Casino (1995)

Ik ben blij dat ik alsnog besloten heb om deze prachtige film af te kijken.

Het acteerwerk is van erg hoog niveau, De Niro blijft je constant in spanning houden, je vraagt je telkens af wanneer zijn donkere kant nu eindelijk eens naar buiten komt.

Sharon Stone zet haar rol als hebberige , egoistische vrouw ook erg goed weg, aan haar ga je echt een hekel krijgen.Wat mij betreft de ster van deze film

En dan als laatste Pesci, prachtig hoe hij zijn geflipte karakter neerzet. Deed me overigens wel aan Goodfellas denken. ( weet zo gauw niet welke er trouwens eerst was ).

Al met al, een top verhaal, sterke cast, en op een iets te langzaam begin na,een topper in alle opzichten.

4*

De hoge verwachtingen die ik er van had maakt ie helaas niet helemaal waar, maar toch heb ik me bijna 3 uur prima vermaakt. Prima cast die uitstekende rollen neerzetten. Vond wel de relatie tussen Stone en De Niro op bepaalde momenten te nadrukkelijk in de film overheersen.

3,5 sterren.

Extra's van de SE zijn erg goed.

Hele goeie film, echt heel goed! Top acteer werk, echt Sharon stone speelt het verschrikkelijk goed met nadruk op Verschrikkelijk, ja wilt haar echt schieten, zo goed speelt ze. Maar hele goeie film maar je geen minuut van verveeld, een aanrader!

***4,5****

Een van de films die ik meerdere malen graag zie.

Heerlijk, zonder enige verwachting zo'n film ingaan.

Balen, dat ik na 2 uur vol interessante shots, té moe was om geconcentreerd te blijven kijken.

Balen, dat ik het laatste uur met irriterende lenzen moest bekijken.

Heerlijk, dat de film dan toch nog zo'n goeie indruk achterlaat.

Prachtige manier van verhaal vertellen/laten zien, sterke acteerprestaties, prachtige muziek. En wat is het een bitch, inderdaad

4 sterren!

2 dagen terug gekocht en nu bekeken..
Ik had een hoge verwachting van deze film, en ze werden me redelijk waargemaakt maar ik had er toch iets meer van verwacht.
Heerlijke rol van Joe Pesci als 'muscle'.
Vooral de stukken als hij op een kerel in de bar insteekt met zijn pen. En, zoals reeds vermeld staat, als hij een gangster tussen de bankschroef legt om een naam 'eruit te persen'.
Maar tegenvallen vond ik de duur van de film en het, in mijn ogen, te langdradige liefdesprobleem van De Niro en Stone.
Geen Goodfellas, maar toch een alleraardigste film om naar te kijken. 3,5*

Ik denk misschien om de simpele reden dat ze dan lichter waren om in het gat te tillen Misschien ook om nog de persoonlijke bezittingen van ze in te nemen (portemenee etc.).

identificatie bemoeilijke doordat ze geen persoonlijke bezittingen meer hebben en men geen signalement van kleding kan geven.

Dit is het soort film dat Martin Scorsese zo aan de lopende band zou kunnen produceren. Het voegt eigenlijk maar weinig toe aan Goodfellas en Mean Streets, waardoor je haast zou kunnen stellen dat de film overbodig is. Maar niets is minder waar, want als lopende-band-Scorseses zo lekker smaken, dan mag hij er van mij meer maken.

Toegegeven, het eerste uur was vrij vervelend. Constant die voice-over die er een uur over doet om uit te leggen hoe de situatie helemaal in elkaar zit. Al die informatie komt later wel van pas, maar het kijkt niet echt prettig. Gelukkig beseft Scorsese zich dat Las Vegas die meest filmgenieke stad ter wereld moet zijn en presenteerd ons in dit eerste uur veel moois om naar te kijken zodat je nooit de neiging krijgt het af te zetten. De casino's zien er schitterend uit en de woestijnomgeving ook. En niemand die dat zo mooi en dynamisch in beeld weet te brengen als Scorsese. Waarom zijn er niet meer films over casino's.

Maar na het eerste uur begint de pret pas echt. Minder voice-over en meer echte dialogen. De personages komen nu pas echt uit de verf en ze worden weer uitstekend neergezet. De Niro is natuurlijk perfect gecast als casinobaas en Sharon Stone komt ook verrassend uit de hoek. Minder verrassend is Pesci, die zijn rol uit Goodfellas nog eens dunnetjes overdoet, maar wie kan het wat schelen als het zoveel kijkplezier oplevert. Uiteindelijk krijgen we een aaneenschakeling van schitterende scènes die, zoals we van Scorsese gewend zijn, van het scherm afknallen. Favoriete moment: Pesci en De Niro in de woestijn. Zo'n moment brengt alles naarboven wat Scorsese zo goed maakt: mooie beelden, sterk acteerwerk, goeie sfeer en sterke dialogen. De muziek maakt de film compleet.

Dit mag dan dus wel een standaardwerkje zijn voor Scorsese, maar hij heeft wel een hoge standaard. Oh, en ook nog voor de openingscredits.

4*

Nog een Scorsese-fan in de maak

Aangezien je ook erg van komedies houdt, raad ik je The King of Comdey aan. Erg leuke film.

Meen je dat nou, ik vind dat juist geweldig.

Idem eerste uur (vooral eerste 20 minuten) was voor mij absoluut 5*, daarna zakt die weg tot 4,5*

Probeer eens California Split van Robert Altman.

Monotone misdaadfilm van gekroonde 'genrespecialist' Scorese. Het begin is weliswaar fantastisch, en het idee om te werken met voice overs die continu begeid worden met sfeervolle achtergrondmuziek (een soort ode aan de klassieke film-noir achtige aanpak) is zeer leuk. De ramp zit hem in het feit dat dit fijne truukje haast 3 uur lang bijna ononderbroken herhaald wordt, en zeker wanneer je de zoveelste hysterische scene tussen Ginger en Ace moeten aanhoren hebt ben je het zo beu als koude pap.

Qua variatie is dit dus een dikke zero. Verder zijn de typische elementen aanwezig (dreigementje hier, afrekeningetje daar) en kan je wel genieten van het mooie casino, alsook het Las Vegas sfeerbeeld. De Niro en Pesci spelen weer heerlijk maar verzuipen eveneens in de eentonige regie. 1,5*

Gisteren gekocht... Ben benieuwd..

haha, door wie gekroond dan (napraterd)

Door Frans Bauer wat mij betreft.

Nee, ik bedoel eerder dat vele mensen Scorese als een soort god ('meester') zien in het gangstergenre. Als ik sommige van zijn films bekijk vind ik dat een beetje overdreven.

Waar baseer je dat op ?

Wel, dergelijke huldigingen zijn toch regelmatig aan de orde? Zowel hier, als op IMDB als elders onder filmliefhebbers...

Bij "The Departed" bv:

WTF is Jason 28 ? dat is toch geen bewijs. Dat bewijst eens te meer dat je maar zit te papegaaien, of niet dan ?

Pijnlijke constatatie over een van de allergrootste regisseurs van zijn generatie. Tuurlijk zitten er wel een paar mindere tussen, maar bij wie niet? Als je vier, vijf ràsechte klassiekers aflevert, tja... dan ben je wel een genie, een god als je het zo wil zeggen

Papegaaien? Wat heeft dat er nu mee te maken? Ik zei gewoon dat dit soort huldiging door menig cinefielen worden gemaakt (wat ik een beetje overdreven vind). Dit voorbeeld is een perfect bewijs dan sommigen dergelijke lofbetuigingen wel degelijk maken. Dat was toch je vraag?

Tja, ik vind dat hij enkele zeer goeie films heeft, maar ook aardig wat mindere. En echte meesterwerken heb ik nog niet gezien van Scorese. Als er iemand een genie in het misdaadgenre zou mogen genoemd worden, zal het Tarantino wel zijn (vind ik dan).

Huh? Wat heeft tarantino hiermee te maken? Die man heeft twee gangsterfilms gemaakt die quasi-komedies zijn, dat heeft niéts te maken met scorsese? Bovendien zei ik nergens dat scorsese een misdààdgenie was, doch wel een filmisch genie tout court. Op zoek naar meesterwerken van marty? Mean Streets, Taxi Driver, Raging Bull, After Hours, The Last Waltz, New York New York, enz enz enz. en dan laat ik GoodFellas & Casino even buiten beschouwing, twee films die niettemin behoren tot absolute puikje van films.

Bij nader inzien zal je me toch eens moeten vertellen waar je 'al die mindere films' ziet, want eerlijk gezegd zie ik er bitter weinig!

Waarschijnlijk wel maar de kans is heel klein dat ze nog gevonden daar in de woestijn...

Alles. Tarantino heeft 4 misdaadfilms gemaakt waarvan je 1 (Pulp Fiction) inderdaad min of meer komedie kan bijvoegen, maar het blijft een misdaadfilm. En zijn misdaadfilms zijn tenminste uniek.

Ik ga niet beweren dat zijn technieken en toepassingen allemaal origineel zijn maar de manier waarop ie allerlei zaken combineert en zijn gehele aanpak zijn op z'n minst verfrissend voor het misdaadgenre en zorgen voor een unieke kijkervaring. Het hele gebeuren wordt ook eens vanuit andere ooghoeken bekeken enz. De nieuwe dimensie dat Tarantino destijds gaf aan het misdaadgenre was revolutionair. Ik vind dat van veel meer creativiteit getuigen dan een zoveelste opeenstapeling van standaard gangstertafereeltjes met grote (voordehandliggende) namen van acteurs in dezelfde voordehandliggende rollen.

Ah, maar dat zijn 2 verschillende dingen. Het ging er nu net over in de disussie dat velen hem tot meester in het misdaadgenre kroonden. Jij vatte het blijkbaar ruimer op.

Maar anders neen, die meesterwerken dat jij ziet zie ik niet hoor. Mean Streets vond ik zelfs vrij beroerd. Taxi Driver is redelijk goed, maar om meesterlijk te zijn is ie toch iets te kuierend en herhalend (eentonig bijna) qua thematiek/boodschap, onder andere. Dan heb je nog King of Comedy, Kundun, Cape Fear, Color of Money etc... die allemaal niet echt bijzonder zijn. De beste vind ik misschien nog Gangs of New York, maar echt meesterlijk goed is het dan ook weer niet. Goeie regisseur, maar niet goddelijk/super geniaal.

Ten eerste: ik heb geen idee hoe oud je bent, maar énig inlevingsvermogen is wel op zijn plaats aangezien: de mensen die jij nu beschouwt als zijnde 'typische misdaadacteurs' zijn dat geworden dankzij en énkel dankzij scorsese: deniro en keitel, waar hun carrière begonnen? In het 'beroerde' mean streets. (Hoe krijg je het ook maar over je lippen!)

Ten tweede: wat jij standaard-misdaad vindt... nou: denk je dat het soms standaard is om minutenlange shots vanop de schouder te draaien, om in films de muziek nooit te laten stoppen, om geniale overvoices te gebruiken, om verhalen asynchroon te vertellen,... Beeld je eens in wat dat gaf wanneer je daar in de jaren '70 mee uitpakte?

Ten derde: de door jou verheerlijkte tarantino (nou dàt is pas een gehypet figuur: met slechts één ronduit meesterwerk op zijn naam -RD- en geen half meer) die toch ô zo origineel is, wie denk jij dat hij wel zou zijn geweest zonder de énorme invloed van scorsese?

Ten vierde: je kan bezwaarlijk de misdaadfilms van tarantino (opgetrokken uit volslagen fantasie, in de functie van de humor, het stilisme, de kleuren, de muziek etc) gaan vergelijken met die van scorsese?!

Ten vijfde: als je mean streets én taxi driver én goodfellas én casino (toch zeer uiteenlopende werken) niet kan appreciëren, tja... dan geef je het beter op. Laat me alleen één ding zeggen: je mist een hoop!

Kan zijn dat een acteur als De Niro bv gelanceerd is door Scorese als gangsteracteur (hoewel ik dat betwijfel, daarvoor had ie ook al enkele misdaadtypetjes gespeeld) maar het gaat hier over Casino, waar ie alweer diezelfde typische acteurs cast.

Het gaat me meer over het verhaalverloop, de typische gangstertaferelen en typetjes. De zoveelste Jhonny didn't pay let's beat em up - scene. Daarvoor moet je meer uit de kast halen dan een verhaal lichtjes asynchroon te vertellen om mij voldoende bezig te houden hoor. Als ie dan voice-overs gebruikt (wat op zich niet erg vernieuwend is voor het misdaadgenre btw) op continutieve muziekbegeleiding (wat dan wel weer leuk gevonden is) dan overdrijft ie en herhaalt ie het tot vervelens toe.

Wat ben ik daarmee? Scorese haalde net zo goed inspiratie van anderen. Tarantino doet het beter, hij maakt er iets mooiers van. Hij haalt invloeden uit zeer veel verschillende regisseurs & films en daar vloeit een combinatie uit van verschillende elementen, aangevuld met een persoonlijke touch en eigen vondsten en komt zo tot een echt geniaal resultaat. Vooral een uniek resultaat (en een appetijtelijk). Van de weinige films dat hij maakte is elk exemplaar iets aparts. Zowel qua thema als stijl als cameravoering.

En waarom niet? Misdaadfilms zijn misdaadfilms. Er bestaat geen regel dat je geen vleugje fantasie mag gebruiken in dat genre om een misdaadfilm te heten. Feit is dat ik meer deja-vu gevoel heb en veel meer variatie mis in Casino dan in willekeurig Tarantino flick.

En wie heeft dat gezegd? Mean Streets kan ik idd niet echt apprecieren, maar over Taxi Driver zei ik toch dat ik het vrij goed vind? Goodfellas valt ook wel mee. Het enige dat ik zei is dat ik niet echt meesterwerken ken van Scorese, niet dat ik geen enkele van deze 3 kan apprecieren.

Het spijt me, want dit gaat persoonlijk klinken, maar je post is heel 'dom'. Ten eerste is er namelijk geen twijfel wié deniro heeft gelanceerd, dat is namelijk iets dat je kan nakijken en niét iets subjectiefs dat voor iedereen anders ligt.

Ten tweede: wat jij cliché noemt, was dat ten tijde van mean streets en ook bij Goodfellas àllesbehalve, bijgevolg zou je er goed aandoen om de films binnen hun periode te zien.

Ten derde staan tarantino's films OOK propvol van de clichés (het zijn wandelende clichés zelfs en daarom zijn ze grappig). Maar dat is geen reden om die films te gaan vergelijken: tarantino is een volslàgen andere generatie, niet moeilijk dat jij dat meer vindt aansluiten bij 'jouw leefwereld', tja... als je niet kan inzien dat mean streets revolutionair was voor zijn tijd, dan vrees ik dat jij alleen maar zal genieten van films van NU.

Ten vierde heb ik zelden zoveel déjà-vu momenten gehad als tijdens kill bill 2 dus kom alsjeblieft niet af met het verwijt dat casino een afkooksel is van goodfellas want als er één film uitgemolken is dan is het wel kill bill.

Ten vijfde zijn casino en goodfellas volslàgen andere films geworden met geheel andere personages, een ander ritme, een andere sfeer, een andere problematiek. En als jij dat wil veralgemenen tot 'rise and fall of a gangster' dan moet je wel beseffen dat élke film valt samen te ballen in één zin (en zéker de tarantino's).

Ten zesde en laatste is het niet voldoende om 'taxi driver' en 'goodfellas' niet slecht te vinden: dit zijn prenten die generaties lang hebben doorgezinderd, die de filmwereld op zijn kop hebben gezet, die behoren tot het allerbeste wat hollywood te bieden heeft/had: je doet er soms goed aan om het historisch belang van een film mee te rekenen in je oordeel.

Je kan hem natuurlijk niet iets opdringen he.

Verder ben ik het overigens compleet met je eens hoor.