Il Y A Longtemps Que Je T'Aime (2008)

film viel mij erg tegen, niet prettig om naar te kijken, verhaal stak wel goed in elkaar;

het boek was beter... of is er geen boek van?

omg

In deze film zegt de man van het echtpaar dat ie liever niet naar een Kurosawa-film gaat omdat hij altijd in slaap valt bij Japanse films.

Even later omschrijft iemand Franse regisseur Eric Rohmer als de Racine van de 20e eeuw.

Het moge duidelijk zijn deze film is meer voor de Rohmer-liefhebbers.

Dat betekent men heeft beroepen als literatuur-professor en xenograaf, woont in een grote villa en heeft twee schattige geadopteerde Vietnamese kindjes.

Doelgroep is dus duidelijk de Franse Grachtengordel die prima acteerwerk ziet in een simpel verhaaltje zonder verdere cinematografische waarde.

Ik honger heel erg naar de tijd van Francois Truffaut.

Wendy

38 jaar

vrouw

Prachtige film, Thomas speelt haar rol weer schitterend en deze keer in de Franse taal. Het speelt goed op het gemoed en pas op het laatste wordt er heel wat onthuld. Een echte aanrader !!!

Vreselijk saai televisie drama met een kind actrice waarvan je tenen spontaan in de lengte groeien en het verhaaltje maar een beetje door suddert tot vervelends toe. Gigantische domper op het eind waar onnodig, helaas alles prijs wordt gegeven.

Erwin

Spontaan 10 jaar ouder geworden.

Schitterend ''verwerkingsdrama'' waarin een vrouw (Kristin Scott Thomas) intrekt bij haar succesvolle zus (Elsa Zyberstein). Hun omgeving is onwetend over de afzichtelijke daad die zij ooit gepleegd heeft naar haar bloedeigen zoon. Maar was die daad wel zo verschrikkelijk? De film brengt nuances aan in het beeld van ''een monster'' en geeft een gekwetste ziel bloot die zo menselijk is als ieder van ons. We zien hoe deze vrouw van een bloedeloos wrak langzaam transformeert tot een vrouw die in het leven wil staan maar die altijd zal lijden onder haar eigen verleden. En er wordt ook nog een intrigerend sub-thema aangesneden over de betrekkelijke eenvoud van literair werk naar gebeurtenissen uit het ware leven. Een grote pluim voor de sobere doch ijzersterke regie van Philippe Claudell en het eveneens ijzersterke acteerwerk van Kristin Scott Thomas. De sentimentaliteit, die de hele film op de loer ligt, wordt kunstig vermeden door het toch vooral zo menselijk mogelijk te houden. Het enige minpunt zijn de wat onnozele plotlijnen rond een maatschappelijk werker en zijn fascinatie voor de Orinoco. Dat vond ik echt een tikkeltje ongeloofwaardig.

ha lekker

Mooie film, al het goed is al vermeld neem ik aan zoals het acteerwerk en het gevoelig verbeelden en invoelbaar maken van de situatie.

Ik had het alleen interessanter gevonden als het uiteindelijk niet zo'n 'sympathieke' moord was geweest: een soort euthanasie van een wanhopige moeder op een ten dode opgeschreven kind dat onbeschrijfelijk leed. En dus niet een zinloze moord van een doorgedraaide en overspannen ouder. Die er uiteindelijk 'overheen gegroeid' was.
Maar het waren allemaal nette, hoogopgeleide en politiek correcte mensen die hun gevoelens voor honderd procent op orde hadden op een keertje niet, maar toen speelde er een onvoorstelbaar drama .

Mooie film met sterk acteerwerk. Kristin Scott Thomas is cool.

Goeie van de film vond ik dat er niet overdreven sentimenteel werd gedaan. Heb nooit in de gevangenis gezeten, laat staan 15 jaar. Maar kan me voorstellen dat niet alles meteen leuk en gezellig is.

Ook de bijrollen (man van Léa, opa, dochtertje, mannen) vond ik niet over-aceteren.

Eindscene met geschreeuw en 'waarom' komt ook binnen. Omdat het Frans is wordt het nog intenser. Dit ondanks of dankzij het feit dat ik geen Frans kan.

Toch kan ik me er niet aan ontrekken dat ik iets mis. Maar dat overheerst niet.

Filmisch gezien is dit natuurlijk gewoon een recht toe recht aan film. Geen verbluffend camerawerk, mooie effecten, goede soundtrack of meer van dat soort dingen. Hier moet de film het echt niet van hebben, Het is een behoorlijk sober geheel.

Maar het verhaal dat hier verteld werd werd ontzettend sterk overgebracht. Het heeft me zeker gegrepen. Dit komt voornamelijk door het supersterke acteerwerk in deze film. Vooral Kristin Scott Thomas als een vrouw die ook al is ze vrij uit de gevangenis nog steeds gevangen zit in haarzelf. Zij was echt verbluffend goed.

Kristen Scott Thomas speelde inderdaad een prima rol en draagde daarmee de hele film. De rest was ontzettend sober en behoorlijk traag. Normaal gesproken vind ik dat geen probleem maar bij deze film ging het me een beetje tegenstaan. Toch heb ik met veel interesse zitten kijken. Maar een tweede keer zal ik hier niet naar kijken.

Foei!

Kristin Scott Thomas, die ik al zag schitteren in Partir, zet hier een schitterende prestatie neer als Juliette. In een al even indrukwekkend regiedebuut van Philippe Claudel.

Een verhaal over het verlies van een dierbaar iemand en het verwerkingsproces ervan. Een verhaal over schuld, vooroordelen en hoe moeilijk het is om na een lange tijd van isolement de draad terug op te nemen in de echte wereld. Eén van de betere Franse films die ik de laatste jaren heb mogen zien. Hopelijk trekt deze regisseur deze lijn door.

Vrij standaard verhaal en raakte bij mij niet helemaal de gevoelige snaar.

Film was net zo koel als Juliette zelf.

Zaten natuurlijk wel de nodige mooie scenes in en het acteren van de dames was boven gemiddeld.

Voor een debuutfilm van deze regisseur niet slecht.

Prachtige rol van Kirstin Scott Thomas, maar het feit dat ze haar zoontje had vermoord omdat hij ongeneeslijk ziek was had ik eigenlijk al vrij snel in de gaten. Doet op zich niets af aan de film, maar erg verrassend was het niet.

Wat heeft die Kristin Scott Thomas toch een prachtige en rustgevende uitstraling. In 'The Horse Whisperer' dacht ik precies hetzelfde over haar.

Een erg vermakelijk film maar ook niet meer dan dat. Ten eerste had ik de film een stuk diepzinniger verwacht, ik ergerde me aan het erg geheimzinnige gedoe dat uiteindelijk naar een saai einde leidt. Ten tweede zag ik alleen een paar mannen die het hoofdpersonage willen versieren gecombineerd met erg triestige beelden die op de koop toe vrij saai gebracht werden. Al bij al worden er dan nog een paar extra pseude-humoristische scènes aan toegevoegd, de "moeilijke momenten" vond ik al bij al ook erg overdreven gebracht, tenslotte begrijp ik ook de toevoeging niet van de zelfmoord van haar eerste reclasseringsambtenaar, moest zij daar iets uit leren? - interpreteer het als je zelf wil. Mij wist ik het maar matig te boeien.

Ik mag dan erg afkrakend overkomen, de film vind ik zeker niet slecht. Leuk om gezien te hebben, maar het is ver van speciaal ondanks misschien de diepzinnigheid die erin schuilt. Vooral de overdrijvingen vond ik vaker een minpunt. Uiteindelijk leek het mij meer een film die oude problemen als euthanasie bij minderjarigen naar boven brengt in plaats van een vrouw die werkelijk een pijnlijk verleden probeert te verwerken en verder probeert te gaan. dit laatste gedeelte is er natuurlijk ook. Alleen vond ik het vaker minder goed gebracht.

Prima film die goed is in zijn eenvoud. De kracht zit hem niet eens zozeer in de uiteindelijke plottwist (het was voor mij al vrij snel duidelijk dat Juliette haar kind niet met kwade bedoelingen had vermoord), maar vooral de weg er naartoe vond ik interessant.
Kristin Scott Thomas is erg sterk in haar rol als Juliette; een gesloten vrouw die vijftien jaar in de gevangenis heeft gezeten voor een verschrikkelijke daad en nu haar leven weer op probeert te pakken. Er wordt langzaam maar zeker meer duidelijk over het verleden van Juliette, haar familie en zowel de daad die ze op haar geweten heeft, als de redenen daarvoor. Het verhaal kabbelt rustig voort zonder ergens extreem emotioneel, dramatisch of sentimenteel te worden. Normaal zou ik me daar aan gaan ergeren, maar bij deze film niet. Het vrij eenvoudige verhaal in combinatie met het sterke acteerwerk en de sfeer vormen juist een erg aardig geheel.
Dit is niet een film die een heel diepe indruk heeft gemaakt en lang zal ik me hem niet blijven herinneren, maar het geheel steekt goed in elkaar en ik heb me er prima mee vermaakt. 3.5*

Mooie film over het verwerken van een traumatische ervaring uit het verleden, waarin de kracht - zoals wel vaker bij dit soort films - vooral schuilt in de kleine gebaren, stiltes en blikken. De uiteindelijke "ontknoping" valt een tikkeltje tegen, maar hindert de kracht van de film niet meteen. Goed doorleefde vertolkingen en ook nog een paar behoorlijk pijnlijke scènes vol stille tragiek. Op audiovisueel vlak geen franjes, de film werkt nagenoeg uitsluitend op het verhaal en het treffend in beeld brengen van de juiste elementen.

3,5*

Prachtig drama met uitstekend acteerwerk. Het verhaal is niet erg speciaal, maar heel goed neergezet. Mooie sfeer, af en toe wat droge humor. Met de tekst was niets mis. Alleen jammer dat ze het nog wel iets té duidelijk maakte op het einde. Maar verder een uitstekend drama!

Deze 'recensie' overtuigd me om toch te kijken vanavond. Ik twijfelde.....hoewel ik ooit fan was van SATC de serie en van mode hou vind ik die films tijd en geldverspilling, dus overbodig. Ik ben beslist een Scott Thomas fan. Dus da's al een goeie reden. Ben benieuwd....

Inderdaad, een prachtige film. De film spookte vandaag nog door mijn hoofd. Toen ergens halverwege de film duidelijk werd dat Julliette (Kristen Scott Thomas) arts was en waar het uiteindelijk om ging begreep ik wel waarom zij de "afwezige" was. En dat bleek dus aan het zeer ontroerende einde.
Een ander moment dat mij nogal beroerde was toen een van de vrienden des huizes die interesse in Juliette had (die kale man, sorry z'n naam vergeten) stelde dat het uiteindelijk maar een dunne lijn is die misdadigers scheidt van "gewone mensen".
Ook zo'n bij-scene als die eenzame reclasserings ambtenaar met zijn rivier verhaal die dan uiteindelijk zelfmoord pleegde raakte mij nogal. Geen makkelijke film. Maar wel prachtig met een sterke cast.
Ik moest er wel even van bijkomen......

Deze film leert dat dingen in de meest ruime zin van het woord nooit zwart of wit zijn, alles is grijs. Iedereen heeft zijn oordeel klaar terwijl de dingen vaak genuanceerder liggen dan zij in eerste instantie lijken (‘Wat weet Dostojevski nou van moordenaars.’)

Prachtige, aangrijpend drama waarin smart (‘La Douleur’) centraal staat. Smart zorgt eigenlijk voor een levenslange opsluiting.

Kristin Scott Thomas is helemaal top, andere acteurs dik in orde. De rest van de film is verder degelijk maar weinig opzienbarend.
Er wordt weer veel getafeld, en voor zich uit gestaard op z'n frans.
Het was te verwachten, dat ze geen echte misdadiger was, alleen moeten we lang wachten voor we weten dat ze euthanasie pleegde om haar zoontje uit zijn lijden te verlossen. Ipv haar te veroordelen als kijker omdat ze haar kind vermoordde, krijg je gaandeweg vanzelf meer sympathie voor haar.
Mooi einde is het wel; Je suis la! ......................je suis la...........

Deze film rekent af met vooroordelen over mensen met een langdurig detentieverleden. Mooie beelden, fraaie muziek en ijzersterk acteerwerk van Kristin Scott Thomas

Dit is een heerlijke film met en aangrijpend verhaal.

Inderdaad een redelijk aangrijpende film, waarin vooral de aantrekkingskracht zit in de karakters die erg levensecht op me overkomen. Daarnaast is er echter weinig, want visueel is deze film ontzettend saai. Als bijvoorbeeld iemand binnen de film opmerkt dat de regen er mooi uitziet, verwacht ik een prachtig gestileerd shot, maar dat zat zelfs op dat moment er niet in. Verder viel het op dat de montage niet in lijn liep met de muziek als die klonk. Toch ook een beetje een teken dat men vergeet film te maken.

Maar zoals eerder gezegd wisten de personages wel te boeien en ook te ontroeren, ze voelden echt aan als vlees en bloed, waardoor de film uiteindelijk niet verveelde. Wel voelt het na afloop net iets te makkelijk aan, want er worden voldoende aanwijzingen gegeven hoe het zit. Als je weet dat er in Frankrijk euthanasie verboden is, dan is de optelsom snel gemaakt als je hoort dat Juliette arts was.
Dit maakt dat ik toch 2,5* in plaats van 3* uitdeel. Hoger zat er sowieso niet in, daar vond ik de film teveel missen aan visuele kwaliteit.

Told you so !!

Dit is ondanks alle negatieve beoordelingen een Prachtfilm ! Goede cast, mooie muziek en uitstekend acteerwerk van Kristin Scott Thomas...

4*