Pete's Dragon (1977)

Redelijk grappige film met een paar erg leuke muziekjes en prima animatie.

Helaas acteert dat vreselijke ventje zo slecht dat de film op sommige momenten echt niet om aan te zien is.

Verder is het voor mij vooral jeugdsentiment

2.5 sterren

Natuurlijk zijn de gemiddelde Disney's gedateerd en vaak hetzelfde. Maar ook deze zal, nog steeds, menig kinderhart veroveren. Met schattige liedjes. Goed.

Heb hem als kind een aantal keer gezien maar kan me niet herrineren dat ik hem leuk vond. Misschien dat het iets met het tempo te maken heeft of dat de hele sfeer me niet aansprak. Sowieso vind ik het hele idee van een geanimeerde draak niet zo best. Pete's Dragon is één van de weinige mindere Disney films.

Een Disney classic die ik nog niet had gezien en die ook niet echt door Disney als beste wordt naar voorgeschoven blijkbaar. De combinatie van film en animatie is Disney niet vreemd en met momenten lukt het wel. Mary Poppins en Song of the South zijn ware familiefilms. Hier is de animatie beperkt tot één draak en nog niet echt van grote kwaliteit. Er zit wel wat verhaal in, maar de makers mikken duidelijker op een jonger publiek dan de 2 eerder genoemde films.

Het acteerwerk is ook niet echt om naar huis te schrijven. Zowel die jongen als Mickey Rooney hebben last van overacting. En ook die 2 'vijanden' zijn een soort verfilmingen van de kat en de vos uit Pinocchio, maar dan met een Bassie en Adriaan gehalte. Misschien wel leuk voor de jongeren kijkers, al hebben die tegenwoordig andere eisen.

Deze eens bekeken en 'k vond hem wel leuk, al is hij eerder voor een jong publiek. Het verhaal is niet te zwaar en de sfeer is redelijk vrolijk met de talrijke liedjes. De liedjes klinken wel leuk en de combinatie van animatie en film is wel tof. De film duurt, zeker voor een kinderfilm, erg lang (zo'n 128min), maar vervelen deed het niet.

De film is leuk om te bekijken, al zijn er natuurlijk wel betere Disneyklassiekers.

Disney Classic #26

Het 40-jarig jubileum van Sneeuwwitje moest blijkbaar groots gevierd worden want Disney pakte in 1977 uit met liefst drie films. En met Winnie the Pooh en The Rescuers waren dat zeker niet de minste. Jammer genoeg is het afsluitende Pete's Dragon een stuk minder al ligt deze mij beter dan de eerdere hybride films.

Op de één of andere manier komt het geheel wel sympathiek over. De bad guys tonen weer eens veel overeenkomsten met de slechteriken uit Pinocchio. Toch deed de leider mij sterk denken aan Dr. Doxey uit Lucky Luke en is er voor de sullige volgeling goed naar Stan Laurel gekeken. Het verhaal komt wat rommelig op gang maar de laatste drie kwartier vond ik wel bevredigend.

Het onzichtbaar maken van de draak is een slimme vondst omdat de gebeurtenissen er verrassender van worden en de verwarring in het dorpje langer aanblijft. Toch is het natuurlijk ook gewoon een budgetkwestie en de samenvoeging van Elliot met de 'echte' karakters was niet altijd even sterk. De rondvliegende mannetjes waren bij tijd en wijle eerder komisch dan inventief. Maar ondanks de Pippi Langkous-achtige sulligheden wist Pete's Dragon mij redelijk te amuseren.

2.5*

Na het zien van de aangename nieuwe Pete's Dragon (2016) (4*) was ik benieuwd naar deze versie. Met de verwachting o.b.v. poster en IMDb dat het om een animatiefilm zou gaan werd ik getrakteerd op een live-action musical. Het begin was, mede vanwege de verkeerde verwachtingen, even wennen maar na een kwartiertje zat ik wel in de film. Ik kan niet ontkennen dat het behoorlijk gedateerd is maar de liedjes en het verhaal (dat heel anders gaat dan de versie uit 2016) wisten me wel te pakken. Het is een leuke jeugd/familiefilm geworden die zich wel heel erg genesteld heeft in de periode waarin het is gemaakt. 3*