The Kid (1921)

Grootse cinema.

Ontroerende klassieker.

En wat is hier nu weer mis mee Queto Yurlunyur?

Wat hier nu weer mis mee is? Nou, om te beginnen Chaplin zelf, die klaarblijkelijk alleen maar komisch probeert te zijn door vreselijk overdreven te doen, om dat dan vervolgens af te wisselen met dramatische momenten die louter bestaan uit vals sentiment, in de trant van 'kijk mij nou toch weer eens zielig zijn'. Als deze film serieus genomen wil worden als drama (want voor mijn gevoel was het toch meer drama dan komedie), dan hadden ze op z'n minst iets wat op een verhaal lijkt in de film kunnen stoppen. De (mislukte) pogingen tot humor zijn ook niet al te bevordelijk voor het drama (dat toch al niets voorstelde). En dan is er tot overmaat van ramp nog Jackie Coogan, die aan een dusdanige mate van overacting lijdt, dat hij al zijn gebaren brengt alsof hij de meest extroverte volwassene is die er rondloopt - en dat moet dan een kind voorstellen... Er is eigenlijk maar 1 ding _niet_ mis aan deze film, en dat is dat 'ie na een uurtje al weer is afgelopen.

smaakjes verschillen, he queto?

'Chaplin zelf, die klaarblijkelijk alleen maar komisch probeert te zijn door vreselijk overdreven te doen'

Voor jou is dat overdreven, voor mij vol overtuiging en met veel passie. Blijft toch een maf verschijnsel..

Leuk filmpje. Ik vind Chaplin altijd wel wat hebben. Het is allemaal zo ontzettend simpel maar toch vermakelijk, soms grappig en vooral lief! Misschien soms wat te sentimenteel maar ik erger me er bij zijn films amper aan. 3,5 ster.

Als kind zat ik samen met mijn vader naar the Kid te kijken en ik was erg verbaasd toen ik de tranen over mijn vaders wang zag rollen. Ik snapte zijn verdriet niet. Het was toch grappig ?

Nu ik zelf ouder ben en moeder van een zoon, snap ik maar al te goed wat deze film met je kan doen. De combinatie van onrecht, armoede, liefde en ook humor is perfect in deze film. Hartverscheurend als the Tramp gescheiden wordt van zijn kind.

Chaplin kende de bittere armoede uit zijn jeugd en heeft zijn afkomst nooit verloochend in zijn films.

Petje af.

Voor wat betreft de "overacting " dat was vrij gebruikelijk in de tijd van de stomme films. Dat lijkt me nogal logisch.

Dat is een misvatting. Weliswaar lag er in stomme films meer nadruk op de mimiek dan in hedendaagse film, maar dat is nog altijd heel iets anders dan overacting. Er zijn een paar stomme films die volledig doorslaan (Metropolis met name), maar in de meeste stomme films wordt niet uitbundiger of overdrevener geacteerd dan in gesproken films.

Prachtig filmpje. Beetje kort, maarja. Als 5 jarigen kinderen tegenwoordig toch eens zo goed waren als Jackie Coogan destijds....

Niet mijn favoriete Chaplin, maar toch een klein meesterwerkje. 5*

Een stukje grootse cinema!Prachtig hoe Chaplin drama en komedie zo hand in hand laat gaan!

Ietsje minder dan "The Gold rush" maar toch 4*.

Niet onaardig, maar toch lang niet zo leuk als de andere Chaplin-films. Zoals gewoon is eigenlijk alleen de aanwezigheid van Chaplin zelf erg goed. Zijn manier van bewegen, kijken en wat al niet zorgt spontaan voor een glimlach op je gezicht. Zijn tramp is een van de meest sympathieke, charmante en vooral herkenbaarste personages ooit.

Maar dat alleen is niet genoeg. De humor is in deze film stukken minder, op een paar stukken na, en het drama vond ik hier ook niet zo goed werken als in bijvoorbeeld Modern Times. Het einde was ook wat slapper hier. En die droomscène vond ik maar niks.

Maar verder wel leuk, en hij is ook zo voorbij.

3 sterren

Ik heb juist de 50min versie gezien en hij was in een woord SLECHT. Het enige waar de film nog een goed punt voor haalt is voor de muziek want die was prachtig voor de rest was het een saai verhaal en begreep ik er op momenten gewoon niks van. De laatste 10min gingen er nog helemaal over met die engelen enzo en het verhaal had echt wel wat langer gemogen. 1*

Erg mooie en ontroerende Chaplin. Het jongentje speelt geweldig. Het grappige en verdrietige wisselen elkaar er mooi af. 4,5, maar zit tegen een 5 aan. Door de laatste scène (in dromenland) blijft het bij 4,5

Charlie Chaplin is the master!!

Vond dit helemaal niet onderdoen voor pakweg 'City Lights' of 'The Gold Rush', meer nog; het verhaal is ontroerender dan in de eerdergenoemde en de humor iets subtieler. Maar toch moest ik tot mijn grote spijt wéér door de saaiheid heenbijten. Waarom boeien deze films mij niet (behalve 'The Great Dictator')? Chaplin is doodgewoon een gedateerd fenomeen, volgens mij, maar voor de fans één van de betere Chaplin-films...

2,75*

Een van Chaplin's beste die nooit verveelt, mede door de ontroerende muziek die hij er zelf bij componeerde.

4,5*

Eenvoudige film, met enkele geniale scenes. Zoals degene waarin het jochie pannenkoeken aan het bakken is. Het jochie ontroert sowieso. Verder de gebruikelijke Chaplin-slapstick, maar soms wel wat flauw

Toch zeker het kijken waard, met name door die paar fantastische stukjes

3,5 ster

Erg leuke film. ik houd niet van films met lange speelduur, dus dit beviel me wel

Ik kreeg wel de indruk dat Jackie aardig kon acteren, zeker in de tijd van de stomme film (wanneer overdreven reacties een must is). Charlie Chaplin's gevechten zijn altijd hilarisch en ik vind Edna Purviance ook een hele leuke actrice.

*4 voor het geheel

Erg mooie Chaplin film. Leuke humor waar je van moet houden.
Ik vond het een aardige film met een simpele maar leuke verhaallijn. De problemen van de stad zijn mooi uitgewerkt op een komische manier. Aparte weer gegeven.
Het einde vond ik daar in tegen weer erg tegeven vallen. Dat alles helemaal goed komt vind ik dan weer minder. Je dropt een baby in een auto en haalt hem daarna net zo makkelijk op en het is goed. Beetje geforceerd maar ach het mag.

3* voor dit mooie plaatje.

zo gaat het in alle silent movies (die ik gezien heb) eraan toe. Lekker overdreven allemaal en vooral simpel

Ja, dat weet ik, maar dan mag ik er nog wel kritiek op hebben

'a picture with a smile - and perhaps, a tear'

Een mooie, ontroerende film van Chaplin, maar niet erg grappig, buiten het middengedeelte waarin Chaplin en Coogan samen wat geld bij mekaar proberen te snorren. Onmisbaar voor de fans, dat wel.

3*.

Net gekeken met mijn docher van zes en allebei een krop in de keel (de dochter nog meer dan mij). Mooie film vind ik. 4.5*

Mijn eerste chaplin film, en meteen een van de leukste van allemaal.

Ik raad mensen die nog nooit een film van chaplin hebben gezien dan ook deze film aan, want dit is de meest toegankelijke. Dit was mijn tweede stille film, en als ik er nou aan terug denk zou ik me de film met geluid ook niet kunnen voorstellen, het stille is juist de kracht van de film. Het verhaaltje is behoorlijk simpel, maar door chaplin (ontzettend komisch, en vooral een groots cineast) en coogan (een erg schattig jochie, dat voor zijn leeftijd behoorlijk goed speelt) die het geheel behoorlijk weten op te leuken, een paar prachtige scenes, die beschrijving in het begin klopt helemaal

'a picture with a smile - and perhaps, a tear' ofzo. Kortom een klein meesterwerkje, chaplin's meest toegankelijke film, een paar behoorlijk simpele scenes (maar oh zo prachtig en komisch) en een geweldige chaplin en coogan die een geweldige chemie hebben met elkaar. Nee ik mag die chaplin wel, een van de grootste uit die tijd, en mag zeker in het lijstje van de grootste regisseurs. 3,5 sterren

Logisch als het je eerste is...

Oh sorry misverstand, dat had ik er misschien even bij moeten zeggen, dit was de eerste die ik van hem zag, en ik heb er inmiddels nog twee gezien city lights/great dictator. Die twee waren meer films die je wat serieuzer moest nemen maar deze film is gewoon lachen geblazen. En met leukste bedoel ik (de grappigste).

Prachtige film, ik heb het echt voor Chaplin's stijl. Het verhaal is simpel, maar weet zeker en vast te ontroeren en te boeien. Chaplin's typerende mix van emoties (humor, tristesse en ontroering) is ook bij zijn eerste 'langspeelfilm' niet afwezig, en werkt hier nagenoeg even goed als in pakweg City Lights (wat nog steeds mijn favoriete Chaplin blijft).

Als ik wat moet opmerken: de hele droomscène vond ik een beetje overbodig/langgerekt (doch op zich best grappig en spitsvondig uitgevoerd), en Jackie Coogan wist me niet helemaal te grijpen als 'The Kid'. Ik denk nu aan de hartverscheurende scène waarin The Tramp gescheiden wordt van The Kid, maar die scène boet bij mij aan kracht in door de iets te veel overdreven emotie die Coogan in zijn vertolking legt (maar natuurlijk, het blijft een 7-jarige). Het was in elk geval Chaplin's mimiek die de scène zijn grootste kracht gaf.

Maar ik ben voor de zoveelste keer weer geboeid geweest door Charlie Chaplin, en de belofte die de film maakt ("a picture with a smile - and perhaps, a tear") weet hij zeker en vast waar te maken.

4*

P.S.: Overigens grappig om te weten dat Jackie Coohan later Uncle Fester speelde in The Addam's Family (de tv-reeks), en dat het iconische beeld van The Tramp en The Kid die om de hoek kijken met de politieman achter zich niet eens in de film zit.

ikheb zelf de 68 minute versie gezien

Dat vond ik ook een aardig weetje! En nu ik het weet kan ik niet begrijpen dat het me niet eerder was opgevallen!

Anyway, sinds FRS de Chaplin Colletion in de uitverkoopbakken heeft gegooid waag ik me zo af en toe aan een van zijn films (best mooie uitgaves en de extra's voegen echt wat toe, zoals bijvoorbeeld weetjes als die Friac gaf. Het leukste weetje is eigenlijk dat de zg. Hitlersnorretjes eigenlijk Chaplinsnorretje zouden moeten heten, omdat Hilter zijn snorretje heeft gemodelleerd naar die van Chaplin!!!).

Ook dit is weer een prima film met (volgens mij voor die tijd) briljante vondsten. De combinatie van lach en traan werkt bijzonder goed. Ik vond de beeldkwaliteit verrassend goed voor zo'n oude film!

De sequens waarin the Tramp de vondeling probeert de dumpen is hilarisch!

Huh? Hoe kwam je daaraan? Of heb je 'm vertraagd afgespeeld?