Two Lovers (2008)

Degelijke film, vooral vanwege de goede casting. Phoenix vond ik erg sterk, hij is gewoon die labiele, gevoelige,maar net niet compleet wereldvreemde gozer die niet weet voor welke vrouw (en welk leven) hij moet kiezen. En ook de beide dames overtuigen in hun rollen van de ideale schoondochter en de avontuurlijke schone die niet erg betrouwbaar is. Tot de laatste scène blijft het redelijk onduidelijk wat de uiteindelijke afloop zal zijn, en dat is maar gelukkig ook want de speelduur is voor het eenvoudige verhaal redelijk aan de lange kant waardoor de film soms wat op het randje van saaiheid balanceert. Dat is jammer, want qua acteerwerk is Two Lovers bovengemiddeld goed.

Zeker geen slechte film, soms beetje saai maar al met al 3,5

ik had zeer hoge verwachtingen van deze film, zeker als de de cast ziet. Maar wat was dat voor iets saais? Mijn gedachten hebben zeer vaak afgedwaald naar andere oorden. Het verhaaltje vond ik te alledaags en te gezien, en er werd ook niets gedaan om dit eens in een nieuwer kleedje te steken.

Van de cast op zich was ik ook niet zo overweldigend en de hele film speelt zich in donkere kamers af, waardoor ik zeker in slaap viel. Dan krijg ik zo het gevoel van, steken die nooit is een licht aan als ze een kamer binnenstappen?

Deze film is voor mij net niet gebuisd, omdat ik hem toch volledig heb uitgekeken en het idee achter de film wel oké was, gewoon de uitwerking niet.

Sluit me volledig aan bij notorious_kim, al denk ik dat ik hem nog slechter vond.

Uiteindelijk was dit toch een vrij sterke film. In het begin moest ik er even in komen en vond ik het personage van Phoenix niet erg interessant maar naar mate de film vorderde raakte ik steeds meer geboeid.

Vooral het spel tussen Paltrow (mooie rol) en Phoenix was erg sterk. De sfeer, de familiedruk, zijn depressie het wordt allemaal heel goed neergezet. Het einde vond ik bijzonder mooi maar het absolute hoogtepunt was de sobere muziek. Die op de juiste momenten werd ingezet en sfeerverhogend werkte.

Goed

Eigenlijk vond ik het verhaal wat sloom en langdradig. In het begin vond ik de personage's ook niet zo heel boeiend. Vooral Michelle vond ik maar een oppervlakkige tuthola die ik niet echt kon peilen. Daarom kon ik me ook niet zo inleven in de relatie die Leonard met haar voelde.

Naarmate de film vorderde ging ik me wel meer intereseren in het peronage van Leonard. In het begin vond ik het maar een rare nerd die bij zijn ouders woonde. Gaandeweg zag ik hem meer als een gebroken man die steeds meer kracht ging krijgen om zijn verleden te laten rusten en weer de juiste beslissingen voor zichzelf te nemen.

Op zich ben ik niet zo'n fan van een donkere en grimmige sfeer in een film maar in dit geval vond ik het zo'n goede weerspiegeling van de gemoedstoestand waarin Leonard zich bevond. Ik vond het eigenlijk wel een heel sterk punt van de film. Het acteerwerk van Phoenix vond ik ook echt supersterk.

Als je niet zo van langzaamlopende drama's houdt dan is deze film geen aanrader. Van mij had de film iets korter gehouden mogen worden in het middenstuk maar ik kan deze film toch zeker wel waarderen.

Sfeervol, passend sober in beeld gebracht liefdesdrama. Phoenix is uitstekend in zijn vooralsnog laatste filmrol, als een enigzins wereldvreemde en labiele man die continu twijfelt tussen een veilig bestaan en een onzekere toekomst. Paltrow is ook prima, net als de hele supporting cast. Alle bijrollen zijn tot in de puntjes verzorgd. In het laatste half uur begint de film wat te slepen, maar door het sterke akteerwerk blijft de film de moeite waard. De derde film op rij van Phoenix met regisseur Gray- hopelijk volgt er in de toekomst een vierde.

van drama gesproken zeg

Puur drama in een sobere sfeer, soms een glimlach als het leven weer positief lijkt. De cast speelt geweldig, ik leefde helemaal mee met alle personages.

Een mooi weerspiegelt verhaal wat in de realiteit zou kunnen gebeuren. De sombere en depressieve scénes die er spelen maken veel indruk.

Leonard heeft veel meegemaakt, kiest uiteindelijk voor de veilige weg. Laat zien hoe verknipt ie is.

Hij grijpt elke glimp voor zijn echte liefde die hem maar steeds weer laat vallen. Was misschien nog mooier einde geweest als ie op het laatst de zee ingelopen zou zijn, had zeker gepast bij deze film.

Ze spelen heel goed inderdaad, maar beetje erg traag en sloom

Vooraf dacht ik een aardig liedesfilmpje voorgeschoteld te krijgen. Maar de film is meer dan dat alleen. Het gaat over het ontsnappen aan de beklemming van je eigen nest en Joaquin Phoenix laat dat heel mooi zien. Wat een acteur is dat toch. Het gras is altijd groener aan de andere kant van de berg. Of toch niet?

Oerdegelijk filmpje!

Romantische films van Amerikaanse bodem zijn in mijn ogen dikwijls sentimentele vertelsels waarvan de siroop er langs alle kanten afdruipt en waarin snotterende, aan de prozac zittende hoofdrolspelers aan de hele wereld willen verkondigen dat ze tot over hun oren verliefd zijn. Voeg daar nog een triest muziekje aan toe en een jankend wicht dat in slow-motion door een wei tussen onschuldige schaapjes loopt, en je hebt een romantische film die in de smaak valt bij 'The Notebook'-fanaten.

Nu, 'Two Lovers' vind ik wél een zeer goede romantische film. Ja, het is voorspelbaar (zoals de meeste films in dit genre). Ja, het is een serieuze bedoening. Ja, je krijgt depressieve personages voorgeschoteld, etc. Kortom, alle cliché's zijn tot op zekere hoogte aanwezig. Wat deze film zo anders maakt dan zijn broertjes en zusjes in het genre, is dat we hier naar personages kijken die eigenlijk beseffen dat ze verkeerd bezig zijn. Je kan zeggen dat de personages naïef zijn, maar eigenlijk zijn ze dat niet echt. Eigenlijk weten ze dat wat ze doen fout is, maar ze doen het toch. Waarom? Ja, waarom is verliefdheid zo'n akelig beest dat een scherpe pijn kan teweegbrengen?

Kortom, 'Two Lovers' is een film die nog eens écht iets te vertellen heeft over verliefdheid en liefde en niet in sentimentele valkuilen trapt. Niet echt optimistische cinema, maar zeker uniek in z'n genre. Kudos, James Gray.

Donker drama met de juiste personages die af en toe weer kunnen lachen in het leven en hoop hebben. Geen gelikt glamourachtig hollywood-drama.

film waarvan het verhaal niet heel bijzonder is maar de acteurs dragen dit en maken het toch enigzins meeslepend en interessant. wat zou hij gaan doen? phoenix speelt zijn (laatste??!) rol met overtuiging.

een rustig drama met goede acteurs.

Opmerkelijke kleine tragedie met goed uitgewerkte karakters, een sterke, intense atmosfeer en puik acteerwerk. Een romantische film die eerder werkt als een kille herfstwind, dan als een warm dekentje, zonder overbodig deprimerend te worden. Mooie dialogen, ook. Aanrader.

Ik vond het eigenlijk helemaal geen slechte film,de acteerprestaties waren verbijsterend goed,ik heb phoenix en paltrow nooit zo goed zien spelen.

De deprisieve sfeer werd goed neergezet,je voelde gewoon aan,dat er overal wel een donkere wolk boven hing bij phoenix en paltrow.

Phoenix en Paltrow spelen hier 2 bedriegers die elkaar dus goed gevonden hebben en ze kunnen het allebij even goed.

Integere film zonder poespas, goede regie, goede acteer prestaties.

Grauw maar toch ook mooi realistisch drama.

Je word al snel meegezogen in het personage van Leonard.

Juist ook door de deprimerende sfeer hoe het verhaal wordt verteld.

En vooral ook door de herkenbare situaties die identificeerbaar zijn met de hedendaagse problemen van de mens.

Angst, afwijzing, twijfels, onzekerheid maar ook verliefdheid en hoop. Zal Leonard voor het avontuur kiezen of voor het burgelijke leven?

Phoenix & Paltrow spelen erg goed en dragen deze film naar een mooi einde.

Goede film en daarom ook 3.5 ster.

Je moet er wel voor in de stemming zijn...er zijn films die je 'er zo even in stopt'. Dat is deze niet...

Mooi drama met degelijke rollen van de gehele cast, met een fenomenale Phoenix als uitschieter. Het verhaal kan soms wat origineler en rapper, maar door de mooie regie en enkele sfeervolle scenes(denk maar aan de interactie tussen Phoenix en Paltrow als ze beiden uit hun raam hangen of bellen met elkaar, erg fraai) een uiterst emotionele ervaring.

3,5*

Tsja, mooi drama inderdaad.. en zeer herkenbaar. Welke man heeft nu niet dit soort fucked up bitches ontmoet en gedacht dat hij er iets mee moest? Uiteindelijk zijn de signalen allemaal vrij duidelijk geweest en moet je kiezen voor iets dat echt is. Phoenix weer in een goede rol, voor hem geknipt bijna.

Ik vind deze film wonderschoon. Absoluut een verrassing. Wat een sfeer, wat een acteerprestaties. Herkenbaar, sfeervol, drukkend hier en daar.

Prachtige film waarvan ik nog steeds onder de indruk ben. Two echte lovers is inhoudelijk geen speelgoed en doet pijn bij de prachtige verlolking van Phoenix. Ook de beide dames doen niet veel onder in het acteren van een eigenlijk banale voorspelbare inhoud. Maar toch, met de nodige overdrijving, uit het leven gegrepen.

Houden van is nu eenmaal geen exclusiviteit van een zakelijk toekomst maar van gevoelens die moeten beantwoord worden. Niet zo happy als je in het water spring om een vergane liefde en er dan ineens twee voor in de plaats krijgt. Ook het einde gaat richting zeewaarts. Mooie symboliek zonder een echt happy end want de doorslaggevende vliegtuigtiketten zijn voor lege stoelen.

Ik vond het een beetje saaie film, ondanks dat ik films met dit thema toch vaak wel leuk vind. Maar het ging allemaal wat te sloom. Toch vond ik het visueel erg mooi af en toe. En natuurlijk speelt Joaquin Phoenix een fantastische rol.

Sensitiviteit die me deed denken aan Kerrigan's Keane. En dat is fijn, want wordt hier prachtig tussen de lijntjes gekleurd! En de gitaartokkels zijn zo sereen! Erg mooie en ontroerende film.

verhoogd naar de volle 5 sterren danuz? wow

heb em inmiddels in huis, maar hij is nu ook zeker wat ophoog geschoven in mijn prioriteiten

moet Keane ook nog steeds zien overigens, daar wordt ook aan gewerkt...

Ja, vond dit een erg emotionele film. Nu ook meer films van Gray gezien - moet alleen We Own the Night nog - en dit is echt het hoogtepunt in zijn oeuvre. Misdaad wordt naar achter geschoven, melancholie en romantiek naar voren. Geweldige setting ook (typisch Gray) en het einde greep me recht naar de keel.

Niet slecht maar zeker geen topper.

Heb al vaker van mensen gehoord dat ze een hekel hebben aan Gwyneth Paltrow. Heb daar zelf nooit zo'n last van gehad, sterker nog vond haar zelfs vaak goed op haar plek en iets toevoegen - Shakespeare in Love bijvoorbeeld. Daar is dan gisteravond verandering in gekomen - ik denk zelfs dat ik een allergie voor het leven heb op gelopen voor Paltrow. Hemeltergend ver-schrik-ke-lijk, ik heb er geen andere woorden voor, niet alleen het personage is vreselijk vervelend, ook de aanstellerige manier waarop Paltrow ("oh-oh ik ben zo vreselijk in de war vanavond, kom je even langs") er dan ook nog gestalte aangeeft.

Wij hebben elkaar na een uurtje op de bank eens aangekeken en geconstateerd dat we het allebei hadden. Het brengt de volledige film om zeep, die verder een mooi portret geeft van een worstelende Phoenix. De regisseur had er beter aan gedaan zich te concentreren op Phoenix en de verstandhouding met zijn ouders (zoals het eerste stuk) en zijn verhouding met Sandra en dat hele buurvrouw gezeur (inclusief de getrouwde minnaar subplot) achterwege gelaten. De sfeertekening in deze film blijft ver achter bij eerder werk dat ik van Gray zag, het bleef allemaal erg op de vlakte.