The Texas Chainsaw Massacre 2 (1986)

"You have one choice, boy: sex or the saw. Sex is, well... nobody knows. But the saw... the saw is family."

Na twaalf jaar brengt Hooper een vervolg op zijn historische parel, die ongetwijfeld des tijds al veel betekende voor de film wereld en zeker het horror landschap. Toch ben ik het eens met wat hier ook al in de berichten staan, vergelijk deze prent zeker niet met deel één. Dit tweede deel gaat overduidelijk de komische kant op, wat ik eigenlijk helemaal ook niet aan zag komen. Ja, ik had het kunnen verwachten als ik normaal naar de genre's had gekeken, maar dat heb ik niet. Dan komt het toch wel als een verassing, al neemt het niet weg dat ik onwijs lekker van deze film heb genoten zeg. De re-makes en alle delen uit de jaren 2000 kunnen toch wel een stuk minder indruk maken, vooral de meest recente, maar Hooper laat hier zien waarom hij heer en meester over deze reeks is.

Het enige minpuntje binnen deze film vond ik toch wel dat geschreeuw van Caroline Williams. Als je meer van dit soort type films kijkt kom je er achter dat het vrij normaal is, maar anno 2025 vind ik dat geschreeuw echt héél irritant. Ook gewoon geen overlevingsinstinct wat er in zat, wat het overigens ook wel grappig maakt, maar het is toch te dom voor woorden dat je in plaat vans weg te rennen, in een hoekje gaat staan schreeuwen. Echt zonde, want het haalt toch wel een stukje kijk plezier weg van deze film in mijn ogen, en dat had echt niet gehoeven gewoon.

Maar daarom heen wel echt onwijs vermakelijk dit, en echt een plaatje om tijdens Halloween avond te kijken. Qua introductie neemt Hooper het al op de komische tour, maar bewaart wel de rust om een beetje te acclimatiseren binnen deze film. Chop-top is een bijzondere toevoeging die in mijn ogen niet direct had gehoeven, maar hij brengt wel het sfeertje met zich mee. Bill Johnson als Leatherface is overigens gewoon weer heerlijk om te volgen, wat blijft het toch ook een fantastische horror personage zeg, echt om je vingers bij af te likken!

De film kent een leuke dosis aan gore, die richting het einde alleen maar weet toe te nemen en in mijn ogen echt de film om hoog weet te krikken. Hoewel ik misschien met vlagen toch meer Leatherface wou zien en minder poespas daar om heen kijkt de film lekker weg. 101 minuten vind ik misschien wat aan de lange kant, al zorgt het er wel voor dat de slachtpartijen ook zorgvuldig in beeld komen, en dat maakt een hoop goed. Het blijven iconische films, en misschien moet ik binnenkort deel één toch nog maar eens opzetten!