Gunga Din (1939)

Film die veel avontuur lijkt te beloven na een overweldigend snel openingsgevecht zodra de missie voor de drie is begonnen. Wat een vaart, met vijanden aan de lopende band rollen van daken, soldaten springen van daken naar daken, met een wervelende score van Alfred Newman. Veel leuke gimmicks zo hier en daar. Maar dan gaat het allemaal nogal bergafwaarts. Nog wel vermakelijk, maar niet precies wat ik hierna verwachtte.

Soms tamelijk mislukte humor, Cary Grant vond ik eens wat minder goed. 3 sterren

Grant ligt me geloof ik niet zo. Ik vond 'm hier vrij irritant. Ik weet niet, iets te nadrukkelijk ofzo. Ik geloof dat ik meer kan lachen om acteurs die er niet uitzien alsof ze grappig doen als ze een grap maken.

Sowieso is Gunga Din mijn ding niet. De film is enerzijds zichtbaar wat op zijn tijd vooruit. De toon is eigenlijk bijna hetzelfde als een heleboel komische actiefilms die hierna verschenen zijn. Ik weet niet of deze film dat uitvond, maar het was wel opmerkelijk om dat in zo'n oude film te zien waarin bijvoorbeeld actiescenes gevolgd worden door stoer-grappige oneliners. Maar dit komt uit de tijd dat je nog steeds een soort koloniale avonturenfilm kon maken en in die zin is de film nogal verouderd. En dat is het dan ook. India is een exotisch land waar de Britten de good guys zijn en de tegenstanders zijn een stel bizarre figuren die een vage godin aanbidden.

Ik vind het een vaak flauwe film die bovendien nogal lang was. En dan gaat dat koloniale gedoe op den duur meer ergeren dan bij een leuke film waar ik het de film wel vergeven had.

Niet mijn film.
2.0*

Houden de mensen hier niet van oude avonturenfilms? Ik vind dit echt vermaak ten top. Leuke humor, maar voor de tal van avontuurlijke en actierijke scenes, zijn heerlijk. De film heeft een ontzettend hoog tempo, Grant is weer eens geweldig en de een na de andere geweldige scene dient zich aan. The Temple of Doom lijkt hierop als twee druppels water, maar deze is veel beter. Geweldig gemaakt, zeker voor die tijd. Samen met Raiders of the Lost Ark, Captain Blood en nog wat andere films van Curtiz behoort dit tot de crème de la crème van de avonturenfilms. 4,5 sterren.

Hehe, dit was een soort Indiana Jones and The Temple of Doom, maar dan met een cast van o.a. Douglas Fairbanks en Cary Grant. Dromheen zit een jolig oorlogsavontuur met vooral flauwe humor. Ik vond het niet zo denderend. De actiescenes waren ook heel wisselend. De hand-tot-hand-gevechten hadden soms een klungelig bedenkelijk niveau, maar daartegenover stonden wel weer wat spectaculaire stunts.

Er zijn maar weinig films die zo'n ontzettend jongensachtige charme weten te creëren en die de bromance zo hoog in het vaandel dragen. Bij het zien van de film, moest ik meteen denken aan die andere fantastische avonturenfilm: The Man Who Would Be King. Niet geheel toevallig uiteraard, aangezien die ook een Kiplingverhaal als inspiratie gebruikte. Het blijft de vraag of deze films vandaag nog gemaakt zouden kunnen worden. In beide films schofferen de Britten de Indiërs als een stel domkoppen, en een deelname aan het Britse Rijk waarin de zon nooit ondergaat is het hoogste doel.

Goed, politieke correctheid is ver te zoeken in Gunga Din, maar oh wat heb ik ervan genoten. Een sergeant loopt zijn manschappen tegemoet na een heuse veldslag te hebben voltooid en begroet hen met Nice work, chaps. Very well done!, alsof ze even boodschappen zijn gaan halen. Wanneer onze 3 helden geconfronteerd worden met bloeddorstige voodoo-achtige moordenaars, kijken ze naar elkaar alsof het weer een zoveelste dronken avontuur is. Ergens voelt het allemaal zo simpel aan. Zo simpel, maar o zo leuk en spannend. 4*

Avonturenfilm, een eerbetoon aan een helper van het Britse bezettingsleger in India.

Kon weinig bekoren, behalve dan misschien enkele grappige scènes (medicijn voor de olifant, de vlieg in de punch...) met naast Cary Grant, deze keer een nogal karikaturaal type, vooral Victor McLaglen, in zijn typische stijl en onvergetelijk sinds zijn knokpartij met John Wayne in "The Quiet Man".

Film vermeldt dat alleen de verering van de God Kali berust op historische feiten.