Down (2001)

Dit moet toch wel het slechtste zijn dat Dick Maas ooit gemaakt heeft. Ik had de film al een keer gezien, maar kon me er niet veel meer van herinneren, en nu weet ik ook waarom ... Wat een rotzooi!

Absoluut een van de slechtste scripts ooit.
De dialogen zijn van een enorm laag niveau en de zwarte grappen die Maas, zoals gewoonlijk, op de kijker bombardeert zijn niet grappig. Enige diepgang ontbreekt: dat Mark opeens zo geinteresseerd raakt in de moordende lift is totaal ongeloofwaardig aangezien hij zeer lui en niet gemotiveerd overkomt. De gedachte achter de moordende lift en de daaromheen vermoorde liftmonteurs was zwak. Er was eerder sprake van toeval dan van enige samenhang. In het origineel, De Lift, kom je veel meer te weten doordat de hoofdrolspeler op bezoek gaat bij een liftmonteur die eerder aan de lift gewerkt heeft.

De kracht van De Lift was mede het feit dat alles zo gewoon was, het was in zekere zin geloofwaardig. Bij Down is het dat allemaal niet. De skater bijvoorbeeld, die met een onnoemelijke kracht de lift wordt ingesleurd en er nog sneller uitvliegt maakt het allemaal niet geloofwaardiger. En dat is jammer, want dat was nou net het leuke en enge van De Lift; het kón gebeuren. Down is niet spannend. En de pogingen om het spannend te maken, mislukken stuk voor stuk.

Ik las ergens dat Maas deze versie mede gemaakt had om de special effects te verbeteren, maar het afgehakte hoofd van die bewaker zag er veel nepper uit dan in het origineel, duidelijk computerwerk. Ook de muziek was niet 'spanningsbevorderend'. Het had niks, inhoudsloze melodie. Het ging niet samen met de lift.

Ook het acteerwerk was zeer matig. Vooral Naomi Watts en Eric Thal waren erg slecht. 'Kijk eens hoe mooi ik ben' leek Naomi's doel. Ze vergat daar echter bij wat ze moest doen: acteren.
De hele tijd dat gezicht in die strakke plooi zodat ze er mooi uit zag (tenminste, dat dacht ze).

Een belachelijk einde, met zielige schrikeffecten oh, een vogel en logicafouten maken het geheel nóg ongeloofwaardiger. Dat rituele gedoe van de vrouw van een vermoorde liftmonteur sloeg ook werkelijk nergens op.

Snel wéér vergeten dit prul.

Oh mijn god.

Down is een vreselijke remake van één van de betere Nederlandse horrorfilms. Echt alles hieraan is slecht.

Het acteerwerk is rampzalig, de effecten zijn slap en de regie flets. Ik vindt het leuk voor Dick Maas dat hij het blijft proberen om in Amerika door te breken, maar met dit soort films komt hij echt niet verder dan een derderangs regisseur die alleen maar straight-to-video films maakt.

1*

Deze film is gewoon bijna hetzelfde als de lift, alleen hier ontbreekt de spanning, de sfeer en alles.

Ook in deze film weer een blinde man, jonge meisje en al het andere, zelfs het eind is hetzelfde.

Nee geef mij maar de oude lift.

Slechte remake van de originele film De Lift. Bij de scène met die skater die in de lift gezogen werd (want dat doen liften die gaan denken in Amerika blijkbaar) had ik er al genoeg van, maar op het einde wordt het echt helemaal een Hollywoodfilm met veel politie op straat, ontploffingen en dies meer. In de originele film was er veel meer spanning en het was allemaal kleinschaliger en intiemer. Er was ook bijna geen muziek in de film, enkel het spannend synthesizer deuntje als er gevaar dreigde, zoals Tom de Haas het al omschreef:

Dick Maas hoopte met Do Not Disturb en deze remake dat zijn Amerikaanse carrière in de lift zou zitten (ba-dum-tsss), maar helaas; hij ging Paul Verhoeven of Jan de Bont niet achterna. Als je Down vrij snel na zijn debuutfilm De Lift kijkt, valt vrij duidelijk op dat Down echt een heel ander soort film is, ook al is het verhaal nagenoeg hetzelfde. Alles is grootser opgezet, met als gevolg dat het ook een stuk minder charmant is. De film neemt zichzelf vooral iets te serieus. De hoofdpersonages zijn maar saaie wezens en het acteerwerk is vrij beroerd; met name van Naomi Watts zou je niet verwachten dat deze film uitkwam in de periode dat ze uitgroeide tot een grote naam. Maar goed, als zelfs mensen als Ron Perlman en Michael Ironside je film niet enorm opfleuren, dan doe je wel iets verkeerd. Het leukste aan Down zijn de momenten dat de film echt de mist in gaat, met wat belabberde eind jaren 90 CGI. Onbedoeld is de film daarmee nog best geestig, maar het is een veel te lange zit om leuk vermaak te zijn. Leukste feit is nog dat de film slechts een paar dagen voor 11 september 2001 uitkwam, maar ondertussen opmerkingen in het script heeft over een aanslag op het World Trade Center en Bin Laden.

2 sterren.

Zeer slechte film! haalt het totaal niet bij het origineel ,al zitten er soortgelijke gebeurtenissen in, maar heel slecht geacteerd ook nog eens. je zou het liefste de tv er van uit zetten.

Matige Maas.

Onze Maas op avontuur in het buitenland, hopen dat hij net als in Nederland de industrie snel kan opschudden met een horrorfilm over een lift. Nu ben ik al niet de grootste fan van zijn Nederlandse versie, maar deze Amerikaanse remake is zowaar serieus matig.

Liften blijven altijd wel een leuke villain voor een horrorfilm, aangezien het idee te stompzinnig voor woorden is. Maas loste dat beter op in zijn Nederlandse film, want hier wordt daadwerkelijk een poging gedaan om een sterke verklaring te geven voor de horrorlift. Die verklaringen zijn alleen vreselijk, zowaar nog belachelijker dan het concept zelf.

Overigens is het tevens de simpelste verklaring die je kan geven. Gemene professors die een lift met eigen leven hebben gecreëerd. Eigenlijk de meest banale verklaring die je kan geven, maar goed, als de rest van de film leuker was geweest had het nog vergeven kunnen worden. Het is jammer dat de rest van de film niet perse beter is.

Van de gedateerde CGI naar matige soundtrack, er gaat van alles mis in de regie. Het acteerwerk is serieus slecht. Marshall loopt er verloren bij en Watts doet ook weer een misstapje. Niet dat ik haar überhaupt ooit zo goed heb gevonden, maar dit is voor haar doen ondermaats. Daarnaast kennen we nog enkele bijrollen die op z'n beurt ook weinig indruk maken.

Verder is er een gebrek aan spanning, er is bijna geen opbouw te bekennen en enkel de scenes in de lift zelf zijn de moeite waard vanwege de lompe toon die ze uitstralen. Het is jammer dat de film op een hoop gebieden faalt, maar het valt moeilijk te ontkennen dat het allemaal niet vermaakt door de vele lollige typetjes die hierin rondlopen. De kills zelf vind ik ook hilarisch, de skater die de lift in werd gezogen vond ik zelfs een hoogtepunt.

Jammer dat de film slimmer wil zijn dan eigenlijk nodig is en de meest suffe verklaringen geeft. De finale gaat hierdoor goed mis. Verder duurt het net iets te lang, maar het vermaak blijft er ten alle tijden in en dat is fijn. Jammer dat Maas hierna niet echt meer op buitenlands avontuur ging, maar ach ja, dit was dan ook niet zijn beste stempel.

En met deze stem komt hij uit dat rottige gemiddelde van 1,99. Want ZO slecht is deze film echt niet. De remake op De Lift. Ik ben fan van Maas, maar De Lift vind ik toch vaak een hard watch. Behoorlijk traag en gedateerd.

Down is een vrij directe remake van De Lift, met meer budget en zich afspelende in Manhattan. Al ga ik er even vanuit dat de daadwerkelijke scènes rondom de liften opgenomen zijn in Nederland in de First Floor studios? Het viel me in ieder geval op dat in die scènes specifiek er namelijk telkens allerlei bekende Nederlandse koppen met steenkolen Engels op komen draven, neem ik aan dus omdat die scènes in Nederland opgenomen zijn.

Naomi Watts en James Marshall zijn een leuk duo. Veel van de kill scènes zijn 1 op 1 kopieën uit De Lift. De leukste momenten zijn de scènes waarin dat niet het geval is. Die scène met de vloer die uit de lift verdwijnt, en de lift die door het dak van de wolkenkrabber in hartje Manhattan knalt zijn echt om van te genieten. En zo'n mindfuck shotje met die hand dat links het shot in komt kan ik ook wel waarderen.

Door de aanslagen op de Twin Towers kende Down helaas een valse start. En ondanks dat het anders ook echt geen hit geworden was, vind ik het wel erg leuk hersenloos vermaak en een wat vlottere remake van het toch wat oudbollige De Lift. De typische platte Maas humor komt in een Amerikaanse setting overigens niet altijd tot zijn recht, maar ach. Prima mee vermaakt uiteindelijk.

Best genoten van deze internationale remake van De Lift, met Naomi Watts als opvallende naam. De laatste 20 minuten komt het verhaal jammer genoeg compleet ongeloofwaardig over en is het allemaal wat vergezocht. Toch de moeite waard en nog altijd van het beste wat de Nederlandse filmwereld te bieden heeft. 3,5 sterren

Mijn God wat was dit slecht zeg! Ondanks de Amerikaamse acteurs en de set in New York is dit overduidelijk een Nederlandse film. Best knap dat Maas de Amerikaanse acteurs zo houterig heeft kunnen laten acteren als Nedrlandse B-acteurs.

Hoe heeft hij het voor elkaar gekregen dit misbaksel te maken? Het script van De Lift is al niet heel sterk, maar als je het verplaatst naar New York verwacht je toch meer mogelijkheden te hebben en meer spectacular er van te kunnen maken. Maar helaas blijkt niets minder waar! Wat een drama is deze film geworden zeg. Absoluut het kijken niet waard.