Poltergeist Activity (2015)

Sober gefilmd. Zonder opsmuk. Geen verzachtend kleurgebruik of sfeervolle shots. Je zou het amateuristisch realisme kunnen noemen.

Eng? Neuh. Nou ja, enkele fragmentjes. En waarschijnlijk komt dat door de realistische manier van filmen zonder opsmuk of tierelantijnen. Er is gefilmd in een simpele huis-, tuin- en keukensetting. Gewoontjes en goed voorstelbaar. Dat helpt enigszins bij de inleving.

Er zijn sfx! Ze zijn karig en weinig opzienbarend, maar behoorlijk effectief in de sfeersetting. Ze helpen om op de spannende momentjes de spanning te verhogen.

Het gebruik van de muziek is opvallend. Die is erg aanwezig. Stompend psychedelisch. Evenals de beelden. De beelden veranderen als de spanning toeneemt en worden minder statisch en gewoontjes. Ze neigen evenals de muziek naar de psychedelie. Best aardig eigenlijk.

An sich valt het met de shock in de film trouwens erg mee. 't Is meer het effect van de benauwende sfeer in combinatie met gewoonheid die spanning veroorzaakt. Maar goed, we hebben het dan enkel over momentjes in de film.

Want, in tegenstelling tot de spannende momentjes, zijn de tussenstukken saai, lang en slepend. Veel gepraat. Veel uitleg. Veel overbodig drama. Niet bijster boeiend.

Het acteerwerk. Lachwekkend slecht. Talentloos.

Verder slordige details. Zoals, de dochter die geen tiener lijkt, want gespeeld door een zichtbaar oudere 'actrice'. Of het schoolvriendje dat lijkt op een kantoorbediende die de tienerjaren al lang geleden ontgroeid is. Slordig. Slordig. Maar wel tekenend voor een amateuristische film die alleen ietsjes opvalt door een paar aardige spannende momentjes, die de moeite van het kijken wèl waard zijn.

Oh ja, let ook nog even op de overbodige flauwe reprise na de aftiteling. Tekenend dus!

Wat moet je hieraan toevoegen? Details? Ja, de appel werd wel in het juiste jaargetijde van de boom gegeten want de schoolvakantie was over, dus na augustus! Goed, goed!

We hebben de film wel uitgekeken, dus echt slecht? Nee, dat ook weer niet. Maar details, details en acteren kan beter. Helaas mankeert er steeds wel iets aan de films van regisseur Andrew Jones. Deze is nog opvallend hoog met zijn 3 op IMDb!

Een tussendoortje als er verder niets is in de videotheek of bij de pindakaasboer en je moet zo nodig een horrorfilm zien.

Boring.

Film die ik onderweg naar Engeland in de trein voor het gemak had aangeklikt. Het is duidelijk geen film waar veel aandacht voor nodig is of moeilijk is om te volgen. Nee, dit pakt vooral een erg makkelijk gegeven en werkt dit dan ook op de meest simplistische manier uit.

Overigens ook op de meest saaie manier, want wat de film ook doet er gebeurt nooit iets dat maar een beetje de aandacht kan trekken. Het is een erg veilige spookhuisfilm die daarnaast ook allerlei onzin door het gebeuren heen moet gooien zoals een slechte vaderdochterrelatie. We zitten er allemaal niet op te wachten, maar toch zit het erin.

Het gespook is saai en het verloop net zo saai. Ik kan er niet veel anders over zeggen. Ik kwam er uitermate moeilijk doorheen, maar gelukkig duurt het wel kort. Films als deze hebben eigenlijk gewoon geen ambitie, want ze nemen klakkeloos over wat andere films doen alleen met nog minder fantasie en visie. Een goed cijfer ga ik er dan ook absoluut niet aan geven.

Een echtpaar [Lee Bane, Natalie Martins] ontdekt dat het niet pluis is in hun nieuwe huis. Ze roepen de hulp in van een wetenschapper [Jared Morgan] en een medium [Tricia Ford] in het type dodelijk saaie, slecht geschreven horrorfilm uit het erbarmelijke oeuvre van exploitatiehorroronderkoning Jones.