Drag Me to Hell (2009)

Ik had het in de voorgaande berichten inderdaad over de PG-13 keuring en vervolgens meldde ik er ook bij dat ik er minder na uit keek om deze film te bekijken. Vervolgens las in de Veronica een goede recensie dat mij toch weer benieuwd maakte ja. Mensen komen hier ook af en toe vragen waar moet ik nu meer waarde aan hechten, aan de waardering op moviemeter of op IMDB? Ik dacht even een bijdrage te leveren om te melden dat de Veronica een goede waardering op deze film heeft gegeven.

Maar ja dit gaat allemaal niet over de film zelf dus laten we stoppen dit forum vol te lullen over dit en ik ga er geen tijd meer in stoppen om mijn uitspraken te verdedigen omdat jij het helemaal nergens op vond slaan.

Als je het niet snapt of het er niet mee eens bent kan je wel iets anders reageren ipv zelf een bericht te maken wat nou ook niet bepaald iets van waarde heeft

Het is inderdaad een persoonlijk iets. Ik hou meer van films als The Ring, The Grudge en Tale Of Two Sisters. Niet voorspelbaar (wat - geef toe - de meeste horrorfilms tegenwoordig wel zijn) en enger dan een bloodfest omdat het echt onder je huid kruipt...bij mij dan Als moet ik wel toegeven dat ik een lekkere bloederige horrorfilm ook op z'n tijd heerlijk vind om te kijken.

Ik heb alleen Ringu en Ju-on: The Grudge gezien, en ik vind Ringu niet veel aan. Ju-on ging wel. Ik probeer wat vaker Europese en Aziatische films te kijken. Europese films gaan me goed af, maar op de 1 of andere manier kan ik die Aziaten niet serieus nemen. Ze lijken allemaal op elkaar en af en toe zijn ze echt lachwekkend slecht. (de acteurs ja)

Ik weet dat ik nu onzin te uit te kramen, maar ik kan die Aziaten nog niet echt waarderen. Kan je mij naast Tale of Two sisters nog een paar voor jouw goede Aziatische titels geven? Noroi misschien?

Even denken.......euh....Nee

Heb je A l'Interieur of Switchblade Romance al gezien ? Twee Franse horrorfilms die waarschijnlijk meer in jouw straatje liggen Wat acteren heb je gelijk, soms is dat slecht, maar je moet eens somiige Amerikaanse horrorfilms kijken....

Over Aziatische horror :

Shutter (leuk als je als hobby fotografie hebt)

Noroi (inderdaad)

Odishon (lijkt geen horror, tot het laatste half uur...)

Yogen

om er maar een paar te noemen....

Juist ja,.. Maar ok, bedankt voor je inzet.

Naar A l'Interieur ben ik toevallig al een tijdje op zoek. (ook wel Inside genoemd) En Switchblade Romance zegt me even niets op het moment.

Van Shutter heb ik de remake gezien en die was wel redelijk.

Ik denk dat ik maar eens begin met die Noroi. Al lijkt die film me juist meer voor de echte hardcore Aziatische horror liefhebbers. Wellicht moet ik het rustig opbouwen met Shutter ofzo.

Maar bedankt in elk geval!!

Switchblade Romance kan je helaas niet in Nederland verkrijgen, maar wel in bijvoorbeeld Engeland, waar ik de DVD ook gekocht heb. Er zijn natuurlijk minder legale manieren om aan deze films te komen ook

Ik moet toegeven dat het mij ook een tijdje gekost heeft om Aziatische films echt te waarderen, maar nu doe ik dat zeker wel. De remake van Shutter is trouwens bagger vergeleken met het origineel, net zoals de remake van The Eye.

Tip : moet je op Youtube maar een Switchblade Romance zoeken...

Ik zal het zeker is bekijken op Youtube dan. Bedankt!

Gauw maar weer on-topic, want ik voel de zeurpieten alweer aankomen.

Je moet trouwens op High Tension zoeken, de Engelse naam voor de film. Hij is geregisseerd door Alexandre Aja, u misschien wel bekend

*On topic mode activated*

Goh, die Alison Lohman he...;)

Ja, Haute Tension, dat is echt een pareltje! Een van de betere Franse Horrorfilms vind ik persoonlijk. A l'Interieur is ook een ijzersterke film met heel veel gore In Haute Tension zie je ook het een en andere voorbij komen wat erg bruut is

Je kijkt na die film nooit meer hetzelfde naar een trap met spijlen

veel schrik effecten niet echt een boeiende verhaal maarja het is een horror en dat is opzich wel geluk hoewel ik ook dubbel heb gelegen van mvr ganusch

Waar hebben jullie allemaal de film gezien. Hij komt toch pas 2 juli uit?

In o.m. de VS en UK is hij al uit.

Of sneak previews, dat kan natuurlijk ook.

Of pindakazen

gisteren gezien als sneak preview....zaten een aantal goeie en grappige schrik elementen in......het verhaal was slecht....maar het is horror en mensen gingen gillen geef ik het een 3.5

Wazige figuren moeten leren films niet met andere films te vergelijken iedere film heeft zijn eigen verhaal, ook anderen aanvallen op hun mening is triest geef gewoon je eigen mening en basta LOL tis niet de tweede (kinder)kamer.

Niet echt goeie film slecht verhaal uit de ouwe schoenendoos, aardige schrik momenten acteurs middelmatig eind cijfer 2.5 niet echt des Raimi had er meer uit kunnen halen.

Dat is juist toch het mooie van deze site? Je kan je mening geven en vervolgens in discussie gaan met anderen. Als iemand zijn mening goed beargumenteerd wordt die niet aangevallen daarop hoor Behalve als je met van die kortzichtige reacties komt zonder enige onderbouwing .

belgie is ie al uit, echt goeie horror met veel grappige schrikmomenten, een van de betere horrors van de laatste jaren

Was van tevoren al overtuigd dat ik het een toppertje zou vinden en ben niet teleurgesteld. Heerlijke throwback naar Raimi's dagen van The Evil Dead trilogy met humor en horror door elkaar heen met uiterst vermakelijke resultaten. Raimi weet gewoon nog steeds hoe je horror maakt. Het gebruik van de camera, de muziek, de sound effects, de montage, Raimi gebruikt het allemaal perfect om zo een onvoorspelbare en angstige sfeer te creëren. Met name de muziek is briljant, niet die typische aanscherpende spannings-opbouwende onzin maar violen die alle kanten op schieten en continue veranderen zodat je nooit weet wanneer het schrik-moment kan komen.

Alison Lohman is geen Bruce Campbell maar had zeker haar momenten (dat ze haar zelf insluit in de auto en hysterisch begint te lachen: "I won bitch!") en er zijn genoeg hilarische momenten (de geit, het aambeeld recht uit een tekenfilm, etc.). Enige minpuntje is dat het verhaal niet super-bijzonder is en het einde best wel voorspelbaar, ten minste, één aspect ervan (dat ze niet de knoop maar de munt had) en niet het daadwerkelijke einde (verwachtte dat haar verloofde uiteindelijk naar de hel zou gaan). Maar goed, klein smetje (heel klein) op één van de meest vermakelijke films van de afgelopen jaren.

Grappig en ontzettend goor. Einde was helaas voorspelbaar.

3,5*

Lijkt me wel interessant... Dacht ik. Ik stond buiten te wachten tot de deuren van de Pathe Schouwburgplein opengingen rond 10.00 uur, en aangezien ze even op zich lieten wachten, las ik de plots van de films die ze draaiden, omdat ik toch niets beters te doen had, behalve dan onbeschaamd mensen bestuderen en afluisteren. Ik zag dat Drag me to Hell om 23.00 uur draaide, dus die zou ik niet gaan zien, helaas. Maar toen ik eenmaal binnen stond, en een film uitkoos, zag ik dat hij om 10.30 ging draaien. Ik, onwetend wat de film zou gaan worden, besloot dan maar als eerste naar deze film te gaan.

Nou, dat heb ik toch mooi geweten. Ik had een Preview bij me, en de momenten dat ik 'm als schild voor m'n hoofd hield zijn ontelbaar. En ik drukte 'm ook zeker tegen m'n mond aan toen ik enkele beelden zag.

Natuurlijk zitten er wel iets van onlogische dingetjes in. Zo vond ik het moment waarin blijkt dat de knoop toch niet is begraven, een beetje onlogisch. Waarom sleept Clay namelijk in hemelsnaam een heel dure munt met zich mee en heeft hij die niet al aan zijn muntenverzameling toegevoegd?

Maar dan had je ook het einde niet zo kunnen maken zoals het was, natuurlijk. Ik stierf 2000 miljard doden bij de eindscene. Ik vond het einde echt gruwelijk eng, en zodra de film dan ook afgelopen was, sjeeste ik als een razende naar buiten, de winkelstraten van Rotterdam in, waar ik een hele tijd nodig had om weer enigszins tot bedaren te komen. In die tijd ging ik wat eten halen, bij de Wok Express (in de buurt van de Media Markt), en liep ik, nadat ik gegeten had, zittend op een bankje bij Capri, naar de AH to go bij het station, las ik de NL10 (waar deze film ook in beschreven werd), las ik de Preview, en kwam ik, zoals gezegd, weer tot mezelf. Want echt, ik weet dat Sam Raimi best wel wat horror heeft gemaakt, maar ik kan me niet echt herinneren ooit zo'n bloedstollend einde gezien te hebben, of ik herinner het me wel, natuurlijk, maar aan sommige dingen wil je gewoon liever niet denken.

En dat terwijl ik occultisme en alles wat daarmee samenhangt tot op de bodem en verder dan de bodem afkeur, wat bezielde me om hier heen te gaan en mezelf weer eens slapeloze nachten te bezorgen? Nee, horror, daar moet mejuffrouw de Bruijn toch echt eens vandaan blijven, dat maakt Drag me to Hell als een goede les weer eens duidelijk (maar ik zal het toch niet kunnen laten om af en toe eens horror/thriller/actie te zien). Zelfs al is dit dan natuurlijk een Hollywood gedrocht van de bovenste plank en dien je dit te kijken met een heleboel popcorn.

Dat gezegd hebbende over het einde, natuurlijk zijn Alison Lohman (best een goede rol in White Oleander) en best heel charmante barman Justin Long in He's just not that into you best goed. Mikro Gids vind dat er voorspelbare schrikmomenten in zitten, en ja, zoals gezegd is dit niet meer dan een Amerikaanse horror met inderdaad een dosis voorspelbaarheid. Maar het einde vind ik echt niet voorspelbaar, omdat ik de verwachting had dat Christine de knoop had begraven. Ik kan wel blijven herhalen hoe gruwelijk het einde in mijn ogen is, maar dat heb ik al genoeg laten doorschemeren. Dankje wel Raimi voor de angst.

En bedankt soom voor de leuke recensie, nu succes gewenst met het verwerken. De spoilers ga ik natuurlijk pas lezen wanneer ik de film ook gezien heb, zal mij benieuwen hoe Raimi het er van af brengt. Ik ben in ieder geval erg blij dat hij zijn Spiderman reeks even heeft onderbroken voor een ouderwetse horror!

Als ik jou was, zou ik er echter niet heen gaan , ik had serieus nachtmerries en denk de hele tijd nu al aan de beelden, de angst/schrik zit er wat mij betreft echt heel goed ingeramd, althans voor een tijd.

Hmm, ik hoor van alle kanten dat die best goed moet zijn, maar als ik de trailer bekijk, dan mis ik iets.

Anyway, ik hoop hem binnenkort te zien!

Het is wel een film gericht op een specifiek publiek. Toen ik en mijn maat de zaal uit liepen, zei iemand achter ons dat hij niet kon geloven dat "de maker van Spider-Man zo'n k*tfilm heeft kunnen maken", terwijl dit soort films toch echt de films zijn waarmee Raimi groot is geworden. Deze film is echt op die fanbase gericht (van zijn vroege films) en als je iets anders verwacht dan een horror-film die tegelijkertijd spannend en over-the-top hilarisch is dan kan het nog wel eens tegen vallen.

Gezien tijdens vakantie en dit is me toch een vreemd filmpje. Raimi keert terug naar de horror, maar niet naar de gore. Flinke tegenvaller dat het rode vloeistof achterwege blijft en Raimi het vooral lijkt te gooien op de slapstick, eerder gebruikt in Evil Dead 2 en Army of Darkness. Niet mijn favoriete werk van Raimi. Gelukkig is het sound design wel behoorlijk en zijn de scènes waar de hoofdrolspeelster geteisterd wordt door het kwade zeer sterk. Ook is de opener een scène van jewelste. De ganse film stevent af op een matig cijfer, maar de onverwachte en werkelijk geweldige finale maakt dat de film nog dagenlang door mijn hoofd is blijven spoken. Raimi toont geen durf in het gebruik van gore, maar gelukkig nog wel in het script. Ik mag concluderen dat Raimi's terugkeer naar de horror geslaagd is. Hopen nu maar dat hij dit doorzet met een film die in de voetsporen van Evil Dead mag komen te staan.

3,5*

Ik snap die noodzaak aan gore niet. Een horror-film moet voornamelijk eng en spannend zijn, gore is vaak niets meer dan "Oh, wat zijn we stoer bezig". Ik heb het eerder gezegd maar The Shining, volgens velen één van de beste horror-films ooit, vertrouwt ook niet op gore maar net als Drag Me To Hell op de spanning die ontstaat doordat de personages gekweld worden door bovennatuurlijke krachten die moeilijk te bevatten zijn (en je dus nergens kunt verstoppen). Drag Me To Hell brengt die scènes dan wel met humor en slapstick maar dat neemt niet weg dat die spanning erin blijft (met name het begin van de seance en de scène in huis waar je de schaduw van de Lamia zag bewegen, waren erg goed).