Il Y A Longtemps Que Je T'Aime (2008)

2 april voorpremiere in Vlissingen bij Film by the Sea door het jaar.

"Op woensdag 2 april presenteert Film by the Sea in samenwerking met Alliance Française Coeur de Zélande een bijzondere avond in het teken van de bekende Franse schrijver en filmregisseur: Philippe Claudel. Claudel is in ons land vooral bekend geworden met zijn boek ‘Grijze Zielen’, waarvan een verfilming twee jaar geleden te zien was in het competitieprogramma van Film by the Sea. Met de film Il y a longtemps que je t’aime debuteert Claudel zelf als filmregisseur. De film werd onlangs genomineerd voor de Gouden Beer tijdens het Filmfestival van Berlijn.

Film by the Sea vertoont deze avond Il y a longtemps que je t’aime met aansluitend een talkshow met Philippe Claudel. De film gaat op 5 juni in Nederlandse première. Tevens is er aandacht voor zijn nieuwste boek: Het verslag van Brodeck dat op 6 maart onlangs uitkwam bij De Bezige Bij. Na afloop is er een signeersessie en is een boekenstand ingericht door boekhandel De Drvkkery."

Eerg sterke film! Er is een knappe opbouw naar een meesleurend einde. De snijdende muziek geeft het totaal een extraatje. Ideaal voor de liefhebber van de Franse film.

Ijzersterke vertolking van Kristin Scott Thomas.

Maar heb wel een dubbel gevoel bij deze film.

Ik heb niks tegen feelgoodmovies, maar hier lag het er allemaal toch een beetje te dik bovenop. Zeker zoals het nog eens overdreven vet onderstreept wordt met afschuwelijke muziek.

Er is een mooie relatie tussen de mensen onderling, de setting in het provinciale Frankrijk is ook een verademing, maar de ontknoping lijkt meer iets voor een sprookje dan voor een echt drama.

UIteindelijk was het me allemaal te zoeterig, te flauw.

Toch nog boven de helft, dankzij Thomas.

Ze was wel aardig. Was er nu niet echt van onder de indruk, maar ze tilde de film wel naar een iets hoger niveau ja. Want dat was echt weinig bijzonders. Heel gewoontjes, een soort formule die vrij degelijk uitgevoerd wordt. En daar heb ik nooit veel waardering voor. Bovendien zag de film er, met enige regelmaat, foeilelijk uit. Hier en daar toch wat aardige momenten, zoals de scènes op het platteland. Dan word je toch even meegevoerd naar 'vroeger' en dat is altijd prettig. Die Claudel schijnt al weer bezig te zijn met een volgende film, maar ik vermoed dat hij het beter bij schrijven kan houden.

Ik had eerst 3* staan, maar ik denk dat ik er toch maar 2.5* van maak, en dan neig ik meer naar 2* dan naar 3*.

haha, dat vond ik nu net zo leuk aan die film. Die hemden van die 'Orinoco'flik! Geniaal, zo lelijk, maar je ziet er wel degelijk heel veel mensen mee rond lopen. ook diens haar zag er niet uit. Gewoon een man die al heel lang in zijn eentje woont. Nee, die truttige outfits en zo vond ik heel terecht. Dat vind ik ook zo leuk aan Franse films.

'Le goût des autres'. Geweldig!

Ik heb het niet over de kostuums. De beelden zelf waren vaak enorm lelijk.

De film heb ik in Brussel in de bioscoop gezien. Ik vond het een mooie film met een indrukwekkend en geloofwaardig verhaal. Het knappe is dat hier de acteurs ook hun acteerkwaliteiten laten zien zonder dat er veel gezegd wordt. Het feit dat mensen in deze film ook minder mooi (zonder make up) in beeld komen, vind ik juist geloofwaardiger overkomen. De kleding is ook wat treurig maar dat past ook bij het verhaal en dat ontwikkeld zich ook in het verhaal. De zussenrelatie komt heel geloofwaardig over.

Op zich volg ik het werk van Kristin Scott Thomas al een aantal jaar maar vaak heeft ze maar bijrollen in films (in het theater heeft ze wel hoofdrollen). In deze film heeft ze eindelijk een hoofdrol en kan ze de rest van de wereld haar acteertalent laten zien. Dus ik ga zeker weer naar deze film als de film in Nederland op 5 juni in premiere gaat.

Mooie film, zeker voor fans van de Franse film (zoals ik toch wel). Hij geeft een realistische voorstelling van het leven. Kirstin Scott Thomas acteert heel goed, en ze spreekt ook heel goed frans voor een engelse.

Het liedje waar de title uitkomt, is heel mooi zeker voor wie The Painted Veil ooit gezien heeft..

Toen ik hem zag zaten we met 4 in de zaal, spijtig want hij is echt wel aan te raden.

Helemaal niets van deze film verwacht, maar niettemin is hij mij 100 procent meegevallen. Het verhaal vond ik zeer goed en er werd, vooral door Kirsten Scott Thomas zeer goed geacteerd. Op den duur werd het mij wel duidelijk dat het niet zo maar een gewone moord op haar kind was waarvoor Juliette in de gevangenis had gezeten. De manier waarop zij met de kinderen van haar zus omging zei mij genoeg.
Het einde vond ik erg sterk maar toch ook weer niet helemaal verrassend.
Ik vond dit toch een van de betere films van de franse cinema.

Een verdomd goede film, met vooral een geweldig goed scenario, waar stukje bij beetje het mysterie ontrafeld wordt. Schitterend eind ook: eerste zegt ze tegen de man van haar zus "Je suis la" en dan nog eens zachtjes tegen haar zus hetzelfde, maar met totaal een andere betekenis. Die zo op die manier de hele film samenvat in één zin. Geweldige impact.

4,5*

Terwijl de grote zaal van Cinerama Rotterdam leegloopt met honderden vrouwen die net hebben genoten van "Sex And The City" loop ik met slechts 4 mensen uit "Il Y A Longtemps Que Je T'Aime"

De vrouwen zijn druk en enthousiast, mijn medebezoekers en ik onder de indruk van wat we net hebben gezien. Het is een tijd geleden dat een film zo'n indruk op mij maakte. Een ingetogen en emotioneel drama met over de hele linie uitstekende acteerprestaties. Daarbij een speciale vermelding van Zylberstein als de jongere zus van Scott Thomas, de laatste speelt echt de sterren van de hemel. Deze film zal, zie de toeschouwersaantallen, aan veel mensen voorbij gaan. Dat laatste is erg jammer en bij deze dan ook een dringende oproep aan de vele cinefielen onder u om dit meesterwerk snel te gaan zien.

5/5

Vriendin en ik zaten als enige in de zaal! Ten onrechte, want het was een onderhoudende film met een goed verhaal en goed acteerwerk. Toch zeker een aanrader!

Hij doet het toch best aardig. Bracht afgelopen week bijna 60.000 euro op. Staat op 6 in de Nederlandse box office.

Deze film vond ik echt de mooiste en meest ontroerende film die ik dit jaar gezien heb. De ijzersterke rol van de moeder die uit liefde haar kind vermoord zal me nog lang nablijven. Echt een aanrader.

Ja zeker, weyers00, een heel ontroerende film, maar wil je wel even de spoilertag gebruiken, want jij zit nu te verklappen waarom die film zo ontroerend is.

Zeer goed verhaal en verrassend goede acteerprestatie door Kristin Scott Thomas. Helaas worden er wel een paar clichéstukken toegevoegd die de film wat mij betreft onnodig `poezelig en makkelijk` maken, zoals het huiselijke, warme, goed georganiseerde leven van de zus, haar snoezige kinderen met hun onschuldige lieve vraagjes, de blonde minnaar in wording die wel erg warm en begripvol is, en vooral het briefje dat dan gevonden wordt...Aii...Echt zonde.

Wel sterk einde, het herhalen van de zin dat ze er is.

Vanmiddag in de Cinerama gezien en ondanks dat ik er van te voren niet zo bijzonder veel van verwacht had was ik op het einde totaal overdonderd.

Het verhaaltje (dat op het eerste opzicht niet veel voorstelt) wordt naarmate de film langer duurt steeds indrukwekkender en barst bovendien van de diepgang, daarnaast deden de acteurs en dan vooral hoofdrolspeelster Thomas het geweldig, paste de score prima in de sfeer van de film en zorgde bovendien voor een paar kippenvelmomenten. Verder bevat de film een paar erg mooie en bovenal zeer emotionele scenes die erg naturel over komen. Al met al een weg mooie en indrukwekkende kleine Franse productie die een must is voor echte fans van cinema, zou hem dan ook zeker aan willen raden.

4 dikke sterren

Dankzij Kristin Scott Thomas stijgen films boven gemiddeld niveau uit. Hier is ze opnieuw briljant ingetogen. Oscarwaardige rol, terwijl het verhaal me niet overal kon boeien. 3,5*

Wat mij in het bijzonder tijdens en na afloop van deze film raakte:

1. Echte mensen, dankzij zeer naturel acteerwerk

2. Mooie afwisseling van korte en lange scenes waarin de essentie zowel letterlijk gezégd als symbolisch (bijv. via rivier Oricono) geïllustreerd wordt

3. Belangrijker dan 1 en 2: de indringende behandeling van het thema ZIJN. Zijn in eenzaamheid, samen zijn, en misschien wel de kernvraag: MAG ik er überhaupt zijn?

Hoewel ik het met sommige kritiek eens ben, wat betreft kleding, muziek, zoetige maar ook mooie feelgood sfeer vond ik het toch een heel goede film. Kristin Scott Thomas vertolkte de haar rol ijzersterk, de strijd die ze moet voeren om terug te komen, haar eenzaamheid en haar afstandelijkheid en vooral ook haar zwijgen. De ontknoping van het mysterie vond ik wel een beetje soft en ongeloofwaardig ook, maar wel formidabel gespeeld.

PERSBERICHT

Meer dan 100.000 bezoekers.

IL Y A LONGTEMPS QUE JE T’AIME van Philippe Claudel

arthouse hit in de filmtheaters.

De 100.000ste bezoeker van de Franse film IL Y A LONGTEMPS QUE JE T’AIME van Philippe Claudel, die hiermee debuteerde als filmregisseur, met Kristin Scott Thomas en Elsa Zylberstein in de hoofdrollen, is dinsdagavond 16 september verwelkomd in Bioscoop Het Ketelhuis te Amsterdam. Met een Box Office van € 655.000 is de film nog steeds te zien in 23 bioscopen. Donderdag 18 september gaat de film de 16e week in. Zeker tot het eind van het jaar is de film nog overal in het land te zien.

ik vond het een erg mooie film. hoewel ik nooit kan begrijpen hoe iemand kan vermoorden, begreep ik verder het gedrag van die vrouw goed. ook hoe ze op mensen reageert, en het is ook erg interessant om te zien hoe verschillende mensen op haar reageren.

het is allemaal ook goed gespeelt, het meeste kwam heel echt over.

Alle lof voor debuterende regisseur Philippe Claudel die ervoor zorgt dat Kristin Scott Thomas boven zichzelf uitstijgt waarbij vooral de openingscene eentje is die in me hoofd staat gedrukt. Hoe ze op het vliegveld erbij staat. Versleten kleren, grauw gezicht, al rokend de medemens aan het observeren. Zelf niet al te spraakzaam probeert ze te wennen aan het alledaagse. Haar zus daarentegen straalt als een zonnebloem. Gulle lach, gepaste make-up en k(l)eurige kleding maakt van haar een typische Franse dame. Samen proberen ze het beste ervan te maken. Langzaam krijgen we steeds meer te zien en te weten waarom ze 15 jaar in de gevangenis heeft gezeten. Hoewel de debuterende regisseur hier en daar een steek laat vallen door bijvoorbeeld goedkope symboliek, denk aan het dichtslaan van een boek, had ik daar geen problemen mee. Dat vooral komt door het sterke acteerwerk van beiden dames die steeds meer in hun rollen groeien. Dus een ongekend sterke prent van Franse komaf die je meesleept in de angst voor het opnieuw leren leven in de maatschappij.

Heel mooi psychologisch drama dat bovenal uitdraagt dat het de moeite is om opnieuw te beginnen - perfect geïllustreerd door de slotzin Je suis là: het personage van Kristin Scott Thomas is er nog, hoe beschadigd ze ook mag zijn. Dat al vrij vroeg duidelijk is hoe de vork aan de steel zit, stoorde me niet en zorgde er toch ook voor dat de laatste scène meer is dan een allesverklarend slot waarin duidelijk wordt wie die mensen nu precies zijn waar je twee uur naar hebt zitten kijken. Anderzijds was het misschien nog interessanter geweest om Juliette minder sympathiek te maken door haar zoontje niet ziek te laten zijn, waarmee Il Y Longtemps Que Je T'aime volgens mij nog meer morele vraagstukken had kunnen oproepen. Ook had ik het gevoel dat Philippe Claudel zijn debuut krachtiger had kunnen maken door voor poëtischere beeldtaal te kiezen, waardoor ik deze misschien wel een absoluut meesterwerk had gevonden. Nu is de kadrering vaak erg sober en ook een minder klassieke vertelstijl kon misschien nog voor extra magie hebben gezorgd. Maar goed, met de indrukwekkende acteerprestaties van de twee ravissante zusjes (vooral Scott Thomas vind ik fenomenaal als "afwezige" maar toch heel innemende Juliette) kom je ook al 'n heel end en dus is Il Y A Longtemps Que Je T'aime de zoveelste klasse-worp van de Franse cinema.

Parel van een film met uitstekende acteerprestaties van met name: Kristin Scott Thomas. Zo ingetogen en aangeslagen door al het leed wat haar is aangedaan en toch zo naturel neergezet, zonder overacting. Echt subliem!

De cinematografie is nergens overdadig maar erg sober gehouden wat veel toevoegt aan de aftastende conversaties die beide zussen bij elkaar en hun omgeving ondernemen. Zag er allemaal zeer verzorgd en doordacht uit. Tel daarbij ook nog eens de muziek en de spitsvondige filmverwijzingen op, zoals bij dat feestje waar verwezen werd naar Giulietta degli Spiriti en je hebt een film ' met een intrigerend thema, interessante, zoekende personages ' die bij vlagen speels en met best wat humor, al zij het soms wat cynisch, uitgewerkt is. 4*

Prachtig uitgewerkte rollen. Sterk en uitermate gevoelig geacteerd. Chapeau!

prachtig drama! Kristin Scott Thomas is hier geweldig! dikke 4

Vond het een beetje tegenvallen, na alle lovende kritieken. Thomas speelt prima als de afstandelijke, kille Juliette. Je weet natuurlijk al vrij snel dat er meer aan de hand is dan enkel een brute moord op haar zoon. Het verhaal wringt zich in allerlei bochten, om zo het geheim van Juliette te bewaren tot het einde.

De relatie tussen de twee zussen is het hart van de film en daar had veel meer uit gehaald kunnen worden. Claudel beperkt zich vooral tot het stilzwijgen tussen de twee en onderbreekt voortdurend het verhaal met scenes die geen toegevoegde waarde hebben, zoals de scenes met Juliette en die kale man.

Als dan uiteindelijk aan het licht komt dat het om euthanasie gaat en de eindscene opeens een erg dramatische climax krijgt die behoorlijk vloekt met de rest van de film, spreek ik van goedkoop effectbejag en vals sentiment.

En voor de rest? De film heeft hier en daar een paar mooie scenes en vooral Thomas is dus goed bezig, maar verder dan 2,5* kom ik niet. Las het ook in een vorige post over de muziekscore, het paste totaal niet in de film.

Prachtig drama, ijzersterk acteerwerk. Mooie, kleine momentjes zoals hierboven al beschreven, dat laatste "je suis la" en het sprookje dat het dochtertje fluisterend voorleest tijdens het telefoongesprek. Prachtig.

Dikke 4 *