River (2015)

Aangrijpende exotische thriller over een voortvluchtige Amerikaan in Laos. Aanvankelijk vond ik hem heel wat domme keuzes maken; anderzijds, hoe zou je zelf handelen in zo'n situatie? In een Aziatische gevangenis wegrotten was ook geen optie, en gezien de uitgebeelde vertreksituatie stond hij er bijzonder slecht voor. Wat volgde was een naar de keel grijpende vluchtsituatie... Och, ongeloofwaardigheid zit er verder nog voldoende in. De afloop is een morele keuze en blijf je even bij stilstaan. De film werd ter plaatse in Laos gefilmd en dat kwam de kijkervaring zeker ten goede. Visueel was de film prachtig en kan zich zonder probleem meten met big budgetfilms

“Your face. What happened?

I was very drunk last night.

I was riding a bicycle, and I fell.”

Maak het maar mee. Het ene moment sta je met een zaag in een operatiekamer iemands been te amputeren. Het andere moment ren je als een halfbezetene doorheen Laos om de autoriteiten te vlug af te zijn. Dit overkomt dus John Lake (Rossif Sutherland), een voor een NGO hardwerkende dokter, die op welverdiende vakantie wordt gestuurd na een discussie met de hoofdarts. Als hij op zijn vakantiebestemming (’t is wel geen vijfsterren all-inclusive resort) op een avond ettelijke glazen alcoholische drank verzet in gezelschap van een overvriendelijke barman en onderweg naar zijn schamele hut getuige is van een verkrachting op een lokaal meisje door een dronken, luidruchtige Australiër, neemt hij in een split seconde de verkeerde beslissing. Voor hij het goed beseft is hij een voortvluchtige die gezocht wordt voor moord op de zoon van een Australische senator en het verkrachten van een inlands meisje.

Het resultaat is een intensieve klopjacht door lokale politiediensten op de schuldige westerse dokter. Dat hij schuldig is, is een feit. Het enige doel dat John voor ogen heeft, is niet terechtstaan in Laos zelf. “River” is een film waarbij de radeloosheid, angst en schuldgevoelens voelbaar aanwezig zijn. John, bezweet, bebloed en gekneusd, is voortdurend in beweging. Een bootritje met een lokale inwoner. Een lift van een koppel onguur uitziende mannen. Een busrit die toevallig door een politiepatrouille wordt gecontroleerd. Maakt niet uit hoe hij zich verplaatst, zolang hij maar uit handen blijft van de autoriteiten en in staat is om een Amerikaanse ambassade te bereiken. Hij moet zelfs op het einde een bepaalde beslissing nemen die tegen zijn morele principes ingaat. Het resultaat van deze zenuwslopende wedren, is dat de film geen moment stilvalt. Het tempo is verschroeiend (waarschijnlijk passend bij het klimaat aldaar) snel en opzwepend.

Rossif Sutherland (zoon van Donald en broer van Keifer Sutherland) acteert overtuigend. De wanhoop en angst zijn zo van zijn gezicht af te lezen. Een chaotische vlucht die volledig steunt op zijn overlevingsinstinct. De intensiteit is ondragelijk en door de broeierige omgeving lijkt het wel alsof je John’s doordringende lijfgeur tot in de huiskamer kan reuken. Alhoewel het verhaal op zijn eigen redelijk rechtlijnig en vanzelfsprekend overkomt, is het slot toch verrassend te noemen. Laat ik het zo zeggen. Het heeft een hoog “Komaan, ’t is toch niet waar” gehalte. Een beetje tegen de stroom in ten opzichte van de rest. Het rechtvaardigheidsgevoel komt bij John blijkbaar ineens naar boven. Waarschijnlijk een nadelige karaktertrek. John kan het niet laten om steeds maar weer het goede te doen voor zijn medemens.

3*

Inderdaad, dat was ook het eerste wat in me opkwam. Dit is precies zo'n verhaal dat je in die serie ook vaak te zien krijgt. Deze film is af en toe best spannend en Rossif Sutherland doet het ook helemaal niet slecht. Of het gebaseerd is op een waargebeurd verhaal weet ik niet maar het zou zo maar kunnen, het ziet er redelijk realistisch uit. Toch vind ik het ook niet helemaal geweldig, we zien eigenlijk alleen maar een man die op de vlucht is. Niet slecht hoor en zeker wel een voldoende waard, maar geweldig is anders.

Deze film beweegt zich in een goed tempo met spanning ten top. Het optreden van Rossif Sutherland is hier meer dan debet aan en zijn optreden is dan ook zeer overtuigend. Het verhaal an sich is mager en bepaalde keuzes zijn niet altijd even logisch. Hier moet de film het dan ook zeker niet van hebben.

Hier wordt slim gebruikt gemaakt van de setting, waarbij het verhaal weinig om het lijf heeft maar toch boeiend is. De aanleiding is niet echt logisch maar al snel concentreert het verhaal zich op de vlucht richting Thailand. Het tempo ligt best hoog, de setting is prachtig (en zorgt voor een lekker broeierige sfeer) en de hoofdrolspeler speelt een prima rol. De climax is niet erg logisch en onnodig.

Ja alleen het verschil is dat dat meestal gaat om drugs dealen of bezitten. En dit om moord. Wel behoorlijke verschil hè. Daarom ook 0 medelijden met deze gozer gehad en hele tijd gehoopt dat ie gepakt zou worden of zichzelf zou aangeven. Als je met moord weg komt en weg mág komen van publiek, dan is de wereld echt naar de klote ?

Vond het overigens een saaie bedoeling. Nergens écht spannend. Zelfs een Discovery docu is nog spannender. Jammer. En wat ik al aangaf: ergerde me dood aan hoofdpersonage, al vanaf z'n eerste fout om te drinken en vervolgens iemand kapot te slaan. Én oh ja om een net verkrachte meid aan te raken om te vragen of ze in orde is ?? Haha domheid ten top.

Onderhoudende film, mooi gefilmd ook wel. Aardig wat couleur locale. Het acteerwerk is vrij degelijk.

Ik hou wel van zo'n verhaal met een man alleen tegen de wereld en op de vlucht. Met wat toevalligheden worden de eindjes aan elkaar geknoopt.

Geen aanrader maar goed kijkbaar.

Interessante escape film over een man die op de vlucht is voor het politioneel apparaat in Laos. Vond de aanleiding op zich maar bizar. Het gaat hierbij om doodslag (en niet zomaar na 1 harde mep). Beetje opgepompte adrenaline waarschijnlijk als wanna be hero, maar toch. Het gaat hier wel degelijk om een misdrijf.

Los van de daden van de protagonist (of antagonist zo je wil), wel best een spannend vervolg met prima camerawerk en montage. Het tempo wordt hooggehouden en net als de dader word je als als kijker niet met rust gelaten, hoewel het steeds hetzelfde neerkwam. Rune baby run!

Ook de setting droeg bij tot het geheel. Weinig wereldschokkends en ook wellicht eentje die ik snel vergeten zal zijn. Springt er niet echt bovenuit in het genre, maar vermakelijk bleef het wel.