Veronika Decides to Die (2009)

Een prachtige film, zeker als je dagelijks met dit onderwerp geconfronteerd wordt.
De film is op veel momenten anders dan gebruikelijke films en vrij rustig maar storend was dit niet.
Het verhaal is mooi en wordt goed naar voren gebracht, dit in combinatie met goed acteerwerk van de acteurs (vooral Sarah Michelle Geller was erg goed) maakt het een hele mooie film.

Het einde is misschien te beschrijven als voorspelbaar, maar dat zie ik persoonlijk niet zo, het maakte juist een aantal eerder genoemde onderwerpen in de film duidelijk.
Juist de boodschap die op het eind duidelijk werd gemaakt vond ik erg mooi.

Je moet je wel een beetje tot het genre of onderwerp aangetrokken voelen want anders is het niet echt een aanrader.
Het is een hele mooi "drama" film met een vleugje romantiek.

Vanwege mijn persoonlijke betrokkenheid was hij voor mij dus erg mooi en vandaar ook 5 sterren!

Kan ik niet vinden hier op moviemeter, want die zou ik wel graag eens kijken dan..

Maarja de film was goed. En ook ik heb persoonlijke ervaringen hiermee dus vond het zeker een boeiend concept.

Begint goed, maar word in de loop inderdaad wat traagjes, en had mede daarom graag wat meer intensiteit gezien (ook al hebben ze het nu wel realistisch gehouden en overeenstemmend met het einde). Nu heb ik met die subtiliteit geen moeite mee, maar er waren te weinig momenten die eruit sprongen om het constant op niveau te houden.

Acteerprestaties waren goed, vooral van Sarah Michelle Gellar.

De film had sterke momenten en het einde was zeker goed daarom toch een dikke 4* (mogelijk verandering in cijfer bij herziening) alleen jammer van de uitwerking en de opbouw naar dat einde want denk dat de potentie voor een topfilm er zeker inzat..

Saaie, voorspelbare en ongeloofwaardige film. Het begint gelijk al slecht met Veronika die een zelfmoordpoging doet. Omdat je haar nog helemaal niet kent, kan het je ook weinig schelen.

Na een half uur weet je al hoe het afloopt, ze gaat piano spelen en vindt liefde met een andere patient. Vervolgens krijgen we een hele kleffe boodschap als uitsmijter; "geniet van het leven alsof iedere dag je laatste dag is." Wat nu als ze die man niet tegen was gekomen......,. de oplossing van depressie wordt buiten haar gezocht in een ander. Het probleem is echt niet opgelost als je een partner vindt. Alsof dat het is wat depressief maakt. Kortom ik vind het een beetje makkelijk.

De plottwist is op zich wel aardig, ze is ten dode opgeschreven, maar niet heus, en daarom gaat ze pas echt leven. Alleen is het zo drakerig uitgewerkt, ze vindt liefde in een lotgenoot, dat het nauwelijks impact heeft. En het lijkt erop dat de valse diagnose ook nauwelijks invloed heeft op de verdere gebeurtenissen.

Toen ik de film opzette, verwachte ik er niet zoveel van, Sarah MIchelle Geller is voor mij nog steeds Buffy en die tijd ben ik ontgroeid. Het was de hoge(re) rating waardoor ik hem ben gaan kijken. Het begin van de film gaat langzaam en is saai gefilmd maar ik werd tijdens de film steeds meer mee getrokken in het verhaal. De depressieve (soms wanhopige) sfeer van dit verhaal is erg goed neergezet en de acteerprestatie van Sarah Michelle Geller was bijzonder goed. Het pianostuk in het midden van de film (Recital in the night) is mooi en past goed in deze film. Het heeft (te) lang geduurd voordat deze film op dvd (helaas nog niet op Bluray) is uitgekomen.