in mijn leven gezien. Ooit een keer in een buitenlandse bioskoop. Dat was zelfs geen B film. Op Moviemeter kwam ik ooit een keer uit op 1 schamel puntje omdat ik City of God helemaal niks vond en die wil ik best nog wel eens bekijken, ondanks mijn lage punt toentertijd. Maar deze King Arthur gaat werkelijk nergens over. Schande dat hij deze titel mag dragen. "Legend of Sord" from your pc. Het is iets van Legends and dragons of in pure letterlijke zin PULP FICTION. King Arthur uit 2004 gaf ik nog een dikke 5 punten. Maar dit is pure pulp fiction in overtreffende trap. Guy Richie wie? Heb zijn lijst bekeken en daar heb ik niets van gezien zelfs Sherlock Holmes heb ik van hem nooit gezien.

Afijn we rommelen het eerste kwartier binnen met vreemde draken flitsende beelden zoals je ze kent uit verre stripverhalen. Alles is monstergroot afgebeeld en je weet bij god niet waar het over gaat. Na een kwartiertje wordt er eentje wakker, dat moet dan de zgn nieuwe King Arthur voorstellen. In de film lijkt het alsof hij een soort apostel is. Bij dat wakker worden had ik nog zoiets van het is slechts een droom nu gaan we lekker beginnen met de film, maar nee ik moest mijn ogen nog 105 minuten openhouden voor deze ongelooflijke pulp fiction. Echt alles is slecht aan deze film. De acteurs, het beeld (zoveel CGI) de dialogen en het plot zover je daarvan kunt spreken. Het enige wat ik ervan begreep dat het magische zwaard je de macht gaf zover je het kon gebruiken om als koning door het leven te gaan. Eenmaal het zwaard in de hand zien we weer zoveel onwerkelijke flitsen dat je er pijn van krijgt in je ogen.

Deze film ga ik echt nooit meer bekijken. Zelfs de extra's kunnen mij een worst wezen. Van al mijn rankings hier de aller slechtste film ooit!! Ik vrees nu al het ergste voor de nieuwe Robin Hood film.

Film 0.5

Beeld 4.0 (4K) (transfer)

Geluid 4.0

Extra's niet gekeken!

Matige bedoening.

Geen idee waar dit soort filmpjes eigenlijk vandaan komen, een paar jaar geleden had je ook al Kiriya die de riddenverhalen wat mee schwung probeerde mee te geven. Nu is Ritchie aan de beurt, maar ook hij weet niet echt in z'n opdracht te slagen.

De film is een beetje een rommeltje. Bekend verhaal natuurlijk, maar de mythologie die erbij gesleurd wordt voelt een beetje random aan. Alsof er al een hele serie aan deze film vooraf is gegaan. Niet dat het echt lastig is om te volgen, daarvoor is het dan wel weer te bekend terrein (tovenaars enzo).

Maar daar wringt het schoentje uiteindelijk niet, wel bij Ritchie zelf, die de film probeert op te fleuren met enkele van z'n typsiche stijlkenmerken, maar daar jammer genoeg niet echt in lijkt te slagen. Editing en camerawerk zijn eerder teleurstellend dan stoer, de CG is ook maar wat bij elkaar gelapte beeldjes. Vraag me af of Ritchie het nog wel in zich heeft, al vrees ik dat een film als Aladdin daar sowieso geen uitsluitsel over gaat brengen.

Het is makkelijk verteerbare nonsens, dit. Maar ondanks dat de film best geinig is, had het fun-gehalte nog heel wat hoger moeten liggen om aan een echt goeie film te komen. Niet zo verwonderlijk dat deze uiteindelijk geflopt is, het is net wat beter dan de gemiddelde ridder onzin, maar meer ook niet.

2.5*

Tja, zoals ik al schreef, dan houd het op.

What a joke! Een hele berg bekende acteurs kan deze ‘puinhoop’ niet redden!. Moeten nu Amerkanen met een Engels accent praten?? Na 5 minuten, waar ze het hele voor verhaal willen vertellen, was ik het al kwijt... +.tje...effects.

Ik kon er weinig mee. De film is vooral een excuus voor veel special effects. Het verhaal is slap, sleept je niet mee en wat er met de personages gebeurde kon me weinig interesseren.

Wat ook erg stoorde was de hand van Guy Ritchie, die ik erg kon waarderen in zijn twee bekendste werken (Lock Stock en Snatch). Zijn regie is creatief en vlot, maar het past totaal niet bij een epische drama/actiefilm zoals dit.

Zijn signature-tricks zijn toch wel de snelle montages waarbij we met supersnelle montage grote sprongen door de tijd maken. En natuurlijk de camera die aan een rennende persoon is vastgemaakt zodat we met hem mee rennen. Leuk, maar hier past het niet. Het haalt je compleet uit de middeleeuwse sfeer. De kostuums zagen er ook te gelikt uit.

Rondom de Arthur / Merlijn / zwaard legende worden de meest idiote dingen bedacht, van torenhoge olifanten tot kilometerslange slangen. Pas op het allerlaatst ("its a table, you sit at it") heb je het idee dat je naar een film rond Arthur kijkt.

Aidan Gillen (bekend als Littlefinger uit Game of Thrones en Abarama Gold uit Peaky Blinders) begint me ook te irriteren met zijn kop. Hij heeft maar één gelaatsuidrukking en dat is een licht grijzende, smalende grimas, ongeacht of hij nu blij is, boos of wat dan ook.

Toch zijn de special effects van een behoorlijk niveau en zijn de visuele gimmicks van Ritchie weliswaar totaal misplaatst in deze film, desalniettemin erg leuk om naar te kijken.

Maar als geheel toch geen geslaagde film. 2 sterren.

Heel erg matig. De hele Arthur mythologie is breed en diep, dus ik vind het sowieso al onbegrijpelijk dat er amper goede films hierrond tot stand zijn gebracht, maar deze Legend of the Sword sloeg toch wel alles. Bombastisch CGI-fest, slecht script, acteurs die amper op hun plaats lijken te zijn en voornamelijk zielloze, en daardoor saaie, actie-scènes. Ritchie's stijl werkt hier gewoon totaal niet. Die snelle hyperactieve montage-stijl die zo typerend is voor hem, is wel leuk in zijn misdaadfilms, maar was hier heel storend en ongepast. Dat maakt ook wel duidelijk dat hij in feite maar een erg eenzijdige regisseur is.

Nu, totaal slecht was het ook niet; of in ieder geval was het op sommige momenten nog slecht op een vermakelijke manier. Visueel vaak lelijk, maar hier en daar ook wel mooi. En Jude Law was nog wel oké als de villain.

2*

Natuurlijk is het een hoop fantasy en cgi onzin, waarbij de Arthur legendes alleen als een vaag inspiratie dient. Ach ja, post-modernisme, zullen we maar zeggen. En een hoop clichés ook met doodshoofden, vlammen, magische zwaarden, scherpschutters enzovoorts.

Maar Ritchie. Flair. Schwung. Vaart. Knipoog. Montage. Dat balanceert de minpunten redelijk uit. Crap, maar wel amusante crap. Ik ben het wel met Pegasus eens dat de andere Ritchie films en ook recentere als The man from UNKLE wel beter waren.

Dit is werkelijk een van de slechtste films die ik heb gezien. Werd ook geen moment interessant. Een onsamenhangend en onrealistisch geheel, waarbij het kleurgebruik me ook mateloos irriteerde. Op geen enkele manier heeft het acteerwerk de film kunnen redden helaas. Het kwam op mij over als een zeer matige B-film, waarbij het echt een uitdaging is om tot het bittere einde te kijken.

Verpletterende waanzinnige versie in een moderne vertelling van KIng Arthur.

Een ijzer sterke rol van Charlie Hunnam in de hoofdrol.

En Jude Law als de kwaadaardige onrechtmatige koning.

Wat een verassing in de film is, zijn de onverwachte spectaculaire mythische wezens.

Voor wie hield van de fantastische spectaculaire nieuwe versie van Robin Hood met Taron Egerton zal deze film, meen ik ook te gek zijn, die veel gemeen hebben.

King Arthur en zijn zwaard Excalibur en de onzagwekkende kracht hiervan is overweldigend in beeld gebracht.

Wat een gigant van de bovenste plank !

De titel song van deze film van: Daniel Pemberton met de titel The Devil and the Huntsman is zo waanzinnige track.

Te vergelijken met Parels als van Halsey met de titel Castle van Snow white and the Huntsman.

Een juweel van Guy Ritchie.

King Arthur met Power.

Draak van een film. Na een half uur had ik een hekel aan alle slechteriken EN alle "goeden". Geen idee wat Richie bezielde om deze richting in te slaan. Deze film is zelfs nog slechter dan Ritchie's Robin Hood. Daar zat tenminste nog een beetje humor in, en kon ik ergens sympathie opbrengen voor de good guys.

Stick with movies about scoundrels Richie.

Onderhoudende film van Guy Ritchie. Zijn hand is hier duidelijk zichtbaar. Dat levert vermakelijke actiescènes op, maar ook scènes die veel te rommelig zijn en waar de CGI veel te nadrukkelijk aanwezig is. Over de legende rondom koning Arthur valt ongetwijfeld een betere film te maken, het verhaal wordt nogal onsamenhangend gebracht. Het kijkt allemaal best behoorlijk en vlot weg, dus daarom toch nipt voldoende.

Matige Ritchie.

Als regisseur maakt hij naar mijn opinie afwisselende films. Zijn regiekwaliteiten liggen uiteraard hoog, maar z'n klassieke debuutfilms hebben me nooit enorm overtuigd. Later, toen hij wat meer voor de commercie van Hollywood ging werken, heeft hij zeker aardige films geregisseerd. King Arthur behoort helaas tot zijn mindere werk en voorbeeldig voor een commerciële Ritchie-uitglijder.

King Arthur is de eerste 20 minuten goed te pruimen. Ik moest even mijn verwachtingen bijstellen toen er gigantische monsters op kwamen dagen gedurende de opening, maar daarna neemt het verhaal enige tijd afstand van fantasy. Uiteraard is het bronmateriaal niet waargebeurd, maar om er een soort mythologisch spektakel van te maken lijkt me onhandig. Zeker omdat het nooit echt goed met het directere verhaal wordt vermengt door Ritchie. Normaal gesproken ben ik een voorstander van groots monsterspektakel, maar in deze film zit het vooral in de weg en vloekt het met de setting.

In het begin pakt Ritchie een aantal keer uit met flashbacksequenties die lollig gemonteerd zijn en een eigen sfeertje hebben. Een sfeer die soms dromerig van toon is. Diezelfde toon wordt uiteindelijk echter overgezet naar het tegenwoordige tijdsverhaal, maar dan in de vorm van ellenlange herhalingen waarin Hunnam keer op keer kennismaakt met de magische krachten van dat zwaard. Tegen de finale aan had ik uiteindelijk niet eens meer door dat we al in het eindgevecht zaten omdat de film steeds als een soort flashback blijft aanvoelen.

Niettemin is de aankleding van de film kundig, maar dat had ik wel verwacht van Ritchie. Bovengemiddelde filters, fraaie decors en scherp geschoten actiescenes. Wanneer fantasy bij de actie wordt geploft verliest het wat focus, maar de normalere actiescenes schieten lekker door met de raid op Londinium als hoogtepunt. Aan een kleine moderne touch links en rechts heb ik me niet gestoord. Ik mag het wel dat een regisseur zo'n oud verhaaltje verfilmd en daar een moderne regiestijl aan toekent. Zeker het camerawerk is daardoor verrukkelijk.

Structureel is King Arthur een behoorlijke rommel en uit een hoop andere elementen wordt nauwelijks de potentie benut. Ik vond Frisbey stiekem wel een gaaf personage spelen, maar Ritchie maakt er een soort prinses die uit de toren gered moet worden van. Nauwelijks komen haar krachten aan bod. De overige ridders moeten we ook kennen, maar eigenlijk zag ik ze vooral achter Hunnam aan huppelen zonder dat ze bekend bij me werden. In dat opzicht had de film waarschijnlijk langer moeten duren, maar 126 minuten is eigenlijk al heel ruim voor een spektakelfilm als deze, dus het moet er maar mee door. De film zelf is gelukkig lekker vermakelijk. Ritchie zal in de toekomst nog weleens een klein meesterwerkje afleveren.

Eigenlijk een beetje een plichtmatig nummertje deze film die ik bij voorbaat al enigszins had afgeschoten maar eenmaal op tv toch maar even meepikte, gewoon omdat het kan want het is natuurlijk een Ritchie hoewel het beste van deze regisseur al lange tijd achter hem ligt. Fout is in die zin dat hij toch altijd weer het gevoel en de mix van Snatch en LSTSB probeert te benaderen hetgeen in The Gentleman eindelijk weer eens lukte, maar vervolgens gaat Ritchie toch wel heel erg nat op een genre dat helemaal niet past en slaagt met dit gedoe.

Pompeus en overdreven is sowieso het begin met de aanval met de olifant-achtige wezens en de aanval van Uther waardoor het eerste gevaar bezworen wordt. Het is een fase dat ik hoop op beterschap en het ergste vrees, maar gelukkig is de over de top inleiding van korte duur waarop er doorgeschakeld wordt naar een hoofdpersoon die wel iets had kunnen zijn maar teniet gedaan wordt door Hunham. Want ik heb het niet zo op deze acteur waar ik toch altijd Jax in blijf zien en sowieso een acteur vind die zelden iets toevoegt aan een rol met uitzondering van de The Gentleman waar hij op zijn minst redelijk te noemen is. En tja, het is weer zoals gewoonlijk waar Hunham eigenlijk beeldvulling is en gestalte geeft aan een leeg karakter in die zin. Pleister op de wonde is op zijn minst de meer dan prima acterende Jude Law, maar daar is het meest positieve wel mee gezegd.

Want verder is de film zielloos en een mislukte poging op alle vlakken. Want de film is veel te serieus voor een Ritchie film die wel probeert zijn bekende stijl te implementeren maar eigenlijk gewoon niet past. Dan wordt er leentje buur gedaan bij praktische iedere ander fantasie film en wordt alles er bijgehaald dat maar enigszins mogelijk is van mystiek tot tovenarij, met allerhande beesten en monsters tot een orakel achtige inktvis of zoiets. En dan gebeurt er nog iets met een slang ofzo met een Lord of the Rings achtige finale, onnodige te zeggen vliegt het geheel alle kanten op alle mogelijke manieren op en vermoedt ik dat de echte Koning Arthur zich in zijn graf omkeert bij de wetenschap van dit broddelwerk.

Ik kan de film ook niet anders omschrijven dan een gigantische poppenkast waar die uiteindelijk ook nog eens ontzettend voorspelbaar uitpakt. Dan mag zo'n non-acteur als David Beckham ook nog even opdraven voor een zinloze cameo in al even zo zinloze film. Gelukkig heeft Ritchie het daarna toch weer redelijk opgepakt met The Gentleman anders zou ik zeggen carrière over.

Als de naam van Guy Ritchie op de titelrol van een film verschijnt moet je natuurlijk je verwachtingen enigszins bijstellen, en dus verbaasde het me niets dat dat deze film vol zat met hektische montage, narratieve trucjes (scènes die door elkaar worden gehusseld, een stukje film dat even wordt teruggespoeld), enorme knokpartijen, experts in Oosterse vechtkunsten, CG-monsters, bullet time-achtige beeldmanipulatie wanneer Excalibur wordt gehanteerd, en een hoofdpersoon met de attitude van, wel, een 21ste-eeuwse actiefilmheld. En al met al heb ik me hier toch redelijk mee vermaakt, vooral dankzij de geweldige Jude Law die hier een uitstekende en werkelijk onaangename schurk neerzet (Arthur op het einde: "You make sense of the Devil.").
        Maar ja, die Charlie Hunnam… ik weet nog steeds niet wat ik van hem moet vinden. Ik heb wel een paar films van hem gezien waarin hij heel effectief was (bijvoorbeeld The lost city of Z en The gentlemen), maar als aanstormende legendarische koning maakt hij op mij totaal geen indruk, en als koninklijke verschijning voldoet Eric Bana (hier dus Arthurs vader Uther Pendragon) aanzienlijk beter wat mij betreft, dus ècht enthousiast kan ik hier toch niet over worden. En ik begrijp de aantrekkingskracht van de actie-insteek van dit soort Middeleeuwse spektakels wel, maar ik vraag me toch af waar de film is die recht doet aan de poëzie van de Arthur-mythologie (zoals bijvoorbeeld de vijf delen van T.H. White's The once and future king-romancyclus).
        Wat die CGI overigens betreft, ik moet bekennen dat die reusachtige adder zelfs op mijn televisiescherm wel een bijzonder indrukwekkende verschijning was – dat was een mooie compensatie voor de bepaald underwhelming rol van Astrid Bergès-Frisbey als duistere tovenares (nee, met een paar rode oogjes wanneer je je magie aan het arbeiden bent krijg je bij mij niet de handen op elkaar).