Les Roseaux Sauvages (1994)

Weet iemand misschien wanneer deze prachtige film nou eens een keer in Nederland op dvd wordt uitgebracht?

Komt deze in delen? Of gewoon 2 x?

In 1x neem ik aan. TV5 herhaalt vaak de films in diezelfde week, vandaar dat er twee uitzenddata vermeld staan.

Doet TV5 aan Nederlandse ondertiteling?

Ik maar aan het zoeken gister. Wat is tv5 dan?

Eindelijk de film gezien! Een complex, gevoelig, verfijnd, intelligent, oprecht en mooi coming of age drama, dat het tijdsbeeld van begin zestiger jaren bijna onberispelijk weergeeft. Met op de achtergrond de Algerijnse oorlog. Jongeren die worstelen met seksualiteit en passie, twijfels en pijn, verstand en emoties. Prachtig in beeld gebracht en bijna subliem geacteerd.

Enige smetje: hoe kunnen jongeren in 1962 dansen op Barbara Ann van The Beach Boys, uitgebracht in 1966.

Er zijn films waar je voor valt. Vanaf de eerste keer dat ik deze film zag behoort hij tot mijn favorieten. Integer en intiem, dat zijn voor mij de meest passende woorden.

Ja idd, het had de versie van The Regents moeten zijn. Echt een fout!!

Emotionele praatfilm. Prachtig proza passeert. Wel vreemd dat jongeren rond de 17-18 (schat ik in) zo ongelofelijk flamboyant en diepzinnig en weloverwogen praten. Heb ik zelf nooit meegemaakt. Hoe mooi ook, het kwam op mij erg gekunsteld over.

De film snijdt serieuze thematiek aan. Niets vrijblijvends komt aan bod. Erg zwaar op de hand. Over onderwerpen als homoseksualiteit, literatuur, Algerijnse politiek, ontluikende seksuele gevoelens en persoonlijke angsten en emoties wordt op zwaarmoedige toon gediscussieerd. Bijna altijd bloedserieus. Bijna altijd opvallend eerlijk en opvallend wijsgerig. En natuurlijk met een onthutsend sterke vocabulaire.

Prachtige film. Dat zeker. Het acteertalent dat alle emoties en ingrijpende gebeurtenissen behalve met verheven taalgebruik ook beeldend begeleidt is van hoog niveau. In het acteren is de kwetsbaarheid en onzekerheid terug te vinden die gemaskeerd wordt door de wijsneuzerige dialogen. Daar zit gelukkig toch de relativering in die tekstueel grotendeels ontbreekt. Sterk.

Het Franse heuvellandschap vormt een mooie zomerse achtergrond en geeft aan de zwaarmoedige sfeer in de film en aan de ernst van de personages nog wat tegengas.

Fijne film.

Vandaag te zien op TV > ARTE > 13:40 uur

Complexe en intellectuele benadering van de gevoelens van een aantal jongeren in een periode waarin een achtergrond van politiek en oorlog hun geen zorgeloze jeugd geeft en waarin ontluiking van hun geaardheid voor een bijkomende problematiek zorgt

Heel tactvol voorgesteld met enkele fijnzinnige momenten in het doen en laten van die jonge mensen.

Téchiné op zijn best eigenlijk en een opgemerkte vertolking van Elodie Bouchez in de rol van het meisej dat in feite alle gaande veranderingen in zich centraliseert.

Goeie film over een aantal studenten op een internaat die een zomer met elkaar doorbrengen. De film speelt zich af begin jaren 60 met op de achtergrond de Algerijnse oorlog (waar alle personages (in)direct mee te maken krijgen). De personages komen goed uit de verf alsmede de vierhoeksverhouding die ontstaat. De dialogen zijn mooi en komen oprecht over (alhoewel iets te volwassen soms).

Nu op Netflix

Na een half uur uit gezet Wat een onprettige personages , en wat een gewauwel......ruk

Volg de enthousiaste commentaren niet. Vond het maar een onpersoonlijke en onboeiende film. Ik weet eigenlijk niet waarom ik nog 2,5 aangevinkt heb, maar kom. Ook nog nooit zo'n impactloos 360-graden shot gezien als het einde hier, de enige gedachte die je hebt tijdens het draaien is: waarom? En waarom nu? Oke, twee gedachten dus.

The Wild Reeds stond oorspronkelijk gepland als onderdeel van een televisieserie, waardoor de originele speelduur van deze film enkel 55 minuten betrof. Later werd er besloten om er toch een langspeelfilm van te maken en dat is een erg verstandige keuze als je de thema's behandelt die hier benoemd worden. Homoseksualiteit, coming-of-age en een stukje oorlogsdrama zijn allemaal onderdelen die je hier zult tegenkomen, maar het is enkel dat eerste thema dat enigszins compleet wordt uitgewerkt. De overige onderwerpen, ook al zijn ze dusdanig relevant voor de vordering van het verhaal, worden uiteindelijk naar de achtergrond gedrukt. Zijsporen zoals het discrimineren van Algerijns-Franse mensen zijn daardoor erg halfbakken en laten de algemene ervaring aanvoelen als een onvoltooid verhaal. Gelukkig wordt er zeer puik geacteerd door de jeugd, waar met name Élodie Bouchez erg opvalt. De zomerse sfeer evenals de ontluikende liefdesrelaties zijn boeiend genoeg, maar regisseur André Téchiné had zich er beter aan gedaan de film op te rekken of minder ambitieus neer te zetten.

Best wel een aangename coming-of-age, deze Les Roseaux Sauvages. Het zwoele, Franse zomersfeertje is altijd een pluspunt en zeker in films met dergelijke thema's past het ontzettend goed. We volgen een viertal jongeren die zichzelf leren ontdekken en dan vooral op seksueel vlak. Dat resulteert in een soort van vierhoeksrelatie, die best boeiend is om te volgen en de eindscène aan de rivier is een sterke climax.

Alleen voelen de dialogen vaak nogal onnatuurlijk aan. Vooral de acteurs die de personages van François en Henri neerzetten, leveren vaak nogal geforceerd acteerwerk af. De actrice die Maité vertolkt, brengt het een stuk beter en natuurlijker vanaf. Het helpt ook niet echt dat de jongeren vaak een taalgebruik hanteren die je jongeren niet vaak zal zien gebruiken.

Zeker en vast geen verkeerde coming-of-age, maar het mocht van mij wat natureller gebracht worden.

3*

Schitterend. De Franse 'Stand by me'. In de Dordogne streek waar 4 studenten wachten op de resultaten van hun bac (eindexamen). Intussen beginnen de jongeren sexueel te ontwaken, worstelen met existentiële bezorgdheden én creëren een politieke bewustzijn. Henri die zich verraden voelt door Frankrijk, Maité die liefde zal vinden ondanks haar pessimisme, Serge die de boerderij over wil nemen en daardoor een vrouw zoekt, Francois die worstelt met zijn homo sexualiteit. Werkelijk prachtig geschreven script waar de jongeren zeggen wat ze voelen en daardoor voortdurend in conflict komen met elkaar om dan weer bij te leggen. Het is niet de over geromantiseerde vriendschap maar een grillige en weerspannige verhouding tussen de jongeren waar seks, liefde en politiek steeds voor spanningen zorgt. Openhartige en zelfs filosofische discussies voeden de film. Dialogen zijn scherp en bewust. Daarnaast is er niet een afgelijnd plot en zijn er zaken plots weg (de opening is prachtig met het huwelijk dat blijkt een vlucht voor de oorlog te zijn) en komen andere zaken plots opzetten (de depressie van de onderwijzeres, alhoewel zeer subtiel ingeleid toch genegeerd). De soundtrack van fifties popsongs, de 'adagio for strings' muziekstuk (bekend geworden dankzij Platoon) waar de tijdsperiode van 1962 moet blijken. Ook door films van Bergman en Demy (Lola) te citeren. Misschien een beetje kennis van achtergrond over het Frans-Algerijnse conflict is handig maar oorlog is altijd hetzelfde nl slachtoffers zijn er altijd. Iedereen behoudt zijn waardigheid in dit conflict. Daarom kan de onderwijzer geen kant kiezen ; hij is met een Algerijnse getrouwd maar werkt en gelooft in het Franse onderwijssysteem. Of hoe een politieke situatie de mens in zijn functioneren kan verwarren. Prachtige sequentie op het einde met het zwemmen in de rivier, watervalletjes, die gele bikini van Maité. Volop genieten van de zomer in een stukje Zuid west Frans paradijs. Dan het laatste shot met die lange camerabeweging langs de natuur om te eindigen bij de vier jongeren (eerst de ene en dan de drie) die hun weg vervolgen, weten niet wat het examen heeft uitgehaald, onzeker net als hun toekomst.

Les roseaux sauvages toont een diepgaand portret van adolescenten die op de overgang staan van onschuldige jeugd naar verantwoordelijke volwassenheid en waarin hun toekomst daar zal beginnen waar de film eindigt. Cinema die zindert en tintelt, prikkelt en ons confronteert met de eeuwige vraag wat we met ons leven moeten aanvangen.