Sully (2016)

Oscar-seizoen begint goed. Ik kan een heleboel negatiefs zeggen over deze film - en dat zal ik ook wel doen - maar anderzijds is dit een stuk pakkender en meer beklemmend dan oerdegelijke films als Spotlight.

Enfin, Oscar-seizoen dus. Al vrij vroeg dit jaar terwijl het buiten nog volop zomer is maar je weet dat de herfst eraan komt en daarmee een ander soort film, ook in de multiplex. Meestal heb ik altijd wel zo'n dag dat ik ineens voel: het wordt herfst. Zoals vorig toen ik 's ochtends vanaf station naar m'n werk liep en er een bepaalde frisheid hing. Dit jaar is die kans nog niet gekomen, maar hier had ik het in de tweede scène als we Hanks zien hardlopen, warme kleren aan en de lichtjes in de volop levende stad als de avond al vroeg valt. Dit bracht me echt het gevoel, de herfst komt eraan met die andersoortige film dan de zomerse blockbuster.

De film doet veel fout. Er zit sowieso een vreemde opbouw in, al is die eerste scène heel sterk omdat je als kijker weet wat er gaat gebeuren en Eastwood je toch verrast. Maar het geheel leunt soms op een heel zwak script. Allerlei personages die halfhalf ineens moeten worden uitgewerkt, iets over geldproblemen bij de Sully's thuis (echt, waar kwam dit vandaan?), de karikaturale Spaanse Inquisitie, die emotionele luchtverkeersleider, et cetera. En over dat laatste, het zal vast niet in je koude kleren zitten, maar de regie zat er hier toch te dik op. Dan zien ik liever een United 93. De flashbacks voelen een beetje vreemd aan en in eerste instantie lijkt dit een psychologisch portret van Hanks te worden maar al snel vervalt dat weer en krijgen we tweemaal de crash (overigens beide keren wel heel sterk in beeld gezet). Soms denk je, hier hadden andere strakkere keuzes een nog sterke film opgeleverd. En ja, dan vergeef ik Eastwood de loftrompet op de gewone Amerikaan nog, dat kan ik ook wel goed hebben.

Maar daartegenover staat dat de film me wel pakte. Een prima Hanks, een nog betere Eckhart en vooral enkele schitterende shots boven de Hudson met een laagvliegende Airbus op de voorgrond. Heerlijk sound design ook (schrijf die maar vast op voor de nominaties) dat een tripje nar de bios het wel waard maakt. Ook de stukken na de landing, zonder muziek maar met koele zakelijkheid en realisme mogen er wezen. En de hele sfeer is gewoon uitstekend en warm. Prima vermaak dus en een uitstekende start van de herfst. Alleen wel vreemd om buiten te komen in een zwoele zomerlucht. 3,5*.

Ow ja, Hanks landde niet in de Hudson maar op de Hudson.

Jammer dat de film niet in chronologische volgorde is. Dat vind ik niet fijn om naar te kijken en ik snap ook niet waarom daarvoor gekozen wordt. Verder prima verzorgde film.

Nadat Clint Eastwood in 2014 een Amerikaanse militaire held, op sterke wijze, zijn eigen film gaf in American Sniper, doet hij had dit jaar met zijn nieuwste film Sully. Eastwood mag dan 86 jaar oud zijn, maar is een groot vakman en deze nieuwe film straalt dat helemaal uit. Technisch is alles van hoogstaand niveau en Tom Hanks weet met zijn kwaliteiten deze film ook diepte mee te geven in de vorm van het titelkarakter. Sully is een film vol kwaliteit, maar stijgt niet tot grote hoogte.

'Sully' Recensie - Filmtakers

"No one has ever trained for an incident like that."

Op de één of andere manier doet deze film me veel denken aan Flight (2012), alleen is deze titel gebaseerd op een echte ramp.

Enfin, de film laat het door de media benoemde 'The Miracle on the Hudson' op een imposante wijze zien. Wel moet gezegd worden dat men flink aan het teasen is; de ramp wordt meermaals vluchtig vanuit verscheidene perspectieven getoond. Als kijker heb je dan ook erg het gevoel alsof je aan het lijntje wordt gehouden.

Wat volgt is namelijk een niet-lineaire vertelstructuur waarin er getracht wordt om zo lang mogelijk de spanning vast te houden, maar dit lukt niet helemaal. Debet daaraan is het gebrek aan diepgang, ondanks dat er pogingen gedaan worden om meer inzage te geven over het leven van Sullenberger. Daarvoor vervalt de film te veel in een veilige registratie van gebeurtenissen, met nauwelijks nood aan de man in de vorm van een onderzoekscommissie.

'Sully' moet het hebben van de kalme Tom Hanks en de fijn spelende Aaron Eckhart die je meenemen in hun personages. De noodlanding zelf is - zoals verwacht - indrukwekkend in beeld gebracht. Het gebruik van IMAX-camera's levert schitterende shots op van de alsmaar laag vliegende Airbus. Clint Eastwood gaat hier effectief te werk en dompelt je onder in realisme door simpelweg de feiten te tonen, zonder overbodige melodramatische muziek.

Al met al een degelijk drama, maar helaas ontbreekt er een bepaalde focus.

3,0 Sterren.

Uiteindelijk gaat Sully over meer dan alleen de noodlanding van een vliegtuig. Dat piloot ‘Sully’ Sullenberger (een uitstekende Tom Hanks) een toestel met 155 man aan boord veilig de Hudson in weet te manoeuvreren, weet je als kijker waarschijnlijk al voor de film aanvangt. Belangrijker is hier de waaromvraag: had de noodlanding voorkomen kunnen worden? Of, misschien nog wel belangrijker: heeft Sullenberger met zijn beslissingen onnodig levens in gevaar gebracht?

Tijdens de film ontvouwt dit debat zich langzaamaan, waarbij de contouren van het Man vs. Machine-dilemma nader vorm aannemen. Wanneer alle technische rapporten en vluchtsimulaties erop wijzen dat het toestel terug had kunnen keren naar het vliegveld, krijgt piloot Sullenberger de wind flink van voren.

Het weerwoord is even voorspelbaar als sterk: geen enkele analyse of simulatie doet recht aan de menselijke handelingsfactor in crisissituaties. En wat is dan belangrijker, je instinct volgen en levens redden of domweg de regels gehoorzamen?

Sully behandelt deze vraag met name in het tweede gedeelte van de film, waardoor in het eerste gedeelte ruimte is voor een degelijke narratieve opbouw. Mede door middel van flashbacks wordt de spanningsboog in stand gehouden, en lopen de scénes vloeiend in elkaar over.

Daarmee is dit op een waargebeurd verhaal gebaseerde werk nog niet per se erg uitzonderlijk of origineel uitgewerkt, maar scoort ze wel op vrijwel alle vlakken een goede voldoende.

3,5*

Eastwood.

Wat een held die Sully. Potverdikkie wat een held. Even dacht ik is Sully wel een held, en toen door dat slotpleidooi. Potverdikkie wat een held is die Sully toch!

Good old Eastwood kent Hollywood. Menig een zou hem Mr. Hollywood kunnen noemen. Hij verstaat zijn vak. Hier houden mensen van. Elke scene heeft een duidelijk nut. Een held van Sully maken. Niet dat hij geen held is. Maar ik krijg altijd wat argwaan bij zo een personage. Geen flaws, geen problemen? Waar heeft hij in zijn kelder? Waarschijnlijk heeft Sully genoeg minder goede kanten net als elk mens. Maar Eastwood heeft daar geen zin in. Wat jammer is voor de film. Niet dat je van Sully de grootste eikel had moeten maken. Maar het is zo een bordkartonnen karakter/film. Waardoor het gevoel niet aankomt bij mij als kijker. Deze film zou werken vanuit het oogpunt van de inzittende en piloot van vlees en bloed. Op de huid. Iedereen weet hoe het is om te vliegen, en je je dus ook verplaatsen in deze gebeurtenis. Alleen doordat de gehele cast bestaat uit acteurs en Tom Hanks komt dat angstige gevoel amper over. Dat gezegd is het neerstorten duidelijk het beste aan de film. Doordat Hanks zo een rechtlijnige held is, valt daar al helemaal weinig te genieten.

Uiteindelijk komt de aap ook wel uit de mouw wat dit voor film is. Een post 9/11 film. New York heeft een litteken van die twee vliegtuigen. Dit is een positief vliegtuig verhaal met een good old american hero! Mocht je je afvragen hoe kom je toch dit inzicht. Wat knap gevonden van je. Het wordt letterlijk verteld in een dialoog. Dat is ook Eastwood en Hollywood. Zelfs een eigen visie of invulling is niet nodig. Alles spellen ze voor je uit. Lekker makkelijk.

2 middelmatige sterren.

Zeker een goede verfilming, ook fijn dat ze het zo makkelijk gehouden hebben. Mooi ook hoe de waterlanding gefilmd is inclusief de special effecten. Sully heeft zeker de 4 sterren verdient voor beste film van september.

Sully stelt niet teleur, maar imponeert als geheel ook niet.

De scènes met de crash zijn meesterlijk, het is ongelooflijk knap hoe Eastwood iets waarvan je de afloop eens kent, tóch spannend weet te maken. Visueel is de film goed geschoten, Sully werd op enkele simulator scènes na volledig met een Imax Alexa 65 camera gefilmd. Geen detail van Hanks' wederom indrukwekkende spel gaat verloren. Zijn dagdromen over vliegtuigen in de stad zien er geweldig uit. Maar toch schort er iets.

Het verbaasde me hoelang geleden het alweer was, de crash in de Hudson. En van het achtergrond verhaal van Sully en de NTSB (die niet zo blij waren met hun portrettering) wist ik helemaal niets. En hier gaat de film voor mijn gevoel scheef. Sully wordt nooit meer dan een toch wat gesimplificeerd conflict tussen goed en slecht, waarbij je aan het einde toch overspoeld met wordt met dat geforceerde, zoet-weeïge gevoel dat alles in dienst stond om de kijker te tonen dat niet alleen Sully een held tegen wil en dan was, maar ook hoe de New Yorkers die dag bij elkaar kwamen, en de reddende hand toereikten aan hun medemens.

De conclusie met de vliegtuigmotor waarvan tijdens het verhoor bekend wordt gemaakt dat hij gevonden is en Sully gelijk had, voelde voor mij ook als een valse gespeelde loftrompet op de held van de film. Sully voelt zich misschien geen held, maar Clint lijkt daar al dan niet bewust heel anders over te denken... En alle kunde ten spijt, daar is dan toch weer die Clint die we kennen van American Sniper. Murica..!

Zonde.

Toch rond ik af naar boven, vanwege Hanks, de visuele look en de verder strakke regie. De post 9/11 thema's zijn mij alleen te simpel, wee en patriottisch. Moet ik van zuchten.

6,7 ---> 3,5*

Een aardige film, die met name wordt gedragen door Tom Hanks. Hij zet het titelpersonage uitstekend neer. Ook de overige cast acteert zeer behoorlijk. De film beschikt over een goede afwisseling tussen de ondervragingen van de onderzoekscommissie en beelden van de vlucht, de noodlanding op de Hudson rivier en de redding van de passagiers en bemanning. De noodlanding zelf is uitstekend in beeld gebracht en maakt indruk. Hoewel de film verder qua verhaal nergens echt indruk maakt, kijkt het wel prettig weg en de niet-chronologische opbouw is in dat verband ook wel goed gekozen.

Bij een film als deze mogen inderdaad flauwe grappen gemaakt worden aangezien er niemand dood is gegaan. Deze film is geen hoogvlieger en ik had er dus meer van verwacht. Een man naast mij ging na een uur weg en later zelfs nog een koppel. De ramp is best spectaculair, maar de rest ... beetje saai!
Desalniettemin toch een voldoende vanwege een goede rol van Hanks. Nooit een fan kunnen worden van die man, net als Robert de Niro bijvoorbeeld... maar acteren kunnen ze wel!! Verder werkelijk bizar hoe moeilijk ze het Sully maakte, na de noodlanding!

Voor de hele recensie: klik.

Sully

Dat het wonder op de Hudson nog nooit verfilmd was riep eigenlijk verbazing bij mij op. Zoiets bijzonders geeft genoeg aanleiding voor spektakel en spanning. Nu vond ik het jammer dat Clint Eastwood de verfilming op zich nam. De man is in het nieuwe decennium qua niveau behoorlijk afgezwakt. Ik hoopte dat hij zich zou herpakken.

Dat blijkt helaas ook hier niet zo te zijn. Van Sully weet Eastwood een bijzonder oerdegelijke film te maken. Zo oerdegelijk en keurig binnen de kaders dat hij niets verrassends brengt. Zelfs het ongeluk wordt daarmee tot een haast routinematige klus gereduceerd. Daarnaast is de verhaalstructuur nogal warrig, waarin chronologie ten koste gaat van een onnodig verwarrende flash-backstructuur. Totaal onnodig, met als toppunt de scène uit Sully's jeugd. Ik kan de toegevoegde waarde daarvan nog steeds niet bedenken. Dit wil echter niet zeggen dat het verhaal saai is. Het verhaal is degelijk en dus ook op een bepaald niveau vermakelijk. In ieder geval vermakelijk genoeg om de (maar) 96 minuten durende film uit te zitten.

Zoals ik ook bij Inferno zei is Tom Hanks Tom Hanks. Dat betekent dat je (net als de verhaallijn van Sully) bij hem de gehele film al op een blaadje kan uitwerken nog voor je die gezien hebt. Hanks prestaties zijn degelijk, weinig verrassend en al helemaal niet inspirerend of ontroerend. Hij weet vaker een gevoel van ongemak dan ongeluk op te roepen. Tevens komt zijn moreel appel op de kijker zijn rechtvaardigheidsgevoel nauwelijks over.

Aaron Eckhart presteert in de lijn van Tom Hanks. Dat houdt dus ook in dat hij keurig, maar weinig inspirerend speelt. Ik moet toegeven dat hij zichzelf iets meer ruimte voor emotie en dynamiek geeft, al blijft dat tot een minimum beperkt.

De sfeer is vrij droog. Het zal mij ongetwijfeld aan Ameriaaks-patriottisme ontbreken (al moeten we ons sinds vandaag extra afvragen in hoeverre dat een ongeluk is), maar een warme band met de piloten was nauwelijks te voelen. Visueel scoort de film gemiddeld. De CGI is prima toegepast tijdens de crash. In dat opzicht presteert de film in lijn met wat tegenwoordig verwacht mag worden.

Sully is een doorsnee productie die keurig binnen de kaders van het acceptabele opereert. Films maken voor dummies wordt hier op de voet gevolgd, want de film is niet saai, niet vervelend noch ergerlijk, maar weet je nooit te raken, een extra dimensie aan de dramatiek toe te voegen of een sterk moreel appel op rechtvaardigheidsgevoel te doen.

3*

Op Sully valt niet zo heel veel aan te merken, dat wil zeggen dat alles wat je verwacht van zo'n Eastwood heldenverhaal ook dik voor elkaar is. Vooral het acteerwerk van Hanks en Eckhart is fijn.

Maar als ik wat kritischer naar de film kijk, dan is er ook een hoop niet goed aan. Sully voelt echt als een standaardfilm die helemaal niks bijzonders doet. Het is een rechttoe, rechtaan verhaal met weinig zijtakken en met een verhaal waar ik niet echt in werd gezogen. Zal komen doordat de uitkomst al bekend was, maar eigenlijk is het ook niet veel meer dan een geslaagde noodlanding zonder slachtoffers in een rivier. Niet het meest spectaculaire iets om te verfilmen en als ik kritisch ben dan zagen de special effects er ook verre van overtuigend uit. Dat het verhaal niet chronologisch wordt vertoond vind ik ook minder, zo interessant vind ik de diverse invalshoeken van de landing niet.

Slechts het deel in de rechtszaal met het tonen van de simulaties en de mening van Hanks en Eckhart vond ik oprecht sterk. Het pleidooi van Hanks is wel het beste moment uit de film, net als de verwondering bij de ondervragers als zijn verhaal juist blijkt, kijkende naar simulaties waarbij er een vliegramp in beeld komt als ze het op de andere manier hadden gedaan. Het hele verhaal voelt alleen een beetje als één grote verering van het personage Chesley ‘Sully’ Sullenberger, iets waar Eastwood de laatste jaren een beetje in door slaat. American Sniper was ook al iets te ophemelend. Dit is zeker geen verkeerde film, is absoluut vakkundig gemaakt, maar ik vermoed dat Amerikanen dit heldenverhaal indrukwekkender vinden dan de rest van de wereld.

3*

“Everything is unprecedented until it happens for the first time.”

Sterke film. Sully heeft een wat vreemde, niet-chronologische vertelwijze, maar het werkt uitstekend. De beelden van de crash zijn waanzinnig en samen met het geluid maken deze scènes een verpletterende indruk. Hanks is zoals gewoonlijk weer fantastisch op dreef en heeft een onweerstaanbare charme over zich. Die blik in zijn ogen als hij het vliegtuig nog een laatste keer checkt of er geen passagiers meer zijn... Waanzinnig. Net zoals die blik als hij hoort dat alle passagiers het hebben overleefd. Alleen Hanks kan het zo krachtig en emotioneel brengen. Ook Eckhart is ijzersterk en met een indrukwekkende snor.

Wat ik ook kan waarderen aan de film, is de korte speelduur. Geen overdreven langgerekt script, maar gewoon een kort en krachtig verhaal over een heldendaad van twee piloten. Het einde is wel sentimenteel maar hé, het is Clint Eastwood. Laat hem op z'n oude leeftijd wat sentimenteler worden...

Redelijke film over de vliegtuigcrash in de Hudson. Het verhaal is op zich wel interessant, helaas wordt het (op z'n Amerikaans) enorm gedramatiseerd en zitten er behoorlijk wat overbodige scènes in. Van het acteerwerk was ik ook niet onder de indruk, Hanks speelt op de automatische piloot maar toch ook niet slecht. De rest van de cast vond ik nog minder overtuigend, zeker de passagiers. Verder ziet het er wel netjes uit qua aankleding en special fx. Leuk voor een keer maar niet voor herhaling vatbaar.

Deze biografische film is sterk in beeld gebracht door Clint Eastwood, waarbij Tom Hanks de gedragswijze van gezagvoerder Chesley "Sully" Sullenberger subliem vertegenwoordigd. In tegenstelling tot velen vond ik dit verhaal verre van Amerikaans uitgebeeld. Eastwood laat het verhaal zelf vertellen zonder dat er Hollywoodiaanse taferelen nodig zijn. De gebeurtenis was aangrijpend genoeg en daar heeft Eastwood niet meer mee gedaan dan dat wat nodig was. Het einde van de film showt de helden en oké dat komt vrij Amerikaans over, maar het mag, het stoort niet en het is zelfs enkel een onderdeel van de aftiteling.

Sully! Een geweldige film, echt waar, hands down! Het is ongelooflijk dat Clint Eastwood op zijn oude dag nog steeds zo een geweldige film weet te regisseren. Ik heb gelezen dat Hanks wel veel stress had op de set omdat Eastwood geen doorsnee regisseur is. Dat verklaarde zijn hartslag van 110 misschien tijdens de film.

Clintwood weet op een aardige manier van de NTSB de antagonist te maken. Hij creëert een slechterik omdat hij anders zijn film niet kon maken. En dat pakt toch wel goed uit, ondanks dat ze er ginds bij de NTSB niet zo om kunnen lachen. De film toont op een uitstekende manier aan dat computers nog steeds niet evenwaardig zijn aan mensen omdat de menselijke factor mist. Het is een heel actueel topic, zie maar oa. zelfrijdende auto's waar de technologie er wel degelijk is, maar waar de menselijke kant erg moeilijk in rekening te brengen is.

De film had gedaan kunnen zijn op een halfuur: 4 minuten voor de landing en 24 minuten voor de reddingsactie. Hij duurt echter 3x zo lang en verveelde eigenlijk geen moment. Ook bij de simulaties was de spanning voelbaar, ik leefde wel mee met Sully en Jeff.

Je ziet hoe Sully afziet van de media-aandacht, hoe hij zich voelde de dagen na de verijdelde ramp. Hoe zijn vrouw zich voelt, pas na enkele uren drong het tot haar door dat Sully dood had kunnen zijn net als al die andere mensen.. De film eindigt ook met een grapje en ik moest er toch wel even goed om lachen. Een prima einde dus voor 1 van de betere films van het jaar.
4.5*

ja, ik moet bij deze films toch altijd weer even een bakje erbij pakken... wat een Amerikaans emotioneel gekwijl. "jij bent goed" ... "nee JIJ bent pas onwijs goed" "nee jij bent echt NOG beter" ..

Het is voor mij allemaal echt te veel. Dan vond ik FLIGHT toch echt 10x beter. Uiteraard zit het voor de rest allemaal prima in elkaar en moet ik hem dus wel 3* sterren geven. Maar niet met liefde.

De film ziet er mooi uit en alles is goed in beeld gebracht. Maar het is echt super saai. Je weet al wat er gaat gebeuren en het acteerwerk is echt 'droog'. De crash gebeurde heel nonchalant je zag weinig emoties. Om de crash heen gebeurt er ook letterlijk niks spannends. Er wordt gepraat over technische zaken echt heel saai allemaal. Echt een hele slechte film. Meer een neppe docu.

(Alweer) een ijzersterke film van Eastwood. Het verhaal is bekend maar juist in deze film wordt de achtergrond belicht dat voor meeste totaal onbekend is. De opbouw is goed en het gebruik van flashbacks werkt prima en zorgt voor afwisseling van actie (crash) en drama. Hanks zet een uitstekende rol neer en draagt de film. Eckhart zorgt voor een prima bijrol. Visueel ziet het er allemaal goed uit. Topper. 4.0/4.5

Mooie, geslaagde film. Een lekker lopend rechttoe rechtaan verhaal waarin geen tijd word verspild aan futiliteiten. Respect voor Eastwood dat hij op zijn eerbiedwaardige leeftijd op zo'n intelligente wijze een film in elkaar kan zetten. Wat een held! Enige kritiek kan zijn dat Sully tegen het eind letterlijk wat te veel in herhalingen valt, maar goed, het zal een waarheidsgetrouwe weergave zijn van de feiten. Niet de allerbeste die Clint ons heeft geschonken, maar wel een sterke subtopper.

Hanks zet hier op volkomen naturelle, zeer subtiele manier een wat onderkoelde veteraan neer, en zal zo zijn oscarnominatie voor 2017 wel weer binnen hebben geharkt. Eén van de betere films van dit jaar.

Ijzersterk drama is het eerste wat me te binnen schiet. Eastwood heeft het geregisseerd en verdient een pluim maar voor mij gaat alle eer naar Tom Hanks. Hij bepaalt de sfeer en zet de toon en het ritme van de film.

Hoe speel je dat je in shock bent? moeilijk uit te leggen maar kijk naar Hanks. De sluier wordt iets gelicht in de gesprekken met zijn vrouw of in de gesprekken die hij niet heeft met de dochters. Het voelt onnatuurlijk, iets onbehaaglijks. Je hebt net een ramp overleefd, lichamelijk wel maar de emoties tijdelijk niet. Onzekerheid en negatieve gedachtes krijgen de vrije hand . Tegen het einde komt met de realiteit ook het relativeren terug.

Bij de aftiteling zag ik de echte piloot maar voor een paar sec. dacht ik ' Dat is hij toch niet? Tom Hanks is toch Sully? ' .....

Wederom een vertelling op mensenmaat van Eastwood, over een getormenteerd individu dat altijd gaat joggen om zijn leed te verzachten. Een stukje nietigheid tussen de flikkerende reclamepanelen van Times Square. Gelukkig is er altijd een bruine kroeg in de buurt om even te onthaasten. Verder ligt de nadruk erg op het procedurele (bureaucratisch geharrewar, luchtvaartprotocol, hoorzittingen, flight simulators..), omdat Eastwood heel goed beseft dat een gemediatiseerde gebeurtenis als 'the miracle of the Hudson' altijd de illusie van een absolute waarheid met zich meebrengt. Maar paradoxaal genoeg heeft de technologische vooruitgang er juist voor gezorgd dat de waarheid moeilijker te achterhalen wordt (experts die mekaar tegenspreken, flight simulators met duizend verschillende parameters, geënsceneerde publieke optredens, profileringsdrang van nieuwsankers en de nood om voor elk persoonlijk slagen / falen een simpele psychologische verklaring te zoeken). Om die onduidelijkheid op te lossen, heeft Eastwood – altijd voltairien van inslag – een simpel antwoord klaar: hou je snavel, doe je werk en heb een beetje vertrouwen in de medemens. Ja, zelfs een simpele duif als Sully (glansrol van beroepsautist Tom Hanks) verdient het voordeel van de twijfel en wordt ongewild een post-911 volksheld bij een Indische gerant, een Egyptische taxichauffeur en een Ierse cafébaas. Droog je tranen, NYC, ouwe Clint betaalt nog een rondje: die bruine kroeg heeft er nog nooit zo mooi bijgelegen.

Hoe deze film ook verteld had kunnen worden:

"Ik kon niet anders dan in de Hudson landen."
"Volgens onze simulaties wel hoor."
"Hebben jullie rekening gehouden met 35 seconden beslissingstijd?"
"Oh nee, laten we dat even doen.... Verhip, je hebt gelijk."
"Maakt niet uit. Volgende keer doen we het in Juli."

Maar Eastwood zou Eastwood niet zijn als ie hier niet koste wat het kost een heroïsch Amerikaans heldenepos van zou maken. Natuurlijk is het een historisch moment, maar waarom film je dan niet juist uit het perspectief van de crash zelf? Er zaten 155 verhalen aan boord en dan kiest hij voor de nasleep die eigenlijk helemaal geen naam mag hebben. Zelfs over de persoon Sully komen we amper wat te weten.

Gelukkig redt Hanks de film nog enigszins. Hij draagt de film met verve en zet een geloofwaardige rol neer (Eastwood moet dit ook door hebben gehad, aangezien de naam van Hanks op de poster een groter lettertype heeft dan de film zelf). Dankzij hem koerste de film lang op 2* af, maar met de laatste zin en het obligate lachsalvootje erachteraan duikt Sully daar nog net onder.

Slappe hap van Eastwood die een erg simpel verhaal probeert op te leuken met wat gekunstel met de opbouw (waarom zien we twee keer de crash?) en natuurlijk alle aandacht voor Hanks. Hans speelt gewoon zichzelf, dat gaat altijd wel goed, maar het is tenenkrommend wat voor karakter hij neerzet (de goedheid zelve). Eckhart loopt er verloren bij en Linney mag verschillende keren huilend aan de telefoon hangen.

Deze sentimentele scenes zijn drakerig; dat er dan nog even geldproblemen bijkomen (maar meteen ook geen issue meer is), is niet meer dan plat melodrama. We zien ook nog wat verloren scenes uit z'n jeugd (geen idee waarom, wordt verder niets mee gedaan) en de 'boze' commissieleden moeten op het einde hun eigen falen inzien in een lachwekkend slot waarin zelf zij toe moeten geven dat Sully niets minder is dan een held met hoofdletter H.

De speelduur is kort en de film verveelt niet, daarbij zijn de scenes op het water aaridg in beeld gebracht. Maar goed is het zeker niet, misschien wel de minste Eastwood film ooit.

Een kink in de heldenstatuskabel.

Althans, dat leek er even op door het onderzoek van de luchtvaartauthoriteit. Lijkt me vrij normaal dat er een onderzoek plaatsvind naar het hoe en waarom van de actie. Dat er ergens een rekenfout wordt gemaakt is natuurlijk kwalijk maar wordt later recht gezet.

Ik kreeg de indruk dat het verhaal werd verteld om de heldendaad van de crew nog wat heroischer te maken. Ik had pas later door dat de film van de hand van de kritische patriottistische Clint Eastwood was. Dat verklaart het wel weer.

Ik kan hier niet zoveel mee.

“There was no time for calculating.

I had relied on my experience of managing the altitude and

speed of thousand of flights over four decades.

I eyeballed it.”

Alle respect voor de piloot Chesley “Sully” Sullenberger die in 2009 een Airbus middenin de Hudson rivier neerpoot en op wonderbaarlijke wijze de veiligheid van de 155 passagiers wist te garanderen. Een waar huzarenstukje die alleen mogelijk was door een jarenlange ervaring als piloot. Anders was dit bijna onmogelijke manoeuvre niet uitgevoerd, met alle gevolgen van dien. En dit alles vanwege een zwerm ganzen die de voorrang van rechts regel niet goed kenden en massaal de turbinemotors ingezogen werden, waarna deze het opgaven. Dankzij de piloot Sully (Tom Hanks) die onder zulke stresserende omstandigheden het hoofd koel hield en beredeneerd de ultieme juiste beslissing nam, kon erger vermeden worden. De storm waarin hij terechtkwam naderhand had hij niet onder controle, ondanks zijn jarenlange ervaring als piloot. Maar ook hier weet hij zijn reputatie te redden door een ingeving die in hem opkwam op het laatste nippertje.

Nogmaals, alle respect voor de piloot van dienst. Maar als je het internet afschuimt, kan je een heel arsenaal van filmpjes zien waarop piloten halsbrekende toeren uithangen om hun luchtschip veilig aan de grond te zetten. De wereld lijkt wel bezaaid met strategisch slecht geplaatste landingsbanen, zodanig dat bij elke piloot het zweet uitbreekt op het moment dat ze het naderen. Of je ziet een Boeing die bijna zijdelings aan de grond wordt gezet vanwege sterke zijwinden. Ik ben er van overtuigd dat er wel meerdere heldhaftige landingen zijn uitgevoerd ergens in de wereld waarbij er een beslissing werd genomen in een opwelling. Hopelijk wordt dit allemaal niet verfilmd. Je voelt al welke richting ik uit wil gaan. Ondanks een topcast, met een zoals altijd schitterende Tom Hanks, een levende legende in de regisseursstoel namelijk Clint Eastwood en spectaculaire beelden van de noodlanding, is deze film toch ietwat licht uitgevallen. De film is qua inhoud niet echt indrukwekkend te noemen. Vliegtuig geraakt in problemen. Piloot beslist om het toestel op een onconventionele plek neer te zetten. Experts en verzekeringsmaatschappijen opperen dat er sprake is van een inschattingsfout. Het is dan wachten op het verdict van deze commissie. Niet veel soeps dus.

Al goed dat ze de uitgevoerde noodlanding meerdere keren terug in beeld brengen vanuit verschillende perspectieven, anders was “Sully” een uiterst kwalitatieve kortfilm geworden. De beelden van de ramp zijn verspreid over de gehele film. Verwacht je dus aan een hele resem flashbacks. Niet alleen flashbacks met de reële situatie maar ook nachtmerries van Sully met een meer destructieve afloop. Buiten deze beelden zien we een oude rot die mettertijd meer begint te twijfelen aan de juistheid van zijn beslissing. En een arsenaal aan experten die maar al te graag willen bewijzen dat een professionele fout werd gemaakt. Natuurlijk is de grootste drijfveer voor dit onderzoek dat men niet de schadeclaims zou moeten betalen en om te vermijden dat de verzekeringsmaatschappijen de geleden schade moeten vergoeden. Eigenlijk is het een nogal zielige vertoning en beschamend te zien hoe men probeert de foutloze en eervolle carrière van een betrouwbare piloot in diskrediet brengt door ondoordachte beweringen uit te kramen. Een weerspiegeling van het respectloos karakter van de huidige maatschappij. Wel raar dat een man zoals Sully na een succesvolle loopbaan blijkbaar toch in financiële problemen zou raken door dit voorval.

Tom Hanks moet zich niet echt inspannen om een perfecte rol te spelen. En door de juiste make-up en rekwisieten slaagde men er zelfs in om hem griezelig perfect te laten lijken op de echte Sullenberger. Maar eerlijk gezegd, Hanks acteerde op automatische piloot (wat dan weer zeer toepasselijk is bij deze film). Met andere woorden subliem maar in veilige modus. De onderzoekscommissie vond ik dan weer een uiterst interessant gezelschap op acteervlak. In werkelijkheid lijken het me eerder een zootje muggenzifters zonder een greintje respect. Het leek precies een allegaartje van mensen uit andere sectoren die geen kaas gegeten hebben van wat luchtvaart precies inhoudt en daarnaast ook niet het vernuft hadden om rekening te houden met één bepalende factor waardoor hun hele theorie op de helling kwam te staan. Bijgevolg ergerde ik me mateloos aan hun arrogante houding en was het leedvermaak op het einde des te groter. Aaron Eckhart, als Sully’s co-pliloot, heeft ook zo’n ingetogen en redelijk kalme rol (voorzien van een indrukwekkende snor). “Sully” is niet echt een spektakelfilm. En qua drama is het ook niet bijster overweldigend. Waarschijnlijk daarom dat ze de crash meermaals in beeld brengen. Maar dat Sully een held is, staat buiten kijf. Zijn heldendaad is echter heroïeker dan het maken van deze toch maar oppervlakkige film.

2.5*

Prima film met een uitstekende Hanks en Eckhart. Al die lange dialogen zijn niet nodig bij deze film.

Goed gebracht en vrij verfijnd portret van Sully, de piloot die een onwaarschijnlijke noodlanding tot een goed einde bracht. Focus gaat voornamelijk naar het psychologische effect bij de man, die zich al snel in een tweeluik bevindt: door de maatschappij verheven tot held, maar door de vliegfederatie streng op het matje geroepen. Een goed acterende Hanks geeft een soort gelaagdheid mee aan de verstrikkende en verwarrende situatie waarin hij zich bevindt, en dat weerspiegeld zich eveneens in onconventionele montage die nogal van de hak op de tak springt en met veel flashbacks werkt. De rustiek, menselijkheid en beschroomheid van Sully, maken het voor de kijker gemakkelijk zich te identificeren met de man. Ook de landing zelf (duurt niet meer dan een paar een minuten) wordt geloofwaardig en helder gebracht, anders dan in andere films waar mensen en bagage gewoonlijk hysterisch in het rond vliegen. De patriottische vlag en wimpel bevindt zich in de staart, maar is in deze niet echt storend. Ook houdt Eastwood het bij wonder allemaal vrij sober (met uitzondering op die pianodeuntjes), maar dat vermindert de intensiteit niet. Integendeel.