Sutorenjia: Mukô Hadan (2007)

Fijne poging van Bones om het anime/samurai genre weer een beetje leven in te blazen. Ze zijn duidelijk niet uit op vernieuwing, maar pogen gewoon een kwalitatieve update te brengen van het bekende gebeuren.

En daar slagen ze aardig in. Animatie is bij momenten zeker mooi. Achtergronden stijlvol en gestileerd. Verhaaltje is ondertussen wel bekend, maar toch fijn uitgewerkt. Gevechten mooi gechoreografeerd en bij momenten lekker hectisch.

Weinig op aan te merken, behalve dan dat er niks is dat echt uitschiet. Zelfs de soundtrack is aardig voorspelbaar. Echte wow-momenten zitten er niet in, waardoor de film niet een al te diepe indruk nalaat. Beetje jammer.

Maar verder erg fijn tijdverdrijf. 't Is mooi, rustig, stijlvol en goed uitgewerkt. Maar dat net ietsje meer wil het nooit worden.

3.5*

Ik ben op het moment in een animé-inhaalrace bezig en tijdens het zoeken naar potentiële pareltjes kwam ik deze tegen. Wat een briljante film is dit gebleken! Andô komt met een oppervlakkig verhaal, maar weet dit zo uit te werken dat het me toch aardig heeft weggeblazen.

Het verhaal is aardig standaard dat draait om een gewild goedje dat het eeuwige leven biedt. Dit trekt verschillende partijen aan zoals de Ming en de Akaike. Daartussenin staan de naamloze Samurai ('Nanashi'), het jochie Kotarou en zijn hondje Tobimaru. Het cliché verhaaltje kan zo Hollywood in, al is het gelukkig geen tranentrekker. De personages in de film zijn erg geslaagd. Nanashi is een samurai zoals je ze wilt zien; meedogenloos maar met het hart op de juiste plaats. Kotarou ontwikkelt zich ook snel van verwende blaag tot een character die je in je armen sluit. Zelfs het hondje is een belangrijke factor in de samenwerking tussen Nanashi en Kotarou wat erg mooie scenes oplevert.

De opponent herbergt ook een aantal geslaagde figuren met als toppunt de blonde Luo-Lang die continu op zoek is naar nieuwe tegenstanders om zijn skills op de proef te stellen. Het type luitenant dat zichzelf maar wat graag opwerkt tot ultieme eindbaas. Ook de Ming-vrouwtjes zijn niet voor de poes. Ik had in het begin wel een beetje moeite met de twee kampen uit elkaar te houden, want zo spreken de Chinezen onderling soms Japans, terwijl ze tegen de Akaike weer Chinees praten. Beetje vaag.

Een uitstekende cast dus maar waar Sword of the Stranger in uitblinkt is de combinatie animatie-muziek. Het tekenwerk is werkelijk prachtig, er wordt gebruik gemaakt van volle kleuren en de omgevingen zijn enorm gedetailleerd. Veel mooier heb ik het nog niet gezien, alleen in Spirited Away. Wanneer het eerste gevecht zich aandient laat Andô meteen zien waartoe hij in staat is. Je staat met je neus middenin de actie, het beeld schudt heen en weer en springt van links naar rechts. Zwaarden strijken vliegensvlug langs elkaar heen, ledematen vliegen de lucht in. Er wordt flink wat geëxperimenteerd met de camera, zooms worden toegepast, rode bloedwazen, en noem maar op. De gevechten worden hierdoor enorm hectisch en het ziet er allemaal super spectaculair uit. Ook de manier waarop een aantal mensen worden vermoord zijn van grote klasse. Lekker bloederig ook allemaal.

En zo'n gevecht gaat natuurlijk gepaard met een soundtrack en die is in mijn ogen meer dan geslaagd. Bij wat rustige- en dramamomenten wordt er fluitmuziek afgespeeld wat het gevoel bij de beelden enorm versterkt, terwijl de actiescènes ondersteunt worden door bombastische muziek die mijn bloed sneller liet stromen. Kleine kanttekening; het is wel steeds hetzelfde riedeltje maar het gevoel dat het eentonig werd had ik niet. Behoorlijk episch.

Het einde is Bossfight-waardig en spant de kroon op dit meesterwerkje. Andô heeft zich bij mij stevig op de kaart gezet.

Vermakelijke film die nooit echt top wordt.

Ik ben niet zo heel bekend met Samurai-animatiefilms, maar dit is best een redelijk leuke. Het is jammer dat het verhaaltje nauwelijks wat voorstelt en de afloop zo voorspelbaar is als een ik weet niet wat.

Want de animatie zelf ziet er behoorlijk goed uit. Er is veel aandacht aan de details besteed en dat zie je in veel scene's terug. Dat en het op momenten lekker hoge tempo van deze film zorgen ervoor dat ik me geen moment verveeld heb.

De muziek is degelijk, maar ook niet meer dan dat. Verder vond ik de film richting het einde net een klein beetje inzakken. Ik zat redelijk lang op drieënhalve ster, maar uiteindelijk wordt het net een klein halfje minder.

3,0*

Sutorenjia: Mukô Hadan

Ik ben niet bekend in de animé (animatie) wereld buiten Dreamworks en Disney om. Ik heb vele animatie films gezien etc. maar nog nooit eentje in trant van Japanse Animé laat staan, een animé waar bloed in voor komt, mensen worden afgehakt en worden vergiftigd. Nee, deze Animé vond ik erg gaaf en ik wil Tamme dan ook nog een keer bedanken voor de kijk-tip!

De karakters vond ik allemaal erg gaaf. Het hondje vond ik natuurlijk het leukst maar de man die hem beschermde (ben de namen nu alweer kwijt, lol) vond ik ook een gaaf karakter. Heb me soms wel eens geïrriteerd aan dat jongetje als die weer begon te krijsen of te zeuren maar toch zorgt dat er niet voor dat je film saai vind.

Het verhaal in deze film kon ik fijn volgen en vond ik ook erg leuk om te volgen dus heb me prima vermaakt met de film. Met 102 minuten is het niet zo'n super korte film dus je zit wel even met heerlijk wat spektakel te kijken. Het concept vond ik oké en ik heb me dus prima vermaakt met deze Animé notabene één van mijn eerste Animé uit de Japanse kluis.

4.0*

Ps. Dit is mijn duizendste stem op MovieMeter!

Helemaal niet mis. De anime is op zijn sterkst tijdens de actiescènes; het ziet er lekker flitsend uit allemaal. Veel bloed ook maar minder goor dan bvb Ninja Scroll die ik eventjes geleden zag. Maar eigenlijk is het grafisch helemaal geslaagd met vooral mooie achtergronden die voor een sterk gevoel van ruimte zorgen. Het klassieke samoerai verhaal is op zich weinig verrassend maar verveelt nergens: Japanners en de Chinese bezetters werken samen om de hand te leggen op een jongen, wiens bloed onsterfelijk zou maken . De jongen krijgt hulp van een "man with no name", uiteraard een ervaren zwaardvechter. Zeker een aanrader voor wie zijn zinnen op een anime heeft gezet.