Les Suspects (1974)

Er bestaan er meerdere van : films waarin Mimsy Farmer en Michel Bouquet samen spelen...dit was de tweede na deux hommes dans la ville, en of er hierna nog meer kwamen weet ik niet, maar ik moet toch een introductie verzinnen of niet ? Nou dan.
Hier draven ze op in een tamelijke standaard seventies policier/ whodunnit van de mij tamelijk ongekende Wyn, die schijnbaar louter voor de teevee werkte hierna en amper FF films vervaardigde. Hoewel dit niet extreem slecht is, geloof ik niet dat in deze meneer een groot auteur verloren is gegaan.
Een whodunnit van het semi- docu type die ons wil wijsmaken dat het allemaal echt gebeurd is, volgens sommige bronnen is dat ook zo, zou het niet weten. Het klinkt allemaal realistisch genoeg : lichtzinnige Amerikaanse toeriste- Farmer- wordt tamelijk dood aangetroffen in de garrigue, hartje zomer. Dat stinkt, daar hebben wij verder geen last van en we hoeven de casus ook niet zelf op te lossen.
Dat moeten Bouquet, Cremer en Lonsdale doen als resp. OVJ, flic en rechter- commissaris. Waarbij de laatste hulp krijgt van ...zijn dochter ! Al snel is het voor hen tijd om de usual suspects round te uppen : playboy Verley die de zoon is van een senator, Dauphin het verslaafde popsterretje, burgerman Meurisse die uiteraard een stiekeme pervert is, pimp Pistilli ( die jullie kennen uit the good the bad and the ugly...), en de zwakzinnige crimineel Albertini, een allochtoon met een indrukwekkend strafblad en derhalve de ideale schuldige.

Het geheel wordt op routineuze uitgewerkt met een flashbackstructuur die eerder hinderlijk is, vaak is moeilijk te volgen wiens POV je eigenlijk zit te bekijken. Omdat de brave Wyn weet dat een dergelijke structuur teruggaat op CK, mag hier een Amerikaanse journalist opdraven : niemand minder dan Edmund Purdom, een karikatuur op de ugly, stupid, sensatiebeluste Yankeereporter wiens functie blijkbaar slechts bestaat uit het bevredigen van vooroordelen betreffende zijn natie en professie.
De hele film wemelt van dit soort cliché's , met vuige flikken die de wrong man framen en nog vuigere politiekers en magistraten die dit niet bepaald tegenwerken. De stereotiepe verdachten hebben wij al aangestipt, wat je noemt usual. Uiteraard wordt alles tegen het eind op zijn kop gezet en is de dader uiteindelijk iemand van wie we waren vergeten dat hij meedeed, een brave garagist.
Goed, hap slik weg policierke dus vooral de moeite vanwege de zeer respectabele cast, maar dankzij de regisseur niet meer dan een tv film achtige productie.

Zoals inmiddels gekend ongetwijfeld, kan de DVD rip overal worden gedownload met fansubs.