Los (2008)

Ik heb het boek niet gelezen en kan dus geen vergelijk maken. Ik had dus ook totaal geen idee waarover de film ging toen ik hem ging zien.

We zullen wat positief beginnen. De film gaat voor een Vlaamse film, en zeker een commerciële, vrij ver in het aankaarten van bepaalde thema's als vreemdelingen, euthanasie, relatieproblemen, ... Al maakt Verheyen er wel een karikatuur van. Enigzins kan dat geen kwaad als je die onderwerpen op de voorrang schuift. Dan mogen personages wat zwart-wit zijn. Alleen gaat hij daarvoor niet ver genoeg. Naar Vlaamse normen wordt je aandacht er wel bijgehouden omdat je niet verwacht dat Verheyen vooral rond zaken als vreemdelingen en euthanasie zo confronterend kan zijn. Maar de karakters zijn enkel kapstokken voor die etische vraagstukken en verdwijnen door het gebrek aan diepgang in het decor. De personages zijn typische figuren. Ik denk aan de maatschappelijk werker van de werkgroep, de zagende grootvader, de vriendin van Tom, ... Het boek zal waarschijnlijk geschreven zijn in de ik-vorm en dat zal zo overgenomen zijn op het doek. Schrijver Tom Naegels is niet enkel het hoofdpersonage, maar ook het enige waar iets mee gedaan wordt. De rest staat puur in functie van hem.

Dan de aanpak van Verheyen. Hij valt wel mee in ontspannende films als Team Spirit maar bij andere genres valt hij er wat naast. Thrillers als Alias en Vermist zijn leuke pogingen, maar doen sterk onder voor Vlaamse collega's als Erik Van Looy. En een film als Los, die serieuzere thema's probeert aan te brengen, komen ietwat ludiek over. Het zijn dan ook de harde woorden (overgenomen door schrijver Tom Naegels zelf) of de grapjes in de film die het wat leuk maken. Al is dat ook met wisselend succes. Met momenten komt er een grap in die wel leuk is, maar de enkele seconden later is er al weer een flauwe grap die totaal niet werkt.

Wat het acteerwerk betreft gaat er van de critici nogal wat lof naar Pepijn Caudron, de hoofdrolspeler. Hij kan de film gelukkig wat trekken, want de rest valt in het niet. Maar hij speelt zeker geen memorabele rol en in z'n dialogen praat hij als Jan Verheyen zelf ipv een eigen personage weer te geven. Andere acteurs zijn onopvallend aanwezig. Jaak Van Assche speelt - weeral - de oude zagende man, en Karin Tanghe de bezorgde moeder. Sofie Van Moll is aanwezig als de vriendin van Tom, maar daarmee is dan ook alles gezegd.

Ik lees hier reacties op de stijlaanpak met de absurde interventies (zoals De Strangers), maar dat verschilt niet veel met de dromen van Sara (de bekende telenovelle uit Vlaanderen). Verder wisselt het wat af met monologen van Pepijn als Tom Naegels. Waarschijnlijk om de gedachtengangen van het ik-personage uit het boek een plaats te geven in de film. Die momenten vallen gelukkig mee, maar qua stijl is dat zeker niet 'wow'.

Conclusie is dat deze film wel mee valt, maar zeker geen hoogvlieger. Meer een tv-film zoals de Fait-Divers reeks waar Verheyen aan meewerkte. Ik hou het qua stemmen in het midden: 2.5*

Heb ik me ook behoorlijk aan gestoord, echt alsof je naar Verheyen zit te kijken. Met een andere hoofdrolspeler had Los voor mij waarschijnlijk beter gewerkt.

Een topper zou Jantjes uitstap richting de betere film sowieso niet zijn geweest, daarvoor vind ik 'm als regisseur veel te beperkt. Het vaak bejubelde Alles Moet Weg heb ik nog niet gezien, maar ik vrees gewoon dat de man het niet in zich heeft.

Los kijkt nochtans aardig weg hoor, daar niet van, en het is best een onderhoudend filmpje. Maar met het bronmateriaal (het boek heb ik niet gelezen, maar 'k denk wel dat er een sterke stadsfilm valt uit te puren) zat er waarschijnlijk veel meer in.

Sommige personages zijn simpelweg vleesgeworden clichés en ook wordt nergens de juiste toon gevonden. De veel te milde humor werkt voor mij niet en de stadsrellen lijken wel ontsnapt uit een jeugdserie op Ketnet.

Zeker geen onprettige maar wel een oppervlakkige prent.

voor een Vlaamse film toch best de moeite van het kijken waard heb nadien het boek gelezen, en ik vond de film geweldig veel keer beter!

'k was aangenaam verrast. De meeste films van Jan Verheyen zijn nogal luchtige films, maar hier ging hij toch de serieuzere toer op. Serieuze thema's als euthanasie, vreemdelingen, ... komen allemaal aan bod, maar de film is zeker niet saai, er komt ook wel de nodige dosis humor in voor. De cast bestond grotendeels uit bekenden, met Pepijn Caudron in topvorm, al deed Sana Mouziane (Nadia) het zeker ook niet slecht.

Visueel sprong de film er ook wel uit. Zo spreekt het hoofdpersonage soms tegen de camera en zaten er ook wel enkele leuke zaken in (bv een kruis trekken over het scherm), die de film wel iets meer maakten.

Het verhaal verveelde niet en de film vloog voorbij. De film kon me zeker bekoren en 'k vond dit toch een van de betere van Jan Verheyen. Het einde had 'k wel wat anders verwacht, maar het is zeker niet cliché. Toch wel aangenaam verrast.

Jan Verheyen en het echt Antwaarps Theater over serieuze dingen als racisme en euthanisie, zo kan je 'Los' in één zin omschrijven. Een scherp portret van de mislukte multicurele samenleving in Antwerpen, stad van het Vlaams Belang, alleen durft Verheyen op de juiste momenten net niet ver genoeg gaan. Pepijn Caudron en Koen De Graeve spelen geweldig naturel in tegenstelling met de Pakistaanse Sana Mouziane die zelfs haar gebroken Vlaams heel houterig spreekt. De monologen van Caudron waarin hij meer uitleg geeft bij het verhaal en zich tot de camera went voelen ietwat vreemd aan maar al bij al is dit een leuke Vlaamse film, zonder ballen. 2*

Jan Verheyen verrastte mij in de aangename zin. Na het goede "Dossier K", nu het eerdere, ook zeer degelijke "Los".

Zonder groots te imponeren wordt deze komedie/drama gebracht met op de achtergrond toestanden van immigratie, integratie, racisme en de wetten (of niet-wetten) daaromtrent.

Na het zien van "Los" gaat men niet gebukt onder zware problematiek, maar ge hebt toch één en ander uiteen gezet gekregen in een "los" verhaaltje met best goede acteurs.

Zal ik het teutje erop zetten?

Geen idee waar het juist is misgelopen, maar sinds einde 2017 had ik geen Jan Verheyen film meer gezien. Niet dat het mijn favoriete regisseur is of iets in die aard, maar ik was me wel aan het vermaken met de boxset die ik toen had aangeschaft. De laatste film was Vermist, ik ben ze chronologisch aan het kijken, maar die viel een beetje tegen en van Los had ik eigenlijk weinig verwachtingen. Komt misschien ook wel omdat ik er in de loop der jaren van overtuigd was geraakt dat dit een verfilming van een boek van Tom Lanoye was.

Dat is misschien wel één van de meest vervelende schrijvers van het moment, maar dat doet er allemaal niet toe aangezien Los dus een verfilming van een boek van Tom Naegels is en niet van Lanoye. Ik heb het bronmateriaal nooit gelezen, maar tegen alle verwachting in heb ik me hier eigenlijk goed mee geamuseerd. Hoewel de film gewoon één groot cliché van jewelste is, werkt het op één of andere manier wel. Een aantal goede ideeën in ieder geval (mooi ook dat de relatie met Nadia niet te geforceerd naar een happy end wordt geduwd maar dat het gewoon in het midden blijft of Tom Nadia in Parijs terugvindt. In de making off zit er helemaal op het einde nog wel een stukje '2 maanden later' maar dat is niet officieel natuurlijk) en Verheyen en co slagen er wel in om het allemaal tot een mooi geheel te maken. Wat op zich knap is, want het is een redelijk anekdotische film - naar het schijnt kan dat ook gezegd worden van het boek - en dat kan snel mislopen.

Pepijn Caudron speelt Tom Naegels (die bij het debat op een bepaald moment ook nog te zien is en een vraag stelt) maar praat wel op dezelfde manier als Jan Verheyen. Merkwaardig om te zien eigenlijk en het haalt een beetje wat de glans van zijn performance af. Hij houdt er echter wel een goede chemie met Koen De Graeve op na en ook Sana Mouziane doet het goed als de Pakistaanse Nadia. Geen makkelijke rol aangezien producer Peter Bouckaert haar op het filmfestival van Montreal spotte in de zaal bij een vertoning van Ben-X en ze dus geen woord Nederlands spreekt. Grappig ook om Adil El Arbi en Bilall Fallah nog te spotten in twee kleine bijrollen (ze nemen zelfs de regie van de making off voor hun rekening!) nog lang voor ze hun eigen regisseurscarrière zijn begonnen. Sowieso wel toffe bijrollen met onder andere Jaak Van Assche en zelfs een kort optreden van de Strangers.

Verder veel usual suspects uit vorige Verheyen films met onder andere nog een rol voor Stany Crets, Warre Borgmans, ... Een verademing om Verheyen nog eens een niet-voetbal komedie te zien maken en hoewel het een regisseur is die in mijn ogen tot nu toe maar één uitschieter heeft (Alles Moet Weg), gaat Los een heel stuk hoger in de toplijst eindigen dan ik had verwacht.

3.5*

Eigenlijk een meer dan behoorlijke boekverfilming van het boek van Tom Naegels dat eigenlijk over alles en niets gaat, maar vooral veel losse eindjes heeft. Jan Verheyen slaagde er toch wel in een vlotte samenhangende film te brengen met een mix van humor, drama en romantiek. Ook fijn om het personage Tom in de camera te zien spreken en op de idee te doen komen om zijn "avonturen" in een boek te gieten wanneer blijkt dat hij eigenlijk te soft is om als reporter in de harde journalistieke wereld rond te toeven.

Tom is een personage wiens leven overhoop komt te staan door de ziekte van zijn grootvader, zijn status op het werk, zijn relatiecrisis en zijn hormonenwinkel die op hol slaat. Daarenboven snijdt Tom maatschappelijke en ethische dilemma's aan als de multiculturele samenleving en euthanasie. Los heeft een frisse en speelse aanpak om met deze onderwerpen aan de slag te gaan. Neem daarbij een uitstekende cast met in de eerste plaats Caudron zelf, maar zeker evenzeer Jaak Van Assche, Stany Crets en Koen De Graeve. De humor is meer dan ok en is dus zeker geslaagd. De scènes met die Vlaams Belangstemmers zijn geweldig.

Vrij aangename verrassing deze Los. Geen wereldtopper, maar aangename prent waarbij ik me niet verveeld heb. Leuk!

Dit is en blijft ook een goede film van Belgische makelij.

Goede cast, zonder uitzonderingen.