Near Dark (1987)

Cannibal Holocaust veegt de vloer aan met alle door jouw genoemde films evenals het hele oeuvre van Fulci

Tsja, als je dat vindt zijn we uitgepraat.

Ik blijf niet nostalgisch hangen bij de klassiekers maar ga helemaal mee

met de nieuwste films, gelukkig voor mij vindt ik ze alsmaar beter worden, lucky me

Voor de achterblijvers, veel plezier met het eindeloos herbekijken

van je oude favorieten.

Ik heb het niet zo zeer over beter, maar over heftiger. Verder heeft het weinig met 'blijven hangen' te maken als ik The Thing en TCM nog steeds onovertroffen vind... Ken gewoon niets beters, ook al geef ik the Descent en Haute Tension ook 5*.

topfilm

Fans van Twilight zouden hier eens naar moeten kijken. Eén van de beste films binnen het vampiergenre, en misschien wel mijn favoriet. De synth-score van Tangerine Dream is er één van zeldzame schoonheid, het kan me niet schelen wat mensen zeggen.

Ik vind veel oude horror films velemale beter dan die van deze tijd maar dat krijg je als er zo veeeeeeeeeeeeeeel meer word gemaakt. Net als bij muziek komt er nu ook veel meer troep uit maar dat komt gewoon omdat er veel meer is.

Ik denk ook dat er veel goede films vroeger zijn gemaakt omdat ze toen nog nieuw waren. als zo'n film als Near Dark nu word uitgebracht denken ook veel mensen 'weer zo'n rip off' Het gaat er gewoon om of het een nieuw concept is en goed uitgewerkt natuurlijk.

Je hebt ook films die gewoon goed zijn uitgewerkt maar van die films denk je ja leuk maar niet meer of minder. Ik vergeet die dan ook vrij snel. Als de matix nu zou uitkomen met de zelfde kwaliteit acteurs dan lag je je stuk. Het gaat om het nieuwe idee. Ik denk ook dat de Horror industrie een beetje vast zit omdat er veel te veel gebruik word gemaakt van de zelde concepte.

Låt den Rätte Komma In is daarom in mij ogen weer een hele vernieuwende horror net als 28 weeks later dat een aantal jaar terug was. Ik hoop dat er wat nieuwe ideeen ontstaan rond het horror thema.

Het gaat er niet alleen om of het idee nieuw of origineel is, maar de mate van creativiteit achter de schermen. Neem het slasher genre bijvoorbeeld: elke keer praktisch hetzelfde concept maar als je een regisseur hebt die een fijn gevoel voor sfeer heeft en weet hoe een moord in beeld te brengen, heb je gewoon een goede slasher. Liever een bekend concept goed uitwerken dan dwangmatig op zoek gaan naar het 'idee'.

Helemaal mee eens !!

Alles hangt er van af of de regisseur enig talent heeft.

Er zijn genoeg verschillende genres binnen de Horror om er alle kanten mee uit te kunnen, maar de regisseur is de beslissende factor !

Kijk maar wat regisseurs als David Slade of Neil Marshall ermee aankunnen, dat zijn clichéfilms maar dermate goed gebracht dat het genieten is van begin tot einde.

The Descent bijvoorbeeld is inderdaad een perfect voorbeeld. Zo ook The Children of Eden Lake, om maar twee recentere films te noemen.

Mooie film met emotie en spanning. Erg van genoten, fijne soundtrack ook.

Wat mij betreft echt weer 80ies klasieker.

Ik heb de film nu al lettele malen bekeken en hij blijft gewoon supermooi.

Prachtig zijn de rollen van lance henriksen en bil paxton.

De ware horrorfanaat moet deze film gewoon gezien hebben.

uiterts orgineel, ook nu nog.

Dat je "oude" titels ook goed vind betekent toch niet direct dat je in 't verleden blijft hangen?

Weet ik wel, ik heb het zo scherp gesteld omdat er toch nog steeds een hoop mensen zijn die bij hoog en laag zweren dat de klassiekers onovertroffen en onaantastbaar zijn, maar daar geloof ik niet in !

Het medium veranderd razendsnel en wat vroeger als vernieuwend en vooruitstrevend werd aanzien is 20 jaar later in de meeste gevallen alweer volkomen achterhaald en sterk verbeterd uitgewerkt in nieuwere films, en zo gaat dat maar door. Evolutie noemt dat

Maar ik geef toe dat ik ook enkele klassieker erg goed blijf vinden, maar dat rijtje is in de loop der jaren héél sterk uitgedund...

Gaat het je bij filmkijken om vernieuwende technieken zien?

Helemaal niet, hoezo...?

Ik heb het over nieuwe filmideeën die, als ze goed zijn, alsmaar verder op punt worden gesteld door toekomstige regisseurs.

Nogal goed dat het er alsmaar op voorruit gaat, want anders kunnen ze meteen stoppen met films maken.

Ijzersterk tot op het bot !

Vampierenfilm met ballen.

Cast is geweldig, verhaal zit strak in één, en geweldige spannende scenes keer op keer.

Vooral Paxton vond ik geweldig bezig.

En ook goed dat mevrouw Bigelow geen aandacht, wat zeg ik het er niet heeft ingezet, de vampieren hun gezicht dat veranderen, of dat ze opeens gruwelijke beesten worden zoals in de meeste, maar de volle aandacht schenkt aan het verbranden in het hete warme texas, en er beetje criminelenvampieren van heeft gemaakt.

Zeer zeldzaam in het horrorgenre.

4,0

Had de film erg onderschat. Blij dat ik hem gekeken, mooie film!

4,5*.

ziet eruit als een enorme B-film, maar toch wat positieve reacties, dus wie weet, hij ligt nog in mijn kast dus zal hem eens kijken

Mensen, mensen, mat al dat gezever!

Dit is gewoon een sterke vampierfilm en blijft een genot om naar te kijken! Punt uit.

4 op 5

Redelijk.

Opvallend vooral de score van Tangerine Dream en de wat sluimerende cinematografie in sommige scenes. De score werkt goed bij de film, al zijn het wel typische muziekjes die zonder beeld compleet afglijden in enorme kitsch. Visueel is het vooral tijdens de tussenstukjes knap.

Eerste half uur is best mysterieus. Er hangt een aangenaam sfeertje en het loopt best lekker. Dan komt de barscene, die het grof en gore gedeelte van Near Dark moet voorstellen. Daar gaat het al lichtelijk de mist in. Personages zijn wat dom en vervelend, grof en goor wordt het ook nooit.

Het einde wordt er alleen maar duffer op. Lame einde en muffe special effects zorgen ervoor dat zowat alle sfeer verdwijnt en het zoveelste makke 80s horror filmpje overblijft.

Jammer, want het begin beloofde toch veel goeds. Tweede deel van de film is slecht en een domper op het geheel.

2.5*

Verhoogd naar 4,5* Geweldig sfeervol werkje dat een van de beste soundtracks ooit kent wat mij betreft. Vooral 'Mae's Theme' is een fantastisch nummer. Onlangs de soundtrack op vinyl besteld .

Heb me er wel mee vermaakt. Niet grandioos (daarvoor is er te weinig spanning, bruutheid en/of gore) maar het gaat nergens de mist in. Goede score, een donker sfeertje en het tempo zit er vanaf het begin lekker in. Sowieso kan ik het wel waarderen als horrors niet onnodig lang zijn door allerlei getreuzel eromheen of een te lange intro, en dat zit hier wel goed.

Hier en daar kent de film best sfeervolle beelden zoals het gestrompel over de akker met de rook achter zich aan. Het beste is de barscene; duurt vrij lang maar houdt je stevig in de greep. Verder goed geslaagd hoe ze langzaam zwartblakeren en verbranden in de zon.

Wel jammer dat het einde teveel van het goede is, te dramatisch. Die hele insteek van verboden liefde deed me trouwens wat denken aan Hellraiser, best leuk gedaan. Viel me ook op dat een stuk van The Devil's Rejects geïnspireerd lijkt te zijn op de beschieting van het huis.
Krappe 3,5*

Zeer eigenzinnige vampierenfilm, mooi drama, spannend en mooi gefilmd. Prima acteerwerk en mooie muziek van Tangerine Dream.

Zag Near Dark vanochtend opeens tussen mijn dvd-collectie staan. Daar staat hij waarschijnlijk al een paar jaar zonder dat ik doorhad hem nooit gezien te hebben. Nu dan toch maar eens. Echte 80s horror met bijbehorende soundtrack en visuals; I like it! Nergens briljant maar de film valt op door een erg goed gecreeerde sfeer, heb me er prima mee vermaakt. Verdient opzich wel een iets groter publiek dan het handjevol mensen van MM die hem tot nu toe gezien heeft.

Leuke griezelfilm.

Ondanks dat de vampierenfilms behoorlijk zijn uitgemolken in de loop der jaren, is dit een positieve uitzondering binnen het griezelgenre der bloedzuigers. Een verfrissend en aardig gefilmd verhaaltje met de nodige actie en een klein scheutje humor.

Goed.

Hoewel de eerste 45 min. wel sfeervol zijn, vond ik het ook wat saai. Bovendien neemt de film zichzelf veel te serieus. Dat krijg je met een vrouw aan het roer zou ik bijna zeggen. Lost Boys uit hetzelfde jaar, laat zien hoe het wel moet.

Gelukkig komt het toch nog goed, net op tijd. En dat komt door 3 goede scenes. De eerste in de bar, direct daarop volgend in het motel (de lichtgaten in de muur) en ook wel de laatste actiescenes. En dat is wat deze film de moeite waar maakt en hem net naar een ruime voldoende van 3,5* trekt.

Inderdaad. Cannibal Holocaust heb ik stukken meer bij zitten te walgen dan een 28 days later of 30 days of Night. Sowieso werden de dieren werkelijk geslacht dus dat maakt nogal wat verschil, maar zelfs bij de mensen begon ik bijna te twijfelen of het nou nep was of niet, zo reeël.

Anyway, dat terzijde. Over deze film. Opzich de hele rit interessant en met name de bar scéne was geweldig. Toch valt de film wel vaak in herhaling tegen het einde en dat vond ik een minder punt. Ik had graag de film nog wat meer speeltijd gegeven waarbij Caleb zich nog wat langer onder de vampieren had bevonden. Desalniettemin best aardig. Opvallend overigens dat de scherpe vampierentandjes nooit in beeld kwamen.

Uitstekende en actievolle vampierenfilm met een aangenaam jaren '80-sfeertje (wat anno 2010 zeker in het voordeel werkt, als je een beetje nostalgisch bent aangelegd). De film kent een aantal goed in elkaar gezette scenes zoals de vrij lange bar-scene waarin Bill Paxton bijzonder leuk is, en de shoot-out in het motel. Zeer onderhoudend, alleen wel een beetje jammer dat de vampieren d.m.v. een bloedtransfusie weer sterfelijk worden. Wel een beetje spijtig dat deze film een stuk onderbelicht is dan bijvoorbeeld de destijds vergelijkbare en succesvollere The Lost Boys.

Hier had ik zeker en vast meer van verwacht, de lovende woorden op de hoes (o.a. "moderne klassieker") beschouw ik dan als één van de meest misleidende hoesteksten die ik de laatste jaren onder ogen gekregen heb. Op geen enkel moment zat ik in de film, misschien met uitzondering van de barscène, die ook niet 100% vlekkeloos was (was het komisch bedoeld, of "klopte" het gewoon totaal niet?).
De film bevat enkele mooie beelden van het platteland, zeker en vast, maar voorts was het op cinematografisch vlak niet zo indrukwekkend. Er zat geen spanning in de film, het verhaal vond ik ook niet sterk genoeg en al zeker niet naar het einde toe (de bende wordt te snel overwonnen, het hele liefdesgegeven is te flets uitgewerkt,...). Nee, een kleurloze film die net genoeg standaardkwaliteit (degelijk acteerwerk en degelijke vormgeving) biedt om nog net de helft van de punten te halen. Nergens was te merken dat de regisseur van deze film dezelfde persoon was als de regisseur van het fantastische "The Hurt Locker".


2,5*