The Cell (2000)

Het verhaal is nogal bij elkaar gejat, een beetje Silence of the Lambs meets The Matrix/eXistenZ/13th Floor, en dus erg voorspelbaar. De beelden die je ziet als Lopez de gedachten van de moordenaar binnentreedt zijn echter zo ongelofelijk mooi, dat het lijkt alsof je in een hele vage trip zit. Dit maakt een hoop goed. Drie sterren.

Psychologische thriller met een vrij standaard seriemoordenaar-verhaal, maar dankzij de visueel zeer mooie "droomsequenties" toch geslaagd te noemen. Bevreemdende, bizarre manier om de gedachtengang van een moordenaar in beeld te brengen.

Ach ja, ik hou niet zo van dit soort films, vandaar ook nooit gehuurd, maar nu hij op TV was toch maar eens gekeken.

Bleek toch wel mee te vallen, hoewel dit soort verhalen mij niet zo aanspreken.

En dat gezeik allemaal op de vorige pagina's dat Lopez totaal niet kan acteren en daarom de film veel minder is

Echt bullshit, het gros van de Hollywood-actrices van de laatste tijd vind ik zeker niet beter dan Lopez.

Jammer dat uit het goede en originele idee niet een wat spannender verhaal is getrokken, want de plaatjes zelf zien er prachtig uit. Zeer behoorlijke film, maar het had dus beter kunnen zijn.

3*.

Nogal een irritante film om kijken.

Bij het maken van de film moet het nochthans erg lang goed gegaan zijn. Singh gaat uit van een slim verhaaltje. Eentje wat hem toelaat met bijna volledige vrijheid een film te maken. Geen grenzen als je in de gedachtenwereld van een ander persoon duikt. Slim ook om het verhaaltje (ach, wat stelt het voor in dit soort filmpjes, Silence of the Lambs had echt geen boeiender verhaal) gewoon naar de achtergrond te schuiven.

De beelden en de vormgeving krijgen veel aandacht. Tot daar ging alles goed. Fout 1: Howard Shore. Die mens z'n gejengel weet veel sfeer uit de film te halen. Vooral de muziek bij de woestijnscenes was oorverdovend slecht. Jammer genoeg valt het visueel ook vaak in het water. Volgens mij heeft Singh anders wel sterke voorontwerpschetsen gehad, want het potentieel lag vaak net onder de oppervlakte. Jammer dat erg mooie shots vaak afgewisseld worden met vreselijke kitsch, nog spijtiger dat het geheel voortrolt als een manke, zwangere ballerina. The Cell loopt niet. Slecht ritme, foute montage, manke shots, waardoor ook de beelden erg aan kracht moeten inboeten.

Wat Lopez betreft, volgens mij heeft de antifanbrigade hier veel meer in de pap te brokken als ik de commentaren zo lees. Geen geweldige actrice, maar in wat verschilt ze nu van de doorsnee actrice ?

Erg jammer dat er veel potentieel - en toegeven, ze zaten er dicht bij - toch zo jammerlijk verspeeld wordt. Je kan alleen maar dromen wat zo'n film oplevert met een Doyle achter de camera. Jammer genoeg niks aan te doen. Toch kijk ik nog veel liever dit soort gefaalde experimenten dan doorsnee uitgewerkte rotzooi.

2.5*

De vormgeving en de beelden waren erg mooi. Alleen vond ik de overgangen van droom naar werkelijk net iets te verwarrend.

Inhoudelijk leeg, mentaal desoriënterend en artistiek een klein meesterwerkje

Je kan Tarsem Singhs The Cell zo'n beetje vergelijken met Michel Gondry's The Science of Sleep (hoewel ik deze nog niet heb gezien, valt het snel af te leiden uit de trailer) als het aankomt op artistieke vrijheid. Hun keuzes liggen ver uit elkaar, maar beide clipregisseurs krijgen hier de kans om hun aparte visie eindelijk in de vorm van een langspeelfilm naar het scherm te brengen.

Wat The Cell betreft houd ik toch wat een dubbel gevoel over. De kijk in het brein van de moordernaar of laten we gewoon maar zeggen in het brein van Tarsem Singh is aanstekelijke kitch afgewisseld met mythische beelden. Het werkt betoverend en desoriënterend tegelijk, en die combinatie mag gerust zeldzaam genoemd worden. Enige motivering voor deze artistieke keuze is er waarschijnlijk niet; het is andermaal een lautere weergave van Singhs visuele gedachtegoed, maar dan wel een zeer opmerkelijke.

Wanneer de film zich verplaatst buiten het brein, heeft hij weinig meer te bieden. Het verhaal is vrij alledaags en er wordt voor de rest ook geen moeite gedaan om boven dat alledaagse karakter uit te groeien. Het zou de film al wat meer punch geven als Singh in dit gedeelte zijn stijl gedeeltelijk en aangepast naar de realiteit hier kon doortrekken.

Een poging tot acteren komt er zelden, aangezien het visuele de voorkeur krijgt en het acteren zowat een bijzaak wordt. Vince Vaughn houdt zich echter redelijk staande, terwijl Jennifer Lopez puur aanwezig is voor haar schoonheid. Het meeste spijt gaat uit naar Vincent D'Onofrio, die zoveel meer met zijn rol had kunnen aanvangen, als hij maar de mogelijkheden daartoe kreeg.

3*

Een beetje per toeval gezien, deze film, en ondanks mijn lage verwachtingen viel hij eigenlijk best mee. Het verhaal is weinig bijzonder, maar wel effectief (de spanning werkt behoorlijk en de figuur van de seriemoordenaar kon ik wel waarderen). Hoewel de film visueel héél wisselvallig is, vond ik vooral de eerste duik in 's mans hersenen opvallend geslaagd. Ook het geluid zat goed tijdens die scenes (de muziek ook trouwens), net als montage en dat soort gedoe.
Toch is het geen goede film, en dat heeft verschillende oorzaken. Ten eerste de onwaarschijnlijk slechte keuze van de acteurs. Ik heb Jennifer Lopez nog nooit eerder in een film zien acteren en dus was ik absoluut niet bevooroordeeld, maar los van haar uiterlijk vond ik ze op alle mogelijke vlakken miscast als high-tech Mary Poppins. Ze is zogenaamd de enige persoon die nog redding kan brengen, opzich al totaal onwaarschijnlijk, maar die nitwit van een FBI-onderzoeker, een al even erge miscast trouwens, blijkt het zonder enige voorbereiding even goed te kunnen Tot zover de geloofwaardigheid dus!
Even ergerlijk zijn ook de vele mislukte pogingen om de film enige psychologische bodem te geven. Novak is FBI-agent geworden omdat hij teleurgesteld is in het rechtssysteem van zijn land en de seriemoordenaar had een moeilijke jeugd, allemaal erg interessant.
De wanstaltige kitsch die af en toe de kop op steekt en de tamelijk mislukte computereffectjes voeg ik daar nog als negatieve punten aan toe.

Het lijkt me een film waar te veel compromissen in zijn gesloten tussen getalenteerde en minder getalenteerde makers. Er zitten erg knappe stukken en ideeën in, de film is soms verbluffend goed gemaakt, maar even vaak is het tenenkrommend slecht.
In een van de audiocommentaren bij de deleted scenes op de dvd vertelt de regisseur dat hij eigenlijk veel meer houdt van de dromenlogica uit David Lynchs films, maar dat hij voor zo'n film nooit het budget had gekregen dat hij hiervoor ter beschikking had, en ik denk dat daar ook het grote probleem zit. Mooie ideeën, maar gefnuikt door de commerciële belangen. Mooi trouwens dat er wel een aantal verwijzingen naar Lynch zitten in de films, zoals dat liedje dat de moordenaar twee keer zit te zingen (en waar Leland Palmer in Twin Peaks ook zo dol op is), en de techniek van achteruit spreken en dan achteruit afspelen die af en toe gebruikt wordt. Volgens mij is Singh een regisseur die tot veel meer in staat is, en dat hij zich half en half verontschuldigde voor de minder geslaagde stukken in zijn film vond ik erg sympathiek .
Een 3* voor de moeite, omdat ik wel de hele tijd geboeid was, en voor de paar erg knappe momenten in de film.

De eerste film waarin ik niet echt negatief over Jennifer Lopez ben. Opzich een behoorlijk weirde film, maar wel een met mooie visuele beelden. Spannend en boeiend verhaal, volgens mij wel aardig origineel. Misschien simplel, maar toch behoorlijk uitgewerkt. De muziek paste niet altijd bij de scenes vond ik, vooral in het begin, maar dat werd later ook redelijk hersteld. Jammergenoeg zitten er ook een paar mindere scenes in die dan weer voor een verlaging in mijn beoordeling zorgen.

3,0*

Visueel zag het er best mooi uit maar het verhaal stelde niet veel voor. Misschien was de film beter geweest als ze iemand anders hadden gepakt dan Jennifer Lopez.

Toch weer een redelijk geslaagde Psychofilm. Dit keer met technologie waarbij je in de geest van de moordenaar Carl dringt om de ontvoerde te vinden. The Cell heeft een beetje snuff van Se7en en Saw en dan dat ene thema derbij. Jennifer Lopez ken ik verder alleen van der videoclips maar doet het als actrice toch niet slecht in deze film.

Verder vond ik het binnentreden van de gedachtewereld van de personen (waaronder die Carl) ook erg mooi nagebouwt en het moet dan een beetje de hel voorstellen met hier en daar ook wat Arabische mytelogieen en de harde jeugd van Carl.. Eng is de film BTW ook niet maar wel erg pijnlijk en goor op bepaalde momenten: BV: Carl die zijn eigen ophijst met die haken in de ringen in zijn rug, Die paard die in reepjes word gehakt met dat glas en dat je die hart nog ziet kloppen, en zo'n spies die de darmen uit de buik draait. Afin, The Cell is dan wel bedoeld voor de mensen die wat kunnen hebben.

Ook was het term het langzaamaan laten verzuipen van die vrouwen in zo'n waterdichte glazen hok best ziek.

Al met al een geslaagde psychothriller met een appart jasje.

3,5*

Zoals ongeveer in elk bericht hier te lezen valt is de droomwereld van Singh fantastisch vormgegeven, maar is het verhaal eromheen redelijk duf. Alsof de regisseur een excuus zocht om zijn fantasie uit te leven en zich daarbuiten weinig interesseerde voor de rest. Seriemoordenaar, race tegen de klok, slechte jeugd, bla.

Alleen de vormgeving is dus genietbaar, maar dan ook écht genietbaar. De kostuums van Eiko Ishioka (die al een Oscar won) spreken enorm tot de verbeelding. Even mooi als griezelig. Ook de droomsets zien er wonderschoon uit. In The Fall deed Singh het allemaal nog even dunnetjes over, eveneens met Eiko Ishioka. Ook in die film was het verhaal nogal matig, maar die film oogt eigenlijk nog beter dan deze.

De cast van The Cell is helaas weer wat minder. Vaughn is echt rampzalig in deze rol (terwijl hij een prima acteur is) en ook Lopez is nogal nietszeggend. Dat is samen met de plot een smet op deze film. Punten voor het oogsnoep en het creepy sfeertje in de droomwereld.

originele film, maar hij kon me niet enorm fel boeien. Bovendien vinden ze het meisje door dat bedrijfsmerk, hetgeen ze ook al in het begin hadden kunnen zien; waarom dan die hele droomwereld instappen. En ja, natuurlijk komt politie net op tijd om meisje te redden. Maar goed, het acteerwerk vind ik best nog wel meevallen, de muziek (vooral in begin) iets minder, maar originaliteit mag zoals eerder gezegd wel bekroond worden. Daarom toch 3*

Aardige film maar ook niet meer dan dat. De beelden zijn indrukwekkend maar het verhaal wil maar niet spannend worden en het verhaal eindigt op een standaard manier die niet verrast.

Daarnaast gaat het dwalen in iemands geest en de absurde dingen die daar gebeuren op een gegeven moment vervelen. Kortom, een film van het type 12 in een dozijn.

Een film die zeker buiten de gewone lijntjes weet te kleuren, dankzij een gaaf concept, dat wordt aangegrepen om soms prachtige plaatjes op het beeldscherm te toveren die je voorstellingsvermogen te boven gaat. De tijd die zich afspeelt tussen het vertrek vanuit de gewone wereld naar een droomwereld, is fabuleus mooi vormgegeven, net zoals het camerawerk ten tijden van het doopritueel! En alhoewel de kitcherige kleuren soms met elkaar botsten ( roze met blauw oke, maar roze met bruin/oranje? ), vond ik zelfs de kitcherige wereld er bij vlagen best mooi uitzien omdat de regisseur er duidelijk een wedstrijd van maakt om zijn scherm op te vullen met de meest uiteenlopende kleuren. Een bovengemiddeld cijfer. Een 3,5*

Viel me bijzonder mee. Het blijft een film waarbij de uitwerking toch beter is dan het script (ik had graag wat meer uitleg over de wetenschappelijke kant van dit hele geestversmeltingsproces gehad), maar deze uitwerking beviel me dermate goed dat ik niet teveel wil zeuren.

Kritiek op het acteerwerk van Lopez en helemaal Vaughn is wat overtrokken. Het Lopez personage moest een beetje een 'zweef-teef' zijn (copyright @ Youp van 't Hek) en werd wat mij betreft goed neergezet. Vaughn deed het helemaal uitstekend, al blijft de beste acteur van de film Vincent D'Onofrio die op een perfecte manier een zieke maniak uitbeeldt.

Visueel erg mooi, deed me denken aan de betere videoclips en schilderijen. Vooral de scene met het in stukjes gesneden paard was zeer imposant. De gore kwam hierdoor in de meeste gevallen erg 'clean' over (het moment waarop Vaughn's darmen op een stokje worden gedraaid als meest voorname voorbeeld), maar bleef in essentie schokkend. Vooral het moment waarop de moordenaar zichzelf aan haken ophijst om over een lijk wat hij heeft laten bleken klaar te komen deed mijn gezicht toch even vertrekken.

Minpunt blijft wel het feit dat de film het hele concept slecht uitwerkt en echt puur en alleen lijkt te zijn gemaakt om visueel overweldigend te zijn. Dit maakt niet dat ik de film slecht vind, maar het kon toch beter uiteindelijk. Desalniettemin zeker de moeite waard!

Best goede film. Lopez deed het best goed. De vorm van de beelden zijn mooi en sfeervol. Je wordt hier ook bediend met wat bizarre schokkende beelden. Het verhaal komt goed en best boeiend over. Prima film verder maar had natuurlijk iets beter gekund. 3,5.

Aardig.

Vooral het kleurvolle surrealisme dat we te zien krijgen is wel eens genieten. Het verhaal is best leuk en Jennifer Lopez doet het ook niet slecht. Alleen jammer dat het wat voorspelbaar is dat ze uiteindelijk de moordenaar in haar geest gaat laten en jammer dat ze veel tijd hebben besteed aan laten zien dat de moordenaar eigenlijk een lieve jongen is (wat inmiddels ook een behoorlijk cliché genoemd mag worden).

3,5*

Fijne mix van verschillende genres die mede door erg mooie effecten samen een goede film maken.

Aantal stukken waren spannend en goed gemaakt, en de acteurs zijn ook goed gekozen.

3,5 ster

De fantasiewereld is vrij mooi gedaan, al zijn het te korte flarden soms om er echt in mee te gaan. Het gedoe aan die machines valt nogal mee, het speurwerk zelf is dan weer saai. Als je door de fantasiewereld kijkt, is het een vrij standaard thriller. Lopez doet het wederom vrij goed. Een topactrice zal ze nooit zijn, maar sommige rollen (zoals deze) liggen haar wel. Al bij al een goeie film die misschien wat verouderd is ondertussen (oa de special effects), maar nog wel leuk is om zien.

Aardig origineel filmpje, wijkt aan alle kanten af van de standaard. Kan hem dan ook niet echt in een genre plaatsen. Doordat de film zo eigen is en zich niet echt aan een bepaald genre bindt valt hij bij mensen met bepaalde verwachtingen waarschijnlijk niet in de smaak.

Het is dan ook erg makkelijk om de zwakke punten van de film op te noemen. De film was alles eigenlijk nét niet; spannend, eng, psychedelisch. Een overvloed aan genres zorgde ervoor dat geen van deze eigenschappen echt goed werd uitgewerkt.

Toch heeft deze film ook vele pluspunten. Het acteerwerk van Lopez bijvoorbeeld viel me reuze mee en de casting vond ik verder ook prima. Het mooiste van het film was het camerawerk gecombineerd met de settings en de special effects. De droomwereld werd prachtig surrealistisch neergezet en de shots waren op zichzelf ook al kunst (zie het shot langs de uitlaatgassen van het vliegtuig of de kerende camera wanneer lopez voor het eerst Starghers beleveniswereld ingaat).

Al met al ben ik van mening dat deze film zeer ondergewaardeerd is omdat het een vrij uniek werkje is wat meer op een surrealistisch schilderij lijkt dan op een thriller. Misschien is dat dan ook de reden dat hij zo laag beoordeeld wordt.

Lugubere sciencefiction rolprent, waarin het camerawerk, de decoropbouw en de kostuums & make-up, de fundamenten zijn die deze film dragen.
Het uitgangspunt is interessant: het binnendringen van de geest van een comateuze seriemoordernaar om vervolgens op deze wijze belangrijke informatie te winnen. Helaas blijft het wetenschappelijke idee erachter matig uitgewerkt en draait de film eigenlijk om de kleurrijke 'droomwereld' van Stargher (D'Onofrio), die ik overigens erg overtuigend vond acteren!
Een van de dingen die mij op een positieve manier in het oogsprongen was bijv. de scene waarin het paard in een 'x' aantal coupes gehakt werd waardoor het iets kunstwerkachtigs over zich kreeg. Lopez is inderdaad geen goede actrice, maar zo slecht zo als door sommigen hier wordt beschreven, vind ik haar ook niet.

Redelijk vermaakt, 3*.

Dit schreef Movie2Movie o.a. over deze film;

Zonder overdrijving kun je stellen dat 'The Cell' uniek is qua special effectsgebruik. Tijdens deze momenten verdwaal je je echt in deze film en staat het rammelende script, de bar slechte dialogen en erbarmelijke acteerwerk van enkele acteurs compleet in de schaduw. Je ogen nemen het over van je verstand. De klap is dan ook enorm groot als je van deze bijzondere scènes ineens wordt geconfronteerd met de 'normale' passages in de film, waarin men een verhaaltje probeert te vertellen.

Wat het rammelende script en het slechte acteerwerk betreft sluit ik mij hier volledig bij aan en verder wil ik daar verder nog aan toevoegen het zeer voorspelbare einde. Je wist binnen een half uur al hoe het ging aflopen en dat maakte voor mij deze film bijzonder saai.

Toch meende de recent van Movie2movie deze film alsnog te moeten waarderen met een 4,0* en wel voor de geweldige special effects en de prachtige beelden van het fantasiewereldje in het hoofd van Carl Stargher. Dat het videoclipregisseur Tarsem Singh alleen om die beelden en special effects te doen was en niet om het verhaal was mij vanaf het begin al duidelijk. Ik zou er mee kunnen leven als wat die beelden en specials effects betreft ik dezelfde mening zou hebben als de recensent van Movie2Movie. Helaas is dit niet het geval. Ik heb voor de special effects en het fantasiewereldje van Tarsem Singh namelijk maar een woord en dat is "KITSCH" met hoofdletters. En wat blijft er dan nog van deze film over; helemaal niets ofwel het door mij gehanteerde laagste cijfer.

1,0*

Ik was niet zo onder de indruk van deze film tijdens mijn herziening. De eerste keer dat ik hem keek blijkbaar ook al niet, als ik naar mijn cijfer keek.

Hoewel er wel redelijk wat gebeurde en er pogingen werden gedaan om het geheel spannend, interessant en meeslepend te houden, faalde dat voor mij behoorlijk. Het acteerwerk was niet om over naar huis te schrijven, en dat terwijl ik toch een aantal films waar Jennifer in speelt wel aardig kan waarderen, Bordertown bijvoorbeeld. Maar deze film, die inmiddels al behoorlijk gedateerd aanvoelde, deed het niet voor mij. Ik werd niet meegezogen in de fantasiebeelden en de zogenaamde prachtige special effects. Ik zat tijdens de aftiteling met een 'Was het dan nou?' gevoel. Mede door de voorspelbaarheid van het laatste uur, en hoewel het verhaal interessant is wordt nergens het onderste uit de kan gehaald om echt te knallen.

Helaas.

Ingehaald door de tijd

Ik kan mij nog goed herinneren toen ik The Cell voor de eerste keer zag, niet veel jaren later nadat deze uitkwam. Het verhaal liet een goede indruk bij mij achter, dus toen ik deze titel in de budgetbakken zag liggen was een herziening al gauw een feit. Maar helaas is dit weer zo'n typische titel die in gedachten beter is dan hij daadwerkelijk is, want de herziening viel mij behoorlijk tegen.

De film was toen hij destijds uitkwam visueel overdonderend, en hoewel bepaalde scene's nog steeds prachtig zijn, zijn er ook duidelijk een aantal scene's die visueel flink achterhaald zijn. Het verhaal maakte anno 2013 wel nog steeds indruk omdat het uitgangspunt goed uiteengezet is, en de martelkamer waarin de jonge vrouwen verdronken werden geeft je nog steeds de kriebels. Carl Stargher is nog steeds een morbide personage en de scene's die zich afspelen voor de moordenaar ingerekend word zijn dan ook nog steeds twisted en behoorlijk verontrustend. Het draait meer om de droomwerelden, die hedendaags duidelijk wat barstjes zijn gaan vertonen en er bij lange na niet meer zo indrukwekkend uitzien dan voorheen. Toen het verhaal afgerond was, bekroop mij dan ook al snel het gevoel of dit nu echt alles was, zoals wel meer reacties hier op de site vermelden. Beter in gedachten dan hij in werkelijkheid is.

2,5*

Zowel het thrillerelement (met een bijzonder benauwende Vincent d'Onofrio en een verrassend ingetogen en uitstekend acterende Vince Vaughn) als het SF-element vind ik nog altijd de moeite waard. Maar wat ik al vond toen ik hem voor het eerst zag, en wat ik nu nog steeds vind, is dat de toch behoorlijk fantasierijk ontworpen droomwereld eigenlijk nog niet eens grillig genoeg is: hij is wel suggestief, soms sprookjesachtig en soms angstaanjagend, maar de bizarre onvoorspelbaarheid die ik er echt mee associeer mis ik toch een beetje, het is niet onrustbarend genoeg. Misschien denk ik daarbij meer aan Un chien andalou, Eraserhead, het Duitse expressionisme? Moeilijk te zeggen. Hoe dan ook, wat mij betreft dus net niet perfect, maar toch een zeer hoge score vanwege het feit dat er in ieder geval geprobeerd is om iets nieuws te doen, iets gewaagds, een grens te verleggen, het on(der)bewuste in te duiken op een manier die niets dan lof verdient.

Goed meegevallen bij herziening. Het is soms wat vergezocht die droomwerelden, maar de vaak gestoorde fantasieën lijken wel degelijk steek te houden en de politie en hulpverleners op het goede spoor te brengen. Ik vond het een goede mix van thriller-horror-fantasy en misdaad. Het zat heel goed in elkaar.

Visueel sterk en paar mooie sequenties, daar moet The Cell het van hebben. Maar je ziet toch ook een hoop interessantdoenerij. Vaag doen om het vaag doen. En die vele emmers symbolisme en vage verwijzingen die regisseur Tarsem Singh over het an sich eenvoudige plotje gooit beginnen op den duur erg vermoeiend te worden. Hoe sterk sommige visuals dan ook zijn. Daarnaast werkt het ook niet bevorderlijk dat de personages nogal leeg en oninteressant zijn. Had er iets meer focus op de inhoud gelegen, dan had de film een stuk meer kunnen worden dan een uit de kluiten gewassen - maar wel erg mooie - videoclip.

3 sterren.

het is hier al vaker gemeld,maar dat is in mijn ogen ook zo.

het verhaal is een leuke bijeenkomst , om de een na de andere mooie shots te laten waarnemen.

echt visueel zo mooi.duister en beeldschoon.wat dat betreft is lopez goed gecast.

dus de lage score is met dat in je achterhoofd wat vreemd.

ook wel begrijpelijk hoor,personelijk vind ik ondanks het visueel prachtige avatar.de film en met name het verhaal echt pure troep.

Misschien dat de film destijds wat frisser overkwam, nu kan het echt niet meer. Enkel de killer weet in het begin even indruk te maken met zijn m.o. en de virtual reality lijkt wat mogelijkheden te bieden, maar al snel is het over met de pret. D'Onofrio doet wat hij het liefste doet, zich enorm aanstellen, Singh doet in wezen niks minder met zijn kitscherige hersenschimmen en alles wat zich daar afspeelt.

Met het meisje in een aquarium zal het retespannend bedoeld zijn, maar dat is het natuurlijk niet. Het is alles bijelkaar niet eens de doodsteek van de film. Als je met dit soort onzin aan de haal gaat, kan je maar beter een beetje vlot voor de dag komen, zoiets. Maar nee, bij Singh staat alles en iedereen op bloedserieus. Je kan het Lopez niet eens kwalijk nemen dat ze afgaat als een gieter. Niet te harden.