Has Anybody Seen My Gal? (1952)

Wat een leuke film. En geen hond heeft hem gezien. Beetje een combinatie van het optimisme van Frank Capra (moest met name aan You Can’t Take it With You denken), de humor van Billy Wilder (eigenlijk vooral zijn wat latere werk) en zelfs een beetje van de musicals van Minneli (Meet Me In st. Louis). Erg leuk dus!

De film is een perfect voorbeeld van waarom ik houd van oude films. Typisch jaren ’50. Hoewel de film zich in de jaren ’20 afspeelt, is alles, ook de inhoud, jaren’50. Was echt een andere wereld en als ik Hollywood moet geloven is het een tijd om naar terug te verlangen. Films waar mensen elkaar vriendelijk groeten, beginnen te dansen en zingen als ze vrolijk zijn en waar geld niet gelukkig maakt. En allemaal gehuld in een prachtige Technicolor gloed, waar je sowieso al vrolijk van wordt en allemaal ondersteunt door prachtige decors. Je moet er van houden en misschien is het de oude man in mij, maar ik vind het gaaf.

Script zit steengoed in elkaar, alles klopt en de film is duidelijk een voorloper van het soort comedy en feelgood gehalte dat bijvoorbeeld Disney maakt. Het raast voorbij en voor je het weet heb je een hartverwarmende film gezien. Inderdaad een aanrader voor mensen die van oude films houden. Sirk laat tenminste met deze film al zien dat hij in ieder geval veel meer is dan een smartlapregisseur voor vrouwen. 4 sterren.

Ik heb ook wel een zwak voor dit soort dingen. Erg braaf en naïef filmpje, absoluut niet meer van deze tijd, maar toch op een vreemde aanstekelijk. Het is, zoals hier al eerder opgemerkt is, een soort Capra-achtige film, maar toch niet zo goed. Capra's films hebben ondanks hun simpelheid toch ook altijd wel wat meer diepgang. Daarnaast is Has Anybody Seen My Gal (vreselijke titel overigens) wel érg voorspelbaar. Als feelgoodfilm werkt dit echter wel. Sirks kleurgebruik en kritiek op het societyleven zit er al in. Laurie en Hudson zouden later nog sterke rollen spelen, maar zitten hier nog vast in van die suffe en ondergeschikte jongerenrollen, maar Coburn is geweldig en zelfs het kleine meisje is niet irritant. James Deancompletisten kunnen zich ook verheugen op drie seconden waarin Dean een soda besteld.

3*

Overigens ook grappig dat een personage Edward Norton heet.