Driven (2001)

Ik moet zeggen dat ik bij het lenen (voor huren dacht ik dat hij te slecht was) niet al te grote verwachtingen van deze film had.

Ik ben nooit zo'n fan geweest van Stallone en hier laat hij ook weer zien dat acteren niet zijn sterkste punt is. Ook de andere hoofdrolspelers laten hier zien hoe je niet moet acteren.

Maar afgezien van dat was deze film niet zo slecht als ik dacht. Ondanks van het magere cliché verhaaltje en het slechte acteerwerk was dit toch een aardige film om het weekend mee te beginnen en even een week school van je af te kijken. (Begin dan ook niet gelijk met Donnie Darko, want dit filmpje is toch iets makkelijker te kijken )

De racescéne's in de film zagen er niet heel fantastisch uit, maar dat boeide mij niet zo. Vond de race's op het laatst ook iets te veel van hetzelfde worden. Maar zoals ik al zei is dit een aardig filmpje waar je totaal niet bij hoeft na te denken en dus perfect voor het begin van het weekend. Op de een of andere manier toch nog best we vermakelijk en deze film krijgt dan ook van mij 2,5*

Matige film met 1 prachtige scene; als al de herrie wegvalt en je hoort slechts het ademen van de coureur. Daardoor nog een score van 2,5*.

Hele slechte film. Als je maar ooit 1 autorace heeft gezien moet je toch rollend over de grond gaan van het lachen. Ontzettend onrealistische racesituaties, in 2 rondes van de laatste naar de 2e plek rijden, dat soort dingen. Inhaalmanouvres die nergens op slaan, het circuit leek net 3 meter breed, allemaal dat soort idiote dingen. Verder bijzonder matig camerawerk, een heel slecht script, en slechte acteurs.

Lekker laten liggen deze film, al krijg je er nog geld bij..

1*

VOnd een hele erge zwakke film !. Ik kan aleen een punt voor het begin geven.Dat was wel aardig.Maar de rest was niks boeiends. 1,5 sterren

Het gegeven was eigenlijk best aardig. Er zijn immers maar weinig films die autoracen tot hun hoofddoel bombarderen. Vaak komt vooral de zijtak: autoachtervolgingen terug in vele films. Maar dan heeft het louter een amuserende of functionele functie.

Deze film gaat de mist in door al die onnodige zijweggetjes waarin de hoofdpersoon zogenaamd meer diepgang zou verkrijgen door even allemaal belangrijke aspecten in zijn leven te laten passeren. De hoofdpersoon maakt van alles mee maar is natuurlijk weer net op tijd helder van geest om eventjes de held uit te hangen en tevens de titel op te eisen.

Toch nog wat punten voor de spectaculaire maar tevens onrealististische crashes. In al die jaren dat ik formule `1 kijk heb ik nog nooit bolides zo hoog in de lucht zien vliegen. 2*

Jezus wat was dit een bagger film vol met cliches. De enige twee die de film mog enigszins overeind hielden waren Sylvester Stallone en Burt Reynolds. Kip Pardue speelde vreselijk slecht en irriteerde alleen maar in de film. O ja Estella Warren en Gina Gershon maakten het kijken ook nog enigszins verdraaglijk.

Zonder twijfel een van de allerslechtste films die ik ooit gezien heb. Het plot is niet eens zo heel erg stupide, al is het wat cliché; een jongeling die niet naar zijn kunnen presteert en om hem te helpen wordt de hulp van een oude rot ingeroepen. De personages echter zijn te droevig voor woorden. Stallone wilde zijn film eerst over F1 maken, maar Bernie Ecclestone, eigenaar van de commerciële rechten van F1 ketste de deal af, daar hoeft hij gezien deze film geen spijt van te hebben. Desalniettemin lijkt Brandenburg wel erg veel op Michael Schumacher, Bly erg veel op Jacques Villeneuve (inclusief bril!) en Carl Henry op Frank Williams, die ook in een rolstoel zit. Natuurlijk moet er ook een boze ex in het verhaal zijn, een irritante broer en een love story, om maar zoveel mogelijk mensen aan te spreken.

Nou kan ik daar nog wel mee leven als de actie in orde is, maar helaas ook dat raakt kant noch wal. Alsof autoraces niet spannend genoeg zijn van zichzelf is er in elke race wel een enorme crash waarbij er minstens 1 auto over de kop gaat en in duizend stukken uiteenspat. Hier wordt de onkunde van de visual effects afdeling meteen blootgelegd, want bij meerdere gevallen zie je een buizen-chassis bij de neus, terwijl een ChampCar een carbon fibre monocoque heeft. Daarnaast zijn veel van die crashes fysiek onmogelijk, met als dieptepunt wel de crash van Memo in de op een na laatste race. Ten eerste wordt er in ChampCar nooit gestart als het zo hard regent, zelfs niet op een een normaal circuit (dat opvallende veel weg had van de Nordschleiffe). In ChampCar stellen ze de race al uit als er ergens een diepe plas ligt, laat staan dat het hele circuit blank staat. Als er dan een zware crash gebeurt, dan wordt de race meteen stil gelegd. Niet in Driven, waar een auto ondersteboven in een plas water terecht komt, met de coureur er nog in. Dan komt factual error nummer zoveel. ChampCars rijden op Ethanol, en dat brand onzichtbaar. Bovendien verdunt het in water zo snel dat het niet eens kan vlam vatten zoals het deed in de film. Om die reden spuiten ze ook water op de tankdop bij het wegrijden uit de pits. De daaropvolgende reddingsactie van Bly en Brandenburg is ook te droevig voor woorden.

Maar we zijn er nog niet. Die actie waarbij ze met twee ChampCars door de stad racen is mogelijk nog een tandje erger. Ten eerste zal er bij een presentatie hooguit gebruik worden gemaakt van een dummy zonder motor. En al zat er wel een motor in, dan kun je die niet zomaar ff starten, zoals Bly en Tanto dat deden. Het wordt nog een tandje erger als ze in de tunnel met elkaar gaan praten, met 300 km/h op de klok! Even daarvoor brak er nog een ruit door het lawaai, maar kennelijk is dat nu geen probleem meer, want de heren kunnen elkaar prima verstaan! Hoe Tanto doorrijdt met een afgebroken ophanging is ook onmogelijk overigens.

Overigens heb ik ook zelden zo'n slecht management gezien, zowel van het team als Bly's broer. De taak van een manager is een coureur beschermen, zeker in het geval van zo'n jonge coureur. Ik ken ook geen enkele teambaas die zijn coureur, die in zijn tweede seizoen voor de titel gaat een race voor het einde gaat ontslaan als ie die race niet wint. Zelfs Michael Schumacher deed er 3 jaar over om zijn eerste titel te winnen. Tel bij dit alles de ronduit bedroevende acteerprestaties op en je hebt een welverdiende 0.5* pakken.

Films over snelle auto's kunnen best boeiend zijn. Dat bewezen films als Taxi, Transporter en natuurlijk de Fast & Furious franchise. Alleen bieden die wel meer dan enkel snelle wagens. En deze Driven lijkt dan ook een tweedelige film. Op de baan, wat niet meer dan een race is zonder echte spanning (tenzij je echt van F1 houdt, maar dan zal je door de fouten daar niet echt van kunnen genieten) en naast de baan dat ook niet meer biedt dan wat voorspelbare verhaallijnen en een brok romantiek. Jammer, want je zou met deze cast toch meer verwachten. Irritant is het niet, maar gewoon saai en vervelend.

Ondanks de lage beoordelingen heb ik mij toch gewaagd aan Driven. Hiervoor kan ik twee redenen noemen. Ten eerste omdat de auto/racefilms niet bepaald voor het oprapen liggen. Ten tweede, en belangrijker, omdat ik mij irriteer aan iedereen die dit een F1-film noemt. Het gaat om IndyCars en die staan net zo ver van Formule 1-wagens af als honkbal van voetbal.

Voor de film maakt het allemaal weinig uit. Iedere mogelijkheid om er iets van te maken wordt vakkundig de nek omgedraaid. Allereerst zijn de acteurs en het script belabberd. Het verhaaltje laat zich in drie regels vertellen en de ene bijrol is nog slechter dan de andere. Er wordt zelfs zó matig geacteerd dat Razziekoning Sylvester Stallone er zowaar positief uitschiet.

Maar het allerergste zijn de races zelfs. Het is duidelijk dat Stallone niets van autosport afweet want de ene scene is nog lachwekkender dan de andere. Het dubbeltjes zoeken met racebanden was al bespottelijk, maar het dieptepunt is waarschijnlijk het moment dat Jimmy Bly zijn auto omdraait om een tegenstander te hulp te schieten. Best logisch: tegen het verkeer inrijden met 400 km/h…. De special effects waren voor 2001 al niet om aan te zien en tegenwoordig ziet menige racegame er zelfs stukken beter uit. Lichtpuntjes zijn het aardige tempo en de appetijtelijke dames.

2*

And faith, that is like believing in something, man that's like having a good disease

Ik ben de laatste tijd wat in een Sylvester Stallone fase. Nu ben ik sowieso altijd al wel fan geweest van hetgeen Sly op het scherm bracht, maar de laatste tijd begin ik meer en meer het gevoel te hebben dat hij niet het krediet krijgt dat hij verdient. Oké, als actiester heeft hij hoge toppen gescheerd maar ook als regisseur en scenarist heeft hij naar mijn gevoel best wel wat moois gemaakt. Naar Driven was ik al langere tijd benieuwd en een tijdje geleden de DVD gevonden. Uiteraard zo snel mogelijk opgezet.

Ik heb altijd een gemengd gevoel bij dit soort racefilms. Het is een sport die me eigenlijk bitter weinig zegt, maar toch vind ik het altijd wel fijn om er eens een film rond te zien. Er zijn in de loop der jaren dan ook een aantal geweldige films uitgebracht (Rush!) en het leek me wel wat om Stallone een film te zien maken rond het leven van Ayrton Senna. Althans, dat was toch oorspronkelijk het plan van Sly maar de uiteindelijke film concentreert zich op iets dat de Champ Car World Series wordt genoemd. Geen Formule 1 dus, maar veel maakt dat voor de leek zoals ik niet uit. Beetje jammer dat er compleet van de pot gerukte scènes inzitten (iedereen die in de zomer ooit al eens met een raampje open op de snelweg heeft gereden weet dat het wel erg moeilijk is om een chauffeur in een andere wagen te verstaan, laat staan dat je in een tunnel rijdt) maar dit is een erg vlotte wegkijker geworden. Een voorspelbaar plotje weliswaar, maar genoeg fun om dat met de mantel der liefde te bedekken.

Wanneer Stallone achter de schermen aan een film werkt, dan kun je er meestal prat op gaan dat hij er ook wel in meespeelt. Soms is het maar een cameo zoals in Staying Alive, maar in Driven geeft hij zichzelf een grotere rol. Een soort van vaderfiguur voor de jonge Jimmy Bly (gespeeld door Kip Pardue) en klankbord voor Carl Henry (een schmierende Burt Reynolds in een rolstoel). Iets wat hij best wel goed doet trouwens, maar Til Schweiger overtuigt als de norse Beau Brandenburg nog wel het meest in het racecircuit. Het is echter Stacy Edwards die als Lucretia (Luc voor de vrienden, in Amerika hebben ze niet door dat dat in sommige stukken van de wereld een mannennaam is) die de tenen doet krullen. Geen idee waarom Stallone het een slim idee vond om met haar een romantisch subplot op te bouwen, ze delen totaal geen chemie. Dan is voormalig synchroonzwemster Estella Warren (die haar vroegere beroep nog even mag tentoon stellen in de film) een betere keuze geweest als vrouwelijke bijrol.

Stallone zou dit later één van de films noemen waar hij zich liever niet aan had gewaagd, maar daarmee doet hij zichzelf toch wat te kort naar mijn gevoel. De 7 nominaties waarmee de film 'beloond' werd tijdens de Raspberry Awards zijn ook wat overdreven, zeker als je ziet wat voor rommel zoals Freddy Got Fingered er nog tussen zat, maar dat is film zeker? Iedereen ziet er iets anders in. Fijn filmpje, zolang je je niet teveel stoort aan de dichterlijke vrijheid die Stallone en co zich toe-eigenen met betrekking tot racing.

3.5*

Een onderwerp(racen) wat over de top wordt uitgewerkt met daarbij zo'n slecht acteerwerk dat het alles bij elkaar eigenlijk best grappig was. Heb me dus enigszins vermaakt met deze film en dat lag dus alles behalve aan de kwaliteit.

altijd al een fan geweest van auto races en ook deze bevalde mij wel goede actie knap gemaakt

mooie opnamens van de toen nog echte race wagens dat geluid was weer een supper neen sorry voor de gene onder jullie die deze film maar flaw en niets vinden ik vond hem gewoon goed heb er minder gezien

Hoe kan je een film rond racen zo onrealistisch brengen als ware het een SuperBowl tweestrijd? En ok, ze maken er een trio van, omdat de onzekere rookie de hulp kan gebruiken van een ouwe rot. Maar dan nog... al de rest is blijkbaar louter opvulling zodat de racebaan niet zo leeg zou lijken.

Ook naast de baan is er een driehoeksverhouding, en trekt de jongeling aan het korte eind. Dus komt er wat psychologisch oplapwerk en gek race- en crashwerk aan te pas om het verhaal binnen de normen van Hollywood te laten passen. Zoals zelfs beide heldhaftig de race staken om hulp te bieden vooraleer eender welke hulpdienst te hulp schiet (dit terwijl in IndyCar of vroeger Cart om het minste cautions worden ingeroepen) en met twee samenwerken om links en rechts nagenoeg het hele veld tegelijk in te halen (what the... wie bedenkt zulke dingen?). Was het nu nog een film geweest rond Mario Kart of zo...

Wel nog leuk om de bolides en wat racebeelden. Maar als verhaal zowel als het in beeld brengen van autoracen als sport enorm teleurstellend. Echt een rommeltje van jewelste.