Blow (2001)

Had deze blijkbaar nog niet gezien. Had hem eigenlijk harder en geweldadiger verwacht, 't is me allemaal wat braafjes, nouja çva vr een keer, meer niet.

Blow zag ik nog niet eerder en lag ook al lange tijd op de stapel. Ondanks het zware onderwerp een erg luchtige rise and fall van ene George Jung. Blijkbaar ook gebaseerd op waargebeurde feiten. Hier allemaal nogal romantische en eenvoudig voorgesteld. En los van de uitzondering kwam het toch allemaal erg makkelijk over.

Deze aanpak daarentegen zorgt wel voor een behappelijke toegankelijke film die door het vlotte tempo makkelijk wegkijkt. Naar het einde toe had ik het wel gehad met de film, want op zich kwam het steeds op hetzelfde neer waardoor de film in herhaling trad. Herhalend was ook de jeugd van George welk hij later in zijn gezin ook ervoer. Wel een boeiende scène.

Montage en camerawerk prima. Fijne vermakelijke film, geen wereldtopper, maar met Depp toch een persoonlijkheid in de hoofdrol al ben ik nooit fan van hem geweest. Een typische mainstream film waarbij de schurk een aimabele en positieve status krijgt.

Gemiddelde rise and fall film, al doet Blow in feite vele dingen net iets anders dan soortgelijke films. Het hoogtepunt van de rise duurt bijvoorbeeld helemaal niet zo lang, en is ook minder glorieus dan in, ik zeg maar wat, een Goodfellas of Wolf of Wall Street. Ook geweld zit er nauwelijks in. Depps personage vermoordt of verraadt helemaal niemand om aan de top te geraken, en is allesbehalve een koelbloedige crimineel. Zaken die ik op voorhand niet had verwacht. Het grootste minpunt, voor mij, was dat het geheel erg fragmentarisch aanvoelde. In enkele minuten worden er soms tijdssprongen van jaren gemaakt, en het is niet altijd even duidelijk om George's relatie met de verschillende personages, of zijn plaats in de hiërarchie, te duiden. Dat is vooral in het begin zo, tegen het einde aan wordt het iets standvastiger. De laatste scènes raakten ook de juiste emotionele snaar. Johnny Depp speelt erg goed; het genre-procedé dat je als kijker tot op zekere hoogte sympathiseert met de moreel twijfelachtige protagonist is hier zeker aanwezig. De beste bijfiguur is de vader, geweldig ingetogen gespeeld door Ray Liotta. De andere acteurs konden niet echt hun stempel drukken, en vooral Penélope Cruz is ronduit vervelend en hysterisch.

Fijn voor een keertje, maar over het algemeen biedt het te weinig om hier ooit nog eens naar terug te keren. 3*.

“Hey, am I wearing lipstick? I said, am I wearing lipstick? When I'm getting fucked I want to make sure my face looks pretty.”

Vandaag was ik een beetje zoekende naar een leuke film voor de zondagavond, en eigenlijk was ik van een andere film over geswitched naar deze, omdat hij me toch wat leuker leek. Achteraf is dat wellicht ook wel zo geweest, alsnog is deze film niet helemaal de film wat ik er van had verwacht of van had gehoopt. En toch vond ik het einde erg tergend langzaam, en ontzettend taai om doorheen te komen wat mij toch wat tegenzat. Wellicht zocht ik toen naar wat meer spanning, wat meer actie, datgene wat eigenlijk de gehele film best achter is gebleven, en dat vond ik jammer.

Dan blijkt dat leventje van ‘George Jung’ heel bijzonder te zijn geweest maar, niet zo actievol als ik had gehoopt. Toch vond ik het verhaal wel leuk, het is echter een film zoals we al kennen. Uiteraard laatst de recent uitgekomen ‘American Made’ die ik dan ook wat eerder heb gekeken vond ik natuurlijk erg op elkaar lijken. Toch vond ik ‘Blow’ zeker in het eerste uur erg interessant, en ook erg leuk. Het ‘Rise and Fall’ verhaaltje van ‘George Jung’ was daarmee ook het interessants, het hele pakketje opbouwen kost natuurlijk veel werk maar, in die wereld ook een setje stalen ballen wat ‘Jung’ blijkbaar wel bleek te hebben. En voor mij is het wel zeker het stukje wat deze hele film wist te redden, het opgebouwde imperium met een uitgedacht plan wat destijds natuurlijk makkelijker was om uit te voeren dan hedendaags.

‘Depp’ speelde een erg leuke rol als ‘Jung’. Blijft voor mij toch nog steeds een fantastische acteur, ondanks al het gezeik wat hij nu heeft, en een groot gemis in ‘Hollywood’ als hij niks meer mag gaan spelen. Zo’n eentje krijg je in ieder geval in mijn ogen niet snel meer terug. Ook ‘Jordi Mollà’ deed het aardig. Voor de rest was de cast over het algemeen standaard, en sprong er buiten de prachtige ‘Penélope Cruz’ niet echt iemand meer uit.

En dan klinken mijn negatieve woorden van het begin toch al gauw weer wat positiever. Want, hoewel ik het middenstuk echt niet meer bijzonder genoeg vond, zijn ‘fall’ gedeelte, waren het begin (het eerste uur) en ook het einde in de gevangenis toch de meest interessante stukken van deze film. Hoe een rijk man, eindigt als een seniel iemand die eigenlijk zijn eigen mensen gaat zien, en een soort schizofreen aan het worden is.

Interessante film, zeker, vernieuwend, nee. ‘George Jung’ verdiende zeker in de Amerikaanse ogen een verfilming van zijn leven, als één van de kopstukken van het ‘Medellin Cartel’ en natuurlijk aan de zijde van ‘Escobar’, voor de rest viel zijn leventje wel mee. Aardig filmpje, die mij over het algemeen wist te vermaken.

Erg matige film deze Blow. Het script lijkt wel op een slordige 5 minuten bijeen geschreven te zijn en ik had vaak het gevoel naar een parodie te kijken van Scarface en andere drugsfilms. Johnny Depp die met zijn maat bij een onbekende man in een kapperszaak binnenwandelt dat als dekmantel dient en meteen een voorraad marihuana krijgt. Het komt wel heel erg amateuristisch en makkelijk over en eigenlijk verloopt de rest van de film op dezelfde manier (met een valse koffer in de bodem raak je zo door de douanecontrole, een vliegtuig stelen is blijkbaar ook maar gewoon de ketting er van afhalen, etc.). Verder is het een erg flauw rise and fall verhaaltje waarbij Depp meermaals in de gevangenis beland door zijn 'vrienden' die hem verraden. Ik kan er weinig positiefs over zeggen, enkel dat de film erg vlot verteld wordt, maar Depp slaagt er ook niet in om het niveau van de film op te krikken.

1.5*