Gifted (2017)

Deze film deed mij denken aan o.a. "Good Will Hunting (2007)", "A Brilliant Mind (2001) , "Little Man Tate (1991) en "Rain man (1988). Steevast dezelfde trucjes om het kippenvel op niet-begaafde armpjes te voorschijn te toveren - wat is dat toch een perverse behoefte van sommige scriptschrijvers! Doen de kinderen die niet hoger tikken dan een IQ van 100 er soms niet langer meer toe? Onderscheidingen zijn tekens opgespeld door middelmatige mensen bij bovengemiddelde mensen. Niet omdat het juist die mensen speciaal maakt, maar juist omdat het de "hoi polloi" bestendigt in hun normale zijn in de maatschappij. Het maakt bovengemiddeld intelligente mensen tot freaks. Dit soort films zendt een valse boodschap die ongehoord zou moeten blijven. Je moet hoogbegaafde mensen juist niet anders behandelen dan de gemiddelde mens waar het sociale omgang aangaat. Het ligt er bij Amerikaanse films uiteraard altijd dubbeldik op en er zit een bitterzoet randje aan de film maar die Engelse moeder in de film, welke als de Heks in Sneeuwwitje wordt geportretteerd, had mijns inziens nochtans wel degelijk gelijk.

Films over hoogbegaafde personen wekken altijd mijn interesse, zo ook deze prent over een klein meisje met een wiskundeknobbel. Echter, het draait hier niet zozeer om haar gave maar meer om de strijd over haar voogdij tussen haar oom, die haar als een normaal kind wil laten opgroeien, en haar oma die ten koste van alles haar gave ten volle wil benutten. Een mooi verhaal met een tweestrijd en een uitstekende cast, zelfs het kleine meisje doet het prima. Een prachtige film met een lach en een traan.

Tevens je bent oom van het kind en je voed haar al 7 jaar op, je moeder probeert haar af te pakken, maar na elke rechtzaak doe je alsof je de beste relatie met elkaar hebt en ga je lekker wandelen, wat een onzin, zeer zeer irritante film.

Redelijke film over een man die zijn jonge en hoogbegaafde nichtje opvoedt als een normaal kind. De film begint zeker goed, maar de strijd om het voogdijschap is wat langdradig. Bovendien bevat de film een flink aantal melodramatische momenten. Wel mooie personages ingevuld door een fijne cast.

Leuk dat alle downloaders de film al hebben gekeken de afgelopen maand...............

Gifted is een mooie, ontroerende film waarin de acteurs de kans krijgen om te schitteren. Vooral wanneer de grootmoeder lekker los ging in de rechtbank, ik kreeg rillingen over mijn lijf zo eng en geloofwaardig.

Verder weinig opzienbarende gebeurtenissen en nergens echt gewaagd, maar Gifted wordt in een degelijk jasje gestopt door Webb. Hij levert met hiermee uiteindelijk een fijne feel good movie af. En soms is dat niet erg om te kijken!

3,5*

Intelligent, ontroerend drama met een weergaloze vertolking van Mckenna Grace als Mary Adler, de hoogbegaafde 6-jarige dochter van een even hoogbegaafde moeder die kort na haar bevalling zelfmoord pleegde. Mary woont sindsdien bij haar oom Frank [Chris Evans in een sterke, ingetogen vertolking] woont. Wanneer Frank tegen het advies van de bevriende buurvrouw [Octavia Spencer] besluit Mary naar een 'gewone' school te sturen, zet dat hun levens op de kop. Ondanks de goede bedoelingen van Mary's lerares [Jenna Slate] kan Mary haar draai niet vinden op school en het duurt niet lang voor Franks moeder [Lindsay Duncan], zelf een gerespecteerd wiskundige, zich voor het eerst sinds de dood van haar dochter met het leven van haar zoon en kleindochter begint te bemoeien.

Grace authentieke, spontaan ogende vertolking is er ééntje die Oscarwaardig is. Geholpen door een ijzersterk scenario weet ze de perfecte balans te vinden tussen Mary's hoogbegaafdheid en het feit dat ze boven alles een gewoon kind is. Ze vervalt daarom nooit in karikatuur, maar steelt wel elke scène waar ze in zit. De klik met Octavia Spencer is zichtbaar in de enige scène waarin ze samen te zien zijn, maar ze schittert ook tijdens de dramatische momenten. Uiteraard is het moment waarop Frank haar achterlaat bij een pleeggezin hartverscheurend, maar het absolute emotionele hoogtepunt komt wanneer Frank zijn dochter om mysterieuze redenen meeneemt naar het ziekenhuis. Het is een absoluut brok-in-de-keelmoment waarbij ik enkele tranen heb gelaten. De regie van Marc Webb is stijlvol en uitgekiend zonder ooit de aandacht af te leiden van het verhaal. Stuart Dryburgh brengt alles prachtig in beeld en Rob Simonsen is verantwoordelijk voor de mooie, effectieve score. Slate en Duncan komen minder goed uit de verf, maar het is een verademing om eens een rechtszaak te zien waarin de beide partijen op scherp spelen zonder elkaar in de hagen te vliegen.... zoals dat in de meeste gevallen gaat! Een Oscarfavoriet!

Toppertje, heb anderhalf uur zitten genieten !!

“She's not normal, but if Einstein can ride a bike so can she.”

Fijne film. Met scherpe dialogen, herkenbare problemen, genoeg humor en ingewikkelde relaties weet Webb altijd wel de oprechte en menselijke kant van een verhaal te belichten. Hij stelt de personages voorop en dat is in Gifted niet anders. De luchtigheid wringt in Gifted soms, maar Webb is wel zo slim om op de juiste momenten een serieuze toon aan te slaan.

Chris Evans laat weer eens zien meer te kunnen dan ‘Cap’ spelen, en de jonge Grace imponeert als de hoogbegaafde Mary, die buiten haar wil om terecht komt in een juridische strijd tussen moeder en zoon. Eén van de sterkste punten van Gifted vind ik de uitwerking van de band tussen Evans en Duncan als zoon en moeder. Ondanks de harde juridische strijd proberen ze normaal contact met elkaar te onderhouden, en je voelt dat er nog steeds een band is tussen beide. Sterk en realistisch gedaan. De bijrollen van Slate en Spencer hadden wat meer uitgewerkt mogen worden, en soms balanceert Gifted echt op het randje van te sentimenteel. Maar voor de rest heeft Webb weer een zeer sterke film afgeleverd.

Het wiel is wat betreft voogdijzaken is uiteraard al lang uitgevonden, daar kan deze film weinig aan veranderen, maar het biedt een fijne draai door het over een hoogbegaafd kind te laten gaan. Er wordt sterk en overtuigend gespeeld, emotioneel weet het de kijker ook wel, zij het op redelijk luchtige wijze, te raken. Het is geen I Am Sam (2001) maar de makers leveren een keurig kwaliteitsproduct in dit genre. 3,5*

Leuk en degelijk drama. Het verhaal zit goed in elkaar en is best realistisch met zo hier en daar een wijze les voor de kijker. Webb bouwt het goed op en betrekt de kijker er goed bij. Echt sentimenteel of zwaar dramatisch wordt het nooit, het blijft redelijk luchtig en is soms ook grappig. De kleine hoofdrolspeler zet een geloofwaardige rol neer en belooft wat voor de toekomst. Gewoon een prima wegkijker. 3.5

Topper. Drama over relatie tussen oom die zorg draagt over zijn hoogbegaafd nichtje na overlijden van haar moeder. Alles ok tot oma ten tonele komt en voogdij opeist. Emotioneel zoals te verwachten. Acteerprestaties super met name die van de jonge Grace. Af en toe cliché om de emoties op te wekken maar steekt niet tegen. Integendeel, de gevoelige snaar wordt perfect getimed geraakt. Aanrader.

Films omtrent hoogbegaafdheid is niets nieuws onder de zon en toch was deze fim erg knap uitgewerkt. Het brengt meerdere thema's als romantiek, vriendschap en sterke familiebanden aan het daglicht wat prima combineert. Ook is er een komische ondertoon te beproeven wat het zo nu en dan als tegenhanger lekker luchtig maakt. Het acteerwerk was meer dan prima verzorgd.

Leuke film, niet al te zoetsappig en bij vlagen zelfs subtiel aangrijpend. Prima gespeeld ook door Chris Evans en de jonge Mckenna Grace, beiden perfect gecast. De plot verloopt vrij standaard en kent weinig verrassingen, maar de innemende personages en de vaak onderkoeld grappige dialogen zorgen voor een pijnloze anderhalf uur.

Zeer geslaagd. Kleine film qua opzet, maar met een groot hart en één van de meest aantrekkelijke surprises van 2017. Films over hoogbegaafden zien we met de regelmaat van de klok voorbijkomen maar zo trefzeker als deze zag ik ze maar zelden. Gevaar van te veel sentiment ligt bij zo'n verhaal constant op de loer, maar wordt in Gifted vakkundig vermeden. Grace is even aborable als geloofwaardig in de belangrijkste rol, Evans zal nooit een echte karakteracteur worden, maar is in deze no nonsense opzet zeer op zijn plaats. Jammer alleen dat er weer tijd word ingeruimd voor zo'n typisch Amerikaanse rechtbank gebeuren, zonder dat het veel toevoegt. Toch erg prettig.

Ik volg het gemiddelde. Leuke film met feelgood en enkele droevige momenten. Over een hoogbegaafd meisje dat het voorwerp wordt van een intra-familiale rechtszaak tussen de oom en de grootmoeder van het meisje. De moeilijke vraag welke opvoeding het best is voor dergelijke kinderen wordt gesteld: een normale opvoeding en een normale jeugd zoals iedereen, of afzonderen ven omkaderen om het kind voor een grote toekomst klaar te stomen? Best een knap script bij momenten, alleen jammer dat het meisje soms arrogant overkomt op het schooltje; dat leek me niet bepaald een realistisch beeld van een hoogbegaafde 7-jarige. Maar het is goed geacteerd en boeiend om volgen.

Een tegenvaller. Ik ben geen fan van dit soort films. Ik houd zelf erg van Art House en ik ben meer van het sentiment dat op subtielere en/of natuurlijker aanvoelende wijze gebracht wordt. Ik ben een gevoelig persoon, maar films als deze weten bij mij niet de juiste snaar te raken. Daarnaast is het verhaal anders dan ik dacht. De zaak rondom de rechtbank speelt een grote rol en daar houd ik niet zo van. Te zakelijk allemaal. Ik vind het acteerwerk wel goed, vooral van McKenna Grace (Mary), en het camerawerk ziet er ook goed uit, maar nee, niet aan mij besteed. 2,5*

Betwistingen om het hoederecht van een kind volgen gewoonlijk na een scheiding maar hier krijgen de Amerikanen, die toch zo graag erg begaafde kinderen ten tonele voeren hun kans om het eens anders te doen : een getouwtrek om een zevenjarig wiskundig genie ofwel een normale, kinds-speelse opvoeding te geven of om haar begaafdheid ten volle uit te diepen.

Degelijk opgebouwd, bijwijlen soms emotioneel en met een toch wel merkwaardig acteren van het meisje, maar in zijn geheel toch geen hoge toppen scherend. Sommige rechtbankscènes waren wel sterk gestoffeerd en het dialoogwerk tussen Frank en zijn moeder (overtuigende acteerprestatie van Lindsay Duncan) was vaak pittig. Chris Evans' rol was goed ingevuld, maar die van de juffrouw (Jenny Slate) was op de klasscènes na, totaal overbodig.

Een boeiend voogdijdrama, waarin Mckenna Grace als het hoogbegaafde meisje met haar droge, soms grappige en soms serieuze oneliners de show steelt. Helaas kabbelt het verhaal naar mijn smaak iets te gezapig voort. Het script had op onderdelen best wat venijniger mogen zijn. Niettegenstaande dat een prima film, die andermaal laat zien dat kinderen vaak weerloos de dupe zijn van voogdijgeschillen.

Deze ook eens meegepikt en vond het wel een aanrader. Prima geacteerd, zeker van dat meisje en het verhaal wist ook wel te boeien.

Verder was de speelduur prima, niet te lang en niet te kort. Verder was het een mooie mix van genres.

Een feelgood film met touwgetrek om een jong meisje die bij haar oom Frank woont omdat haar moeder niet meer in leven is.

Het meisje is een kei in de exacte vakken en met name wiskunde.

Grootmoeder komt erachter dat het meisje daar goed in is en gaat de strijd aan met haar zoon om de kleindochter onder haar hoede te krijgen. Qua emoties een typische Amerikaanse productie.

Een leuke film,

7!

Van het begin tot het einde, een parel van een film.

En fenomenale hoofdrol spelers.

Wonderschoon !

Een echte aanrader, een serieuze film, met een prachtige boodschap.

Prima film over een hoogbegaafd meisje. In het begin is er sprake van een storende overacting van beide hoofdrolspelers: veel te zwaar aangezette verveling van het meisje en onverschilligheid van de vader. Dit wordt gedurende de film een stuk beter en dat maakt dat de film ook stijgt in niveau. Uiteindelijk moet ik zeggen dat het meisje echt uitstekend kan acteren en de vader gewoon prima mee kan komen. Prima script. Het brengt eigenlijk precies wat je ervan kunt verwachten. Als je daar zin in hebt, stelt de film niet teleur. 3,5 sterren.

Een mooi drama. Met een erg geloofwaardige, hele jonge Mckenna Grace. Maar ook Evens is overtuigend als de sympathieke opvoeder, terwijl ik lang niet altijd fan ben van zijn werk. Wat dik aangezette emotionele scenes met bijbehorende muziekjes, maar dat is vaste prik bij Amerikaanse films zoals deze. Dus dat nemen we maar voor lief. Zeker omdat Gifted verder op zo'n beetje elk vlak gewoon dik in orde is. Van het camerawerk tot aan de montage. En daar bovenop is er zelfs nog een vrij onverwachte plottwist aan het einde. Eentje die de draak van een oma dan wel moeder nog even een welverdiende, keiharde klap in het gezicht geeft. Dat gaf nog best wat extra voldoening.