Homecoming (2009)

Misery voor de nieuwe generatie

Vervang Caan, Bates en haar moker met Barton, Stroup en haar iPhone en dit is letterlijk het eindresultaat.

't Is allemaal vrij onorgineel en het acteren is ook niet te best maar wat was het toch hilarisch om Barton als een Norman Bates type te zien. Stroup biedt erg leuk tegenspel (leuk talentje ook) en hun scenes samen zijn ook het leukt, ondanks dat het allemaal inferieur is in vergelijking met Caan/Bates.

Mijn 2000ste stem verdiende een wat betere film, maar lang niet zo slecht als de DTV-poster doet aanduiden.

Toch een aardige spannende thriller.

Wat kunnen mensen toch raloers zijn blijkt maar weer.

3 sterren

Degelijke thriller met dito muziek en een makkelijk inleefbaar (is dat een woord?) jaloezie-plotje. Al begon in zo langzamerhand wel meer voor Shelby (Barton) te juichen waardoor dat einde wat averechts werkte (al hielp het natuurlijk wel een beetje dat ze nog haar ogen open deed). Ook maar eens Misery uit de cast trekken zo te horen!

3,5*

Flawed.

Film die ik al voor een langere tijd op het oog had, maar het kwam er nooit van. Ik heb er meerdere keren naar gezocht, maar ik wist de film uiteindelijk nooit te vinden. Toen ik laatst toch de kans kreeg om mijn handen eraan te plakken direct gekeken, maar het viel tegen.

Ik keek hem dan ook vooral voor de cast, in dit geval Barton. In haar iets jongere rollen zie ik haar graag, en ze heeft ook wel de perfecte uitstraling voor een rol zoals deze. Ze draagt de film met gemak, maar de tegenvallende elementen wegen helaas te zwaar, waardoor Homecoming uiteindelijk neerkomt op een matig resultaat.

Nu ben ik van nature wel dol op zowel het highschoolgenre als het horrorgenre, en wanneer er dan een combinatie zit tussen de twee ben ik snel verkocht. Het jammere is alleen dat deze film geen van beide is, omdat het zich niet echt perse in een highschoolsetting afspeelt, maar ook weinig horror kent. Dit is vooral een tam thrillertje.

Eentje die best aardig wegkijkt, maar weinig vernieuwends onder de horizon brengt. Barton doet het aardig, maar ondersteunende rollen zoals die van Stroup en Long zijn best middelmatig te noemen. Andere ondersteunende elementen zoals spanningsopbouw vallen ook door de mand. Tel daar nog een brakke visuele look bij op en je hebt een gebrekkig resultaat voor je ogen.

Het krabbelt wat stuurloos door de speelduur van 88 minuten, en ondanks dat het aardig vermakelijk is, is Homecoming niet veel meer dan een crazy Barton show. Het vermaakt, maar veel meer dan dat weet deze film niet te bieden. Dit is dan ook een film die in de categorie van makkelijk overslaan valt, veel zal je er niet aan missen helaas.